Franklyn (2008)

Hmm, vaag filmpje. Hier had ik meer van verwacht. Eigenlijk alleen maar gezien omdat Eva Green één van de hoofdrollen heeft. Ze doet het prima, maar voor de rest kon deze film me eigenlijk niet boeien. Vond het veelal maar erg saai en toen op het einde blijkbaar alle verhaallijnen bijelkaar kwamen was ik de draad allang kwijt en had ik er geen kracht voor om het allemaal nog te snappen.

Visueel prima in orde en naast Eva Green doen ook haar twee mannelijke collega's het prima, maar dat is niet genoeg om hier een voldoende uit te slepen. Erg warrig, oninteressant filmpje. Twee kleine sterren... en na de trailer gezien te hebben leek me dit nog wel zo'n leuke film. Niet dus, jammer.

deze film sprak mij heel erg aan aan.. volgens mij is deze film meer dan alleen de verschillende verhaal lijnen, dit gaat ook vooral over het lot... verbeter me vooral als ik fout zit maar dit kon ik eruit halen! op een gegeven moment zit Eva Green bij die sociale hulp aan tafel in het ziekenhuis na haar zelfmoordpoging en vertelt hij haar, "je beïnvloed niet alleen de mensen die je al hebt ontmoet ook nog degene die je nog niet ontmoet hebt.. volgens mij moest dit als een soort god werken omdat je hem op het einde van de film ook half om half ziet verdwijnen!

eindelijk weer eens een film waarbij je niet vanaf het begin al weet hoe die hoogst waarschijnlijk gaat eindigen, zonder verwachtingen deze film aan gezet. in het begin was het extreem om meanwhile city te zien, vette actie enz. later werd het vooral interessant omdat de film zelf vaag werd en ik erachter wilde komen hoe het uit zou werken...

fantasy meats reality
4*

Een film die ik al een tijd had liggen, maar door de lage scores hier niet direct wou boven halen. Ondanks de overtuigende trailer. Ik denk dat de film verkeerde verwachtingen schept of dit een genre is dat niet iedereen kan bekoren. Nochtans is dit een heel mooie film met een eigen karakter. Een mix van Max Payne en V for Vendetta, maar dan toch nog net iets anders.

Je kan filosoferen over de motieven van de karakters en de verhaallijn met eventuele plotholes. Mij was het te doen om de heerlijke sfeer, de prachtige stad Meanwhile City en de mix tussen realiteit en fantasie. Een mix die voor de karakters zelf onduidelijk was en zo ook vertaald werd naar de kijker zonder in chaos te verdrinken. Ik ben wel blij dat dit een Engelse film is en geen Amerikaanse, omdat die met hun bombastische aanpak veel zouden kapot gedaan hebben. Het is nu eenmaal geen actiefilm, maar fantasy/drama.

Franklyn zou meer gezien moeten worden, omdat het volgens mij nog niet bekeken werd door z'n juiste doelgroep. Onterecht een vergeten filmpje.

Wel een goed Brits fantasyfilmpje. Had echter eerder verwacht dat dit echt een science fictionfilm was en ook daadwerkelijk plaatsvond in de toekomst maar het futuristische/fantasy gedeelde speelt in het hoofd van Ryan Phillipe en word tegelijkertijd gesplitst met de realtiteit in het hedendaagse London. Iets anders dus dan ik had verwacht maar daar word de film niet slechter van. De fantasy beelden van die stad (Meanwhile City) zagen er wel erg fraai en donker uit. Of dit een Schyzofilm is durf ik niet te zeggen. Het verhaal is soms wel aan de ingewikkelde kant of het draait gewoon echt om die gespleten persoonlijkheid, maar de verdere rollen zijn wel erg goed. Het was ook weer leuk om Sam Riley te zien die ik al als Ian Curtis ken uit de film Control en verder had Eva Green ook een leuk rolletje. De scenes in de realiteit waren dan helaas wel een beetje aan de saaie kant af en toe. Maar het climax is wel uitstekend.

Zeker wel een goed filmpje.

3,5*

Een redelijk drama/fantasy film...

Niet zo echt spannend verhaal...

Wel mooi HD kwaliteit...

Prima acteerwerk...

Goede muziek achtergrond...

Maar geen aanrader...

Op zich hou ik af en toe wel van een mysterieuze film a la mr Nobody, Synecdoche New York en What dreams may come welke allemaal pareltjes zijn. Als er maar mooie shots, goede dialogen en een boeiend verhaal in zit kan ik er wel van genieten. Bij deze film ontbrak het wat mij betreft behoorlijk wat betreft de laatste twee. Ik vond wel dat er hele mooie beelden te zien waren maar het verhaal zat zo warrig en complex in elkaar. Op het moment dat ik toch een beetje een draad begon te zien was ik eigenlijk mijn interesse al verloren. Ik heb hem af gekeken maar eerlijk gezegd heb ik vaak op de klok gekeken.

Wat onduidelijk verhaal dat er best lang over doet om ergens toe te komen. Achteraf gezien is de symboliek misschien wel mooi gemaakt, maar toch ontbreekt er ook wel een heleboel. De aanleidingen voor alle problemen zijn wat abstract, als ze al te volgen zijn, en dat maakt het moeilijk om te begrijpen waar de personages nou eigenlijk mee zitten of mee bezig zijn.

De droomwerelden zijn af en toe heel mooi, dat moet gezegd. Sam Riley en Eva Green spelen goed - als altijd, geloof ik eigenlijk.

Qua stijl doet het geheel me wel wat denken aan een paar SF/drama/mysterie series van de BBC begin jaren 90. Zit me nogal af te vragen welke titels daar ook alweer bij hoorden - maar dat komt nog niet door.

Matige film waarin vier verschillende verhaallijnen volgen, die op het einde allemaal bij elkaar komen. Een nogal ingewikkelde uitvoering, waarbij langzaam aan steeds meer parallellen aan het licht komen. Stijlvol in beeld gebracht, maar redelijk langdradig. Ook het einde stelt enigzins telleur.

Behoorlijk lijpe film met een aantal gestoorde personages te weten : een artistieke jongedame die haar zelfmoordpogingen omzet in performance art, een wat vlakke jongeman met liefdesverdriet naar ik aanneem en dan hebben we het personage met de meeste airplay en een voice-over een man die in een Harry Potter achtig London met een aardappelhoofd rondloopt met het doel The Individual uit te schakelen. Niet onbelangrijk te vermelden is dat hij een atheïst is, heel bijzonder in Meanwhile. Het vierde personage is een man van middelbare leeftijd die op zoek is naar zijn zoon.

De dwarsverbanden tussen hen worden rustig en zorgvuldig aangebracht. Mooi einde.

De film ziet er mooi uit, verder valt er weinig positiefs over te melden. Het verhaal zit in eerste instantie wat warrig in mekaar maar stelt uiteindelijk niets voor. Het verhaal wordt bovendien op een pretentieuze wijze gebracht waardoor de film vrij irritant wordt naar verloop van tijd. De climax, waarbij de aap al uit de mouw is, kan het best overgeslagen worden, al geldt dat eigenlijk voor de hele film.

Dit was wel nog een bijzondere film. Het eerste uur is redelijk mysterieus en 'k wist niet direct wat 'k er moest van denken, maar het laatste half uur wordt alles duidelijk en vond 'k het wel een mooie film. Het is zeker origineel gebracht.

De cast deed het ook prima en visueel zat het ook wel snor.

Misschien niet zo'n toegankelijke film door het eerste uur, maar desondanks vond 'k hem toch wel het bekijken waard. Wil je eens iets anders zien, ben je hier wel aan het goeie adres.

Oersaai, tergend traag en nergens ook maar met een sprankje energie waardoor het voor mij echt een ingedut geheel was. Zozeer dat mijn aandacht nogal eens verslapte en ik eerlijk gezegd ook helemaal niets van de film begreep. En doordat ik er niets van begreep (en niet wilde begrijpen) werd de film daardoor nog saaier en die spiraal bleef naar beneden gaan. Kortom, ik kon hier helemaal niks mee. Voor de altijd fijne Green en het aardige production design dan niet de allerlaagste score. 1,0*.

Er zijn films die, ondanks hun gebrek aan budget en ervaring bij de filmmakers, uitblinken in durf en creativiteit. Dit is zo'n poging van een beginnend filmmaker. Met de vraag; "Wat is er in vredesnaam aan de hand?" Is het zo anders? Neuh, eigenlijk ook niet, maar de film vraagt net iets meer je aandacht. Het weigert namelijk om voor snel te gaan en zeker aan het begin is het geheel niet duidelijk wat er nu speelt. Oh en ondanks, er wel een futuristisch element is, is het ook géén scifi! Er zijn hier vier parallelle verhalen die ogenschijnlijk los van elkaar staan maar geleidelijk samenkomen in een verrassend conventioneel einde.

Het eerste personage (waar de film mee begint) woont in de steam-punk-achtige metropool "Meanwhile" Een wereld waar kerk en staat één zijn. De atheïstische Jonathan Preest (Ryan Phillippe met een film-Noire voice-over) wil wraak nemen op "Het Individu" In het huidige alledaagse Engeland volg je het tweede personage, de kunststudente Emilia (Eva Green), die suïcidale situaties verzint om te filmen en een moeilijke relatie heeft met haar moeder. Derde persoon is de onlangs afgewezen bruidegom Milo (Sam Riley), die denkt dat hij zijn jeugdliefde, de roodharige Sally (wederom Eva Green) heeft herontdekt. En vierde personage is een kerkvoogd van middelbare leeftijd uit Cambridge (Bernard Hill) die op zoek is naar zijn vermiste zoon.

Dit is vooral een zeer Britse film, zowel qua toon als qua aanpak. Regisseur Gerald McMorrow neemt vooral risico door vier verhalen, rond vier afzonderlijke karakters, over twee verschillende werelden, met aan het begin zonder enige vorm van link te presenteren. Er zijn wat ruwe kantjes maar het wil vooral je hersens aan het werk zetten. Verwacht dan ook géén popcorn-werk! Toch is dit hoe dan ook een sfeervol, stukje cinema met een solide cast, de acteurs zijn een deel van de reden waarom het zo intrigerend is, die tenminste iets anders durft te bieden!