Spartacus (1960)

Sterker dan ik verwacht had. Mooi evenwicht tussen massascenes en kleinere scenes. Behoorlijk wat fraai gefilmde stukken en een prettig tempo.

Douglas heeft een mooie kop voor deze rol. krachtig en klassiek, maar ook getekend.

4.0

(en ook nog eens mijn 400e stem)

Vandaag herzien en dit blijft een prachtfilm. In het begin is het ietwat wennen aan wat knullige aspecten, zoals bv het dialoog, maar eenmaal daaroverheen wordt je getrakteerd op een erg mooi en meeslepend verhaal, eentje die me erg aanspreekt.

Op momenten wel wat oversentimenteel maar vreemd genoeg stoorde het mij in dit geval niet.

Mooi script dat weinig voorspelbaar wordt en goed opbouwt naar een overweldigende battle (werkelijk groots in scene gezet) en een erg mooi einde.

Grootste kracht van Spartacus is toch het acteerwerk. En dan voornamelijk van Olivier, Laughton en Ustinov. Een tour de force van deze drie britse acteurs die de rest van de cast soms een beetje wegspelen.

Douglas was erg belangrijk voor de realisatie van de film en doet zijn acteerwerk zeker wel naar behoren maar de drie eerdergenoemden stralen toch echte klasse uit.

Kubrick had niet veel invloed in het maken van de film. Hij was zelfs vervanger voor Tony Mann die eerder ontslagen werd. Kirk Douglas was degene die veel in handen had en de film ook realiseerde nadat hij werd geweigerd voor de hoofdrol in Ben Hur. Hij kreeg een bijrol aangeboden maar weigerde het en als soort van wraakactie is Douglas aan zijn eigen epische romeinse film begonnen met zijn eigen produktiemaatschappij. Het resultaat was Spartacus.

Kubrick had dus weinig inbreng en het is dus ook niet gek dat je weinig kenmerken ziet van zijn latere ouevre. Ik zag maar in een scene iets van de 'latere' Kubrick terug en dat was tijdens de badscene met Crassus en Antoninus. Mooie scene btw.

Spartacus past ook niet echt in het rijtje films van Kubrick, en de man zelf was er ook niet al te trots op maar ik heb hiervan genoten.

Uiteindelijk gaat er na herziening toch wel 0,5* vanaf omdat ik 4,5 net iets teveel van het goede vind.

Wat een schitterende film. Prachtige beelden en een heerlijk verhaal, met een perfecte combinatie van spektakel en drama. De muziek is helemaal de crème de la crème, prachtig. Ook de geweldige rollen van o.a. Grachus, Crassus, Virinia en natuurlijk Spartacus zelf maken deze film een geweldige ervaring. Komt nergens écht gedateerd over, naar mijn mening.

Mijn eerste Kubrick is een feit, en ik las dat hij liever had dat deze van zijn cv werd verwijderd. Dat belooft wat

4,5*

Spartacus blinkt op veel fronten uit tov hedendaagse Grieks-Romeinse spektakelfilms, en dan met name in het uitmuntende verhaal en het verbluffende acteerniveau. Wat ontbrak in films als Gladiator (magere vertelling, Russel Crowe, red) zit hier allemaal in. Uitblinkers zijn absoluut Charles Laughton, acteur die een film als deze extra glans geeft, en natuurlijk Kirk himself.

Waar ik nog steeds bij blijf is dat het spektakel in dergelijke films toch nog altijd toe moeten geven op de hedendaagse technieken. Niet dat het een schande is, maar de constatering is dat de Horrors en Thrillers wat mij betreft in die tijden een stuk verder waren op het visuele vlak. Ik zal hier ongetwijfeld wat mensen door over mij heen krijgen, maar ik vind dit toch altijd het minste punt van dergelijke films. Spartacus komt op dit punt een heel eind, maar zoals Gladiator wordt het toch niet.

Overigens vind ik dit als geheel wel een stuk betere film als Gladiator dus, vandaar ook de 4*

ps. Viel me nu pas op hoe ernstig veel Kirk en zoonlief op elkaar lijken, niet alleen qua uiterlijk, de stem is ook nog eens identiek.

De minste Kubrick, maar nog steeds erg goed.

Het is duidelijk niet het soort verhaal wat Kubrick normaal gesproken verteld en dat merk je ook.Niet een koude en afstandelijke film wat we van deze geweldige regisseur gewend zijn.Alhoewel die kenmerken in sommige scènes wel een klein beetje naar voren komen, blijft de druk van de producent, in dit geval Kirk Douglas, voelbaar.Toch levert Kubrick een film af die toch wel erg goed is.De schaal van deze film is net als, misschien wel de grote tegenhanger Ben-Hur, episch Grote massa shots en erg mooie gedetaillerde sets.Het verhaal word mooi en rustig verteld.Nergens word er gehaast om een verhaal lijn af te krijgen, en loopt de gehele film mooi op elkaar door.De scènes in Rome, en dan vooral de politieke spelletjes en het verraad en eigen eer redden vond ik erg interessant om te zien.Daarintegen vond ik de hele tocht van het slaven leger minder boeien.Ik had telkens het gevoel dat daar meer in had gezeten.

Grote gevechten zijn er nauwelijks te zien.Dus verwacht je een film in de trant van Gladiator dan kan dat nog wel eens bedrogen uitkomen.De film richt zich meer op de wensen/dromen van de karakters ipv. een groots actie spektakel.De twee grote tegenhangers willen eingelijk gewoon hetzelfde maar toch ook weer iets verschillends.Een vrij volk, althans zo kwam het op mij over.Maar op welke manier gaat dat gebeuren, als een vrij volk of onder een dictatuur.Het einde had ik totaal niet verwacht qua eer en wat Spartacus trachtte te berijken is hij de winnaar maar ik had meer het gevoel dat niemand gewonnen had .

Kirk Douglas speelt een geweldige rol, net als de rest van de cast.Ze doen allemaal goed hun best om het verhaal zo goed mogelijk op de kijker over te laten komen en dat is ze zeker goed gelukt.

3.5*

Van de vier Kubrick's die ik tot heden zag, sprak geen enkel mij thematiek echt aan. Spartacus vormde daar echter een uitzondering op, [cliché] maar gezien de speelduur heb ik hem tijden link laten liggen.[cliché]. Eindelijk ook een Kubriek die mij cinematografisch weet te overtuigen. Uitstekende shots, en ontzettend fraaie kleurgebruik maken van Spartacus her en der welhaast een schilderij. De dialogen zijn bijwijlen lyrisch te noemen - en er is voldoende potentie om die lyrisme te behouden. Alhoewel zoals het geschiedde er sprake van zoetsappigheid was.

Een perfect gecomponeerde soundtrack resulteert niet meteen in geslaagde scènes, bewijst Spartacus alhier. Opmerkelijk genoeg zie ik niemand iets ervoor schrijven, maar de ritme en timing die Kubrick ervoor benuttigd is eenvoudigweg waardeloos. De muziek is continu dominant aanwezig en gewoon te dik aangezet.

Spijtig genoeg heb ik verder al tig van zulke films gezien waardoor zich onophoudelijk een soort dejavu/cliché gevoel ontplooide. Want hoe het ook zij, veel minpunten heb ik overigens niet kunnen bespeuren. Kubrick's beste tot nu toe!

Voor deze film een paar weekenden geleden een avond uitgetrokken.
Was jaren geleden dat ik hem had gezien.
De eerste keer was ooit midden jaren '80 rond pasen toen ie in een bioscoop in Bergen ( ...op Zoom) in een rerelease draaide.

Enorm goede spektakelfilm, een soort antwoord op Ben Hur, waarvoor Douglas gepasseerd was en die nu met zijn eigen film-Epic kwam aanzetten.

Hoewel mss geen echte Kubrick, zoals wij hem kennnen (niet met de bekende afstandelijkheid, maar veel meer met compassie en emotie gebracht), maar is dat erg? Nee, want het vakmanschap straalt er van af.

Fantastische acteurs, in eigenlijk alle rollen,
behalve een super Douglas, die misschien wel de rol van zijn leven speelt, krijg je EN Olivier EN Laughton EN Ustinov EN Simons en een nog redelijk jonge Curtis,
maar ook de bijrollen zijn uitstekend ingevuld, waarbij Woody Stroode als gladiator ook een blijvende indruk op mij heeft gemaakt.

Boeiend om te zien hoe Olivier en Laughton de strijd met elkaar aan gaan, gebruikmakend van allerlei slinkse wegen en gekonkel.

Erg mooi vind ik ook dat je een goed beeld krijgt hoe Romeinse legers voor een gevecht zich opstelden en in de voor hen typische formaties het gevecht aan gaan. Zeer goed in beeld gebracht.

Opvallend is dat van de laatste beslissende veldslag feitelijk alleen het begin in beeld wordt gebracht, maar door de indringende beelden van de afloop (letterlijk bergen met lijken, wat voor een familiefilm uit die tijd toch zeer ongewoon was) geeft dit toch een meer realistischer beeld dan wat we meestal in dit soort films te zien krijgen.

Het einde van de film heb ik nog nooit zonder betraande ogen uitgekeken. Prachtig.

Voor mij een meesterwerk: 5 sterren.

I'm Spartacus!

Deze beroemde quote was het enige dat ik van de film kende. Ik had hem lange tijd geleden eens opgenomen van op tv maar eigenlijk nooit gezien vanwege de toch lange speelduur maar op een regenachtige zaterdagmiddag deed de gelegenheid zich perfect voor.

Spartacus heeft alles om zich tot een klassieker te noemen. Een sterke cast waaronder Douglas, Ustinov (die ik er trouwens nooit had uitgehaald als ik het niet op de titeling had gezien) en ga zo maar verder. Maar er komen ook mooie shots aan te pas, al variëren de decors soms wel van echt mooi tot vreselijk kitscherig. Het grootste pluspunt blijft toch het verhaal. Ik verwachtte constant gladiatorgevechten maar er werd mooi afgewisseld met de politiek in Rome. En als kers op de taart kwam natuurlijk het einde. Ik had een half cliché verwacht waar Spartacus toch nog zou ontsnappen en samen met Varinia ging ontsnappen en ze nog lang en gelukkig samen leefden. Niets was dus minder waar en het is een eigenlijk perfect einde voor een film als dit.

Ik wist trouwens ook niet dat het een Kubrick was, het is bijna een compleet tegenovergestelde van zijn andere werk want Spartacus kun je nu niet echt vergelijken met een Eyes Wide Shut of The Shining.

Film krijgt 4* maar is toch niet het echte meesterwerk dat er zovelen in zien.

Kubrick Kubrick Kubrick... ik weet nie hoe je het doet maar je maakt alles zo boeiend voor mij. Meer dan 3 uur, massagevechten, Romeinse tijd. 3 dingen die me totaal niks zeggen en toch slaagt Kubrick er weer in (net als bij Barry Lyndon) me volledig in de film te krijgen en het me te laten boeien.

Bij deze film was ik vooral onder de indruk van het acteren, alles vond ik goed en gepast en was in niemand teleurgesteld. Douglas, Olivier, Simmons, Ustinov en Laughton, allemaal prachtrollen.

Voor de film te bekijken besloot ik eerst te gaan wat te gaan lezen over Spartacus. Alles van het verhaal over Spartacus is in eer gebleven, dat vind ik al een pluspunt, andere films over z'n thema's zijn meestal incorrect maar deze dus niet.

De cinematografie in de film vind ik ook zeer goed. Landschappen voor de shots van ver uit de lucht zijn goed gekozen en diezelfde scènes zijn zeer goed geregisseerd. Veel prachtige shots in de film, altijd mooi meegenomen.

2 dingen vond ik toch niet goed aan deze film:

1) Die oversentimentele scènes tussen Spartacus en zijn vrouw. Niet dat ze slecht waren maar echt goed komen ze ook niet over op mij, het zijn er teveel en steekt op den duur toch wat tegen. Haalt ook het tempo uit de film.

2) De soundtrack vond ik op véél momenten nog ongepast. Ik had vaak het gevoel dat het juiste toontje niet bij het juiste beeld paste, kon beter.

Op naar Killer's Kiss, de laatste Kubrick die ik moet zien.

****

Sublieme film voor die tijd.

gladiator is de moderne spartacus eigenlijk.

De beelden zijn erg mooi en acteerwerk is super.

5 sterren

Machtige film!

Wat een ontzettend gevarieerd regisseur is Kubrick toch. Drama, komedie, oorlog, thriller/horror en meesterwerken maken, hij kan het allemaal. Zelfs een mooie historische film maken zoals hier met Spartacus gaat hem bijzonder goed af. Van tevoren verwachtte ik eigenlijk een soort van Gladiator, maar deze film is toch heel anders. Kirk Douglas speelt op zeer overtuigende wijze de hoofdrol. Wat een gelijkenis met zijn zoon Michael trouwens qua uiterlijk, maar dat terzijde. Daarnaast is er zeker ook een hoop aandacht voor al het politieke gekonkel in Rome en de machtsspelletjes die daar soms gespeeld worden. Is soms zelfs ook bijna net zo interessant trouwens.

De muziek is episch, soms ook bombastisch en past wat dat betreft uitstekend bij een film als deze. Veel massale gevechten komen er niet in voor, maar des te meer tijd wordt er besteed aan de uitwerking van het verhaal, dat gewoon erg goed gedaan is. Hoewel de film een paar keer een tikkeltje inzakt, weet deze eigenlijk van begin tot einde te blijven boeien en dat is altijd knap als het om een film van drie uur gaat, want die is nu eenmaal moeilijker in te vullen dan een kortere film.

Ook de bijrollen zijn prima verzorgd waarbij Laughton en Ustinov er toch wel bovenuit steken. Jean Simmons is absoluut een mooie vrouw, maar vond ik qua acteren toch iets minder. Ook het liefdesverhaaltje deed wat mij betreft een klein beetje afbreuk aan het verhaal. Jammer dat zoiets vaak in menig van dit soort films verweven zit.

In zijn geheel is Spartacus echter een dijk van een film, die zeker indruk heeft gemaakt en wederom een prima Kubrick, ook al heeft hij op deze film dan misschien wat minder invloed gehad, dan op zijn andere films. De film misstaat in ieder geval totaal niet in het rijtje van zijn films!

4,0*

Lange zit, maar over het algemeen wel oke. Niet alles wist me evenveel te boeien en ik kan me ook voorstellen dat Kubrick achteraf niet zo enthousiast er over was. Dit was wel het type film waar het publiek toentertijd helemaal gek van was: een epos met massale decors en een heroïsch verhaal.

Spartacus verteld het verhaal van de gelijknamige gladiator die een slavenopstand op benen zette die zeer grote proporties begon aan te nemen. Kirk Douglas vertolkt de rol van Spartacus en doet dat in mijn ogen voortreffelijk. Het verhaal is enorm meeslepend en boeit de volledige drie uren. De setting is adembenemend en de schitterende score van Alex North versterkt de Romeinse sfeer nog meer.

Een geweldige historische film door de topregisseur Stanley Kubrick. Kubrick zelf ziet deze film als een smetje op zijn carrière, dat maakt me dan nog meer benieuwd naar andere films van hem. Aangezien ik deze echt schitterend vind.

Deze film is zeer knap gemaakt, laat daar geen twijfel over bestaan. Maar helaas zitten er wat historische fouten in en aangezien ik de leerstof van die tijd momenteel volg, kon ik er soms niet echt tegen. Vooral het laatste gevecht is pijnlijk voor de waarheid. In de film is het precies of de Romeinen met 3 keer zoveel als de slaven waren, terwijl in werkelijkheid meer dan 100 000 slaven tegen hoop en al 10 000 Romeinen stond, weliswaar beroeps- en dus goed getraind.

Maar kom, het is en blijft film, dus dan moet je die feiten af en toe kunnen opzij zetten. Voor mensen die gewoon eens een leuke, oude film willen zien, is dit een grote aanrader. Een boeiend verhaal, knappe locaties en enorme, goed neergezette gevechten. Voor in die tijd blijft het een indrukwekkende film. Ook de opbouw wordt op een keurige manier gerespecteerd, weliswaar soms iets te gedetailleerd wat het af en toe wat saai maakt (maar dat valt al bij al zeker mee). Over de cast valt er niets te klagen, goed geacteerd. Ik heb vaak de indruk dat men in die tijd beter acteerde dan nu, of lijkt dat schijn? Alleszins, hier valt niks over te bekritiseren.

Besluit: Spartacus is historisch gezien niet correct, laat dat duidelijk zijn. Het merendeel klopt wel, maar enkele belangrijke gebeurtenissen worden veranderd in iets wat in de verste verte niet klopt. Maar voor de meesten maakt dat niets uit en zoals eerder vermeld, het is en blijft film. En die is zeker goed! 3,5 sterren.

Wow, wat heb ik genoten van dit spektakel stuk. Een waar meesterwerk van Stanley Kubrick, een regisseur die mij nog niet heeft teleurgesteld. Moet alleen nog Lolita en Barry Lyndon zien (ik tel zijn eerste film maar even niet mee), maar ik denk dat Spartacus tot dusver mijn favoriet is. Wat een geweldige film.

Een heel erg mooi verhaal, ik ben niet bekend met de ware feiten maar dat doet er voor mij niet zo toe. Ik heb genoten van begin tot het eind, het is een indrukwekkend verhaal en is zo mooi in beeld gebracht. Echt een heerlijk gevoel gekregen van die film. Ook de muziek was erg goed. Vond het ook wel geinig dat er een pauze zat op mijn DVD. Heb ik ook al eens gehad bij Seven Samurai. Ook vermeldenswaard de speech van Spartacus vind ik beter dan de hedendaagse speeches in zulke films, veel echter en warmer.

Acteerwerk was ook erg goed van iedereen eigenlijk. Ook Kirk Douglas was gewoon heel goed, heb alleen wat moeite mee omdat ik soms denk dat ik Michael Douglas zie, en daar heb ik dus echt geen 'klik' mee.

4.5*

Spartacus

Echt zo een klassieker die ik nog niet had gezien maar vandaag was het dan zover.

Een lange zit dat zeker. De film duurt ruim drie uur en op sommige momenten vond ik hem een tikkie langdradig maar toch was het een erg sterke film.

Het eerste uur van de film was ijzersterk dat hij wordt opgeleid tot gladiator. Maar na dat hij uitbreekt kakt de film een beetje in al zitten er natuurlijk mooie scenes in zoals dat het hele leger I AM SPARTACUS zegt en de veldslagen zijn zeer ook heel mooi.

De muziek is briljant en past zeer goed bij de film. De acteerprestaties zijn goed maar niet super. Kirk Douglas deed het prima als Spartacus.

Het eerste uur van de film was ijzersterk dat hij wordt opgeleid tot gladiator. Maar na dat hij uitbreekt kakt de film een beetje in al zitten er natuurlijk mooie scenes in zoals de zetten dat iedereen I AM SPARTACUS zegt en de veldslagen zijn zeer goed.

Gewoon een erg leuke spektakelfilm van de briljante kubrick
3.5* met kans op verhoging

Ik vond hem wat verouderd. Het is natuurlijk wel een prachtig verhaal, maar ik vond hem soms érg saai. De acteurs zijn wel goed. Het camerawerk is wel heel mooi en er zitten zeker mooie beelden bij. De dialogen konnen mij ook niet heel erg boeien. Een goede historische film, maar een klassieker is het in mijn ogen niet.

Redelijke film. Het verhaal is best wel goed, maar af en toe nogal langdradig. De acteerprestaties waren wel redelijk, hoewel er in sommige scenes ronduit slecht geacteerd werd. Een van de sterkste punten van de film vond ik de muziek. Hoewel de muziek niet in iedere scene even goed op z'n plek was, vond ik de muziek toch erg goed.

Mijn 1000ste stem.

En weeral een meesterwerk van Stanley Kubrick. Het blijft toch wel een regisseur die met elk genre goed overweg kan, of het nu een heldenepos, oorlog, drama, science-fiction of horror is, alles wat hij maakt verandert in prachtige filmklassiekers.

Aan de technicolor-kleuren en het acteerwerk merk je wel op dat Spartacus al enige decennia oud is, maar echt gedateerd is deze film verre van. Kirk Douglas bijvoorbeeld zet een sterke rol neer als Spartacus en de dialogen waren nog bijzonder vermakelijk om te volgen. Ook de andere rollen waren goed, Jean Simmons was zelfs best sterk te noemen als Varinnia, ze kwam in elk geval zelfzeker over (al is het weer typisch Hollywood om er nog een liefdesverhaal aan toe te voegen). Laurence Olivier zette op zijn beurt een overtuigende rol neer als de medogeloze Crassus.

Opvallend is ook hoe in een tijd waarin cgi nog ontbreekt, men toch al in staat is om gigantische massataferelen te verfilmen. Alsof er op de set van de film voortdurend honderden extra's aanwezig waren. Je krijgt enorme veldslagen te zien tussen Romeinse legioenen en een leger van slaven die voor hun vrijheid vechten. Maar het meest onder de indruk was ik van de scène na het gevecht, wanneer de slaven verloren hebben. Indrukwekkend om die enorme hoeveelheid lichamen te zien liggen.

Wel een lange zit, Spartacus, maar net als in andere klassieke epossen zoals Lawrence of Arabia, zit er hier een intermission in (een pauze). Tijdens die pauze gaat de passende soundtrack van Alex North gewoon verder.

Weer een prachtige filmklassieker die een betere waardering verdient.

4.0 sterren

Een mooi spektakel van Kubrick, maar ik had het toch wat beter verwacht.

Ik denk ook wel dat ik snap waarom Kubrick zich in het verleden heeft afgekeerd tegen deze film en Hollywood. Spartacus bevat teveel slappe dialogen die erg sentimenteel overkomen. Op een gegeven moment is het gewoon teveel van het goede en raak ik de interesse in de scene kwijt. Het komt te geforceerd over en dat heb ik nog niet eerder bij een Kubrick film gehad.

Gelukkig zie je wel dat er kwaliteit zit in de film, de decors zijn over het algemeen overweldigend en de massale shots van de mensenmassa's zijn bijzonder mooi in beeld gebracht. Ondersteund door een prachtige score wordt het avontuurlijke gevoel van Spartacus zijn reis prima op het scherm getoverd en kreeg ik vaak ook echt zo'n episch gevoel. Iets waar ik zelf erg van houd.

Douglas is prima als Spartacus, hij heeft echt een typische uitstraling wat past bij dit personage. Simmons is een natural beauty en een leuke verschijning, ondanks dat haar verhaallijn niet het overtuigendste was.

Over de actie ben ik verdeeld, aan het begin en het einde ziet het er allemaal indrukwekkend uit, alleen in het middenstuk op de weg naar de haven waar verscheidene legers zijn verslagen wordt het toch aan de kracht van het woord over gelaten. Ik had dat liever in beelden gezien, om nog meer mee te kunnen leven met de helden, iets wat toch ietsje minder was op het einde.

Al met al een prima epos dat zich afspeelt in het Romeinse tijdperk, maar wegens een paar tekortkomingen en dingen die me niet helemaal bevielen is Spartacus persoonlijk geen topper voor mij.

3,5*

Heerlijke film met een prima Kirk Douglas (wat lijkt zijn zoon toch op hem) die geen minuut verveeld ook de rest van de cast is top met o.a Charles Laughton, Peter Ustinov,John Gavin, Nina Foch, John Ireland ,Woody Strode, Herbert Lom en de pas overleden Tony Curtis.

Een echte klassieker met prachtige kleuren het is net zo een epos als The Ten Commandments en in iets midere maten Quo Vadis , heerlijke films

Lang geleden dat ik deze film weer eens gezien heb en mijn mening hierover is nogal verdeeld. Ik vond het eerste uur ijzersterk maar daarna zakte de film behoorlijk in. Het waren de scènes in de Romeinse Senaat en vooral het sublieme acteerwerk van Charles Laughton als Gracchus die deze film voor mij toch nog overeind hield. De finale veldslag tussen het leger van Spartacus en Crassus was ook best mooi gefilmd.

Wat deze film voor mij bijna de das omdeed waren de vreselijke stropige scènes tussen Spartacus en Virinia. Kubrick onwaardig. Dat heeft hij volgens mij moeten doen als concessie aan de bazen in Hollywood. Dat kan volgens mij niet anders. Voor mij haalde dit de film in ieder geval flink naar beneden. Die Jean Simmons kan trouwens ook niet eens acteren. Het is uiteindelijk vanwege het voortreffelijke acteerwerk van Charles Laughton - voor mij verreweg de beste acteur in deze film - dat deze film van mij toch nog een ruime voldoende krijgt, maar er had veel meer in kunnen zitten.

3,5*

Een echte epische klassieker. Zo één die je als filmliefhebber gezien moet hebben. Hij was best lang met zijn drie uur en een beetje maar ik heb me nergens verveeld; echt nutteloze scènes zaten er niet in en de trage vertelstijl maakt het een leuke film om zich in te leven. Ook de vele mooie beelden zijn om van te smullen en stralen heel wat grandeur uit. De clash tussen Romeinse legers en het slavenleger was prachtig om te zien. Ik zag zelfs heel even in een flits een afgehakte hand en spuitend bloed. Wist niet dat dit in 1960 al mocht

Het is niet Kirk Douglas die hier de show steelt jammer genoeg al ontgoochelt hij ook nergens. Als opstandige slaaf mist hij het charisma van een leidersfiguur. Ik kon er niet in geloven dat dit personage de leider was van duizenden slaven. Hij zag er wat te "flower power" uit. En dan zijn haircut... alsof hij net van de kapper om de hoek kwam. Nee, ik hing meer aan de lippen van Ustinov en Laurence Olivier, als de Romeinse generaal Crassus.

Een klassieke oefening van Stanley Kubrick, maar ook hier een oefening waar hij met brio in slaagt. 4*

EPIC!


Films al deze kunnen eigenlijk maar 2 richtingen op:
- Ze kunnen langdradig, saai, overbodig melig en ongeloofwaardig zijn
- Ze kunnen voorbij vliegen en me met verstomming slaan

Bij Spartacus was het dit laatste. Een van Kubricks betere films (die ik totnutoe zag).

Deze film is een soort van 1960-versie van Braveheart, met minder geweld en bloed vergieten, maar met steengoede dialogen en politieke intriges uit de Romeinse tijd.

Het enige wat films in mijn ogen kan devalueren zijn overbodige liefdesverhalen. Maar in deze film komt die clu (net zoals in Braveheart) maar op het einde. De scene waar de gekruisigde spartacus zijn zoon en vrouw ziet vertrekken in vrijheid vlak voor hij sterft

Ik was ook bang voor de gevechten; Ik dacht dat ze er knullig gingen uit zien... maar ook dat werd meteen ontkracht! Ik vind de gevechten er zelf beter uit zien dan die in de hedendaagse films, waar men in 1 seconden gevecht soms 5 shots. Gevolg is dat je de meeste vechtscénes dan ook niet echt duidelijk kan zien en je wil doorspoelen naar het einde van het gevecht. Hier dus niet

Dat Kubrick werkelijk alle acteurs kon doen inleven in hun rol is ook te zien aan de acteerprestaties. Op geeneen moment valt er iemand door de mand.

De locaties in zulke films zijn zeer belangrijk. Al vraag ik me wel af of deze film daadwerkelijk in Italië gefilmd is? Ze zien er allesinds prachtig uit.


Misschien een klein foutje is de scene waar men de slaven door de sneeuw ziet lopen. In de volgende scéne zien we een vrouw en een man een baby'tje begraven. Geen sneeuw meer of bevroren ondergrond. De achtergrond ziet er ook nogal groen uit.

Een ander klein minpuntje is de 'overture' en de lange openingscredits. De eigenlijke film begint pas op 7:30

Overgens: Op een bepaalde moment doodt het slavenleger 19.000 man van het Romeinse leger: da's een hele hoop.
In de laatste scéne moet het normaalgezien een groter leger zijn, maar daar staat toch echt niet meer dan 19.000 op het veld? (mooi massascene wel)
En hoe doen ze eigenlijk die oefentuigen in die gladiatorschool draaien? Benzinemotor ofzo?
Maar dat doet eigenlijk geen afbraak aan de eigenlijke film.



4,5*

Mêh.. Ik had toch een veel groter spektakel verwacht. Ondanks dat de film 3 uur duurt, is de film nergens echt saai. Anderzijds heb ik ook geen moment echt intens gekeken of echt versteld gestaan. Spartacus is geen imponerend personage, zeker niet gezien zijn status in de film. De andere personages zijn ook kleurloos en inwisselbaar. Een goede sfeer was af en toe verre van aanwezig. En dat is toch wel essentieel bij een machtig 3-uur durend epos.

De muziek vond ik overigens niet echt je van het. Veel (onnodig en slecht) bombasme en het correspondeerde niet mooi met de stemming van het verhaal. Het was eerder storend.

Conclusie: Kijkt lekker weg, maar daar houdt het jammer genoeg bij op.

And maybe there's no peace in this world, for us or for anyone else, I don't know. But I do know that, as long as we live, we must remain true to ourselves.

Tot nu toe wel de minste Kubrick die ik heb meegekregen. Het gene wat ik vooral miste was de koppigheid, de eigenheid, het aparte regie spel. Waar tot nu toe AL zijn films in geslaagd waren, zich heel erg te onderscheiden van andere films, vind ik dit toch op veilig gespeeld. Ik zou niet zo snel hier wat Kubrick-elementen terug hebben in gevonden. Allereerst is het een behoorlijk verhaal, iets wat je altijd kan verwachten van Kubrick maar deze keer ging het meer over de grootte van de informatie dan de impact die het had op mij als kijker. Ik vond het verhaal persoonlijk te heldhaftig, er werd veel met emoties gespeeld, waardoor het juist onpersoonlijk over kwam. Kubrick weet meestal hele bijzondere karakters neer te zetten, die wat eigenaardigs hebben, iets ''ziek'' of zo. Dat miste ik in deze film, het was allemaal wel een beetje wat je verwachtte. Weinig verrassingen. Ook de meestal terug komende bewegende/ zoomende beelden waren ver te zoeken, het zag er alsnog heel erg mooi uit, maar door dat het een Kubrick is, heb je bepaalde verwachtingen, bepaalde elementen die je denkt terug te zien. Misschien is dit juist de verrassing van de film. Toch een hele mooie film, het ziet er allemaal prachtig uit. Het verhaal weet te boeien ondanks de vrij lange speelduur (vliegt zo voorbij), muziek is zoals altijd erg goed gekozen, weet altijd het een en ander op te roepen: daarin is de film wel geslaagd. Beste scène is toch wel de ''battle'' bij Rome, als je van een afstand de Romeinse troepen ziet bewegen: prachtig. Ook de boodschap en het hele ''opkomen voor je rechten'' sfeertje weet altijd wel goed te scoren, zelfs in deze tijd is het nog een vrij actueel onderwerp (hoewel slavernij nu wel voorbij is, bezittingen van mensen en ziel is nog lang niet voorbij). Toch een beetje teleurgesteld, ik had wellicht iets heel bijzonders verwacht terwijl Kubrick hier naar mijn ingeving toch een klein beetje op safe speelden. Alsof hij zijn ei niet kwijt kon.

3,5 ster, wellicht niet terecht naar mijn andere ratings, maar dit is (tot nu toe) toch wel de minst goede Kubrick die ik heb gezien, waardoor ik hem toch een halfpuntje lager geven dan de anderen (die hiervoor als minst werd beschouwd). Goede film, maar voor Kubrick een kleine voldoende.

Weer een Kubrick die niet helemaal overtuigt, al heb ik wel ergens gelezen dat hij er halverwege in moest stappen. Dat zal wel de reden zijn voor t feit dat ik niks van zijn specifieke stijl terugzie. Acteerwerk komt soms tekort. Ustinov, Simmons en vooral Curtis overtuigen totaal niet. Daarentegen spelen Olivier en Gavin weer prima rollen. Douglas had van mij wel meer charisma mogen uitstralen, verder is het okay. Vooral ontsnappingsscene is zeer mooi gefilmd.

Een worsteling om deze 3 uur durende film door te komen. Stond al lang op het lijstje, en eindelijk kunnen zien. Ik hou wel van dergelijke epische films: Lawrence Of Arabia, Ben-Hur, The Ten Commandments, ... Maar deze viel toch dik tegen.

Het grootste probleem is Kirk Douglas. Ik hou mijn hart al vast voor 'Paths of Glory', want nu ik de vader van Michael Douglas voor het eerst in een film zie, stelt de man me zeer teleur. Douglas kan de film niet dragen, waardoor het gewoon een doorsnee kabbelende film wordt. Douglas was trouwens 44 jaar toen deze film gemaakt werd, veel te oud voor de rol en zo ook ongeloofwaardig. Regie en montage doen er ook geen goed aan. Kubrick deed dan wel de regie, maar had weinig creatieve ruimte omdat de producers alles strikt bepaalden. Muziek is ook vrij pover. Normaal hou ik hier wel van, maar als beeld en muziek niet samen in harmonie gaan wringt dat voor de kijker.

Wel positief zijn de acteurs die de Romeinen spelen: Laurence Olivier, Peter Ustinov en Charles Laughton. Ze maken veel goed. Raar maar waar zijn de scènes in de senaat interessanter dan die met gladiatoren en veldslagen. Ook de massascènes zijn niet slecht, al heeft dat meer met budgetten te maken. Een dergelijke massa figuranten op een geweldige locatie doet altijd wonderen.

Het resultaat is een film waar de makers blijkbaar met weinig passie aan gewerkt hebben. Dit is geen heldenfilm rond Spartacus, maar een zoveelste film in de trend van de epische films. Zet er een andere acteur in de plaats, geef een deftige regisseur de nodige vrijheid en het ziet er al helemaal anders uit. De reeks Spartacus: Blood and Sand scoort op dat vlak een pak beter.

De Kubrickherzieningen #4: Spartacus.

Oké, er zaten een paar maanden tussen Kubrickherziening #3 en #4, vooral dankzij de lengte van Spartacus. Gelukkig valt de herziening alles behalve tegen. Ik las mijn eerdere berichten hier terug en ik bleek al twee recensies geschreven te hebben, beiden in 2005. Mijn herinnering zei dat ik dit gewoon een uitstekende film vond, wat ook terug te zien was in mijn viersterrenbeoordeling. Toch waren mijn berichten toen vrij kritisch, misschien richtte ik me teveel op de minpunten. Nu laat ik mijn sterrenaantal gewoon op 4* staan, maar kies ik toch voor een positievere toon. Grappig wel dat ik aanvankelijk deze film vooral negatief vergeleek met Ben-Hur en vooral Gladiator. Ze hebben nu allemaal bij mij vier sterren, maar Spartacus bevind zich in de hogere regionen van de vier sterren, Ben-Hur in het midden en Gladiator haalt die score nog maar net. De rollen zijn in dik zes jaar tijd omgedraaid.

In 1960 viel Spartacus op omdat het een epos was dat niet om het christelijke geloof draaide. Daar was ik me eerder niet van bewust, maar het werkt toegegeven wel in het voordeel voor Spartacus. Het maakt de film net wat universeler en minder prekerig, zelfs al is de boodschap die hier uitgedragen wordt nog altijd overduidelijk (het wordt zelfs in de voice-over in de opening toegelicht). Wat echter het meest in het voordeel werkt voor Spartacus is dat het plot wat gedetailleerder is, dat het allemaal wat intelligenter overkomt. Het blijft enerzijds een rechtlijnig avonturenverhaal, maar alle handelingen omtrent de senaat geven gewoon een flinke extra laag aan de film. Bij eerdere kijkbeurten ging bijvoorbeeld het moment aan me voorbij waarin Crassus lijsten laat ophangen met politieke vijanden van de staat. Dit moment is een sneer naar de zwarte lijst waarop tien namen stonden van mensen die niet meer in Hollywood mochten werken vanwege communistische sympathieën. Nu ik wat meer weet van de tijd waarin deze film gemaakt is en me er van bewust ben dat de film geschreven is door de toen nog op de zwarte lijst staande Dalton Trumbo zie ik meteen meer dimensies in de film. Als een film over een slavenopstand is het eigenlijk al gewoon heel goed, maar er is meer.

Laurence Olivier en Charles Laughton spelen die bovengenoemde scène overigens heerlijk. Die sarcastische toon waarop Laughton vraagt waar hij op die lijst staat en de reactie van Olivier door "First" te schreeuwen en de lijst in Laughtons gezicht te duwen is prachtig. Dat is de hele film zo, dat hun spel enorm genietbaar is, samen met die van Peter Ustinov. Laughton is duidelijk mijn favoriet als Graccus. Alleen Laughton weet serieus te spelen en tegelijkertijd de indruk te wekken alsof hij de gehele film compleet belachelijk vind. Ik vond zijn dialogen ook een stuk levendiger dan die van de andere acteurs, Ustinov uitgezonderd. Ik las dat Laughton ontevreden was over de dialogen uit het script en Ustinov nieuwe liet schrijven voor zijn scènes, maar ik lees ook dat door de acteurs zelf geschreven dialogen nauwelijks gebruikt werden. Het lijkt me echter wel dat Laughton toch de door Ustinov gepende teksten uitsprak, zo levendig als ze zijn. Zo heeft Laughton een hilarische korte monoloog over waarom het van staatsbelang is dat hij zoveel vrouwen heeft. Ustinov is eveneens enorm grappig als hij praat over zijn pasgevonden trots. De twee acteurs lijken te genieten van hun rollen. Grappig zonder dat ze ooit als 'comic relief' aanvoelen. Die andere grote Brit in de cast (nee, niet Jean Simmons,), Laurence Olivier, speelt het een stuk serieuzer, maar dat hoort ook bij het personage. Een onuitstaanbare schurk die echter niet eendimensionaal is. Het vroeg om een Shakespeareaanse acteur en die kregen ze ook. Vreemd eigenlijk dat ik het acteerwerk in mijn eerste recensie zo enorm bekritiseerde, terwijl dat nu net één van de meest genietbare onderdelen van de film is. Toegegeven, Jean Simmons kan niet veel maken van een waardeloos geschreven rol en Tony Curtis moet je niet casten als een tedere zanger. Met Kirk Douglas had ik dit keer, in tegenstelling tot eerder, totaal geen moeite. Gewoon een passend heldhaftige performance. Diep is het niet, maar dat was Spartacus zelf ook niet echt.

De balans tussen spektakel en meer verhalende stukken is ook vrij goed, al had er van mij net iets meer actie in mogen zitten en iets minder aandacht besteed mogen worden aan de romantische scène. Of misschien juist meer, want die zijn echt van de lopende band komen rollen en vormen de zwakste punten van de film. Het romantische subplot krijgt uiteindelijk veel gewicht in het hoofdverhaal en had daardoor niet aan moeten voelen alsof er zo min mogelijk aandacht aan besteed was. Gelukkig maken de scènes in de senaat en op de slagvelden meer dan goed. Hoe de opstand van Spartacus in het scenario verwikkelt wordt met de machtsstrijd in de senaat is sowieso een knappe schrijfprestatie. De politieke bekonkelingen van de senaat vond ik persoonlijk het leukste, door de vurige dialogen en de prachtige acteerprestaties, maar het zijn natuurlijk de actiescènes die het meest voldoen aan de eisen van een Hollywoodspektakel. Ze stellen niet teleur. De strijd op leven en dood tussen Spartacus en Draba heeft niets van zijn intensiteit verloren, ondanks dat ik de afloop nu natuurlijk al lang wist (en de eerste keer ook al; natuurlijk sterft Spartacus niet binnen een uur tijd, zeker niet aan de hand van een klein bijrolletje). De eerste slavenopstand in het kamp bevat vooral het sterke moment waarop de slaven de hekken beklimmen, op een bepaalde manier een krachtig beeld. Aan het eindgevecht is tenslotte helemaal niets slecht. Dat wijde shot waarin we de Romeinen richting de slaven zien marcheren en zien tegen wat voor een overmacht de slaven belandt zijn is adembenemend. Vreemd dat ik het me niet meer herinnerde. Het is ook het meest Kubrickiaanse moment van de film.

Het meest bekende moment uit Spartacus is natuurlijk wanneer de overlevenden van de veldslag "I am Spartacus" schreeuwen. Ik moet toegeven dat ik door de jaren heen steeds meer een cynische houding heb gekregen tegen dit soort sentimenteel-heldhaftige momenten, maar eerlijk is eerlijk: hier kreeg ik toch weer kippenvel. Mijn cynisme is niet tegen deze scène bestand. Het einde waarin Spartacus nog net zijn pasgeboren zoon richting de vijand ziet vertrekken daarentegen heeft me nooit echt bijzonder aangesproken en dat doet het nu ook niet. Het voelt te veel als een manier om toch nog iets hoopvols aan het verhaal toe te voegen. Ach, storen doet het me ook niet echt.

Het is welbekend dat dit Kubricks minst persoonlijke film was en dat hij het zelfs graag van zijn filmografie verwijdert wilde hebben. Daar ga ik hier verder niet op in, want dat is op andere plaatsen al genoeg gedaan. Ik wil alleen zeggen dat ik Kubrick in dit opzicht begrijp, maar dat ik het niet met hem eens ben. Spartacus ademt dan misschien geen Kubrick, maar het is niettemin een van de beste sandalenepossen ooit gemaakt. Dat Kubrick uitgerekend veel kritiek had op het scenario, terwijl daar juist een extra laag uit voort gekomen is, is het meest bizar. Ach, regisseurs zijn nooit goede beoordelaars van hun eigen films.
4*

Uitstekende epische film waarin de slaaf Spartacus het opneemt tegen het Romeinse Rijk. Groots opgezet met een aantal indrukwekkende massa-scenes. Een mooi verhaal dat vooral onderhoudend blijft door de politieke intriges. Een uitstekende cast en een mooi einde. Verder is dit een Stanley Kubrick film die er het minst uitziet als een Stanley Kubrick film.