The Curious Case of Benjamin Button (2008)

Prachtige film. Het verhaal zuigt je echt helemaal op verveelt geen enkel ogenblik. Constant zit je met vragen en ze worden allen beantwoord. Acteren is van zeer hoog niveau. Als de oscars worden uitgereikt is dit voor mij de beste film

Een goede film, maar het duurde even voor de kids het begrepen,

een zekere kanshebber voor een paar Oscars!!

Het concept (lees: het plot) klinkt me echt vreselijk in de oren, en de trailer wekte eveneens irritatie op. Toch twijfel ik nog; Fincher is altijd interessant en ik lees erg positieve recensies. Ik denk dat ik wacht op de DVD.

Veel te lang. Voor een boek van 34 pagina's heb je geen uren nodig, en ik vond het hele ziekenhuis gedeelte een beetje geforceerd. Toch was de film nergens echt vervelend, alleen niet zo goed als gehoopt, zeker de tweede keer niet. Ik vond hem eerst tegen de 4.5 sterren aanzitten, maar dat is nu een puntje lager.
3.5*

Ik was op de fiets naar de bioscoop in Gouda gegaan, samen met een huisgenote en iemand anders ( naar Arcade, dus, niet het Filmhuis), waar ik eerst een heel stuk van Bride Flight nog zag (4,5* blijven staan), en vervolgens om 21.00 uur schoof ik aan bij deze film. Die ik, in verband met de tijdsduur en het feit dat ik om half 1 pas dan weer terug zou zijn, helaas (ook nog) niet kon afzien. Want ik ga toch echt niet om 00.00 uur in mijn eentje door Gouda fietsen.

Maar wat ik er van zag, vond ik echt bijzonder. Ergens in de beginscenes, met de bejaarde Daisy op haar sterfbed.. Slik. Ik kan en kon er altijd heel emotioneel bij worden, als ik me voorstel hoe oudere mensen sterven, vooral ook omdat ik nog altijd vind dat mijn eigen moeder veel te jong is gestorven. Maar ja, wat is jong? Ze had wel een goed leven, dat mag ik niet vergeten, en ze was naar wat ik begreep ook echt heel blij dat ik haar dochter was.

Sorry, dit moest ik even kwijt. Want bij het zien van de beginscenes moest ik er weer eens aan denken.

Vervolgens ontvouwde het verhaal van Benjamin Button zich voor mijn ogen, tot de pauze, en ik toen weer naar huis ging omdat ik geen zin had om nog om kwart over 1 naar huis te gaan, maar op de snelle rit naar huis bleef ik zeker nadenken over wat ik tot dusver had opgepikt. (oh, en ik wilde nog wel een 3 alinea lange recensie schrijven, mislukt).

Brad Pitt is, naast Leonardo DiCaprio en George Clooney en Johnny Depp en ook zeker naast jeugdiger held Robert Pattinson absoluut één van de knapste mannen die er op acteer gebied in Amerika rondlopen. En hij kan best goed acteren, vind ik, wat hij in Benjamin Button ook echt laat zien. Ik heb de scenes met Cate nog niet mogen aanschouwen, wel die met Tilda Swinton, geloof ik.

En tja, ik heb het eigenlijk al bij 'Welke Moviemeter Gebruiker volg jij graag en waarom?' deels gezegd, maar bepaalde mensen hebben mijn interesse, (als ik ooit van de site geband word, kan ik die mensen denk ik nog steeds volgen ) deels omdat ze echt interessant zijn, deels omdat ze apart zijn of doen met opmerkingen, en ja, ik was al nieuwsgierig naar Benjamin vanwege Brad, maar ik wil toch even zeggen, dat door Remi's prachtige recensie, ik net ietsje meer Benjamin wilde aanschouwen. Hij kan namelijk echt wel schrijven, wat hij zelf ook zegt.

En ik ga zeker snel 'm een 2e keer zien, al was het maar omdat ik echt benieuwd naar het einde ben. Voor nu 3,5*, maar er zit zeker en vast een stevige 4 of hoger aan te komen bij herziening.

echt prachtige film!!!!

Gisteravond heb ik deze film bekeken in de bioscoop en de film deed me wat, ik voelde me geraakt toen ik de filmzaal uitliep.

Oud worden is knap ellendig, menigeen kan er over meepraten. Wanneer je dan als mens alles hebt bereikt dat binnen jouw kunnen ligt, je veel ervaring op hebt gedaan en je bekend bent geraakt met de valkuilen van het leven; ben je oud en uitgerangeerd.

Omkeren lijkt dan heel aantrekkelijk. Het idee bestaat al enige tijd en het duo Veldhuis en Kemper heeft er ook een lied op gezongen; Oud geboren. Het legt ongeveer dezelfde dingen bloot als we terugzien in de film.

Veldhuis en Kemper - Oud geboren

Waarom wordt je niet oud geboren

Zodat het leukste nog komen gaat

Alles ging dan achterstevoren

En was te vroeg te laat

Dan was je je onschuld nooit verloren

Kreeg je die juist aan het einde terug

En was je wijsheid aangeboren

Je toekomst al achter de rug

Je elke dag weer iets naïever bent

En alles is leuk want je bent niets gewend

Tegen het einde goedgelovig en klein

Zodat ik niet als de dood voor de dood hoef te zijn

Dan zag je je lijf steeds sterker worden

Had je je jeugd nog voor de boeg

Alles kwam goed wat ooit ontspoorde

En was te laat te vroeg

Als ik dan zestien ben geworden

Voer ik mijn laatste strijd

Verlies ik opnieuw mijn wilde haren

Maar nu in mijn puberteit

Beter nog ik wil heen en weer

Bijna sterven en dan nog een keer

Hoe ’t ook gaat ik wil een zachte dood

Zodat ik kan slapen, ik kan slapen

In kan slapen in mijn moeder’s schoot

In de film zien we dat zowel oud worden en jong worden beide voor- en nadelen hebben; zeker wanneer de één vooruit gaat en de ander achteruit. De film verbeeldt heel mooi het verjongingsproces van Benjamin Button. We zien hoe hij steeds vitaler wordt, maar eveneens zien we dat andere mensen om hem heen juist ouder worden en hem ontvallen.

Lange tijd ben je niet bewust bezig met het gegeven dat hij op een gegeven moment van een jongeman, een adolescent wordt, dan een tiener en vervolgens een kind. Een akelig gevoel bekroop mij, het is eveneens niet het einde van het leven waar ik iets voor zou voelen.

Deze film heeft me aan het denken gezet over het verouderingsproces. Je wordt ouder en op een gegeven moment gaan er zich gebreken voordoen, je begint te sukkelen en als dat ernstig verloopt zul je wegkwijnen volledig bewust van wat er gaat gebeuren of wat er al gaande is. De toekomst die je staat te wachten is onbekend maar de afloop is voor iedereen gelijk zoals Queenie ook zegt in de film alleen bewandelt niet iedereen het zelfde pad.

Ik vind dat Pitt en Cate Blanchett voortreffelijk acteren, daarnaast alle lof naar de mensen van de special effects! Pitt veranderde geloofwaardig van een oud ventje in de sexy playboy zoals wij die kennen en ook zijn jongere uitvoering kwam goed uit de verf. Hetzelfde voor Cate Blanchett, zij werd heel subtiel ouder gemaakt, totdat er hier en daar een aantal grote sprongen werden gemaakt in de tijd.

Een Amerikaanse productie met meer inhoud dan we gewend zijn, een mooi verhaal, een aantal goede acteurs en prachtige speciale effecten. Daarnaast vind ik het nooit erg om Brad Pitt te zien, hij is zo'n ongelooflijk mooie man, zeker met zijn onschuldige puppy-ogen. Ik heb genoten van de film, tegelijkertijd greep de film me erg aan en zette deze aan tot denken. 4,5 sterren!

Forrest Gump revisited? Mjah, misschien stiekem wel een beetje. Een tikkeltje naieve hoofdpersoon die in opmerkelijke situaties terecht komt en kleurrijke types ontmoet; je kunt niet helemaal om die vergelijking heen. Alleen Fincher's Benjamin Button laat zich, veel meer dan een Forrest Gump, bekijken als een spookje. Een ontroerend, romantisch, soms grappig en zeer sfeervol in beeld gebracht sprookje. Pitt is fantastisch als Benjamin; ontzettend knap hoe die man met één blik zoveel verwondering, binnenpret of teleurstelling kan overbrengen!

Alleen de kracht die school in de eenvoud van een "life is like a box of chocolates" ontbreekt hier een beetje; want wat wil Fincher hier nu mee zeggen? Het is inderdaad een "curieuze zaak", maar veel verder dan die reeds gemaakte conclusie ben ik na bijna drie uur kijken niet gekomen. De slogan "life can only be understood backwards" spreekt natuurlijk wel wat meer tot de verbeelding, maar waarom je daarvoor nou in een oud lichaam geboren zou moeten worden is me niet echt duidelijk geworden. Een interessant gegeven, dat voor mijn gevoel niet bevredigend genoeg wordt uitgewerkt waardoor de titel iets meer mysterie suggereert dan er uiteindelijk in de film lijkt te zitten. Maar misschien moet je dat er ook niet in willen zoeken en het gegeven gewoon voor lief nemen. Want als je je bereidwillig mee laat voeren in de vertelling over de hoogtepunten en dieptepunten in het leven van de opmerkelijke Benjamin Button is er eigenlijk al genoeg om van te genieten.

*edit* Met dank aan Leviwosc voor het citeren van Oud Geboren; ik vind dit een hele mooie, en eigenlijk alles zeggende toelichting op de film!

Vrij saaie film. Voornamelijk door de saaie personages. Benajmin was alles behalve een sympathiek personage voor mij. Eerst gaat ie naar de hoeren, hij gaat vreemd met iemand anders vrouw, dan gaat ie met nog meer vrouwen naar bed, hij brengt weinig tijd door met zijn familie. Zeer egoistisch personage. En hij laat heel de film door bijna geen emotie zien. Je ziet de hele tijd zijn emotieloze gezicht met een subtiele glimlach erop. Hij speelt een robot na.

Die vrouw was ook een oninteressant personage.

Hoeveel saaie momenten kun je scheppen tussen deze twee personages? In deze film zitten er nogal veel. Scéne na scéne dat ze elkaar tegenkomen en een (diep bedoeld) gesprek hebben met zogenaamde wijze uitspraken met een (emotioneel bedoeld) muziekje eronder. Zo'n muziekje eronder werkt zeeer vervelend en maakt die hele scéne nog slechter dan het al is.

Om het nog erger te maken duurt deze film ongelofelijk lang. Gemakkelijk had een uur eruit geknipt kunnen worden zonder veel inhoud te verliezen.

Wat voor positiefs heb ik te zeggen over deze film? Het idee voor het verhaal (iemand die oud geboren wordt en jonger wordt ) was niet slecht maar ook niet heel boeiend. Ik heb eigenlijk weinig positiefs te zeggen over deze film. Het werkt gewoon totaal niet voor mij en de grootste reden daarvoor is dat de personages zeer onsympathiek zijn. Als Benjamin of die vrouw halverwege was neergeschoten had ik het totaal niet erg gevonden.

Dieptepunt van de film vond ik de eindmontage waarin wordt gezegd: 'sommigen die doen dit sommigen die doen dat'. Ik wou echt dat k deze film niet had gezien in de bios maar had gedownload. Dan kon ik hem tenminste uitzetten en had ik geen geld ervoor betaald. Maar omdat ik met andere mensen was gaan kijken kon ik niet zomaar weggaan.

Meesterlijke film, verhaal is geweldig en aan alle details is gedacht. Brad Pitt viel me iets tegen.. Hij had meer met zijn gezichtsuitdrukkingen kunnen doen, vond hem soms een beetje vlak overkomen.. Dit in tegenstelling tot Kate Blanchet, zoals altijd briljant geacteerd.. Voor de rest was ik erg onder de indruk van de make-up.

Prachtige film die me vanaf het begin tot het eind heeft kunnen boeien. Het acteerwerk was werkelijk geweldig, het verhaal klopte en op alle onbeantwoorde vragen kwam uiteindelijk een antwoord. Ik denk dat ik hem binnenkort nog een keer kijk en wellicht word de 4,5 opgekrikt naar een 5.

Een van de films waar ik het meest naar uitkeek door het zeer originele verhaal. De sfeer in de trailers kwam ook beetje Forrest Gump-achtig over, en dat is nou net wat me bevalt. Ik begon dan ook met redelijk hooggespannen verwachtingen aan de film.

De opening is mooi. Een stervende vrouw in New Orleans, Daisy, vertelt het grootse levensverhaal van haar en haar geliefde Benjamin. Dat wordt aan de hand van mooie flashbacks, waar de gehele film uit bestaat, verteld. Heel mooi gemonteerd ook. En de soundtrack en hele sfeer heeft iets magisch. Je zou de film gerust een modern sprookje kunnen noemen.

Van de buitenkant is de film echt top. De kleuren en de make-up zijn indrukwekkend. Schattige en mooie soundtrack ook, dromerig zelfs. De art-direction en kostuums zijn ook erg mooi, samen met de make-up en special-effects echt de top.

Je zit gelijk in het verhaal en de film kijkt erg lekker weg, en bevat ook leuke, sympathieke en kleurrijke personages, die goed worden gespeeld. Gedurende het levensverhaal van Daisy en Benjamin wordt ook een stukje van de Amerikaanse geschiedenis verteld. Benjamin ontmoet een hoop mensen door zijn leven heen, en van iedereen leert hij wel iets over het leven. Voor het overzicht maar even een samenvatting:

Benjamin wordt als mismaakt kind te vondeling gelegd door zijn vader (zijn moeder overlijdt tijdens de geboorte), en groeit op in een bejaardenhuis. Daar ontmoet hij na een paar jaar Daisy, die er echt als een engeltje uitziet en de liefde van Benjamins leven zal worden, ook al kunnen ze niet als normale geliefden samen leven.

Op zijn zeventiende verlaat Benjamin het bejaardenhuis om met kapitein Mike over de zee te varen. Daisy volgt een opleiding tot balletdanseres. Intussen wordt Benjamin verliefd en Daisy merkt dat ze jaloers wordt. Benjamin krijgt een geheime affaire, maar op een dag is de vrouw van wie hij houdt vertrokken.

De Tweede Wereldoorlog breekt uit voor de Amerikanen, en Benjamin gaat met kapitein Mike in zijn sleepboot naar het front, als kok aan boord. De bemanning raakt betrokken bij een gevecht als ze na een hele tijd niks zien stuiten op een getorpedeerd schip en daarna zelf worden aangevallen. Mike sneuvelt onder andere.

Benjamin komt weer thuis in New Orleans. Zijn "vader" blijkt overleden, maar hij ontmoet Daisy weer. Ze blijken wat uit elkaar te zijn gegroeid. Inmiddels wordt Daisy ook gespeeld door Cate Blanchett, Brad Pitt speelde al een tijdje Benjamin. Beiden zijn niet slecht maar heb ik zoveel beter zien acteren. De Oscar-nominatie voor Pitt is ook wat overdreven en Blanchett ziet er ook te oud uit als ze Daisy in haar twintiger jaren moet spelen. De nominatie voor Taraji P. Henson is wel terecht. Klein rolletje, maar ze maakt indruk als Benjamins adoptiemoeder.

Maar terug naar het verhaal. Benjamin ontmoet een oude vriend, de knopenmaker Mr. Button. Deze is ernstig ziek en Button vertelt Benjamin dat hij zijn vader is. Deze overlijdt niet veel later, en Benjamin gaat naar New York, waar hij Daisy ziet optreden. Daar merkt hij weer dat hij en Daisy uit elkaar zijn gegroeid, en terwijl hij nu eigenlijk een toenaderingspoging doet in plaats van andersom negeert Daisy hem een beetje. Ze besteedt al haar aandacht aan haar vriendje en Benjamin hangt er een beetje bij en wil er vandoor gaan. Ditmaal is Benjamin degene die jaloers is. Hij vertelt Daisy ook niet dat zijn echte vader is overleden, zoals hij van plan was.

Daisy reist heel de wereld over voor haar danscarrière. Ook wat dat betreft zijn de rollen een beetje omgedraaid. Toch zoekt Benjamin Daisy weer op, in Parijs. Daar is Daisy aangereden door een auto, waardoor haar been is verbrijzeld en ze haar danscarrière kan vergeten. Daisy wijst Benjamin weer af, dit keer een stuk directer en duidelijker. Benjamin druipt af.
Hij leert te zeilen in het zomerverblijf van zijn vader, en er zijn kortstondig wat vrouwen in zijn leven.

Na jaren staat Daisy dan opeens weer voor hem, en dit keer zijn ze wat dichter naar elkaar toegekomen. Ze gaan voor de eerste keer met elkaar naar bed, zeilen veel met elkaar en genieten van de tijd die ze samen hebben.

Toch komt er weer tegenspoed. Bij thuiskomst in New Orleans blijkt Benjamins pleegmoeder Queenie overleden. Benjamin en Daisy gaan in een nieuw huis wonen, waar ze weinig hebben en chaotisch leven, maar gelukkig zijn.

Daisy heeft moeite met het ouder worden, maar vind weer wat geluk als ze een dansstudio opent. Kate wordt zelfs zwanger. Benjamin is bang dat het kind dezelfde aandoening zal hebben als hijzelf, en dat hij geen goede vader kan zijn door zijn aandoening.
Maar als het kind komt, een meisje, blijkt het volledig gezond te zijn. Haar ouders noemen haar Caroline. Deze komt er door het lezen van het dagboek achter wie haar echte vader is.

Benjamin weet dat hij niet lang vader kan zijn van Caroline en haar op een normale manier kan opvoeden door zijn aanoeding, en zegt Daisy een andere man te zoeken die haar vader kan zijn. Hij verkoopt zijn zeilboot, zomerhuis en de knopenfabriek van zijn vader, en laat het geld achter voor Daisy en zijn dochter voor hij vertrekt. Het verhaal wordt nu wat aangrijpender en mooier.

Benjamin trekt naar India en stuurt jaren lang kaartjes naar zijn dochter op haar verjaardag, die ze pas ziet tijdens het voorlezen van het dagboek.
Na vele jaren komt hij terug en ontmoet zijn dochter als zij al een puber is. Inmiddels is hij ook al een jonge vent. Ook ontmoet hij de vader van zijn dochter, de man van Daisy.

Later zoekt Daisy, een oudere vrouw inmiddels, Benjamin op in een hotel, waar ze de nacht met hem doorbrengt.
Jaren verstrijken, de man van Daisy overlijdt en kort daarna krijgt Daisy een telefoontje. Benjamin is nu een (al dementerend) kind en gevonden in een verlaten huis. Zijn dagboek verwijst naar Daisy, waardoor de kinderbescherming contact met haar opneemt. Hij verblijft in een kindertehuis en Daisy zoekt hem elke dag op en zorgt voor hem als een moeder, terwijl Benjamin jonger en jonger wordt. Uiteindelijk sterft Benjamin in 2003.

Al met al een echt goede en indrukwekkende film, maar wel net wat te gladjes om écht de absolute top te zijn, en aan Forrest Gump kan hij niet tippen. Die is nog een stuk ontroerender en kijkt lekkerder weg. The Curious Case of Benjamin Button is af en toe wat sloom en saai. Daarom verwacht ik ook dat de film de grote verliezer zal worden deze Oscars. De meeste nominaties, maar uiteindelijk vooral de Oscars op het visuele vlak. In belangrijke categorieën als voor mannelijke hoofdrol en beste film en cinematografie maakt de film niet zo heel veel kans denk ik. Op de eerste twee zelfs geen schijn van kans als het aan mij ligt.
Toch vind ik het een goede en erg vermakelijke film, en dit is een heel ander soort film van we van Fincher gewend zijn eigenlijk. Hiermee laat hij zien veelzijdig te zijn en bevestigt nog maar eens zijn talent. Een dikke 3.5*.

Wow, wat een fantastische film. Ik heb er echt geen woorden voor. Je wordt zo in de verhaal in getrokken en je leeft echt mee met de hoofdrolspelers. De film heeft zo een mooie betekenis. In de levenscyclus begin je altijd het zelfde. Als baby of als bejaarde ben je afhankelijk van andere, je hebt hulp nodig bij het baden enzovoorts. Naarmate je steeds ouder wordt (in dit geval jonger) wordt je steeds een sterker en beter persoon. En op een gegeven moment bereikten Dacy en Benjamin hetzelfde leeftijd. Dit is niet zomaar een film, het laat veel meer zien van het leven. Het einde is ongelovelijk mooi, dat maakte de film compleet, dat uiteindelijk Benjamin als baby dood gaat in de armen van Dacy, ik zat echt met mn mond open. Mn complimenten voor Brad Pitt dat hij weer een meesterwerk weet neer te zetten. Dit is toch een van de betere films wat ik tot nu toe heb gezien. De acteerwerk was ook ongelovelijk goed van Cate Blanchett. De opbouw van de film is ook erg goed en de film wordt goed verteld. Deze film heeft een grote indruk op me weten achter te laten. Deze film verdient zeker een aantal oscars! Ik kan zoveel erover vertellen maar één ding weet ik zeker. Een perfecte film!

5*

Een degelijke film die maar bij vlagen kan boeien. Een prima uitgangspunt, maar wat een veilige uitvoering zeg... Zo veilig, dat het nauwelijks kan boeien en het vervalt tot een standaard cliché Oscardrama. Het mooiste en meest magische moment is zonder twijfel de achterwaartse flashback. Aangezien er verder nauwelijks enig diepgang te ontdekken valt, hoop je dat de situaties en personages uitkomst bieden. Maar helaas komen er weinig interessante personages in voor, ook al acteert iedereen naar behoren. Pitt doet het zoals verwacht prima en wordt eigenlijk steeds beter met de jaren. Een ander groot minpunt zijn de ziekenhuisgedeeltes welke weg hadden mogen blijven omdat die scènes je elke keer uit de film/element halen.

Eindconclusie: een mooi en gelikte film doch te vaak klinisch dood.

GENIALE film, 2 uur en 46 minuten genot. en een mooi einde. erg ontroerend. Zo horen films te gaan prachtig gewoon.

En weer geen oscar voor David Fincher. Erg zonde, want nadat the academy Se7en en Fight Club negeerde, was dit DE kans voor Fincher op revanche, helaas mocht het niet zo zijn.

Subliem, wederom een absoluut meesterwerk van Fincher. Het enige wat van mij weg had mogen worden gelaten is die scene helemaal aan het begin waarin die klokkenmaker in een klein roeibootje zat, dat vond ik een heel nietszeggende shot, gelukkig duurde die maar 15 seconden wat op een film van bijna 3 uur niets is natuurlijk.

Prachtig gewoon!5*

maar het accent van Brad Pitt was soms wel storend,vind ik.

Maar voor de rest:GEWELDIG!

Geweldige film .. heb veel moeten wenen . )=

Gelukkig maar. Fincher heeft met Se7en en Fight Club een paar goeie films op zijn naam staan maar vanaf Zodiac lijkt het wel of hij per minuut wordt betaald. Waar Zodiac nog wel enigszins ging vond ik Benjamin Button (OK, op the Game na) zijn minste film.

Ik ben het heel vaak hartgrondig oneens met de Academy maar met Slumdog hebben ze dit keer in ieder geval voor een leuke film gekozen en niet voor deze draak -sorry voor de fans

Leuke wegkijkfilm voor 1 keer. Jammer dat er niet goed wordt uitgelegd hoe de klok van zijn vader invloed heeft op zijn ongeboren kind??

Mooi dat je kan zien dat liefde tijdloos is!

Echt mooie film, maar net ietsje te lang! De film biedt voor iedere kijker wat; humor, drama, melig, deze film heeft het allemaal! Maar ik zou hem wel geen tweede keer willen zien want dan is het mooie eraf denk ik

Prachtige film met een zalige sfeer, hij kon me echt raken! Deze komt absoluut tussen mijn DVD-collectie zodra hij uit is.

Ben ik het helemaal mee eens!!! Dan is de film niet meer bijzonder

Een prachtig fantasierijk verhaal, goed geacteerd en kijkt lekker weg. Een uitstekende film, die helaas niet bekroond is met de belangrijkste Oskars. Maar van mij een 5+ hoor....

Ik vond het een hele mooie pakkende film.

Ik vond het verhaal meesterlijk origineel.

Verder romantisch en filosofisch.

Heb hem met bijzonder veel genoegen gekeken..

Mooie film, die me van begin tot eind bleef boeien. Het is een makkelijke film om te begrijpen en daarom niet zo speciaal.

Gister naar deze film in de bioscoop geweest.

Het was op zich wel een interessant verhaal, maar ik vond het een erg lange zit voor zo'n film/verhaal.

Acteerwerk was goed.

Had er eigenlijk veel meer van verwacht..

3,0*

Het eerste wat ik me afvroeg toen ik de trailer zag was:

- Kan David Fincher me net als bij Fight Club, Zodiac en Se7en, opnieuw op het puntje van mijn stoel krijgen?

Uit de eerste 10 minuten bleek al dat we met een geheel ander soort film te maken hadden. Niet dat Fight Club en Se7en zoveel gemeen hebben, maar ze liggen beide op een vrij hoog tempo. Curious Case of Benjamin Button (CCBB) is daarentegen erg langzaam. Het begint allemaal erg ontroerend met het afstotelijke gedrag van Benjamins vader vanwege het afgrijselijke uiterlijk van Benjamin. Waarna een film ontstaat die je zal boeien of juist helemaal niet. Ik verwacht ontzettend hoge en heel lage beoordelingen geen 3.0 etc. Persoonlijk denk ik dat je na de eerste 15 minuten wel zeker bent of je hem graag wilt afkijken.

De visuele effecten zijn overweldigend, alles ziet er gelikt uit, maar niet op een manier alsof je naar een computerspel zit te kijken. Daarnaast werd ik opnieuw verrast door de opnames: het emmertje gooien op de boot, Benjamin op de motor, maar ook de stukjes in de rolstoel en vooral het stukje van de soldaten uit de 1e Wereldoorlog.

Verder vinden er spectaculaire maar ook romantische gebeurtenissen plaats, maar de film roept nergens "spanning" op. Hoe gek dit voor menig oor zal klinken: "Het stoort geen moment." Al vrij snel weet je hoe de film zal eindigen, het is de manier hoe je het pad bewandelt dat ertoe doet, zoals ook in de film vermeld wordt.

Het acteerwerk van Brad Pitt, Cate Blanchett, Tilda Swinton & Jason Flemyng is dik in orde. Ookal toont Benjamin vrij weinig emotie, leef je vanwege zijn situatie toch meteen met hem mee. Wanneer hij het huis waarin hij opgroeid verlaat, krijg je ook wat meer van hem te zien.

Ten slotte werd ik opnieuw verrast door Fincher, bijna onmogelijk. Dit is duidelijk een film die je vanaf het begin moet pakken en niet opeens wel leuk wordt.

Een verdiende 9 voor een zeer mooie fantasierijke maar "tijdloze" film.

De fillm is zeker wel de moeite waard om te kijken. Hij duurt wel een beetje lang en opzich heb je helemaal niet zoveel gezien. Geen leuke details ofzo, alleen dat hij dan de hele tijd jonger wordt. Wat ik wel een beetje raar vond is dat hij wordt geboren als een baby maar ook weer als een baby doodgaat. Eigelijk zou hij als de grote van een opa moet worden geboren en dood moet gaan als een kind. Maar dit is natuurlijker wel een stuk moeilijker te maken. Wat ik heel grappig vond in de film waren de flashbacken van die ene man die 7 keer door onweer werd getroffen.