Allan Quatermain and the Lost City of Gold (1986)

Tsja, ik heb natuurlijk een zwak voor Richard Chamberlain omdat ik van hem heb genoten in de miniserie Shogun.

Verder is dit inderdaad een behoorlijke Indiana Jones ripoff, compleet met hoed, tatatatata riedeltje op de achtergrond en de nodige clichématige sidekicks. Opvallend hierbij is de rol van James Earl Jones, die een stoere krijger speelt. Eén van de weinige rollen dat hij eens géén eminent grise speelt.

Ik vroeg me al af waarom deze film door SBS wordt uitgezonden op een pornofilm-tijdstip, maar de film is best wel slecht eigenlijk. De beeld-over-beeld scènes in de kano zijn gruwelijk. Het is zo overduidelijk dat ze in het luchtledige roeien, de roeispanen zijn niet eens nat.

Verder heb ik me wel aardig vermaakt hoor (tot nu toe, de film duurt nog effe, is nu reclame), maar dit soort avonturenfilms moeten toch een beetje een budget hebben om het leuk te maken.

2.5 sterren.

Zoveelste rip off van Jones maar voor met met een goede knipoog.

Toentertijd hadden we eigenlijk alleen maar van dit soort "verstand op nul" filmpjes. Blijft toch wel een leuke aangename b-prent. Ook leuke decors met cheesy personages. Verhaaltje komt leuk en avontuurlijk over. Wel zijn de special effect zeer goedkoop en erg slecht. Maar voor het geheel vond ik de film nog best leuk dus krijgt het een kleine 3,0.

Jesse Huston: "I'm not getting married here and spending my honeymoon swinging from vines and checking the bed for snakes."

Allan Quatermain: "Those weren't the only things i had planned."


Swarma: "Find the wall of Jalpora.
Pay heed to its secrets.
Seek the devil's heart."

Allan Quatermain: "Sounds like helpful travel tips!"


Wat, behalve enkele komische dialogen, kan ik nog meer zeggen over deze film dat goed is? Richard Chamberlain zag er goed uit met een baard, Sharone Stone had een mooi snoetje, de main theme van Jerry Goldsmith is heel 'catchy' (hoewel het veel te veel herhaald wordt doorheen de film).

Ik herinner mij dat ik de eerste film 'King Solomon's Mines' (1985) als tiener niet heel goed maar toch wel amusant vond. Dit vervolg vind ik bij herziening toch een grote teleurstelling (een saai verhaal en heel slechte special effects), benieuwd wat ik bij een herziening van de eerste ga vinden.

Net als de eerste film is deze film wederom een luchtig aftreksel van Indiana Jones. Zelfs de score van Jerry Goldsmith (wiens muziek vanwege de geringe kosten gewoon werd hergebruikt) refereert weer flink aan de heroïsche muziek van John Williams. Hoewel Michael Linn als verantwoordelijke voor de muziek staat aangemerkt is zijn muziek ondergeschikt aanwezig. Goldsmith is de man.

Het tweede deel is veel minder dan de voorganger. In King Solomon's Mines werd de onzinnigheid met verve en met een onbesuisde vreugde uitgebuit. Op die maniet vielen de conceptionele en financiële tekortkomingen niet heel erg op.

In The Lost City of Gold is dat anders. De onzinnigheid is een kunstje geworden. De financiële middelen waren niet veel beter, maar in plaats van dezelfde luchtige aanpak is de onzinnigheid een aspect waarover goed werd nagedacht. De onzinnigheid valt juist daardoor veel te geconstrueerd uit. De lichtzinnige vreugde waarmee de voorganger tot stand kwam, ontbreekt hier bijna volledig. Deze film is gewoonweg stompzinnig. De film oogt leeg en kunstmatig en genereert een gevoel van verveling en moeheid.

The Lost City of Gold is een idiote film.

De B-film versie van Indiana Jones. Net iets beter dan King Solomon's Mines (1,5*) maar Chamberlain blijft een bedroevend acteur om naar te kijken. Indiana Jones is een held waar je van houdt, maar Quatermain zie je liever opgevreten worden door krokodillen. Stone als zijn jankerige meeloop-vriendin is niet veel beter maar moest in die tijd nog haar weg vinden naar goede rollen, dus dit is nog enigszins vergeefbaar.

De special effects zijn niet om aan te zien, vooral wanneer ze met bootjes door grotten razen. Ik zag al films uit de jaren '50 waar de special effects beter waren dan hier. Waar de hele tocht naar de Lost City me eigenlijk nog wel wist te onderhouden hield het voor mij helemaal op toen ze de legendarische stad bereikten en een verwilderde Henry Silva ten tonele verschijnt. Die barbaar met zijn hoorns vond ik ook niet te harden. Deze film mijd je best.