Heima (2007)

Donderdag om 23.40 te zijn op Canvas. Lang leve de Belgen!

Vrij laat dus pas, helaas. Had wel zin in een herziening.

Deze ga ik zeker wel kijken !

JAJA die gaat de Pindahaai zeker opnemen.

right...

Ik vind de muziek van Sigur Rós echt prachtig. Ik ken ze dan ook al enige jaren, maar op één of andere wijze heb ik nooit de behoefte gehad deze docu te zien. Muziek-docu's werken bij mij voornamelijk als ze behoorlijk diep ingaan op het onderwerp en dat is met Heime moeilijk.

Daarvoor is het onderwerp te kleinschalig: een gratis tour door Ijsland.

Ze hadden naast dit onderwerp ook dieper aandacht kunnen besteden aan de band (wat beweegt hen en waar komt hun muziek vandaan) of aan de IJslandse bevolking (wat voor soort mensen zijn het en hoe ziet de geschiedenis met betrekking tot de muziek van Sigur Rós eruit). Helaas komt dat maar sporadisch voor.

Gelukkig was dit het enige onderdeel van de docu die mij stoorde en is de rest (de prachtige landschappen en de sfeerrijke muziek) wel goed in balans.

Uiteindelijk dan toch een 3,5*

Echt een prachtige, rustige documentaire. Gewoon 97 minuten intens genieten. Mijn hond keek mee. Bij het horen van de tonen van Sigur Rós sloot hij zijn ogen, maar zijn oren bleven rechtovereind staan. Dieren zijn eerlijk.

een mooie droom van anderhalf uur, zal hem ongetwijfeld meerdere malen opzetten. Beelden en muziek passen perfect bij elkaar.

De ijslandse bevolking zag dit als een welkom uitje!

Net lekker vanuit bed gekeken naar de Sigur Ros film. Met dank aan collega M. die hem vorige week van Canvas had opgenomen.

Prachtige docu die meer indruk maakt dan hun laatste album. Zeker geen slecht album overigens maar niet het niveau van Aegitus Byrjun of ( ).

Je bedoelt Hvarf / Heim? Dat is toch niet de score? Er is niet echt een score eigenlijk.

Hvarf / Heim vind ik overigens ook weer magistraal.

Með suð í eyrum við spilum lijkt me.

Ja die bedoel ik met hun laatste plaat.

Vind het nummer Festival 1 van de beste songs van het jaar, maar bij de eerste 2 nummers had ik zoiets van: 't zal wel.

Vallen momenteel net buiten mijn top 15 van beste albums van 2008 en dat vind ik voor Sigur Ros toch wat tegenvallen.

Oh ok nee ik had niet helemaal goed gelezen. Nee bij mij staat Sigur Rós toch gewoon weer op plaats 7 voor 2008. Ze hebben een album gemaakt dat hun live-optredens meer variatie geeft.

(en bij mij staat MSIEVSE over 2008 gewoon op 1 hoor)

Aangezien ik Sigur Ros (vooral de laatste tijd) erg hoog heb zitten en gisteren een- schitterend optreden uit de film zag (met dank aan Otherfool ) heb ik de film zonet maar even gekeken en het was inderdaad schitterend. Als film of docu stelt het opzich niet zo heel veel voor, weinig informatief en niet zo heel interessant maar het gaat natuurlijk om de schitterende combinatie tussen beeld en muziek die erg hypnotisch werkt. De rust, warmte, stilte en vredigheid die de docu wergeeft van een land als IJsland en hun bevolking doet je inderdaad zonder pardon je koffers willen pakken om vervolgens nooit meer terug te keren. Verder waren de nummers prima uitgekozen en kent het als geheel veel hoogtepunten, vooral het einde (Untitled 8 ) natuurlijk waar je bijna tien minuten lang met kippenvel zit te luisteren tot de band en dan vooral de drummer opeens helemaal losgaat en het geheel omslaat in een drukke en snel gemonteerde lichtshow is onbeschrijfelijk mooi.

4 sterren

Zijn er trouwens meer mensen die de muziek van Sigur Rós na het zien van deze documentaire veel minder kunnen waarderen?

Heeft op mij vooral een demythologiserende uitwerking gehad (edit: zie nu dat ik dat ook al eerder schreef).

Nee, ik vond ze live erg goed klinken en kreeg ook de indruk dat het serieuze muzikanten zijn. Ook het idee om met hun redelijk afwijkende muziek een groot publiek te krijgen dmv gratis optredens sprak me zeer aan.

De beelden vond ik ook zeer goed bij hun muziek passen en dan ben ik nog iemand die liever geen videoclips ziet omdat ik liever mijn eigen beelden heb bij muziek.

Nee juist niet. Ik geniet er zo mogelijk nog meer van.

Voor fans lijkt me dit een must. Het heeft toch wel een duidelijke meerwaarde als aanvulling op de muziek.

Ik ben zelf geen fan (hoewel ik ze zeker wel kan waarderen op z'n tijd), maar deze docu had voor mij een beetje hetzelfde effect als dat ik bij hun albums heb:

In het begin echt heerlijk en geweldig en zeer bevredigend, maar na een half uurtje bekruipt me een soort van irritatie die me niet meer los laat.

Ik vind ze geweldig zolang het niet te lang duurt.

Een fantastische post.

Vind ik veruit de minste van hun.

Ik dank u.

Ik ken alleen de eerste niet, maar van wat ik ken, vind ik ik Hvarf/Heim ook de minste.

Vanwege de hoge notering op Moviemeter en ook op IMDb toch maar de moeite genomen om deze documentaire te bekijken. De muziek is weliswaar goed en de beelden van IJsland zijn prachtig, maar toch is deze documentaire niets meer dan een concertregistratie. Toch zonde want er was veel meer uit te halen. Voor mij is het dus geen docu om nog eens terug te bekijken, in plaats daar van koop ik de muziek-cd wel (en wellicht een ticket naar IJsland).

Het is idd een docu en geen film, ik had iets totaal anders verwacht. De muziek is zoals de meeste zeggen zeer mooi, en de beelden zijn ook zeer mooi maar het is niet wat ik er van had verwacht, en vind hem overschat vandaar

1,5

Had je echt een film verwacht dan? Met de leden van Sigur Ros als acteurs of zoiets?

Sigur Rós' Njósnavélin was het eerste nummer wat ik kende van deze groep. Echt prachtig en dé reden dat ik deze documentaire graag wou zien. Op de laatste tien minuten na, werd het jammergenoeg niet zo goed als dat nummer voor mij.

Het begon al niet goed bij het eerste nummer en eigenlijk werd het niet veel beter. Oké, een paar leuke tonen, maar ik had het op een gegeven moment eigenlijk wel gehad met dat ''gejank''. Ik ben er helaas toch achter gekomen dat Sigur Rós niet helemaal mijn ding is en ik had iets anders verwacht. Dé paar leuke tonen die er waren - ondersteund door de vele mooie beelden - zorgden dan ook gelijk voor het nodige kippenvel, maar toch was ik niet helemaal tevreden. Totdat...

...de laatste - dikke - tien minuten aangebroken waren. Het magistrale Popplagið zorgde ervoor dat mijn mening over deze groep toch nog even behoorlijk op de proef werd gesteld. Deze geniale ''finale'' is dan ook absoluut verantwoordelijk voor het feit dat ik aan deze Heima nog een voldoende kan geven.

Jammer...

Vind ik ook ja Njosnavelin en Popplagið draai ik wel erg vaak overigens. Da's dan weer een pluspuntje.

zeer mooie en aparte film.

ik moet zeggen dat ik de muziek van sigur ros eerst een beetje raar vond.wist niet wat ik ermee moest.

vervolgens een langgekoesterde droom waargemaakt, een reis naar ijsland....(adembenemend mooi en ook wel eens beklemmend, omdat er gewoon plekken waren die niet bewoonbaar zijn).

op de terugweg vanuit Reykjavik heb ik de film heima gezien in t vliegtuig.pas toen begreep ik de muziek en de makers....

het geeft zo goed de sfeer weer van hoe het daar is.

en super dat ze die aparte plekken in ijsland hebben uitgekozen om er optredens te doen.....

bij sommige momenten toch een klein traantje moeten onderdrukken.

dus hoop ooit nog een keer het mooie ijsland te kunnen bezoeken.

en anders maar weer eens de dvd opzetten en wegdromen....hi hi hi