Pink Floyd The Wall (1982)

Film gaat net als het hele album over WOII en de herinneringen en fantasiëen van een jongen aan zijn vader, RAF-piloot als ik het wel heb. In WOII had je ook een bepaalde staat met wat nare trekjes. Dat komt wel terug ja. Symboliek is op zijn minst (kuch) geïnspiereerd. Evenals de mimiek en motoriek van zijn leider.

Heb hem zonet bekeken en moet toch zeggen dat dit een zeer bijzondere ervaring was. Zoals hier al zoveel is gezegd, het is een verfilming van het gelijknamige (THE WALL dus) album van Pink Floyd.
Eigenlijk zijn het precies allerlei videoclips, die op merkwaardige manier één geheel vormen waarbij de hoofdpersoon, pink, allerlei fantasieën, gecombineerd met hallucinaties en herinneringen, heeft.

Zo denkt hij het ene moment terug aan zijn vader, die in WOII heeft gevochten. En de andere tijd fantaseert hij dat hij de leider is van een totalitaire staat, die wat weg heeft van "Nineteen Eighty-Four". Er wordt ook niet in gesproken, en de hoofdpersoon lijkt langzaamaan gek te worden, door al die beelden en fantasieën.

Tja, meer kan ik er eigenlijk niet over zeggen. De film heeft een rare sfeer die IK niet echt kan beschrijven. In ieder geval geef ik deze een 4.5.

Ik ben geen enorme Pink Floyd fan, al kan ik bepaalde nummers wel waarderen. Deze film is wisselend interessant, met wisselend goede en mindere nummers. Sommige passages komen wat te vaak terug, de grijze atmosfeer en het bedwelmende sfeertje zijn wel sterk.

Komt net te kort voor een 3,5*: 3*.

Aangepast.

Leuk om eindelijk eens gezien te hebben, deze Pink Floyd The Wall. Had 'm al een tijdje in bezit, toch nooit echt de drang gehad om de film op te zetten...

... ondanks het feit dat ik hun muziek toch wel kan waarderen. Zo ook in deze film. Een mooie collage van interessant geanimeerde beelden, sterk ondersteund door de muziek (Comfortably Numb blijft prachtig) en uiteraard ook de ''normale'' beelden die een sterke sfeer kennen. Helaas vond ik het nog niet altijd even interessant.

Inhoudelijk snapte ik het (nog) niet helemaal, maar de samenhang tussen de beelden en de muziek zijn alleen al mooi genoeg om hier een voldoende uit te slepen.

Indertijd Pink Floyd met The Wall gezien in Londen en in Dortmund, wat een adembenemende ervaring, zowel qua muziek als qua visuele aspecten! Daarom des te benieuwder naar de film die ik in 1982 in een Amsterdamse bioscoop zag. Er waren tijdens het maken van de film The Wall grote problemen tussen regisseur Alan Parker en meesterbrein Roger Waters van Pink Floyd, de bedenker van het verhaal. Dit zie je terug in The Wall want het is wat warrig en wel erg vanuit de belevingswereld van Roger Waters, vrij donker en shockerend. Wat ik ook jammer vind is dat er geen live beelden in de film zijn verwerkt zoals het moment waarop Roger Waters "Goodbey cruel world" zegt en de laatste steen in de muur wordt gezet of dat gitarist David Gilmour bovenop de muur staat en zijn legendarische solo tijdens Comfortably Numb eruit gooit, om nog maar niet te spreken van het slot als de muur omvalt! Toch valt er veel te beleven tijdens deze film, vooral het begin is indrukwekkend als de deuren opgengaan, ik hoor nog dat enorme geluid in de bioscoop! Verder zijn de animaties van het tekengenie Gerald Scarfe subliem, wat heeft die man zich geweldig ingeleefd in het verhaal, vooral de dreiging met de marcherende hamers en de vliegtuigen die in kruizen veranderen, kippenvel! De reden dat Roger Waters aan The Wall begon was het feit dat een jonge fan vooraan zo tekeer ging met schreeuwen dat Roger Waters hem bespuugde, hij is toen gaan nadenken over de vervreemding tussen het publiek en de fans (zeker het geval in de progressieve rock einde jaren '70). Dat zie ik goed terug in deze film, samen met de verwerking erin van de dood van Water's vader in WOII en zijn problemen met het gezag (moeder, leger). Bob Geldof is bij vlagen briljant maar wekt soms ook de indruk dat hij niet helemaal wist waarmee hij bezig was, dat gaf hij ook later toe, hi jvond de film ook niks! Al met al veel boeiende, vrij (figuurlijk) donkere momenten maar ook stukken dat het wat inzakt of te warrig wordt. Daarom geen klassieker, wie geinteresseerd is in dit verhaal kan straks Roger Waters zien optreden met The Wall in ons land.

Ik heb mijn kaartjes al.

Ben ook bij het concert in Berlijn geweest, maar dat was wel erg massaal (800.000 man meen ik). Verwacht er in het Gelredome meer van.

Dat wordt dikke pret! Een paar jaar terug zag ik Roger Waters in Antwerpen, hij speelde toen ook al diverse nummers van The Wall, hopelijk voor jou is gitarist Snowy White er ook weer bij en ik reken op een DVD t.z.t.!

Snowy White was er in Berlijn wel bij. Zou leuk zijn als hij er nog stteds bij zit. Je hebt een gitarist van zijn caliber nodig als je Gilmour niet wilt moeten missen.

Roger Waters vind ik solo bij lange na niet zo goed als met Pink Floyd. En dan met name live. In The Flesh wordt op alle fronten afgetroefd door P*U*L*S*E.

Ben benieuwd wat hij met The Wall doet.

Dictator Waters.

De frontman van Pink Floyd heeft met regisseur Parker een bijzonder audio-visueel werk afgeleverd. Het biedt naast een kijkje in Waters bijzondere brein vooral een muzikaal meesterwerk.

De auto-biografische trauma's die voorbij komen zijn vaak voorzien van mooie animaties, maar kennen een warrige samenhang. Griezelig is de verwijzing naar de doorgeflipte Barrett, inclusief de afgeschoren wenkbrauwen.

Zeer goed.

Waarom staat er eigenlijk geen link naar het album op musicmeter?

En bij de docu DVD's zouden de Pink Floyd albums in de Classic Albums serie niet misstaan, inclusief die van The Wall!

Is straight-to-video-materiaal, dus kan niet (w.b.t. docu's).

Edit: even gevraagd in het toevoegtopic.

OK, Zinema, duidelijk, wel jammer, er is zoveel moois over Pink Floyd te schrijven!

Absoluut. De docu 'The Pink Flyd & Syd Barrett Story' is ook erg aangenaam.

Zal eens rondvragen wie er naar The Wall in Gelredome gaan, heb eigenlijk toch wel zin maar twijfel omdat ik bang ben teveel te gaan vergelijken met The Wall show van Pink Floyd in Londen en Dortmund indertijd.....

Ik ga. heb enkel Delicate Sound en Pulse van Floyd gezien en The Wall van Waters in Berlijn, dat viel daar wat tegen, te grootschalig. Gelredome lijkt me een prima formaat. Mijn broer heeft 2 jaar geleden Waters in Ahoy gezien,was hekemaal top

Volgens hem.

Ja, Waters was 2 jaar geleden top, heb die tour gezien in Antwerp omdat Ahoy was uitverkocht, vooral gebruik van filmpjes met vloeistof diaprojecties was sensationeel, oude tijden van de psychedelica herleefden, denk dat dit wel weer gaat gebeuren in Geldedome met nummers zoals Set The Controls For The Heart Of The Sun!

Na jaren weer eens bekeken.

Toch wel briljant dit. Top muziek uiteraard.

Maar de prent zit mooi in elkaar

Ik heb de film maar eens bekeken ter voorbereiding op het concert. Blij dat ik dat gedaan heb, prachtige film, ik had zelfs bij In the flesh en Run like hell flashbacks naar de film, waarin de nummers ook zo super goed vertolkt werden.

Concert was trouwens het beste wat ik tot nu toe ooit mee heb mogen maken.

4*

Inderdaad het concert was geweldig. Ik ben de eerste dag geweest!

Moet alleen deze film nog steeds gaan bezichtigen.

De muziek speelt hier de hoofdrol voor mij. Qua film is het een intense ervaring. Met het autobiografische verhaal van Rogers Waters in je hoofd is het allemaal goed te volgen. Op het laatst nam mijn aandacht toch wat af, mede doordat de thema's dan door erg door elkaar gaan lopen. Het was in ieder geval een mooie aanvulling op het concert in Arnhem.

Waarom is deze film niet (althans in Belgie toch niet) op DVD! Zo'n prachtige film, met zo'n magische muziek van Pink Floyd, die verdient toch echt beter!!!

Is ie wel, hoor. Althans in Nederland. Ik denk Britse import, heb ik ook. Is niet Nederlands ondertiteld, trouwens.

Bovendien ben jij slechts achttien en je houdt van Pink Floyd. Je vervult mij met hoop.

Inderdaad, Ik vind dat Pink Floyd zeer goede muziek maakt! Ik vind zowat al hun nummers goed! Naar "The Wall" en ook naar andere albums zoals b.v.: "Atomic Heart Mother", "Wish You Where Here" en "The Dark Side of The Moon" luister ik zeer graag. Veel kinderen van mijn klas zijn trouwens van dezelfde mening.

Heb de film overlaatst trouwens op DVD gekocht, bij de import afdeling van Fnac in Antwerpen (maar ik had het bericht toen geschreven). Ik heb hem nu nog eens gezien, en heb wederom genoten van de prachtige Muziek en de mooie beelden.

* = 5.0

Naar Pink Floyd luisteren is nooit een straf geweest. Sterker nog, nog nooit naar Pink Floyd geluisterd hebben is een misdaad. The Wall vind ik persoonlijk het minste album van Pink Floyd. Het album zal vast de meeste inhoud hebben maar op een paar nummers na vind ik het gewoon onderdoen voor hun oudere albums als The Dark side of The Moon, Meddle en Wish you were here.

Ik vermoedde dan ook eerlijk gezegd dat ik de film weinig bijzonder vond, maar ik had mijn oordeel weer eens te snel geveld. Want Pink Floyd The Wall is een bizarre trip in de herinneringen, angsten, verlangens en waanbeelden van een jongeman. Verhaal hoef je er niet in te zoeken, inhoud des te meer. Sommige animatiescénes zien er echt heel bizar en mooi tegelijk uit, vooral het stukje van The Trial. Ondersteund door deze beelden valt de muziek voor mij veel beter op zijn plaats en ben ik het album ook meer gaan waarderen.

4.0*