Spartacus (1960)

Het was een hele zit maar achteraf toch wel tevreden dat ik er ruim drie uur naar heb zitten kijken, ook al had ik stiekem meer verwacht. Epische films als deze doen het meestal goed bij mij, al had ik het gevoel dat wanneer er andere keuzes waren gemaakt het beter uit de verf was gekomen.

Kirk Douglas kon me namelijk niet overtuigen als Spartacus. Hij mist persoonlijkheid en de geloofwaardigheid van zijn rol vond ik maar zozo.

Verder vond ik de scenes waarin over gevoelens gepraat werd zeer matig geacteerd, de emotionele kanten van het verhaal waren dramatisch.. De scenes in het Senaat vond ik daarentegen wel overtuigen.

Dat vond ik dan ook, samen met het opleiden van de gladiatoren, het sterkste gedeelte van de film. De politieke intriges zijn interessant en worden door Kubrick subliem in beeld gebracht. Mede daardoor kon ik de ruime drie uur gemakkelijk uitzitten en een prima voldoende toekennen aan deze versie van het interessante verhaal van Spartacus.

Zo dat was een lange zit! Heb de film lang uitgesteld, maar vandaag toch maar aan gewaagd. En het viel mee, maar vond 'm veel te lang duren. Jammer, want de film had prachtige stukken, maar had door de enorme tijdsduur ook een aantal trage, saaie stukken. Het decor, was zeker voor z'n tijd, erg mooi. Kirk Douglas deed het oke, maar niet super. De ster van de film was voor mij Peter Ustinov die een prachtige rol neerzette als Batiatus.

3*

Een mooi historisch epos. Hoewel de film ruim drie uur duurt, is deze zeer de moeite waard. De film biedt een aardige afwisseling van gevechten, politieke intriges en ook hier en daar wat relationele perikelen. Gelukkig treedt het liefdesverhaal niet al te zeer op de voorgrond, want de andere verhaallijnen zijn veel interessanter. Goed acteerwerk van de gehele cast, maar vooral Charles Laughton doet het erg goed als Gracchus. Een van de beste films die ik tot nu toe van Kubrick gezien heb.

Erg vermoeiend.

Het is duidelijk dat Kubrick niet echt volledig aan het roer stond van deze film. Nu ben ik niet zo'n fan van de man's moraliserende stijl, noch van zijn artistieke keuzes, maar een droge vertelselfilm als deze is natuurlijk wel het andere uiterste. Deed me zowaar verlangen naar wat inbreng van de regisseur.

Vond het visueel alvast erg lelijk. Technicolor is niet om aan te zien, afschuwelijke kleuren, potsierlijke achtergronden en niet te harden kleurcombinaties. Camerawerk is verder behoorlijk saai. Wel een paar indrukwekkende massascenes, al werden die ook fantasieloos in beeld gebracht. De vraag is ook maar hoeveel credit een regisseur verdient om X aantal mensen bij elkaar te brengen. Lijkt me eerder een budgetkwestie.

De soundtrack is veruit het meest irritante element van de film. Continue episch, om compleet gestoord van te worden in een film van 3+ uur die toch niet al te veel groots opgezette scenes kent. Ik ben al geen fan van die constant doorknallende muziek, hier leek het wel of Kubrick elke noot van zijn gehuurde orkestbak wou wringen.

Douglas en de rest van de cast konden me niet interesseren, het verhaal van Spartacus werd daarom ook niet meer dan dat. De Romeinse tijd is sowieso niet m'n favoriete setting, de middelmatig interessante avonturen van een slaaf brengen daar weinig verandering aan.

En dan zit je natuurlijk sterk aan te hikken tegen een speelduur van +3 uur. Een uurtje is te doen, maar die laatste twee uur waren oersaai. Mnee, veruit de minste Kubrick die ik gezien heb, en dat wil wat zeggen wetende dat hij ook Barry Lyndon op z'n naam heeft staan.

0.5*

Een uiterst meelevend geromantiseerd historisch verhaal dat Stanley Kubrick wist te vertellen met topsterren uit de jaren 60 die het vandaag nog steeds als film doen, zonder veel trucages.

Ook al duurde deze film meer dan drie uren. Meeslepend Romeins drama vol wantrouwen... Voorteken van hun ondergang.

Ustinov - Douglas - Curtis - Simmons... Allen toppers die het beste van zichzelf gaven om deze meer dan een halve eeuw oude film vandaag nog aangrijpend te te voelen.

Ook hier speelt de dictatuur van geld, macht en politiek de hoofdrollen. Om de massa zoet te houden geblindoekt door een schijndemocratie van eigenbelangen met vrijgevigheid van postjes en luxe.

Een film om aan te raden en verdient met de max van de punten te gaan lopen.

Behoort zeker tot een van mijn top tien van de films ooit.

Dit soort films is meestal niet echt m'n ding, maar 'k heb me er toch eens aa gewaagd.

'k vond het eerste uur het boeiendst. Niet dat de 2 andere uren niet interessant waren, maar waren toch minder m'n ding.

De film bevatte zelfs wat romantiek dat 'k eigenlijk niet verwacht had, dus dit was nog leuk meegenomen.

Visueel stelde de film niet meteen teleur en voelde niet echt gedateerd aan.

De cast deed het ook niet slecht.

Het zal zeker nooit m'n favoriete genre worden, maar al bij al toch de moeite om eens gezien te hebben.

Wat een langdradig gedoe, kan me nog herinneren toen de film in 1960 uitkwam(was ik 14 jaar) toen was het een sensatie. Tegenwoordig zit er gelukkig meer vaart in de films en daar hou ik van.. Het is wel goed gespeeld allemaal door deze goede acteurs en groots opgezet.

Tja, 'Spartacus'. Deze film stond echt al jaren en jaren in de kast en ik heb nooit de drang gehad om 'm te zien. Geen ''echte'' Kubrick, de film die Kubrick nooit had willen maken - zijn dingen die veelal gezegd worden over deze prent. De lange speelduur hielp ook niet echt mee. Nou ben ik een groot Kubrick fan en heb ik verder alles van de man al lang en breed gezien, maar 'Spartacus'? Nee. Maar oké, heb niet voor niks zo'n mooie editie jaren geleden op de kop getikt. Afgelopen weekend maar eens de tijd voor genomen.

En ja, alles is al gezegd natuurlijk. Prima film, maar Kubrick z'n hand kon ik niet ontdekken. Het begint nog erg sterk met het verhaal en het visuele aspect. Kirk Douglas zit er goed in, maar na verloop van tijd begint één en ander toch wat te slepen en vond ik het niet bijster interessant meer. Feit blijft dat 'Spartacus' verder een solide gemaakte prent is die er goed uitziet. Verhaaltechnisch niet al te bijzonder helaas. Uiteindelijk goed om gezien te hebben natuurlijk, deze welbekende klassieker. Beter laat dan nooit.

Die spektakelfilms uit de jaren '50 en '60 vind ik nog steeds een charme hebben. Geen CGI of flitsende editing, maar gigantische sets en ontelbare figuranten op het scherm. Netjes ingepakt met een epische soundtrack en enigszins theatraal acteerwerk.

Kirk Douglas was hier eigenlijk al een beetje te oud voor zijn rol, maar goed, hij is een uitstekende Spartacus. Verder ook een uitstekende cast. Het beste (en minst theatrale) waren toch wel Peter Ustinov en Charles Laughton.

Kubrick werd regisseur van de film omdat Kirk Douglas en regisseur Anthony Mann grote ruzie kregen tijdens de productie. Kubrick had echter ook veel kritiek op de film. Hij zou gezegd hebben dat hij het script maar niets vond omdat het vol stond met morele onzin. Dat ben ik een beetje met hem eens, het had wel wat minder sentimenteel gekund, maar echt storend wordt het nergens.

Spartacus is waarschijnlijk de meest 'normale' film van Stanley Kubrick. Toch bevat de gerestaureerde versie een paar scènes die toendertijd te controversieel werden gevonden, onder andere de scène waar Crassus probeert Antonius te verlijden. Grappig feitje, omdat de geluidsbanden van de verwijderde scènes verloren waren gegaan moesten de acteurs voor de restauratie hun dialogen nasynchroniseren. Anthony Hopkins spreekt de stem van de toen al overleden Laurence Olivier in.

De schaal van Spartacus is bijzonder indrukwekkend. Het is geen Ben Hur, maar de gigantische shots van Rome, de vele grote studio-sets en de enorme veldslag aan het einde waren echt grandioos. De heerlijke bombastische soundtrack van Alex North versterkt het epische aspect van de film nog meer.

Overgangen waren vaak erg abrupt en de film kakt soms een beetje in. Toch blijft de film over de hele linie vermakelijk en weten de indrukwekkende beelden de aandacht prima vast te houden. Een gelaagde spektakelfilm over een klassieke held.

Ik hou wel van oude historische films zoals Ben-Hur, El Cid of deze Spartacus. Telkens heerst er een speciaal sfeertje van authentieke nostalgie. Het acteerwerk is uiteraard theatraal, maar dat hoort er gewoon bij als je dergelijke oude films ziet. Het grote bombastische trompetgeschal is eigen aan dergelijke films en toon de glorie, pracht en macht aan van een Rijk.

Visueel gezien, montage, decor en setting zijn eigenlijk subliem voor die tijd. Ook het verhaal zit er goed in elkaar en blijft boeien.

Zeer goede cast, knap einde. De film vloog werkelijk voorbij. Ook de grote veldslag, als de eerste opstand of de opleiding van de gladiatoren, wordt erg goed in beeld gebracht. Een echte klassieker in zijn genre!

Stanley Kubricks klassieke epos laat zich op verschillende niveaus bekijken. Het is aan de ene kant een meeslepende historische film met machtige massa-scenes en geweldig camerawerk. Aan de andere kant verwijst de film naar de actualiteit van het jaar waarin hij werd uitgebracht. De onderzoeken van de commissie McCarthy naar vermeende communistische sympathieën in Hollywood waar steeds weer de vraag werd gesteld andere "Spartacus"-en aan te wijzen. Ook de groeiende burgerrechten-beweging die nog altijd bestaande schakels van het slavernij-verleden probeerde af te gooien kon zich identificeren met de opstand van de slaven in de film.

Zo. Daar heb ik dus jaren voor niets tegenaan zitten te hikken.

184 minuten jaren '60 swords ands sandals, ook al is het Kubrick. Het heeft me de afgelopen 15 jaar nooit als muziek in de oren geklonken. Ik meen dat ik Spartacus zelfs nog steeds ergens op een verdwaalde VHS band heb staan uit de jaren '90. Maar nooit gekeken, tot gisteravond. Uiteraard wel in de mooie Blu-ray restauratie. Die drie uren vlogen gelukkig voorbij.

Laat ik met de deur in huis vallen en toegeven dat Spartacus voor mij geen moment als een Kubrick film voelt; ik zou eerder zeggen David Lean, of een regisseur van die orde. Geinig, want nadien kwam ik erachter dat Lean het aanbod om de film te regisseren, heeft afgewezen. Vervolgens werd Anthony Mann na de eerste week van de opnames ontslagen, waarna een dertigjarige Kubrick werd ingehuurd om de film te regisseren. Ster Kirk Douglas, die tevens de film produceerde (naar het schijnt omdat hij zielsgraag de hoofdrol in Ben-Hur had willen spelen), had zich opgeworpen om de blacklist gezette screenwriter Dalton Trumbo met naam en toenaam op de credits te krijgen. Trumbo en Kubrick waren het tijdens de productie naar verluidt vaak oneens, wat regelmatig tot conflicten zou hebben geleid. Kubrick vond dat de figuur Spartacus geen fouten of eigenaardigheden had.

Gelukkig zien we weinig van die ruzies terug op het scherm, al wordt naar huidige maatstaven de leider van de slavenopstand inderdaad wat weinig uitgediept. Wat je wel krijgt zijn prachtige panorama shots, mensenmassa's die niet uit de computer komen rollen, een grootschalige veldslag, een blik fijne acteurs (Ustinov is bijzonder vermakelijk), een beeldschone Jean Simmons en zelfs wat gore hier en daar. Ik herinner uit de extra's van LOTR dat Peter Jackson het shot waarin Lutz's arm eraf getjoept wordt, niet door de keuring kreeg met het bloed dat eruit spoot, althans niet met PG-13. Leuk om te zien dat het in Spartacus met een gelijkaardige wond wel vrolijk gutst.

Verder zijn bij de restauraties scènes toegevoegd die destijds niet te zien waren, zoals een prachtige scène waarin Laurence Olivier Tony Curtis probeert te verleiden, met een 'do you eat snails'? metafoor. Een scène waarbij later bleek waarom ik 'thanks to Anthony Hopkins' bij de aftiteling had zien staan, aangezien hij de door detritus verloren gegane dialoog van Olivier heeft gedubd voor de restauratie. Ik moet toegeven dat het me tijdens de film niet is opgevallen, respect voor Hopkins dus. Alex North's score is hier gelukkig voor hem wel behouden, en ook voor ons. Strauss en Ligeti hadden hier toch wat minder goed gepast

Spartacus is uiteindelijk ver van Kubricks beste, maar laten we eerlijk zijn: dat zegt alsnog niet zoveel. En inderdaad is zelfs met die kanttekening Spartacus bijna zeker drie uur van je leven waard, als filmliefhebber.

4*

Idem met vele anderen was dit ook voor mij de laatste film van meesterregisseur Kubrick die ik nog moest zien, zo'n 4 jaar na alle andere al te hebben gezien. Geen Kubrick-film eigenlijk, maar wel gewoon een zeer vermakelijk epos om zo in 1 of 2 kijkbeurten te ondergaan en wat mij betreft bepaald niet langdradig; tijd vloog voorbij. Je gaat meeleven met het lot van de slaven met als leider de sterk spelende Kirk Douglas.

Misschien niet het hart van "Ben Hur" maar toch een meer dan degelijke "historische" spektakelfilm van Stanley Kubrick waar in feite maar weinig sleet op zit.

Sluit wel enigszins aan bij de monumentalistische films van destijds met een min of meer historische achtergrond, praalvertoon enerzijds, de diepste ellende anderzijds en natuurlijk een reusachtige set met veel figuranten, naast heel wat gekende sterren.

Film houdt het over de ganse lengte boeiend en afwisselend : het edel doel om slavernij te bannen, de gevechtsscènes, niet in overtal, maar netjes gedoseerd met deze over het gekonkel bij de Romeinse senaat en onder de de gevechtsleiders, de onvermijdelijke, minzaam voorgesteld, romantiek, de emotionele slotscène,... dit alles in een puike montage en mooie muzikale begeleiding.

Inzake acts zag ik Peter Ustinov er boven uitsteken.

Geen meesterwerk, maar een tweede (of derde ?) visie lokte toch wel meer waardering los.

Opvallend hoe weinig deze film gedateerd aanvoelt. Af en toe ja, met een enkele studioscène en af en toe wat houterig acteerwerk, maar verder is de film verrassend fris en ziet er vooral enorm geloofwaardig en groots uit. Ook de personages zijn stuk voor stuk wel interessant met nu goede eigenschappen en hun nukken. Dan lijkt Ben Hur uit het jaar ervoor ruim 30 jaar ouder. Het eerste uur is wel het fijnste van de hele film met dat hele gedoe in de gladiatorenschool. Goed ritme, vermakelijk en geen trage scènes. Daarna gaat de film op momenten slepen, veel serieuze scènes die traag en stilstaand zijn gefilmd en het tempo vaak eruit halen. Ook het grote gevecht aan het eind is lang niet meer zo indrukwekkend en de grootsheid ervan weet Kubrick niet in beeld te krijgen. Uiteindelijk een lange film die ik nu eindelijk echt op zeker heb gezien; ik kan me niet voorstellen deze nooit gezien te hebben, maar blijkbaar was het toch zo. De wat druilerige zondag was er perfect voor, maar een tweede keer hoeft niet meer van mij. Dan heeft Kubrick veel meer te bieden. 3,0*.

“I'm Spartacus!”

Groots opgezet epos van Stanley Kubrick. Spartacus voelt niet echt aan als een Kubrick film, maar de regisseur heeft wel een film gemaakt waar de kwaliteit vanaf straalt. De production design, het acteerwerk, de locaties, de manier waarop het is gefilmd, de grootsheid van het verhaal etc. Alles klopt.

De film is wel erg lang en dat voel je soms, en vooral in het middengedeelte wordt het wat langdradig. De verhaallijn tussen Spartacus en zijn geliefde Varinia werkte voor mij ook niet echt, hoewel de laatste scene tussen beide wel fantastisch is (en een geweldig einde van de film). Douglas, Olivier, Ustinov, Simmons en Laughton zijn ook erg sterk, en nogmaals, de film ziet er fantastisch uit.

Net de volle drie uur er door gedraaid en niet een moment verveelt, hoewel ik het ergste vreesde omdat

Ben Hur me niet echt bevallen was.

Maar het oog werd de volle drie uren gestreeld door mooie landschappen, de harde maar sympathieke bakkes van Douglas die mij als personage meer doet dan Ben Hur, hier en daar een paar momenten die ik verdacht veel op Gladiator vond lijken, een prima verhaal qua opstand, mooi in beeld gebrachte gladiatorenopleiding, Spartacus als leider, de strijd met Crassus en een pakkend einde.

Wat me vooral opvalt is geen overdaad aan gezwam, maar behoorlijk recht toe recht aan. Zo heeft men niet een overdreven idyllische of heilige moraal achter hun opstand zoals de senaat om ver werpen of iedere slaaf bevrijden, maar simpel zelfbehoud, vluchten en het land uit. Als ik Wiki er op na sla worden de feiten niet helemaal gevolgd maar ach...dat doet er in dit geval niet zo zeer toe. De muziek op het einde is mooi en dreigende en het einde met het duel en de kruisiging is ook heel aardig bedacht. Behalve de prima rollen van Olivier en Douglas valt Ustinov erg op als komische noot, de daar nog toekomstige Poirot is wel in hem te herkennen. Verder valt de eindslag op die voor die tijd toch heel behoorlijk in beeld gebracht wordt met brandende figuranten en afgehakte armen.

Over de regisseur is inmiddels al veel gespeculeerd, het mag inmiddels bekend zijn dat Kubrick op het laatste moment de leiding overnam maar verder niets qua script en montage mocht aanpassen. Vandaar geen echt Kubrick touch. Desalniettemin is wat mij betreft Spartacus een klassieker die heel goed te verteren valt en meer dan een prima waardering verdient.

Leuke Kubrick.

Zelf beschouwde hij het als 1 van zijn mindere films, maar uiteindelijk is het best een heel erg geslaagd epos. Het meest verrassende eraan is dat een film uit 1960 geen enkel moment heeft verveeld. Kubrick laat weer zien waarom hij 1 van mijn top 10-regisseurs is.

Als eerste is deze film lekker groots opgezet. Het voelt aan als een 100 miljoen budget, maar uiteindelijk was het slechts maar 12. Vroeger kregen ze dus blijkbaar veel meer voor elkaar voor een kleiner budget. Hier pakt dat groots en vermakelijk uit.

Qua verhaal is het niet al te spectaculair. De achtergrond is wel wat interessanter, de gehele locaties zijn bijvoorbeeld gewoon erg mooi. Maar uiteindelijk is het niet veel meer voor mij dan een "opstand van de slaven" verhaal. Een rise en fall.

De film verloopt echter niet geheel foutloos. Kubrick maakt een aantal opvallend rare keuzes. 1 daarvan is Douglas en een aantal andere slaven staartjes geven. Dat ziet er echt volkomen belachelijk uit. Te duidelijk een nep versiersel.

De romantiek zelf is echter ook weinig spetterend. Er heerst absoluut geen chemie tussen Douglas en Simmons. De romantiek is voor de rest ook gewoon saai. Je wacht dan vooral weer op de groots opgezette scenes die snel daarna zullen volgen.

Alhoewel het nooit echt spannend is blijft het altijd boeien. De locaties zijn mooi, het camerawerk is soms knap en in het algemeen is het gewoon een vermakelijk en zeer episch gebeuren. Dit soort films zie je tegenwoordig wat minder, maar vroeger konden ze er dus ook best wel wat van.

Kubrick is voor mij gewoon een bovengemiddeld goed regisseur. Niet elk project vond ik geweldig, maar een onvoldoende heeft hij in ieder geval bij mij nog nooit behaald.

Ondanks de hoogstaande cinematografie zou je niet raden dat dit epos van Kubrick is. Het is vooral een grootschalig spektakel in Hollywoodstijl met het brede scherm van CinemaScope. Indrukwekkende gevechtscènes met duizenden figuranten werden opgenomen in de omgeving van Madrid. Hoogtepunt is de laatste veldslag met het voorwaarts rollende vuur.

Spartacus wordt voorgesteld als een nobele held, maar niet onoverwinnelijk. Hij verliest het gladiatorengevecht van de Ethiopiër en de veldslag bij Senerchia. In beide gevallen was het echter een strijd met ongelijke middelen. De historische Spartacus is wellicht op het slagveld gesneuveld, maar romanschrijver Howard Fast verkoos hem de kruisdood te geven, als een voorloper van Christus. Er werden echt zesduizend slaven gekruisigd op de Via Appia, maar wellicht was Spartacus daar niet bij.

Kirk Douglas had de fysieke uitstraling voor deze robuuste rol. De mooiste nevenrol is voor Peter Ustinov. Als de zakelijk ingestelde lanista - eigenaar van een gladiatorenschool - brengt hij er wat humor in, bijvoorbeeld door het gebit van potentiële gladiatoren te inspecteren. Jean Simmons brengt als geliefde de menselijke kant van Spartacus naar boven. De zwemscène was vrij gewaagd voor die tijd. Ook Charles Laughton mag er wezen als de gemoedelijke dikzak, en Tony Curtis als de schandknaap van Crassus. Laurence Olivier, met valse neus, maakt zijn personage uitermate hardvochtig tegen de opstandelingen, maar ook biseksueel. De controversiële dialoog over de "slakken en oesters" werd eruit geknipt, maar tijdens de restauratie heringesproken door Anthony Hopkins - een feilloze Olivier-imitator.

Hoewel het zich in de eerste eeuw vóór Christus afspeelt, zit er heel wat ideologie van de jaren '60 in verwerkt. Scenarist Dalton Trumbo werd gecrediteerd, wat het einde van de blacklist betekende. De scène met "I'm Spartacus" lijkt wel de opstand van het verenigde proletariaat tegen de gecorrumpeerde machthebbers. Ook vrouwenemancipatie komt aan bod, en het was de beginperiode van de burgerrechtenbeweging. Zo kunnen actuele ideeën toch een stempel drukken op een historisch epos. Vermeldenswaard is ook nog de muziek van Alex North, die leidmotieven gebruikte, een uitgebreid symfonisch orkest en een ondioline - een voorloper van de synthesizer. Kortom, alle ingrediënten voor een overweldigend schouwspel zijn aanwezig.

Spartacus is een groots opgezette historische dramafilm in de stijl van films als The Robe (1953) en Ben-Hur (1959), hoewel in deze film het religieuze tintje achterwege gelaten wordt.

Spartacus is gebaseerd op het gelijknamige boek uit 1951 van de Amerikaanse schrijver Howard Fast. Zoals vele grootschalige films uit die tijd liep er gedurende de productie het nodige mis. Zo werd de oorspronkelijke regisseur Anthony Mann na een week filmen al ontslagen, nadat hij diverse aanvaringen had met hoofdrolspeler (en uitvoerend producent) Kirk Douglas. Hij werd vervangen door de destijds 31-jarige Stanley Kubrick, die hiermee z’n eerste film sinds Paths of Glory uit 1957 regisseerde. Met een budget van 12 miljoen dollar en een cast vol klinkende namen alsmede ruim 10.000 figuranten, was Spartacus één van de grootste filmproducties uit de geschiedenis. Het resultaat is dan ook indrukwekkend en met name de vele massascènes zijn subliem in beeld gebracht.

Hoewel Stanley Kubrick nog een redelijke nieuwkomer was binnen Hollywood, liet hier al z’n eigenzinnige drang naar perfectie zien en dreef hij zijn crew tot wanhoop. Cinematograaf Russell Metty had er na enkele maanden genoeg van en stapte op, waarna Kubrick de film voornamelijk zelf filmde. Bij de Oscar-uitreikingen kreeg echter Metty de prijs voor beste fotografie. Spartacus werd een groot succes en bracht in de VS maar liefst 60 miljoen dollar in het laatje, wat destijds een record was voor filmstudio Universal Pictures. Ze werd eveneens genomineerd voor 6 Oscars, waarvan er vier werden verzilverd: Beste Mannelijke Bijrol (Ustinov), Decors in Kleur, Fotografie in Kleur en Kostuums in Kleur.

Visueel is de film een plaatje en ook het acteerwerk is uitstekend. Met name Peter Ustinov spring er bovenuit, maar ook Douglas in de titelrol en Laurence Olivier en Charles Laughton als kibbelende senatoren zijn het aanzien waard. Het geheel wordt ondersteund door de prachtige muziek van Alex North.

Met een speelduur van 196 minuten is Spartacus een lange zit, maar een speelduur van ruim 3 uur is geen uitzondering binnen dit genre. Hoewel ze enkele massascènes bevat, richt Spartacus zich minder op het spektakel en meer op het politiek gekonkel binnen de Romeinse senaat. Hierdoor is ze af en toe langdradig, maar Kubrick weet er de aandacht bij te houden. Het eindgevecht is spectaculair in beeld gebracht, maar is ook vrij snel afgelopen. Niettemin is Spartacus een klassieker binnen zijn genre en in mijn ogen nog altijd één van de betere films van Kubrick.

Sterke film, de hele speelduur blijft het boeiend en de cast is fijn. Geweldige karakterkop ook die Kirk Douglas. De intermezzi zijn wel typerend voor Kubrick maar verder zie ik niet echt zijn signatuur.

Sommige scenes zijn zo bekend dat het een aha erlebnis is om ze te zien. De eindscene van de film vind ik echt grandioos.

Zeker een aanrader dit.

I am Spartacus, I am Spartacus, I am Spartacus, wie kent dat gedeelte van de film niet. Een meesterstukje die kennelijk door Kubrick niet werd gewaardeerd en dus ging ie ook de laan uit. Mooi dat dit stuk erin is gebleven!

Ja Spartacus heeft zo'n beetje alles overleefd. Oude zwart wit beelden vol met krassen en oneffenheden, de DVD de blu ray daarna nog een remastered blu ray die wel goed was en uiteindelijk de waanzinnige mooie 4K versie!!! Hij is verbluffend mooi geworden kan niet anders zeggen. Zag slechts 1 of 2 skipjes in beeld. De tweede weet ik niet zeker de eerst zit vrij in het begin wanneer hij knielt in de steengroeve. Maar dat is dan ook alles. Echt fantastisch mooi gedaan. En inmiddels is de film alweer 61 jaar oud. Alle hoofdrolspelers zijn er nu niet meer helaas. Er heeft zelfs een "Nederlandse" actrice in mee gedaan. Nina Foch (Fock) geboren in Leiden. Nooit geweten. Joanna Barnes stond naast haar die nog wel leeft overigens in de Arena.

Spartacus is geen Ben Hur en lang niet zo spektakel vol. Het moet het hebben van de prachtige dialogen en sterk acteerwerk. Mooi is ook hoe het Romeinse volk met elkaar verschillen. Helaas zijn de scenes soms net te lang gerekt, maar vervelen doet ie eigenlijk nooit. Ik heb nu naar de gerestaureerde versie gekeken van ruim 3 uur en zo'n 16 minuten. Een hele rit, maar dat heb ik er wel voor over. Het is ook fijn dat de film deels op waarheid berust. Spartacus betekent ook letterlijk Slavenleider. Hier nog een mooie link:

Spartacus (slavenleider) - Wikipedia - nl.wikipedia.org

Het eind boeit mij nog steeds. Droge ogen houden is moeilijk

Film 4.0

Beeld 5.0 (4K)

Geluid 4.5

“Nothing was spared to make ‘Spartacus’ the superb achievement it is. Neither time, nor money, nor talent” beweert de trailer. Dat mag zijn, maar een superb achievement… dat weet ik zo net niet.

De hand van Kubrick is bij vlagen merkbaar, bijvoorbeeld als de keuze voor camerastandpunt een toegevoegde waarde heeft en commentaar geeft op de gebeurtenissen. Het acteerwerk van Ustinov, Olivier en Laughton is prima, maar dat van Douglas, Simmons en Curtis een stuk minder. Verder veeel figuranten, wijdse shots, en veel aandacht voor stage dressing. En voor die tijd veel rauwe elementen en expliciet materiaal.

Maar het verhaal zelf is voorspelbaar, en vooral melodramatisch. De romance is kleffig, het noodlot leidt nauwelijks tot diepgang. Het is ook heel duidelijk een Douglas-vehikel. Dat maakt voor mij dat het belang van Spartacus vooral zit in de budgettaire springplank die het voor Kubrick was, en het einde van de blacklisting. Kubrick heeft daarvoor al betere films gemaakt, zoals Paths of Glory. Als epos-film toch middelmatig; War and Peace en Cleopatra gelijk of beter, Ben Hur minder. Ondanks alle tijd, geld en talent die erin gestopt is.

Een van de beste films ooit gezien, zag hem 15x in de bioscoop tussen 1960 en 1990. Uitstekende cast en een geweldige score van Alex North. kubrick had als regisseur weinig te vertellen volgens acteur Herbert Lom, Kirk maakte de dienst uit.

Spartacus is denk ik de slechtste film van Kubrick en de reden is denk ik simpel: de film is niet echt door Kubrick gemaakt maar omdat hij even niets om handen had heeft hij de acteur Kirk Douglas, die z’n eigen Ben Hur wilde, geholpen de film te maken – het was een opdracht die Kubrick aannam – terwijl hij tot z’n grote frustratie weinig controle over de film kreeg. De film vertelt het verhaal van de slavenleider Spartacus in een epische vorm en zoals bij al dergelijke Hollywood-films valt op hoe Amerikaans (anti-autoritair, bewust van je rechten, feministisch en kuis) alle slaven zijn en hoe moralistisch de film (die ermee begint dat in die tijd Rome leed aan een “ziekte”: slavernij) is. Na de film verhuisde Kubrick naar Engeland en ik stel me voor dat hij dit deed om aan Hollywood en de al te moraliserende Amerikaanse films zoals Spartacus wilde ontsnappen; Kubricks eerste Engelse film na Spartacus is wat dat betreft misschien niet toevallig de film Lolita.

Tegelijk is Spartacus zeker ook niet slecht (ik weet niet in hoeverre dat aan Kubrick is te danken): naast het al te moderne gedrag, de onvermijdelijke romance tussen de held en het mooiste meisje van de klas en de flauwe grapjes zitten er ook historisch geloofwaardige intriges tussen de senatoren en interessante gesprekjes in zoals dat je in het openbaar beter alle goden kunt dienen of dat seksuele geaardheid een kwestie van smaak en dus niet van moraal is (nu ik alle films van Kubrick aan het kijken ben valt me op dat elke film een homoseksueel personage heeft). Het gevecht van een man tegen de wereld is een thema dat wel past bij Kubrick en het verhaal is goed: de uiteindelijk anonieme strijd tussen de slaven en de machtigen is gepersonaliseerd tot een persoonlijke strijd tussen Spartacus en Crassus om een vrouw zodat je als kijker kunt meeleven met de personages en de strijd van de onderdrukte tegen zijn onderdrukkers is een universeel thema (Spartacus inspireerde onder meer Marx) dat in de film uitdrukkelijk de symboliek van de gekruisigde redder Christus krijgt; Crassus is er niet in geslaagd ook de legende van Spartacus te wissen zodat de geest van Spartacus’ slavenopstand nog millenia zal voortleven. Het levert een film op die in ieder geval meer dan genoeg vermaakt om de lange speelduur door te kunnen komen.