Pink Floyd The Wall (1982)

Wie zijn ze...?

Die in 2004 allang uit de band was en soloplaten had uitgebracht.

Matige film naar aanleiding van een goed album. Een soort veel te lange videoclip.

We don't need no education...

We don't need no thought control...

No dark sarcasm in the classroom...

Teachers, leave them kids alone...

Hey... teacher! Leave them kids alone!

KoRn-versie is geweldig, maar nooit zo goed als PF

(dead-metal tegen eh...?)

naarmate ik de teksten vaker hoor, herken ik telkens weer meer dingen, veel kleine details die je hoe vaker je het hoort aangrijpen en je aan het denken zetten of het antwoord zijn op je denken.

Volslagen geschifte trip, maar zelden is ellende meer testbaar geweest. En 'the wall'... tja... het blijft natuurlijk één van dé platen

Ik hou erg van pink floyd, maar deze film vind ik toch wel slecht. De muziek is natuurlijk geweldig maar daar blijft het ook bij, jammer.

Nou ja... volgens mij was Dave Gilmour de vervanger van Barrett & niet Waters hoor. Oor is weer heerlijk goed op de hoogte

Deze film doet geen recht aan het album. Ze hadden er beter wat minder haast mee kunnen hebben en er een volledige animatiefilm van kunnen maken. Want de animatie's zijn de enige scenes die de sfeer van het album goed uitdragen. Nou ja, dat roepen de fans al 25 jaar maar ik wilde het nog even herhalen. Ik hoop nog steeds op een remake.

Een remake zou een Joop van den Ende-musical erbij betekenen, dat alsjeblieft niet!

Bovendien ben ik zeer tevreden met de film, doet het album alles behalve onrecht aan.

Een mooie film met briljante muziek. De film weet vooral in de eerste helft van de film erg veel sfeer neer te zetten en emotie over te brengen. Het ligt er allemaal erg dik bovenop maar met de mooie beelden en goede muziek neem je dat allemaal voor lief. Vooral de animatiescènes zijn prachtig. 4 sterren maar als hij de lijn van het eerste deel had doorgezet hadden dat er meer kunnen worden.

Ik krijg gezien de commentaren sterk het gevoel dat de meerderheid van de posters hier er gewoon geen bal van heeft gesnapt.

Ik vind het een prachtige film met nog prachtiger muziek!

Amen

Vanochtend bij geschiedenis gekeken, Mooie film ondanks dat er geen duidelijke verhaal lijn in zit zie je toch duidelijke aspecten van de koude oorlog. En het stuk van het nummer 'Another Brick in the Wall' is echt kippevel.

3,5* ster.

En da's bij geschiedenisles. Kan je nagaan wat een impact die film heeft op het grote scherm met 5.1 geluid.

Kom zeg. Dit is puberfilosofie. Heel diepgaand als je een jaar of zestien bent, maar feitelijk gewoon modderig en pretentieus geneuzel.

Plaat goed, film aardig. Aantal goede scenes, maar als geheel niet goed genoeg.

Mooie filmversie van Pink Floyd's The Wall, met Bob Geldof in een hoofdrol.

Laten we eerlijk zijn, de muziek, waar het tenslotte toch om draait in deze film, is prachtig. Maar het geheel, film en vertolkingen zijn niet grandioos. Ook het acteerwerk van Bob Geldof heeft niet veel indruk op me gemaakt.

Wel prachtig zijn de animaties in de film, die leuk zijn om naar te kijken en ook goed aangepast zijn aan de muziek.

Maar een uitvoering van 'The Wall' live door Pink Floyd, of zoals Roger Waters heeft gedaan met gasten in Berlijn kort na de val van de Berlijnse Muur, maakt duidenden malen meer indruk dan deze film.

De muziek van 'The Wall' is van zo'n ongekende schoonheid dat het zien uitvoeren ervan al indrukwekkend genoeg is.

Ik heb van deze film wel genoten, als was het dan meer met de oren dan met de ogen.

Gewoon top!! de volle pond *5 sterren

De hele film draait natuurlijk om de muziek.

Die krijgt van mij de hoogste waardering 5*.

De film vond ik wat minder die krijg 3*.

Een gemiddelde van 4* voor deze film.

Mee eens of een toe wel wat aardige visuele shots maar die bleven te beperkt en om die muziek te luisteren kun je net zo goed een cd opzetten. 2*

The wall is gewoon een vage film. Net zoals de muziek.

Roger Waters is degene die het concept heeft bedacht en heeft bijna

alle nummers alleen geschreven. En dat is al die vage muziek.

De goede bekende nummers heeft David Gilmour geschreven.

Er zit zeker een verhaal achter. Roger Waters is gewoon een zeikerd.

In die tijd werd veel drugs gebruikt bij een Pink Floyd concert. En de shows waren trippend. Waters kon zijn publiek eigenlijk niet meer aan zien en is met de muur gekomen. Toen is hij helemaal doorgedraaid. Was zijn project, niemand had er wat over te zeggen en de rest van de band moest maar meedoen. En zij stonden liever gewoon voor publiek.

Dit is de rede dat Roger Waters de band moest verlaten. Dikke ruzie.

Ik ben naar The Wall in Berlijn geweest en het was bagger. De dvd is behoorlijk aangepast. De orginele concerten zijn het best. Er is recent

een nieuwe dvd uitgebracht van redelijke kwaliteit en daar hebben ze

het geluid van de live cd ondergezet. Hij heet 'Divided we fall'.

Haha, grappige reacties hier soms. De Oor bedoeld waarschijnlijk dat Roger Water de band overnam. Barret was in de begin jaren namelijk de bandleider, maar hoe verder in de jaren 70 hoe meer Waters de bandleider begon te worden en dus hoe meer hij op die manier de vervanger werd van Barret.

Een trip, een hele bizarre trip...die me uiteindelijk meer boeide dan ik aanvankelijk gedacht had. Het viel me ook mee dat het verhaal veel makkelijker te begrijpen was dan op voorhand leek. Kun je nagaan: al twee vooroordelen en allebei waren ze niet waar. Niet alles vond ik even briljant - de animaties waren soms echt iets te veel van het goede - maar de choreografie van de scenes was ronduit schitterend. 3,5*

Ik vind dit een goede film, maar wel heel depri. Het verduidelijkt enkele stukken van het album. Het einde vind ik vrij vaag, maar het album is ook zo. Bob Geldof vond ik vrij geloofwaardig overkomen, maar zoveel tekst had hij nou ook weer niet. Sommige versies van nummers zoals mother vond ik in de film stukken mooier.

4*

Als je het verhaal vergeet, en de film als een soort lange videoclip beschouwt is 'ie goed te verhapstukken.

Het script is verschrikkelijk pathetisch en over de top, maar de estetische filmbeelden en geniale animaties van Gerarld Scarfe maken veel goed.

Verfilming van een heel sterk album. Moeilijk om dit in beeld te krijgen, omdat er vooral een symbolische boodschap achtersteekt en ook de gevoelens van Pink Floyd wat mee tellen. Bovendien zorgt muziek toch ook een beetje voor fantasie en het beeld dat je er zelf van maakt. Maar dat heb je evengoed bij boekverfilmingen natuurlijk...

Los daarvan is de film wel sterk gemaakt, met originele invalshoeken. Minpunt is dat in tegenstelling tot de muziek, de film wel wat gedateerd lijkt. Maar de animatie maakt veel goed. In elk geval een aanrader en op z'n minst een album dat je moet gehoord (of in dit geval gezien) hebben.

Ik ben misschien wel de enige maar ik vind Atom Heart Mother toch het beste Pink Floyd-album. Vooral het titelnummer is geweldig.

Hiervoor moet je op Musicmeter zijn.