The Haunting in Connecticut (2009)

Vandaag gezien op het AFFF. Spookfilms kunnen wel leuk zijn, maar deze haunting betreedt reeds bewandelde paden en maakt de film daarom bijzonder oninteressant. Een gezapige familie, een oud huis met een luguuber verleden en wat zogenaamde skeletons in the clauset, je kent het wel.

Erg jammer vind ik toch altijd de voorspelbaarheid in horrorfilms als deze. De meeste schrikmomenten zie je van mijlenver aankomen en degenen die wat minder voor de hand liggen worden aangezet met de standaard schrikgeluidjes om effect te behalen. Veel te makkelijk en goedkoop. Het is de kunst om de kijker een onbehagelijk gevoel te geven zonder dergelijke poeha.

Het verhaaltje is inderdaad wat uitleggerig en bovendien behoorlijk corny. Ik weet niet hoe het 'waargebeurde' verhaal verliep, maar ik heb zo'n gevoel dat het filmscript net wat occulter is gemaakt om de popcorneters te plezieren. Een te gemakkelijk filmpje dus, niet eng en te voor de hand liggend.

Hoera voor Elias Koteas trouwens, ook al was zijn rol nietszeggend.

Een plot die veel belooft en een poster die het engste voorspelt, maar allesbehalve dat... Wie zin heeft in een allesbehalve enge spookfilm en jatwerk van de bovenste plank, moet zich hieraan wagen. Anderen doen verstandig zich te houden bij films als El Orfanato of The Others.

2*

Was in het begin toch wel effe een scary filmpje met een aantal fraaie schrik momentjes en scenes die je doen rillen. De film neigt ook wel hier en daar weer een beetje naar een familiedrama maar ach. Verder vond ik het acteerwerk wel OK. Dit is trouwens wel een beetje onduidelijk: De ene keer word verteld dat die geesten die Matt ziet gewoon waanbeelden zijn, en dan is het ineens dat de rest de geesten zien. Maar wat is nou het doeleinde? De waanbeelden of bestaan die geesten echt? En waarom word Matt nou steeds gecomfronteerd met het verleden. (wat heeft hij te maken met de mensen die daarvoor in dat huis woonde?

Verder waren er ook wat behoorlijk pijnelijke momentjes aanwezig bv: die oogleden-knip scenes.

Maar verder vond ik dit wel weer een geslaagd griezelfilmpje. Toch zeker wel de moeite waard voor horrorfans.

3,5*

Natuurlijk wist ik van tevoren dat een film was zoals vele in dit genre, maar meestal kan ik er wel van genieten en maakt het mij niet uit dat dit verhaal totaal niet origineel is. Maar bij The Haunting in Connecticut was dat anders, ik kon niet in het verhaal komen en vond het deze keer ook totaal niet boeiend of eng. De personages waren wel aardig, en Kyle Gallner zet wel een goede rol neer als 'zieke jongen die vreemde dingen ziet'. Maar ik vond het verleden ver gezocht en niet echt geloofwaardig overkomen, ook al is het verhaal Based on True Events. De sfeer was wel goed, maar toch was dit niet mijn ding. Dan vond ik The Amityville Horror beter en spannender.

1.5*

De eerste helft was goed, er zaten aardig wat schrikmomentjes in, de spanning werd mooi opgebouwd. De laatste helft kreeg ik zo'n indruk dat ze tijd tekort kwamen ofzo en dat ze dus alles in een kwartiertje propten. De spanning werd dus op het laatst niet meer opgebouwd, integendeel, ik vond dat de spanning helemaal wegging. Het einde viel mij dus een beetje tegen.

Verder, met dit soort films is de verhaallijn altijd wat minder goed, maar dit verhaal was echt niet goed. Een jongen met kanker die hallucinaties krijgt is niet echt realistisch. Op een gegeven moment was ik zelfs bijna van overtuigd dat ie zwaar depressief is en lijdt aan een ernstige vorm van schizofrenie oid.

Maar ja, het is natuurlijk algemeen bekend dat als je naar de film gaat voor een goed verhaal je niet naar een horror(/thriller) film moet gaan.

Al met al geef ik deze film 3* want ik heb me toch gedurende hele film prima vermaakt.

De 'feiten' waar deze film op gebaseerd is worden erg in twijfel getrokken, las ik op Wikipedia. Maar daar had ik de online encyclopedie eigenlijk niet eens voor nodig, ik kon me namelijk niet echt voorstellen dat hier heel veel van klopte, zelfs vóór ik de film zag. En ik heb niet eens een trailer van deze prent bekeken, kun je nagaan hoe goed mijn intuïtie is! Bijna vrouwelijk !

Rianneke, ik ben het heel erg met je eens. Ik heb net een stukkie geschreven bij Flushed Away. Eigenlijk is weinig tot niks echt uniek/origineel aan die film, maar geweldig is ie zeker! Maar deze? Nee. een iets beter uitgevoerde versie van They Wait, verhaal is nagenoeg hetzelfde. Maar het weet nergens te verrassen. Het begint ook te plotseling in deze film, met dat interview. Aanvankelijk dacht ik dat ik naar een RTL4-woensdagavondfilm zat te kijken. En die hele opzet van: 'Oh-jee-de-geesten-willen-
iets-en-als-we-ze-dat-geven-laten-ze-ons-met-rust'-verhaaltje deed me redelijk snel interesse verliezen. De film is bij tijd en wijle erg creepy, maar weet de kijkervaring niet te redden. Let wel, ik was met een goeie vriend naar deze film gegaan en ons incluus zaten er zes mensen in de zaal. Die andere vier zaten er steeds doorheen te kleppen met hun stinkende @#$hoofden. De ergernis die dat veroorzaakte leidde enorm af van de film, maar daar deze op zichzelf al niet heel boeiend was bleef ik dus maar wachten tot ie afgelopen was.

Het weinig opzienbarende plot en de RTL4-dramamomenten doen deze film erg de das om. Weinig variatie, ondanks de fraaie visuele uitvoering, die heel af en toe voor een schrikmomentje zorgt. Deze momentjes komen echter het beste tot hun recht als je niet twee van die Friese Kuthola's naast je hebt zitten die hun smoel niet kunnen houden.

Enge geluidseffecten.

Al missen die ook hun doel. Dit filmpje wordt namelijk bijna nergens eng. Ook niet vanwege de schrikgeluidjes. Dat heeft voornamelijk te maken met het feit dat dit een uiterst voorspelbaar filmpje is.

Een paar aardige special-effectjes, een paar lelijke. Redelijke acteerprestaties overigens en dan dat uiterst voorspelbare en clichématige verhaaltje. Based on true events, ofwel verplicht schrikken.

Misschien leuk als je onbekend bent met het genre, maar veel meer standaard worden ze amper nog gemaakt.

Twee sterretjes.

Saaie film die volledig aan elkaar hangt met schrikeffecten (zoals zoveel hedendaangse Amerikaanse horrors) - met als dieptepunt die spiegel en die zenuwachtige "enge" geluidjes waarvan de komst onderhand te voorspellen is. Nergens is iets te vinden van een boeiend en origineel verhaal dat zich enigszins subtiel uitvouwt waardoor ook wat spannningsopbouw mogelijk is, het verhaal en de uitwerking ervan is gewoon 13 in een dozijn. Het acteerwerk is wel aardig en sommige beelden ook, daarom 1*.

'k vond het wel vermakelijke film, veel schrikeffecten. Ik vond het alleen een beetje dom dat Matt in de kelder sliep, en daar nog bleef slapen toen hij erachter kwam dat daar het mortuarium was.. Je blijft daar toch niet slapen als je weet dat het een oud mortuarium is én als je van die vage visioenen hebt gehad over die kelder?

3*

Gisteren deze film gezien samen met mijn zus.. spannende film, genoeg schrikeffecten.. verhaal steekt goed in elkaar.. máár.. een ding bleef ons onduidelijk: waarom werden er letters/woorden in de lichamen gekrast? We vroegen elkaar herhaaldelijk of dat al duidelijk was gemaakt in de film, maar zelfs op het einde konden we dit niet verklaren. Misschien iemand die hier meer uitleg over kan geven?

Hoewel ik de film hier en daar een tikkeltje voorspelbaar vond, heeft hij me toch weten te boeien. Zo zei ik in het begin al: Hij geneest van kanker , die vogels op de muur komen tot leven , en die priester zorgt er voor dat die rare wezens juist meer toegang krijgen in plaats van minder.

Acteurs wisten me ook te verrassen, kende ze allemaal niet, al kwam de zoon me ergens bekend van voor. Mooi neergezet hoe slopend zijn ziekte is, en wat die vreselijke visioenen met hem doen, erg geloofwaardig en prettig om naar te kijken. Wat ik wel storend vond, maar dat heb ik hier ook vaker gelezen, is het feit dat dappere Matt blijft slapen in de kelder waar om de vijf minuten rare dingen gebeuren. Dát is dan wel weer erg ongeloofwaardig! Zeker als je als moeder zijnde er een raar gevoel bij hebt, laat je je zieke kind daar niet zoveel tijd doorbrengen.

Al met al heeft deze film me toch redelijk weten te vermaken. Het was dat we hem 's nachts keken, dat maakt het allemaal net wat creepyer, Twijfel tussen 2.5* en 3*, maar neig toch meer naar een klein 3tje.

Net wanneer je denkt dat de horror uit hollywood op sterven na dood is, kom je zo iets tegen, een lichtpunt.
Het verhaal is er 1 die me meteen wel wist te grijpen, geen standaard 'verhuis-naar-een-haunted-house' verhaaltje maar één met inhoud, één die je een gevoel geeft dat je je zorgen maakt om de familie.
Ontwikkeling van het verhaal en de ontknoping is daarnaast ook weer eens wat anders, al is het voorspelbaar, heb ik er van kunnen genieten.
Veel toffe special effects, het stijltje sprak me erg aan en wist me dan ook elk moment te boeien.

Er gebeurd genoeg om je bezig te houden, al is het wel steeds het zelfde wel bekende truucje (Steeds meer vage geluiden, steeds harder wordende muziek...schrik) is het nergens vervelend, integendeel, het beviel me gewoon goed.
Iets wat me al tijden niet meer weet te boeien is het toch gelukt, ik ben me een paar keer hard geschrokken en dankzij het verhaal dat meezit is dit een hele spannende film geworden.
Nu is de vraag of dit geen remake is natuurlijk, een paar scénes zijn best imponerend en vooral origineel, dat tweede veraste mij een beetje, daardoor ook de vraag of het voor het eerst verfilmt is.
Wel jammer van de 'happy-ending', dat de jongen overleeft zorgde voor wat minder impact, gaf het geheel wat minder waarde.

Al met al een grote verassing, 4*

Best een aardige film, in ieder geval beter dan de Ron Howard film "Angels & Demons. Maar met de kreet; "Op ware feiten gebaseerd" moet je natuurlijk wel op passen. Welke feiten en hoeveel van die feiten in deze film te zien zijn vertellen ze er niet bij. Dus het grootste deel kan er bij verzonnen zijn! Misschien dat er in Amerika ooit een familie was die in een huis heeft gewoond wat vroeger een mortuarium was en dat daar dan iets engs gebeurde, dan zou natuurlijk kunnen. Maar de rest, nou... oordeel zelf maar. Het verhaal zit in ieder geval wel goed in elkaar. Acteerprestaties zijn matig, hoewel de jongen die ernstig ziek is, de rol wel goed speelt! De special effects zijn in ieder geval erg goed gedaan. Sommige mensen zullen daar vast enge dromen van krijgen!

Fijne verrassing.

Doorgaans niet zo'n fan van haunted house films maar deze was erg goed te pruimen. Opbouw is een beetje traag maar helpt de film iets sfeervoller te zijn. Soundtrack is typisch maar werkt wel, de editing vlot en sfeerversterkend.

't Is allemaal een beetje typisch (buiten de posterscene om, die was echter super(!)) maar Cornwell zorgt gewoon dat het werkt. Naar het einde toe wordt het allemaal nog wat beter en leuker, hoewel het hele Christendom verhaaltje mij minder kon boeien.

Hoewel sterk geacteerd en een leuke toevoeging vond ik de priester toch net iets te melig worden. Rest van de cast doet het trouwens ook wel goed, enkel de vader is een dooie mus.

Fijn filmpje dus, hoewel niet echt opzienbarends. De posterscene is geniaal, de rest wat je kan verwachten van een film als deze, maar dan wel sterk uitgevoerd.

En dat het "echt" niet zo echt is weet je van tevoren toch al, blijkbaar ben ik ondertussen al blind geworden voor zulke marketingpraat. Wat wel handig is.

3.5*

Gelukkig worden die ouderwetse spookhuisfilms nog altijd gemaakt. Alleen spijtig dat ze niet meer zo ouderwets zijn... huh?

Enfin, ik vond de film goed beginnen. Er wordt tijd genomen om wat aan karakteruitdieping te doen en dat loont. Je hebt het gevoel naar echte mensen met echte gevoelens te kijken en niet naar bordkartonnen personages die vertolkt worden door eendagsvliegen. Het zoontje heeft kanker en de overige gezinsleden gaan er op hun eigen manier mee om: realistisch en het voegt wat toe in functie van het verdere verloop.

Met enkele heuse schrikmomenten zet de film al snel de toon. Wat daarop volgt is een vrij vaag spookverhaaltje dat met mondjesmaat een betekenisvolle invulling krijgt. De hele insteek rond de hallucinaties (?) is slim gevonden en levert visueel aardige scènes op. Helaas worden die scènes al te vaak verknoeid door slechte geluidsmontage die veel te nadrukkelijk aanwezig is. Had het graag wat rustiger en ingetogener gezien.

Halverwege neemt de vaart nog meer toe en wordt er meer aandacht besteed aan het hoe, wat en waarom van al die mysterieuze verschijningen. Daar loopt het fout, enerzijds omdat het tempo te hoog ligt en anderzijds omdat de uitwerking oninteressant wordt. Die verhaallijn met die zieke priester is in se niet slecht, maar er wordt te weinig mee gedaan. Het blijft te oppervlakkig, ook al doen de makers zo hard hun best om de film vol te proppen met vanalles en nog wat.

Less is more in dit soort films. Ik zie liever een Haunting of een Danza Macabra uit de jaren '60. Daar wordt minder getoond, maar is de spanningsboog des te beter opgebouwd. En toch is dit een film die op visueel vlak hoge toppen scheert. Mooi kleurgebruik, prachtige hallucinaties/verschijningen en indrukwekkende special FX. De audio daarentegen verknoeit veel en het verhaaltje wordt op een oninteressante manier afgeraffeld, terwijl het feitelijk best origineel was.

Vermakelijk tot op zekere hoogte, maar helaas te veel kinderziektes.

Ik denk ook niet dat het de bedoeling van de regisseur is te bewijzen dat ze wel bestaan. Maar daarentegen is dit natuurlijk geweldig materiaal voor een film. En natuurlijk gebruiken veel mensen dit soort films ter illustratie dat er wel "iets" moet zijn omdat ze vaak gebasseerd zijn op waargebeurde verhalen. Waaronder deze. Maar kom op, het blijft entertainment en het blijft een spelletje die de regisseur met ons probeert te spelen. Moet daarentegen wel zeggen dat dit weer de zoveelste is in zijn genre dus hoop in de toekomst op wat meer orginele ingevingen, deze kon er nog net mee door.

Veronica Magazine gaat er met 'mijn' bericht vandoor
Deze film is zeker geen flick horror met gillende dames en de nodige (constante) gore, hoewel het geen vereiste is.
Wel heeft het een wat serieuze toon als je het een beetje vergelijkt met 'Emily Rose', beide deels op waarheid berust. Dat doet de film wat realistischer aan waarbij je (althans ik) er anders tegenaan kijkt waarbij het niet zo is.
Met al, allesbehalve een mainstream horrorfilm, hoewel een klein minpunt valt te betreuren (waarbij de happy eind toch misschien uit commerciële redenen in elkaar is gezet.)
Een aanrader, een *4.0

Deze film kon mij best wel doen schrikken de eerste 50 minuten. Die korte flitsen van iets donkers bedoel ik dan, maar na een tijdje zat ik daar van, ja en nu weer schrikken zeker? Het kwam voorspelbaar dus.

Acteerwerk vond ik matig/goed, maar wat niet klopt is die jongen.

Als ik in zijn plaats zou zijn, na één iets was ik al weggevlucht en ging ik zeker die kelder niet meer in. Hij bleef nogal te koelbloedig voor de situatie waar ik in verstijfd zou zijn.

Hetzelfde geldt voor de moeder & dan vooral de kinderen.

Ik was minder op mijn gemak dan zij waren.

Toch enigzins een tegenvaller voor mij. Heb even door de meningen heen gebladerd en kom veelal tot dezelfde conclusie. Tuurlijk moet een film als the Haunting in Connecticut het niet hebben van haar originele uitgangspunt, het gaat vooral om de uitvoering. Die is helaas ook niet voldoende.

Toegegeven, het eerste gedeelte van de film is best effectief, ondanks de goedkope RTL4(Tegenwoordig RTL8) drama momentjes. Ze proberen dus nog een originele draai aan het verhaal te geven door het feit dat kankerpatiënten gevoelig zijn voor spookverschijningen omdat zij al in het grensgebied van het leven en de dood verkeren. Het werkte alleen niet helemaal voor mij.

Enfin, het begin is dus best wel effectief, sfeervol en hier en daar zelfs eng, inclusief schrikmomentjes. Die zijn natuurlijk best standaard en worden uiteraard begeleidt door bijpassende geluiden, waardoor je eigenlijk wel moet schrikken. Tuurlijk is het best goedkoop, maar het werkt wel. Ook zijn de scenes in het huis best sfeervol en soms zelfs eng. Vooral in het begin vond ik die scenes met de deur in de kelder best eng.
De cast doet het ook prima, al is het ook geen oscarwaardig acteren, het is gewoon degelijk voor een film als dit. Meer niet.

Alleen vanaf het moment dat Matt door die kelderdeur heen gaat zakt de film als een pudding in elkaar. Het verliest totaal haar sfeer, het wordt niet meer eng en de flashbacks werkten ook totaal niet bij mij, het werd allemaal veel te uitleggerig, daardoor ben ik mijn interesse verloren .Vanaf het moment dat de priester er aan te pas komt wordt de film ook nog is compleet voorspelbaar en krijg je het standaard einde.


2*

Films over spookhuizen vind ik altijd fascinerend en er zijn er ook redelijk wat over gemaakt waarvan de meeste achteraf tegenvielen en dat geldt eigenlijk ook voor deze. Het verhaal was best goed maar het is allemaal niet spannend en ook niet akelig en achteraf gezien is er eigenlijk helemaal niets gebeurt. Sterker nog het huis had een positieve uitwerking. Een gemiste kans deze film.

Wat een goeie film was dit. Heel de film zit je gevangen in een beklemmend spannende sfeer die je niet meer loslaat. De effecten van de spoken zagen er heel creepy uit. Echt heel goed. Het is zo eng dat je je haast niet kan voorstellen dat het echt gebeurd is. Ze zullen het natuurlijk wel flink aangedikt hebben.

De acteur die die zieke jongen speelde vond ik heel sterk hoe hij liet overkomen dat hij in feite bezeten was door die Jonah. Erg goede prestatie. Ja, zeker een aanradertje als je een avondje wilt griezelen.

Redelijke spookfilm.
Het eerste half uur maakt je warm voor een naargeestige ontwikkeling: is de jongen zo ziek dat hij hallucineert of is er (ook) iets vreemds aan de hand met het huis, en wat?
Goed..

Maar dan volgt teveel gepiemel over een medium en seances en wordt het verhaal wat onnozel. Jammer dat de vertwijfeling weg is. En dan komt ook nog een zij-plotje van het gezinsdrama uit de lucht vallen (de boze alcoholistische vader en de bange kindertjes) dat zijn doel mist.

Een boel voorspelbare schrikmomentjes houden je nog wel wakker tot aan het slappe einde. Van een spannend sfeertje is allang geen sprake (meer).

Blijft verder nog een aardige special effect over, en leuk acteerwerk van die knul. (En tja based on true events )

En bovendien ook nog eens gebaseerd op een echt verhaal ook.

De docu hiervan is pas nog op tv geweest. Film wijkt wel wat af van de realiteit, maar dat maakt het er niet minder om. Mooie film.

Een herhalingsoefening.

Gezin betrekt mysterieus huis dat om onverklaarbare redenen lang heeft leeg gestaan en guess what, het blijkt bevolkt door boze geesten. The Messengers, The Amityville Horror en Darkness tappen allemaal min of meer uit hetzelfde vaatje. En dan vergeet ik vast nog een aantal films van de afgelopen tijd. The Haunting in Connecticut hoort helaas bij de minderen in dit rijtje.

Grootste probleem zijn de wel heel opzichtige scares. Zowat om de 5 minuten komt er een schrik moment, meestal vooraf gegaan door een paar luide knallen. Eventjes leuk, maar na een kwartier weet je precies wat er komen gaat en is de spanning weg. De geesten helpen ook niet echt mee hier. Een half verbrande huid en wat oude lappen kunnen echt niet meer anno 2010. Maar het zal wel bespaard hebben op het budget.

Het inconsistente verhaal krijgt verder ook weer veel teveel aandacht, vooral die priester. Eerst denkt de priester dat het huis 'clean' is, maar o wacht, hij heeft een foutje gemaakt. Hij heeft de goede geest verwart met de boze geest, iedereen is in gevaar. Snel bellen dan... Maar wat nu, niemand neemt de telefoon op! Dan maar de clue uiteenzetten op de voicemail. Zo pruttelt de film naar het einde toe. Dit is sinds Poltergeist al niet origineel meer. En ondertussen worden we ook nog eens doodgegooid met een flinke portie drama.

Als liefhebber van het genre zal ik het op een 2,5* houden, want eigenlijk is dit gewoon zeer matig.

Ik ben niet echt een fan van bovennatuurlijke films, en zeker niet van films met ronddwalende spoken.

Deze film kon me nog enigszins bekoren, vooral omdat de sfeer wel goed zat. Het is allemaal heel mysterieus, waardoor ik toch wel beniewd werd. Ook werd de spanning af en toe mooi opgebouwd, maar ik vond dat er te weining mee gedaan werd. Want al bij al waren er toch weining echte spannende momenten, hoewel de kans daarvoor toch aanwezig was.
De film begon eigenlijk nog redelijk, maar nadien vond ik het zelfs wat langdradig worden. Ook het "hevige" einde kon geen redding meer brengen. Integendeel, ik vond het einde wat dom (in de zin van dat het allemaal uiteindelijk goed kwam).

Aardige film waarin een gezin een oud huis betrekt, en waar het blijkt te spoken. De film probeert zich te onderscheiden van andere haunted-movies, maar het enige onderscheid is het stukje tekst aan het begin van de film: 'based on the true story'. Verder een aardig verhaal wat naar het einde toe wel wat boeiender wordt. Ook de cliches (o.a. opzoeken van informatie in oude krantenberichten) worden niet vermeden, waardoor de film uiteindelijk zijn genre zeker niet weet te overstijgen.

dit is wel een goeie film, alles ziet er keurig uit en zeker in het begin zijn er een aantal griezelige ogenblikken, brrrr . misschien speelt de ziekte van de jongen een iets te grote rol voor een griezel maar al met al kijkt het lekker weg en is het een pracht van een spookhuis!

3,5 spookjes

Redelijke film, die in feite niet zo heel veel nieuws te bieden heeft, maar het onderhoudt allemaal wel en de film heeft een prima sfeertje.

Het is het bekende verhaal van een gezin, die naar een ander huis gaan, bij voorkeur een erg groot huis, waar het blijkt te spoken. De jongen ziet het en zegt het, maar de ouders nemen hem in eerste instantie natuurlijk niet serieus. Qua verhaal weinig bijzonders dus.

Gelukkig heeft de film een aantal prima schrikeffecten en een niet onaardig sfeertje. Ook het acteerwerk van de hoofdrolspeler is niet verkeerd. Maar richting het einde wordt de film echter wel enorm voorspelbaar. De spanning is weg en het einde is niet bijster sterk.

Kortom een vrij standaard werkje in het genre, dat voor de prima effecten en de sfeer nog de meeste punten weet te scoren.

2,5*

Zeker niet eng, eerder spannend (enkel het einde dan).

De schrikmomenten zie je al van ver aankomen, het achtergrondverhaal van het huis is veel te saai, en toch heeft de film een goed einde. Dit vond ik eigenlijk erg spannend. Hoewel het één grote herhaling van eerdere horrorfilms is en het verhaal ook erg cliché is, heeft de film een paar goede scènes. Ook de sfeer is ook erg in orde. Maar de grootste stoorzender is het acteerwerk. Dit was totaal niet overtuigend of zelfs goed. Jammer, want voor je een goede horror hebt, moet er toch goed geacteerd worden?

3*, maar ik heb het gevoel dat ik te mild ben.

Dit was precies waar ik vanavond naar op zoek was!

Een spannende film met een boeiend, mysterieus verhaal wat prima te volgen is. Daar stop je wat interessante scenes in (zoals de scene waarin Matt ziet dat er met een mes dingen in de lichamen van de doden worden geschreven en de oogleden worden afgeknipt) en je cast een acteur als Kyle Gallner die ontzettend geloofwaardig overkomt, en ook niet onaangenaam is om naar te kijken. Dan heb je een prima film!

*3.5

Matige thriller. De sfeer die in de hele film aanwezig is zit wel goed maar daar blijft het een beetje bij. Het verhaal is niet ijzersterk en de manier waarop alles naar het einde toe wat uitgelegd wordt (in de bibliotheek met de kranten enz...) is al in veel andere films gebruikt. Hetgeen mij het meest heeft geboeid zijn de drama momenten en deze zijn best wel aanwezig, maar aangezien dit in hoofdzaak een thriller is kan ik niet meer geven dan 3 sterren.