Tropa de Elite (2007)

Degelijke politie/actie-film, maar zeker niet hoogstaand. Het verhaal is niet al te diepgaand en bestaat vooral uit pogingen om bendes te ontmantelen. Daarnaast speelt nog een niet al te overtuigende verhaallijn over de opvolging van de kapitein van een elite-eenheid. Het acteerwerk was degelijk, maar de persoonlijke relaties en (bijbehorende) emoties tussen de verschillende personages kwamen niet echt uit de verf. De filmstijl, met een vaak druk bewegende camera, was best storend en voegt niks aan de film toe. De actiescènes zaten wel aardig in elkaar en de film kijkt best aardig weg, daarom een nipte voldoende.

Hallo allemaal,

Ik ben er maar even op vooruitgelopen (de uitzending van vanavond ) en heb deze vanmiddag gezien. Wat een keiharde film is dit en wat een formidabele weergave van wat er zich daar werkelijk afspeelt.

Er is geen moment geweest dat ik het gevoel heb gehad naar acteurs te hebben gekeken. Kan dan ook niet anders zeggen: "Niet anders dan een meesterwerk" en hopelijk zijn er velen onder ons die inzien wat "oppeppertjes" allemaal veroorzaken. Ga vanavond (7 december 2013) vooral op Canvas kijken, ondanks het late tijdstip!! Van mij krijgt de film een vette 5 !!

Gegroet allemaal en tot een volgende keer maar weer!

Jacobus.

Deze film komt inderdaad vanavond op Canvas maar vanwege het pindakazen op het Internet hoef je daar natuurlijk niet meer op te wachten en je kunt de film ook nog eens in betere kwaliteit zien.

Hoewel het een goede Drama / Misdaad film is komt de film wel wat traag opgang en de vrijwel continue voice-over (ook nog eens een vervelende stem) vond ik eigenlijk best storend en hinderlijk voor het verhaal. De uitvoering is overigens best fraai (visueel spat het allemaal van het scherm en de bekende soundtrack klinkt lekker) en het laatste uur is geregeld lekker hard en grof en wist ook wel te boeien. Vooral vanwege dat gedeelte krijgt de film van mij een voldoende. Van de cast had ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord maar ze deden het wel goed en overtuigend. Fernanda Machado als "Maria" vond ik overigens wel een fraaie verschijning. Die heb ik gelijk maar eens op het Internet opgezocht waar ze zelfs in evakostuum te vinden is

Al met al is dit wederom een goede Braziliaanse film (hoewel ik er meer van verwacht had), maar men heeft daar betere films gemaakt met een soort gelijk verhaal zoals "Última Parada 174 (2008)" en "Cidade de Deus (2002)" wat misschien nog wel de beste is.

P.S. misschien moet Louis van Gaal de verdedigers van het Nederlands elftal eens een weekje naar zo'n gezellige wijk in Brazilië sturen. Dan staan ze tenminste hun mannetje tijdens het WK

Een film die erg veel indruk op mij heeft gemaakt. Om te beginnen de manier waarop dat hele corrupte systeem gewoon in elkaar zit is gewoon hilarisch, zoals het stuk waarin de agenten de lijken van een moord partij in een ander district dumpen om beter voor de dag te komen. Alleen om dan te ontdekken dat de lijken weer in hun district zijn terug gedumpt.
Dit is wel een behoorlijk brute film. De agenten van BOPE hebben geen problemen met martelen (ook van onschuldige mensen) als ze ook maar iets over hun doelwit weten. het geweld word redelijk realistisch gebracht en de scene waarin Nascimento een studentje (letterlijk) met de neus op de feiten drukt is erg memorabel.

Ik heb ook gehoord dat de film geweld zou verheerlijken. Maar al dat geweld neemt toch wel een behoorlijk zware tol op Nascimento en Matias

Vervelende film. Niet vanwege het woeste camerawerk, dat kan ik wel hebben. Sterker nog, het ziet er, zeker buiten het daglicht, van tijd tot tijd behoorlijk gaaf uit en het laat die swingende favela funk met alles wat daar gebeurt, bruisen van energie. Daarbij voedt het het opgewonden, geagiteerde sfeertje dat de film domineert, maar uitgerekend dat gaat vrij snel steeds meer tegenstaan.

Het spul staat maar tegen elkaar te schreeuwen, zeuren, zaniken en blaffen. Vermoeiend gedoe, terwijl er ondertussen een karig verhaaltje op poten wordt gezet rondom Nascimento en beide jeugdvrienden. Even snel wat basale scènes om de problemen te schetsen en dat is het wel zo'n beetje. Geen van de personages die daadwerkelijk iets voorstelt. Pionnetjes in een rammelend plot.

Het cement tussen de stenen zal dan wel de voice-over moeten zijn die alles aan elkaar breit, maar de film alleen maar bedenkelijker maakt. Een praatsessie die het midden houdt tussen het inspreken van een recruteringsvideo en het toespreken van een stelletje twaalf jarigen. Zoiets. Sowieso een zwakke schakel, die Moura, uitstraling van niks, al moet hij het doen met flut drama.

Zodra het trainingskamp begint, ben ik wel klaar met het doen en laten van BOPE. Dubieus gezelschap. Padilha schudt nog wel wat keihard geweld uit de mouw. Want dat moet je hem nageven, hij weet dat aspect een paar keer echt onaangenaam te maken. Zijn kleurenpalet in de kronkelige krottenwijken mag er ook zijn, maar de film als geheel kan bij mij op weinig sympathie rekenen.

Vrij harde actiefilm met een lekker tempo en een goed verhaal. Een van de beste in dit genre wat mij betreft. De sfeer en spanning wordt goed opgebouwd en weet de kijker steeds vast te houden. Het verhaal zelf is fictie gemaakt met (veel) bouwstenen uit de realiteit en dat maakt de film sterk en zuigt je zo in het verhaal mee. Het acteerwerk is eveneens overtuigend.

Ook het vervolg mag er wezen en is een must-see voor wie van dit eerste deel heeft genoten. Weliswaar heeft deel 2 een ietwat andere aanpak en een rustiger opbouw maar ook die is weer prima te doen en wat mij betreft (bijna) van hetzelfde niveau als deze.

4*

No Rio de Janeiro, quem quer ser policial tem que escolher: ou se corrompe, ou se omite, ou vai pra guerra.

Wie in Rio de Janeiro politieagent wil worden moet kiezen: of je corrumpeert of je gaat tot oorlog over. Deze bovenstaande uitspraak, vrij vertaald vanuit het Braziliaans-Portugees kan gezien worden als de kern van deze film. De praktijk laat zien dat het in de praktijk moeilijk blijkt om een brave diender te zijn, waardoor de lijn tussen die van een good cop en een bad cop voortdurend onder spanning staat.

Tijdens zijn zoektocht naar een vervanger, komen Kapitein Nascimento van de BOPE en zijn team voortdurend voor deze keuze te staan. Dit levert een rauwe kijkervaring op waarvan ik vorig jaar tijdens een minor in Brazilië van de Brazilianen ook hoorde dat deze bovendien vrij dicht bij de realiteit zou liggen. Mede hierdoor draagt de film al gelijk een bepaalde status met zich mee die in mijn ogen ook niet geheel onterecht is. Waar Tropa de Elite echter tekort schiet is in een duidelijk verhaal vertellen. Het verhaal is namelijk soms een beetje rommelig en erg van de hak op de tak, en hoewel de meeste zaken wel duidelijk zijn kwam het een enkele keer ook bij mij voor dat ik bepaalde zaken niet volledig kon bevatten. Hiermee doel ik hoofdzakelijk op de man en vrouw die afgemaakt worden, (in deze scené wordt de man vastgezet in autobanden en met benzine in brand gestoken) omdat ik de link van deze twee personen binnen de drugswereld niet helemaal helder voor ogen kreeg.

Het soms wat rommelig ogende geheel zal hierdoor niet iedereen weten te bekoren, maar iedereen die graag een kijkje wil met betrekking tot de drugscriminaliteit in de sloppenwijken van Rio en een natuurgetrouwe film wil zien in zijn oorspronkelijke taal, met Braziliaanse acteurs en een realistische sfeer, kan deze film eigenlijk niet overslaan.

3,5*

Een wat mij betreft heerlijk rauw en direct beeld van de favela, de politie en de immens corruptie in dat soort landen. Het geheel oogt allemaal wat chaotisch maar ja dat past dan wel weer bij het land en de levensstijl lijkt me. Verder geweld in het kader; eerst schieten en dan pas vragen stelen, en de druk en stress die het weer heeft in alle lagen zo ook bij de hoofdpersoon/agent in kwestie. Bijna hilarische scene waarin allerlei belangen spelen, de ene probeert onderdelen te regelen, de garagehouder staat de schelden op iemand die bekeuringen staat uit te delen, een derde begint de schelden en te bellen voor een verklaring, oh amai, wat een teringzooi

Duidelijke prent die er geen doekjes om wint, het is zoals het is.

Erg intense film over wie het voor het zeggen heeft in de favela's van Rio de Janeiro. Setting ligt in dezelfde lijn van grote broer Cidade de Deus. Daar waar echter Cidade de Deus vertrekt vanuit het uitgangspunt van de enkele bewoners, richt deze Tropa de elite zich meer vanuit het standpunt van de politie. Een burgeroorlog, beter kan je het niet omschrijven van wat er dagdagelijks gebeurt in deze sloppenwijken. Het is een kat en muisspelletje tussen drug-, misdaadbendes en de politie. Het is vaak dweilen met de kranen open.

De film is rauw en geeft de harde realiteit weer. Niets is zwartwit en iedereen heeft zo wel zijn motieven om zus of zo te handelen. Corruptie tiert welig binnen het politiekorps en burn-outs zijn tering en inslag. Zelfbehoud voor zichzelf of voor hun gezin staat centraal. Een mens zou voor minder een oogje dichtknijpen of corrupt worden. Zo lang je de dag maar overleeft en je het morgen nog kan navertellen. Een mens vraagt zich af wat één van de hoofdpersonages André ziet in dergelijke job ...

De film bevat een aantal uitstekende scènes. De schietmomenten zijn weliswaar wat druk en onoverzichtelijk (al zal dat in realiteit ook wel zo zijn). Geweld wordt niet geschuwd en de camera brengt enkele expliciete beelden zoals martelingen om bekentenissen af te dwingen of het in brand steken van mensen.

Ook de opleiding werd sterk in beeld gebracht. Alsof men in opleiding was in het leger in afwachting van de loopgraven of Vietnam...

Tropa de Elite is een vrij drukke en intense film. Hiermee laat het de kijker wel beseffen dat dit soort praktijken qua ernst zeker zo zijn. Daarmee schiet de film niets tekort. Het was mij hierin wat te druk er had best wat momenten van bezinning in mogen zitten. Ook dit de kijker op momenten stof geven om na te denken over dat wat de revue passeert. Nu is het zo van de film is af en waar heb ik nu in hemelsnaam naar zitten kijken? Kan allebei maar ik kies liever voor een balans.

Lang geleden maakte Tropa de Elite best indruk op me, maar daarna nooit meer mezelf aan een tweede kijkbeurt gewaagd. Tot nu dan, in een periode dat ik ook Cidade de Deus en de nieuwe aansluitende serie heb bekeken. Niet dat Tropa de Elite iets met die andere film te maken heeft, maar het is wel dezelfde setting, hetzelfde wereldje, dezelfde deprimerende en zeer agressieve omgeving. Gelukkig lag de DVD nog ergens in de kast, want op een van de vele streamingdiensten lijkt dit niet eens te staan.

We volgen hier de kapitein van een Braziliaans BOPE-eliteteam (sterke rol van Wagner Moura, die later in zijn carrière nog als Pablo Escobar een sublieme serierol speelde) die een opvolger zoekt in een wereld vol corruptie, levensgevaarlijke drugsbendes en armoede. Dat is dan ook meteen een sterk punt aan de film, je raakt in die wereld getrokken en het zeer gewelddadige sfeertje intrigeert. De film kiest niet echt partij, maar toont vanuit meerdere perspectieven de blikken op de zaken en het eindigt meestal in bloedvergieten.

Maar er stoort ook voldoende aan de film. Zo is het gewoon niet even interessant van begin tot eind en zijn diverse plotjes gewoon ook te langdradig. Verder is dat constante gehold met een shaky camera geregeld vermoeiend en storend en ook is de soundtrack bij vlagen te hinderlijk aanwezig. En na een tijdje raakte ik ook wel moe van het constante geschreeuw en hyperactieve gedoe van bijna elk karakter.

De film is ruim voldoende, maar absoluut niet goed genoeg om als topper benoemd te worden.

3,5* blijven staan

De Braziliaanse regisseur José Padilha pakt uit via een rauwe, gewelddadige wereld met veel inhoud. Eigenlijk bij vlagen zelfs te veel inhoud, want Tropa de Elite bevat een boel zijsporen die niet altijd even handig voor de dag komen en het tempo voornamelijk vertragen. Wagner Moura speelt gelukkig een indrukwekkend en innemend personage dat ideaal in deze omgeving past. De jeugdvrienden hebben daarentegen wat tijd nodig om op gang te komen, maar tegen de finale aan is dat doel meer dan bereikt. Padilha pakt uit met treffend camerawerk en een aantal sterke actiemomenten, maar het middendeel is niettemin wat taai om die situaties goed aan elkaar te lijmen. Gelukkig neemt de film je zeker in het laatste halfuur overtuigend mee met een vlekkeloze schurkenrol van Fábio Lago.