Heima (2007)

Meesterlijke docu over de gratis concerten die de IJslandse band Sigur Ros gaf als ode aan haar geboorteland. De IJslandse pracht en praal gecombineerd met de sublieme muziek en de beelden van jong en oud in het publiek maken van Heima een bijna mythische belevenis. Voor de liefhebbers van Sigur Ros een absolute must.

Kleine 4,5 ster

Vreemd. Ik heb deze lang geleden eens proberen toe te voegen op MM, maar hij werd toen geweigerd. Maar in ieder geval; zeer mooie docu over een interessant IJslands groepje die wondermooie muziek ter berde brengen. Toppertje!

Is toen wat discussie over geweest, maar je was niet de enige die het geprobeerd heeft.

Allereerst moet ik zeggen dat Sigur Ros een van de beste bands is van deze tijd. Hun muziek ind ik echt geweldig.

Voordat ik deze film zag, las ik enorm positieve kritieken. Sigur Ros stelt zich open en kwetsbaar op. En ik zag vaka, een hele mooie clip met mooie natuur van ijsland, dat naar meer smaakte.....

Maar toen ik de film zag, bleven de sigur ros leden een mysterie, of toch niet echt, ze bleven introvert. Een van de dames kon zich beter uiten. Meer over hun muziek weet ik ook niet. En van IJsland kreeg ik ook niet zoveel te zien. Met andere woorden ik vond hem wat tegenvallen, maar misschien moet ik hem gewoon nog een keer gaan kijken, om met minder hooggespannen verwachtingen de film te zien.......

Roland

Ik kende de band Sigur Rós eigenlijk niet zo goed maar gezien het hoge cijfer hier ben ik toch maar eens de docu gaan bekijken.

De muziek sprak me vrijwel gelijk aan en de beelden van IJsland zijn mooi maar helaas ben ik niet zo heel veel van de band en zijn leden te weten gekomen. De heren zeggen zelf niet zoveel, wellicht om dat de meeste ook niet echt goed Engels spreken.

Maar de sfeer en de muziek vergoeden veel.

Ik heb ook maar meteen een album van Sigur Rós aangeschaft.

Had eerst 3* staan maar na er een nachtje of 2 over geslapen te hebben toch maar verhoogt naar 3,5*.

Welk album heb je gekocht als ik vragen mag?

De laatste maar inmiddels heb ik ook () en Agaetis Byrjun in bezit.

Laat ik om te beginnen maar meteen zeggen dat ik geen fan ben van deze groep, ik ken enkele liedjes van horen spelen op de radio, verder gaat dat niet.
Maar wat ik er al van gehoord had klonk prachtig, vandaar dat ik deze film zeker wou zien.

KORTE SAMENVATTING: Na hun Wereldtournee keert de band Sigur Rós terug naar hun thuisbasis (heima) Ijsland om er in de plaatselijke, afgezonderde dorpjes enkele gratis concerten te geven, verspreid over het hele land.

Zo zien we ze onder andere optreden in Olafsvik waar ze een mooi, feëriek nummer spelen dat wordt begeleid door indrukwekkende natuurbeelden van Ijsland zelf. Deze song bouwt rustig op naar een chaotische maar magistrale finale.

Vervolgens doen ze Isafjördur aan waar ze optreden in een klein zaaltje. Het klonk als sprookjesfilmmuziek waarin de plaatselijke fanfare eventjes komt meespelen. Het hoge stemmetje van de leadzanger is best bizar te noemen, maar onlosmakelijk verbonden met de songs, die zouden zonder maar half zo goed klinken. Ik vond het een minder nummer maar dat werd ruimschoots gecompenseerd door mooie beelden uit het publiek en het dorpsleven. Hierop volgde een akoestisch nummer, best mooi en met beelden erbij van spelende kinderen aan het strand.

Op naar Selardalur waar ze weeral een rustige song spelen met een orgeltje erbij terwijl ze voor een houten huisje staan aan de rand van een fjord. De trompetten vond'k niet echt geslaagd. Dit klonk iets te vreemd naar mijn smaak, gelukkig waren de begeleidende Ijslandse natuurbeelden een lust voor het oog.

Öxnadalur, hier brachten ze een mooie klaagzang met beelden van de locale bevolking op weg naar het concert in open lucht. Dit eindigde zoals de eerste song in een kakafonie van geluiden

Djupavik, hier zagen we een traag en sfeervol nummer met beelden van hun optreden in een plaatselijke verlaten visverwerkingsfabriek afgewisseld met zwart-wit archiefbeelden van toen het nog in volle bedrijf was.

Karahnjukar, een rustig liedje gebracht op de plaats waar een spuuglelijke stuwdam werd aangelegd, dit tot groot ongenoegen van de plaatselijke bevolking die er nog steeds tegen protesteren.

Seydisfjördur, hier brachten ze een akoestische versie van een nummer dat me bekend in de oren klonk, meer kan ik er niet over zeggen...

Asbyrgi, weeral een prachtige song.


En vervolgens hun slotconcert in Reykjavik op een écht podium voor duizenden mensen. Bij dit nummer werden alle registers opengetrokken. Werkelijk een magistrale song die uitmondt in een explosie van gitaargeweld, een waar kippenvelmoment dat me sprakeloos achterliet...

7/10.
Een knappe documentaire over deze bijzondere Ijslandse groep.
De fans zullen die een 10/10 geven, ik als leek vond hem gewoon goed, spijtig dat niet alle songs me konden bekoren.

Ik ga toch eens rondneuzen op iTunes om hun écht indrukwekkende nummers te downloaden

Filmsite : Sigur Rós - heimafilm.com

Het zou fantastisch zijn als Heima ook op Blu-Ray zou uitkomen, vooral vanwege de prachtige IJslandse beelden.

De muziek van Sigur Rós kende ik helemaal niet, behalve van een nummer van Emancipator waarin hij ze sampled. Maar het idee voor de film en de poster daarbij spraken mij erg aan.

Visueel is de film echt verbluffend, verreweg het 'unique selling point' van deze film. Prachtige fotografie, elk beeld is zo fantastisch belicht, ingekaderd en vanuit een goed perspectief geschoten, om over het kleurgebruik maar niet te beginnen. Daarbij de redelijk dromerige muziek van Sigur Rós zelf en de af en toe erg leuke interviews. Vooral de laatste over de oma en haar omgang met de moderne technologie Minpunt is dat de film misschien iets te eentonig is - continu muziek en de mooie beelden - vanwaar ik sommige delen toch richting 'saai' zou beschrijven. Maar de cinematografie is echt fantastisch en overheerst gelukkig.

Heima wat een film, wat een land 'Iceland' en niet te vergeten wat een band!!!

Ik was één van de gelukkige die de première van Heima kon meemaken in de theaterzaal van de Vooruit. ( Nu al een eindje geleden en toen had ik ook nog geen voet op Ijslandse bodem gezet ).

De film zelf toont heel mooi de impact die de muziek heeft op het publiek die in grote getallen naar de afgelegen plaatsen in Ijsland trekt om Sigur Ros aan het werk te zien. Prachtige beelden samen met hun betoverende muziek.

Vorig jaar door Iceland getrokken en bijna alle beelden van de film met eigen ogen kunnen aanschouwen. Vele momenten was ik sprakeloos. In de auto natuurlijk de muziek van Sigur Ros.

Aaaaargh

You lucky bastard !!

De film is op hdtv formaat verschenen..

Er mankeert nogal het een en ander aan deze docu. Ten eerste is de editing soms jammerlijk slecht, het lijkt wel of de editor absoluut de muziek niet aanvoelde, hij maakt mooie rustige scenes onrustig en draait soms de 'kern' van een nummer weg naar een interview. Erg jammer. En dan dat achteruitgespeelde water en de versnelde lucht, man, wat kitscherig. Hoe verkloot je een mooie scene ...

Verder is het inhoudelijk enorm leeg en dat is toch wel zonde. Je krijgt het idee dat het, alhoewel erg ingetogene, ook mensen met een boeiend verhaal zijn, maar dat komt er helaas absoluut niet uit.

Muzikaal was het niet mijn ding, het 'jankerige' irriteerde me meer dan eens. Uitzondering was de slotscene, die ik wel erg vet vond. Toch ga ik 3 sterren aan dit geheel geven en dat komt vrijwel geheel door de BRILJANTE cineast die hier achter de camera stond en die wat mij betreft de hele film draagt met heerlijke verwennerij voor het oog.

3 *

supergoed

Geweldige film. Prachtige natuur en prachtige muziek. Voor het einde van de film is adembenemend. Toppertje, 5*.

Mooie documentaire. Visueel echt schitterend, wat een mooi land. Wellicht moet deze documentaire eens op Nederland 1,2 of 3 uitgezonden worden om het imago van IJsland wat op te krikken. En als een kleine fan van deze band is de muziek uiteraard ook een pluspunt.

Op zich komt er weinig schokkends naar voren. Ze zijn erg bescheiden en beheerst, maar je kunt wel zien dat de kleine concerten oprecht georganiseerd zijn om wat terug te doen voor IJsland. Tenslotte eindigen met Popplagio, wat een nummer toch!

4.0*

Één van mijn favoriete bands gedocumenteerd in hun eigen land, hun veilige omgeving waar ze altijd zo naar snakken wanneer ze op tour zijn.

Fantastische beelden van IJsland in combinatie met Sigur Rós; dit kan niet misgaan.

En dat gaat het ook niet. Daarvoor is genoemde combinatie veel te sterk.

Wat ik echter wel een minpunt vond, was de enorme traagheid. Ik snap dat dit bijdraagt aan het beeld van de docu, het past bij IJsland, bij Sigur Rós.

Maar waar bij Sigur Rós climax op climax volgt, blijft dat op deze docu uit. De échte climax kwam op het eind met Popplagio, waarbij werkelijk alles leek te kloppen. Het beeld, de omgeving en natuurlijk het pracht van dit liedje.

Naar mijn gevoel viel hier meer uit te halen. Iets meer informatie over de geschiedenis van Sigur Rós bijvoorbeeld om iets te noemen, hoe is Sigur Rós ontstaan??

Maar goed, nogmaals; IJsland & Sigur Rós; betoverend.

****

Beetje laat met beoordelen, maar je had er bij moeten zijn !!

Ik sta er bij 2 optredens erg blij en gelukkig tussen in beeld:)

Ik kan dus niet slecht beoordelen, want ze zijn geweldig !!

Amiina, Sigur, de brass band .....

Eigenlijk alles op Ijsland is een groot sprookje.

t 2e schijfje is mijn favo.

Wow, cool man!! Eenmalige ervaring.

Sigur Ros is fenomenaal.

Geen andere ( post rock of niet ) band als hun.

Deze film moet ook niet beoordeeld worden als film. Het is gewoon een ervaring.

Een tijdje geleden heb ik deze dvd gekocht om hem mijn broer cadeau te doen. Maar toen ik bijvoorbeeld net weer Hoppípolla hoorde kreeg ik weer heimwee naar Heima, misschien binnenkort toch maar zelf weer aanschaffen.

Want ik heb er ontzettend van genoten; uiteraard de prachtige muziek, het fantastische landschap met de soms hele simpele beelden erbij.

Iedere keer als ik bijvoorbeeld Hoppípolla of Ágætis Byrjun hoor krijg ik al kippenvel, maar samen met de beelden kun je erg goed zien hoe ze echt hun ziel in de muziek leggen. Prachtig!

Oei, hier had ik nog nooit van gehoord. Nu ben ik zeker geen die-hard fan van Sigur Rós, maar ze hebben wel wat, vind ik.

Ik ben benieuwd!

Één woord: GEWELDIG!

enige minpunt is dat hoppipolla op het begin doorbroken wordt waar ik me enorm aan erger

en wat ik nu merk is dat hoppipolla er op DVD 2 wel volledig opstaat opgelost dus.

Mooie beelden van IJsland en geweldige muziek. Leuk om gezien te hebben.

Wist al van het bestaan van deze documentaire, voordat ik Sigur Rós leerde kennen. En mijn God, wat een wrede band is dat zeg (heb het een maand of twee geleden uitgeprobeerd) en ik kijk erg uit naar deze docu

Ik had voor het zien van deze documentaire nog nooit van de naam Sigur Rós gehoord. Ik moet helaas zeggen dat ik niet echt onder de indruk van ze ben. De muziek is schel en soms behoorlijk eentonig. Nee mijn muziek is het niet, terwijl ik bijvoorbeeld een Enya of Enigma waar ik het iets weg van vond hebben weer wel kan waarderen.

Tja en als de muziek je niet ligt, wordt het lastig in deze documentaire, want dat is natuurlijk hetgeen waar het hier vooral om draait. Gelukkig biedt Heima wel erg mooie beelden van het IJslandse landschap. Op dat gebied ziet deze documentaire er erg mooi uit. verder vond ik de documentaire zelf vrij vlak, omdat je eigenlijk niet zo heel veel over Sigur Rós te weten komt.

Geen topper wat mij betreft. De beelden zijn soms prachtig, maar dat is al met al net te weinig om een voldoende te kunnen aan deze documentaire. Sigur Rós is geen muziek voor mij, dat ben ik in ieder geval wel te weten gekomen.

kleine 2,5*