Tous les Matins du Monde (1991)

De trailer gaf mij de indruk dat ik de nodige beelden van Louis XIV en/of zijn Versailles te zien zou krijgen met alle bijbehorende rijkdom. Helaas, alleen "marche des Turques" wordt in deze setting uitgevoerd.

Voor het overige een zeer trage film over relaties en met een merkwaardig reagerende Sainte-Colombe (de man is niet te volgen, zowel in zijn handelen als in zijn ongetwijfeld uiterst diepzinnig bedoelde woorden).

Diepzinnige dialogen (ahum...) op een of ander landgoed met een grasveld met houten hutje.

Viel mij dus wel tegen, helaas. Aan Le roi danse heb ik iets betere herinneringen.

een eenvoudige film; die grotendeels rond muziek draait. Zo klinkt het niet als een aanbeveling, maar ik verkies deze deze wat weemoedige trage film veruit boven vele dramatische "pomp and circumstance"films. Als je van de cello (gamba) houdt ...

Qua verhaal en personages kon de film mij weinig boeien. Ik vond Marin ook een behoorlijk naargeestig en vervelend persoon. De manier waarop hij met Madeleine .... Dat gegeven zou hem juist tot een interessant persoon moeten maken maar de makers van deze film weten dat effect niet bij mij te bereiken.

Het verhaal zelf heeft wat mij betreft ook weinig te bieden. Wat er dan overblijft is de muziek en de prachtige beelden. En dat is wat mij betreft de troef van deze film. Het ziet er allemaal schitterend uit en je wordt echt getrakteerd op een heleboel prachtige beelden. Dit in combinatie met de muziek maakt het deze film uiteindelijk toch wel waard om naar te kijken.

Sterk in beeld gebracht verhaal, goede acteurs, mooie decors en kledij en natuurlijk de Barokke-muziek, beslist een pluspunt voor de liefhebbers van het genre.

Jean-Pierre Marielle in de hoofdrol. Het gebeurt niet zo vaak. Meestal zit hij in een bijrol en nogal dikwijls in minder dramatische films. Blijft hoe dan ook een graag geziene acteur.

Goeie film over een oudere muzikant die een jonge man in de leer aanneemt. De film neemt je mee naar de tweede helft van de 17de eeuw. De hele aankleding en de natuur zien er dan ook mooi uit. Kan soms wat saai overkomen, maar de film heeft een aangenaam rustig tempo en de klassieke muziek sluit hier naadloos bij aan.

Niet zozeer mijn ding deze film. Het is eigenlijk een soort biografie van een begenadigd muziekspeler. Doordat hij zich zo afzonderde van alles en iedereen en steeds bezig was met zijn muziekinstrument om het steeds te verbeteren, is er niet zo heel veel van hem bekend. In Frankrijk zal hij misschien nog een beetje faam hebben, maar daarbuiten zal het al heel wat minder zijn. Van het muziekinstrument viola da gamba had ik ook nog nooit gehoord, maar dat kan evengoed aan mezelf liggen.

Veel aandacht dus voor de muziek in de film. Objectief gezien wel mooi vorm gegeven allemaal. De aankleding, het decor, de kostuums ... Daarnaast is er aandacht voor de twee dochters die eigenlijk verwaarloosd worden door hun obsessieve afwezige vader. Een filosofische uitspraak als een klok: "Tous les matins du monde sont sans retour". Daar zit veel waarheid in ...

Eentje voor de liefhebbers.