Disgrace (2008)

Naar het boek met de gelijknamige titel van de Zuid-Afrikaanse schrijver J.M. Coetzee, winnaar van de Nobel Prijs voor Literatuur in 2003. Het boek zelf won de prestieuze Booker Prize in 1999, het jaar van uitgave.

Vanavond heb ik een screening en zullen we zien of de film net zo goed is als het boek (wat ik overigens niet gelezen heb).

Had geen idee dat Coetzee een van zijn boeken heeft laten verfilmen. Vind het er nu ook niet direct een schrijver voor om toestemming te geven.

De film is buitengewoon trouw aan het boek. Zowel qua scenario als qua toon. En dat pakt ook nog eens erg goed uit. Coetzees aangrijpende en schrijnende verhaal wordt sober, maar treffend verteld. Bovendien blijft de complexiteit van de thematiek overeind en is de film even impliciet als de roman.

De scenes met Melanie vond ik nog niet erg overtuigend, maar vanaf het moment dat Lurie op school beschuldigd wordt had de film mij mee.

Ik ben zo blij dat ik deze al eerder op het FFM kan zien. Lijkt me erg interessant en sowieso is een film met Malkovich altijd de moeite waard te zien.

Prachtige poster en vooral interesant dat Malkovich weer van de partij is! 2009 kan nog leuk worden!

Misschien dat ik hem vrijdag toch even ga kijken op het Filmfesitval in Breda. Ben toch wel erg benieuwd.

John Malkovich overtuigt in een behoorlijk complexe rol.

Ik heb hem helaas moeten missen, maar ik ben nog wel steeds erg enthousiast

Knappe film met meerdere thema's die naar mijn mening terug te voeren zijn op oerdriften en hoe daarmee te leven. Malkovich in één van zijn beste rollen. 4*

Lees pas vandaag iets over deze film. Niets over meegekregen

Boek was prachtig , schrijnend en de laatste zin vergeet ik nooit meer.

Lees hier dat de film het boek erg trouw is wat erg fijn is.

Malkovich als vader . Mooie aan het boek was dat het geen oordelen gaf maar observeerde en daarbij een praqchtige sfeer creeerde...maar ja nu maar eerst de film gaan kijken

Kan niet wachten.

Morgen maar eens mijn computer vragen of hij mij deze film cadeau wil geven.

Wordt vervolgd...

Onderhoudende film, die echter te leeg is om de kijker echt mee te slepen. Vele thema's passeren de revue, maar in tegenstelling tot het goede spel van met name Malkovich blijft de uitwerking karig en oppervlakkig. De film mist een echte focus of climax om echt te ontroeren.

Erg sterk. Komt wel ietwat traag op gang, maar zo gauw de setting is neergezet ga je langzaam mee met het ongeloof van Malkovich, die prachtig speelt.

Wat betreft het gebrek aan focus en climax; die mening deel ik niet. Juist de focus is duidelijk; de dochter wil geen problemen met haar buurman en wil geen problemen veroorzakeken door donkere Zuid Afrikanen te generaliseren.

En wat betreft de climax, of het ontbreken hiervan: Juist het besef van Malkovich dat hij het niet allemaal kan begrijpen is heel mooi. Hij wil dat zijn dochter actie onderneemt, maar zijn dochter wil het op haar eigen -en meer plattelandse- manier oplossen. De dood van de hond aan het eind -Malkovich geeft de hond en daarmee ook deels zijn dochter op- om toch uiteindelijk wel weer de toenadering te zoeken. Erg mooi.

4*

Noem ik geen focus, maar een voortkabbelende verhaallijn die maar niet tot bloei wil komen.

Erg makkelijk en er met de haren bijgesleept. Die metafoor werkt totaal niet, maar daar kwamen we gister ook al niet uit Had stukken gelaagder gekund allemaal. Te veel losse eindjes. Een film moet meer bieden dan wat motivaties van de karakters om iets te doen of juist niet te doen om enkel als sfeerzetting of karakterstudie te kunnen overtuigen.

En ik noem het een keuze die gemaakt wordt door de dochter, waar de vader in het begin heftig tegen strijdt, maar het later toch enigszins weet te accepteren. Echt voortkabbelen kan je het namelijk niet noemen...

Erg makkelijk en er met de haren bijgesleept. Die metafoor werkt totaal niet, maar daar kwamen we gister ook al niet uit Had stukken gelaagder gekund allemaal. Te veel losse eindjes. Een film moet meer bieden dan wat motivaties van de karakters om iets te doen of juist niet te doen om enkel als sfeerzetting of karakterstudie te kunnen overtuigen. [/quote]
Die honden werden toch echt al behoorlijk vroeg geïntroduceerd. En de toenadering van Malkovich met de hondenvrouw -die getrouwd is- draagt hier ook aan bij. Niet alles hoeft toch uitgelegd te worden om duidelijk te zijn?

Nee, maar het moet wel substantieel iets bijdragen of de kijker dermate 'triggeren' dat deze er een betekenis aan kan toekennen. En dat deed het totaal niet. Het kwam voorbij, maar daar hield het dan ook vaak bij op.

Deze loodzware film vanavond eens bekeken. Geen film voor een zwoel zomeravondje en zeker ook geen reclame voor Zuid-Afrika. Het laat een duidelijk beeld zien van het Zuid Afrika na de apartheid, waarin het leefklimaat zeer gewelddadig is geworden. Sommige scènes logen er niet om. Het leek wel om in dit klimaat te overleven je sommige heel nare dingen gewoon over je heen moest laten gaan, hoe absurdistisch het ook was. Die indruk kreeg ik in ieder geval. Waarom deed de dochter geen aangifte nadat zij door drie zwarte Afrikanen was verkracht? Angst óf schuldgevoel omdat zij behoorde tot het blanke ras dat de zwarte Zuidafrikanen jarenlang door het systeem van apartheid heeft vernederd? Deze film zet je dus wel aan het denken en schotelt je geen hapklare brokken voor, maar echt mijn 'cup of tea' is deze film niet. Daarvoor is deze film voor mij te veel zware kost. Wél uitstekend geacteerd door John Malkovich. Dat moet er wel even bijgezegd worden.

Waardering; gemiddeld 3,0*

Speelt zich af in een mooie omgeving, en Malkovich acteert goed, maar het verhaal bevat onlogische elementen waardoor uiteindelijk de irritatie overheerst. Het boek heb ik niet gelezen; wellicht dat de dingen daarin begrijpelijker worden gemaakt... Na een verkrachting lijkt het mij logisch om een Morning Afterpil te slikken, dat heeft niets met abortus te maken. Of wil Lycy juist graag zwanger zijn, zodat ze zich beschermd voelt temidden van de zwarte Zuid-Afrikanen? Dat kan ik moeilijk begrijpen, temeer daar de mogelijke vader gestoord is, waardoor je toch een kans hebt dat het kind dat ook is. Verder het meisje aan het begin: mis ik iets, kan een zwart meisje in Zuid-Afrika geen 'nee' zeggen als een blanke professor voorstelt te gaan n**ken ? Dit was toch geen verkrachting? Studentes n**ken nou eenmaal, daar is toch niets schokkends aan. En dan nog Bev: is haar man impotent ofzo, daar ze deze man uit Kaapstad zo nodig heeft om aan haar trekken te komen? Wat ook minder was: op een bepaald moment (toen Lucy tegen haar vader zei dat Petrus het land krijgt en dat ze gaan trouwen) werden de dialogen zo 'opgelezen' dat ik het gevoel kreeg naar een toneelstuk te kijken. 2,5*

Ja wel een mooie film, maar had toch gehoopt dat het me allemaal wat meer zou doen. Vond het vooral nogal afstandelijk, terwijl de materie toch erg zwaar is. Een echte acteursfilm, en daarin slaagt hij uitstekend, want vooral Malkovich is zeer goed op dreef. Audiovisueel wel een beetje saai, de landschappen zijn mooi maar worden vrij simpel in beeld gebracht.

3*

Fantastische rol van John Malkovich.

Verder viel hij me een beetje tegen eerlijk gezegd.

Niet dat het slecht was of saai, maar mijn verwachtingen waren iets hoger. Afstandelijk en iets te moralistisch is de film zeker.

En de acteerprestaties van de dochter kunnen mij ook niet overtuigen.

3* met een pluim voor John.

Een film met diepgang. Die aanzet tot nadenken. Geen voorgekauwd verhaal.

Er zit zeer veel strijd in de film, onuitgesproken innerlijke strijd. Een soort zuid-afrikaanse versie van Acocalypse now. Of beter, van het boek Heart of Darkness. Dezelfde verwildering zit erin...het gevoel op de ranch dat het gevaar "out there" is. Een dreiging die ouder is, die eeuwen teruggaat, die haast uit de bodem zelf komt. En de thematiek rond de strijd van een man met zijn lusten, zijn oerdriften ja.

Ik vond het begin niet zo sterk....te ongeloofwaardige relatie met Melanie.

De climax was wel erg mooi.

Al met al, een verontrustende film. En dat is op zich al een prestatie.

Interessant, daar zou ik Coetzee's boek niet direct mee vergelijken, maar ik kan er wel inkomen. Heb direct zin om zowel Disgrace en ook Heart of Darkness uit de kast te trekken.

Ongemakkelijk en verontrustend verhaal over Zuid-Afrika

Heel veel trouwer aan een boek kun je als boekverfilmer niet zijn. Steve Jacobs regisseerde Disgrace naar de roman van de Zuid-Afrikaanse schrijver J.M. Coetzee en volgde niet alleen de verhaallijn secuur, maar roept ook precies dezelfde gevoelens op met zijn film als Coetzee deed met het boek. Ongemakkelijk en verontrustend. Zo heb ik het boek ervaren, en met dat gevoel ging ik ook de bioscoop uit.

Coetzee brengt je compleet in verwarring door de twee personages die hij schetst. Vader David Lurie is een intelligente hoogleraar literatuur, maar hij loopt in zijn dagelijks leven vooral zijn platte lustgevoelens achterna. En dat zonder scrupules en schuldgevoel. Zijn dochter Lucy is met haar vergaande empathie het andere uiterste. Zij offert zich desnoods op voor de ander, zelfs als die ander haar groot onrecht heeft aangedaan. Coetzee laat aan de lezer over voor wie je sympathie moet hebben. Hij maakt geen keuze voor jou, maar hij maakt het de lezer eigenlijk ook onmogelijk om te kiezen. Want met deze twee uitersten is het moeilijk een moreel oordeel te vellen.

Datzelfde ongemak zit in de film. John Malkovich speelt de harteloze hoogleraar die het aanlegt met een studente. Zonder gêne misbruikt hij zijn machtspositie, terwijl hij juist het meisje had beloofd zich te zullen inhouden. Als hij later voor een hoorzitting van de universiteit moet verschijnen vanwege de onbetamelijke relatie, spreekt hij de commissieleden met dedain toe. Hij weet dat hij fout zit, maar legt zich op voorhand neer bij zijn gedrag. Hij is een man die zijn lusten volgt en geen weet heeft van goed en kwaad.

Zijn carrière is over en hij zoekt rust bij zijn dochter die in de Karoo woont, een heet en uitgestrekt deel van Zuid-Afrika. Daar weet Lucy zich al jarenlang staande te houden, ondanks dat ze alleen is. Ze beseft dat het land voor haar als blanke steeds onveiliger is, maar ze wil er blijven wonen en zoekt manieren om zich aan te passen. Als haar vader bij haar logeert, gebeurt echter het onvermijdelijke. Beiden worden het slachtoffer van een nietsontziend geweldsmisdrijf en dat zet het leven van de twee totaal op z'n kop.

De personages krijgen hun uitwerking en diepgang in de manier waarop met deze gebeurtenis wordt omgegaan. David is kwaad en zoekt zijn recht, Lucy is gedwee en ondergaat het met veel verdriet. Hij is een bezorgde vader die wil dat zijn dochter dit onveilige land verlaat. Zij is een eigenzinnige vrouw die zich niet laat gezeggen door haar vader. Ze probeert hem duidelijk te maken dat zij hier de spelregels bepaalt, ook als hij die niet begrijpt.

Zoals gezegd is het moeilijk om met een van beide personages helemaal mee te voelen. Lucy is te gedwee en lijkt over zich heen te laten lopen, David is te opvliegend en heeft geen besef van de verhoudingen op het platteland. En hoeveel recht van spreken heeft deze man nu helemaal? Hij is toch het monster uit een gedicht van Byron dat hij zijn studenten voorlas? Het monster dat gewoon maar doet en zich niet afvraagt of iets goed of slecht is? Hoe kan hij dan oordelen over andere monsters?

Disgrace gaat over heel veel tegelijkertijd. Het is een verhaal over Zuid-Afrika, waarbij David de oude generatie is van de witte elite die neerkijkt op de zwarte bevolking. Lucy is de nieuwe generatie die probeert nieuwe manieren te vinden om als zwart en blank samen te leven. Ze is bereid haar land op te geven voor de zwarte bevolking die daar in haar ogen recht op heeft.

Het is ook een verhaal over liefde en lust. Over het najagen van eigen plezier, versus zich inleven in een ander en zich kunnen geven. David leert op deze plattelandsgemeenschap iets voor een ander te doen, uit liefde. Hij helpt dorpsgenoot Bev die een dierenkliniek runt. Samen maken ze de zwerfhonden af die door de streek dolen. Bev leert hem dat je alleen met liefde zo´n dier dood kan maken. David denkt lange tijd dat lustgevoelens niet te onderdrukken zijn en als je die toch onderdrukt, dat je dan het wezen van een mens aantast.

En het is een verhaal over een vader en een dochter. Hij beseft nog niet dat zij zelfstandig is en eigen keuzes maakt. Hij schuilt weliswaar bij haar als zijn leven in de soep is gelopen, maar hij kan niet accepteren dat zij in eigen huis en op eigen land de regels bepaalt. Met heel veel moeite begint hij de persoonlijke verhoudingen in het dorp te begrijpen. Lucy maakt het haar vader ook niet gemakkelijk. Ze maakt hem geen deelgenoot van hetgeen haar overkwam tijdens de gewelddadige overval. Ze lijkt hem te verwijten dat hij haar niet kon helpen, maar ze is ook niet bereid haar nood bij hem te uiten. Zo wordt zij voor hem volledig onbereikbaar en dat maakt bij hem een groot verdriet los. Maar heeft hij verdriet om haar, of is zij slechts een bijfiguur in zijn eigen leven en heeft hij vooral zelfmedelijden?

Nee dat is op zich merkwaardig. Marion Hänsel verfilmde eerder al wel Dust.

Het blijkt ook wel een liefhebber project te zijn geweest. Regisseur en scenarioschijfster zijn trouwens een echtpaar en hebben het ook zelf grotendeels gefinancierd. Liefhebbers dus.

De film valt goed mee. Met name na een zwakke start herpakt het zich heel goed. Grootste probleem is dat in het relatief dunne boek er veel observaties zijn met heftige uitbarstingen die maar een halve bladzij in beslag nemen en de rimpelingen veroorzaken. In de film moet de tijd worden genomen voor die erupties en zo lijkt het een aaneenschakeling van (op den duur ongeloofwaardige) ontwikkelingen en incidenten. Dat komt de film niet ten goede.

De kwaliteiten van de film zijn voor een groot deel (ofwel geheel uitsluitend) te danken aan de grote kwaliteiten van het boek. Het terloopse, het zoveel zeggen met zo weinig woorden en over zoveel grote thema's gaan, terwijl ze nergens met naam worden genoemd.

Steve Jacobs slaagt in dat laatste ook wonderwel, met name door die sterke tweede helft. Malkovich had ik m'n bedenkingen bij (té aanwezig), maar hij brengt het er goed van af.

Niet helemaal geslaagd en zeker wat op aan te merken, maar het een mogelijke catastrofe bij het verfilmen van Coetzee is uitgebleven. Je kunt het gerust proberen.

wat een indrukwekkende film is dit, goed acteer werk van de hoofdrol spelers.

Wat kan je veel zeggen zonder woorden. Soms schrijnend, maar vaak ook zo mooi.

Hoe de vader en dochter, hoe verschillend ze ook zijn, met elkaar omgaan.

prachtig.

Op zich wel een mooie en een orginele film. Wel vind ik dat de vrouwen hier wel erg dom neer worden gezet. Vooral zijn dochter en dat halfbloedje aan het begin van de film.
Het tropische meisje heeft zoiets van "ach waarom zou ik ook niet met deze vieze oude man het bed in duiken". Heeft het er daarna behoorlijk moeilijk mee en doet het vervolgens toch maar wéér!
En zijn dochter maakt dan wel andere beslissingen dan haar vader....maar een pact sluiten met je debiele verkrachter is dan meteen ook wel een onmogelijk uiterste waardoor de film voor mij in een klap ongeloofwaardig werd.

Trouwens begrijp ik dat vriendje op de motor echt voor geen ene moer. Okee een klap verkopen aan Malkovic....maar je dropt die rare rimpel fetishist van een vriendin toch meteen?!? Zij is de oorzaak van de ellende. Beetje neuken in de hoop op betere cijfers of wat haar zieke bedoeling ook is geweest.

Een complexe film die laat zien dat er niet zoiets bestaat als een eenduidig antwoord op (seksueel) geweld of racisme. In mijn opinie is het niet alleen een bespiegeling over de recente apartheid van Zuid-Afrika en hoe de mensen daarmee omgaan maar ook over het beest dat in ieder mens zit. Dit beest wordt tentoongesteld door het ongelofelijk sterke spel van John Malkovich. Daardoor is het een verontrustende film die vol zit met moreel drijfzand en aanzet tot nadenken en (filosofische) discussies. Een herkijk beurt is essentieel om alle complexe gebeurtenissen en de relaties onderling in verband te leggen met de thematiek en de symboliek van de film.

als je dit verhaal had gelezen, had het waarschijnlijk beter tot zn recht gekomen. de film was in mijn ogen een ongemakkelijke film om te kijken. ook omdat ik me niet echt kon verplaatsen in de meeste rollen. Malcovich deed zijn kunstje, maar in deze film verschilde dat teveel van de rest. over het algemeen kwam de film klungelig over, en ook het camerawerk was magertjes en soap achtig. zeker de "in huis" scenes.

ik snap dat dit een low budget film is, en dat was zonde....

moeilijk te beoordelen.

2.5 van mij.

10 met een griffel voor het acteerwerk van Malkovich.

Malkovich.

Een verdomd fijne acteur die, mijns inziens, de hele film draagt. Was niet erg onder de indruk van het trage verhaal of andere acteurs. Vond met name het vriendje van de studente bar slecht acteren. Vond het eerste half uur zowiezo zwak.

Ook de onlogische en onduidelijke motivaties van dochterlief stoorden mij eerder dan dat ze me nieuwsgierig maakten naar welke arty-farty symboliek of God-mag-weten wat dan ook.

Redelijk.

Teleurstellend einde, welke vader zou dit pikken....? Maar John Malkovich was zo goed, dat ik toch de film met genoegen heb uitgekeken. Toch, zij het met gemengde gevoelens, een 3.