Here Alone (2016)

Meeliften op het succes van TWD? Kansloze missie met zo'n tenenkrommend verhaal, ik hield het precies een half uur vol, nokte toen gedesillusioneerd af en rende de tuin in om een stoot frisse lucht op te snuiven. Gelukkig geen leipe 'walkers' te bekennen...

Deze Drama / Horror film deed me qua verhaal en uitvoering denken aan de waardeloze Drama / Thriller film "Carriers (2009)" (die ik destijds helaas in de bioscoop heb gezien), want ook deze film is gewoon saai, traag, langdradig en goedkoop en bovendien gebeurt er op de laatste paar minuten na, vrijwel niets in het verhaal.

Het hele verhaal (draait om een virale infectie, die de bevolking heeft getroffen en als je besmet raakt, dan verander je in een soort van zombie die uit is op menselijk bloed) wordt zo saai gebracht, dat het verhaal nauwelijks weet te boeien en te vermaken en aan echte spanning ontbrak het volledig. Zo draaien de eerste 25 minuten van het verhaal alleen om Ann (gespeeld door Lucy Walters), die in de natuur probeert te overleven (waar ze overigens best goed in is) en daarbij opzoek gaat naar eten (o.a. opzoek naar larven in boomstammen), wat inmiddels zeer schaars is geworden. Gedurende die 25 minuten wordt er nauwelijks gepraat en als er gepraat wordt, dan komt dat door flashback beelden m.b.t. het verleden van Ann en haar gezin (bestaande uit haar man Jason en hun pas geboren dochtertje Hailey) in combinatie met het begin van de virusuitbraak en het Franse bericht via de radio. Het enige leuke aan de eerste 25 minuten is dat Ann zich regelmatig wast in een meertje en dat ze daarbij bloot is te bewonderen (helaas heeft ze wel maar erwtjes als borsten).

Na die 25 minuten wordt Ann opeens geconfronteerd met Olivia (gespeeld door Gina Piersanti) en de zieke Chris (gespeeld door Adam David Thompson), oftewel dochter en vader, die ze vindt op de weg, terwijl ze naar het Noorden gaan. Ann ontfermt zich over beiden, waarbij er gevoelens ontstaan tussen Ann en Chris (die zijn besmette vrouw heeft moeten doden vanwege de virusuitbraak) en waarbij Olivia dat maar eigenlijk niets vindt. Je zou dan verwachten dat het verhaal misschien boeiender of interessanter wordt, maar helaas is dat niet het geval en blijft het verhaal maar saai tot de laatste minuten van het verhaal.

Gedurende die laatste minuten van het verhaal gebeurt er door een wending eindelijk wat, waardoor het tenminste nog een beetje boeiend en spannend (op het moment dat Ann zich vanwege dreiging van een zombie moet verstoppen in een vrieskist van een huis, omdat Olivia haar heeft neergeslagen met een geweer en heeft vastgebonden) wordt en daarbij zit dan ook nog een beetje actie (aanval van zombies waarbij Chris wordt gedood). Maar veel stelt het allemaal wel niet voor en het achterlijke einde (waarbij Ann wegrijdt met Olivia, terwijl die haar in het huis in de val heeft gelokt, om van haar af te komen), laat je ook nog eens achter met vraagtekens. Het meest heftige aan het laatste gedeelte van het verhaal is om via flashback beelden te zien dat Ann haar besmette dochtertje heeft moeten doden via een overdosis aan aspirines, vermengd in melk en wat bloed van haar.

Het verhaal is wel nog een beetje sfeervol (o.a. vanwege de dreigende sfeer) en de omgevingsbeelden van de natuur zagen er soms nog fraai uit. Het hele verhaal speelt zich eigenlijk ook af in de natuur (met daarin één auto en één huis) en daarom is deze film waarschijnlijk dan ook gemaakt voor een appel en ei. De cast is daarbij ook zeer beperkt met de drie hoofdrolspelers Lucy Walters, Gina Piersanti en Adam David Thompson en via flashback beelden ook nog Shane West (in de rol van Jason, die de man is van Ann en die haar overlevingstips heeft bijgebracht. Jason wordt op een gegeven moment dood op de grond gevonden door Ann, waarbij hij vermoedelijk zelfmoord heeft gepleegd). Van de onbekende cast deed hoofdrolspeelster Lucy Walters het nog enigszins verdienstelijk.

Al met al is dit gewoon een saaie, trage en langdradige (terwijl de film maar iets van 90 minuten duurt) Drama / Horror film, die het aankijken nauwelijks waard is. Omdat deze film zo saai is, heb ik ook regelmatig moeten vooruit moeten spoelen om het einde te halen.

Matige film, dit komt vooral doordat het verhaal zo beetje elk platgetreden pad volgt. Een vrouw probeert te overleven in de wildernis tijdens een een uitbraak van een (zombie)virus. Aan de hand van de tips die ze van haar man heeft gekregen probeert ze te overleven. Met weinig succes en als ze dan waagt om wat eten uit een dichtbij gelegen huis te halen zien we de eerste geïnfecteerde. Ook wordt het duidelijk dat de film niet draait om de zombies. Zelden zulke suffe levende dode gezien. Nu is alleen zijn een erg eenzaam bestaan en daarom worden er iets later twee nieuwe personages toegevoegd. Dit zijn stiefvader Chris en tienermeisje Olivia. Mocht er al enige spanning tussen Ann, Chris en Olivia bestaan dan duurt deze niet lang. Hierna leren Ann en Chris elkaar beter kennen en wordt Olivia jaloers. Drie keer raden, hoe dat afloop? Naast die ik-heb-het-al-eerder-gezien-driehoekverhouding en het survivallen wordt er dan tussendoor teruggeblikt op hoe Ann daar terecht kwam. Op het acteerwerk en de manier waarop gefilmd wordt, is weinig aan te merken. Redelijk solide. Echter zijn er genoeg van dit soort films die zelfs beter zijn dan deze! De film heeft een paar leuke momenten, maar de algehele kijkervaring was niet bijzonder en het meeste hadden we al eerder meegemaakt.

Meer een drama dan een horror. Het accent ligt in deze film niet zozeer op het zombie-gedoe. De accenten liggen meer op de strijd om te overleven en op de onderlinge verhoudingen tussen drie mensen die onder druk staan. Veel drama dus.

Boeiend? Mwah. De ontwikkelingen zijn vooral voorspelbaar. De onderlinge psychologie levert slechts af en toe spannende momenten op. Dat ligt niet eens aan de acteerkunsten. Die zijn ok. Het ligt aan de oppervlakkige invulling van de personages. De personages zijn gewoon niet erg mysterieus. Ze zijn open boeken. En open boeken zijn nu eenmaal niet spannend.

Over de film hangt trouwens wel een degelijke dreigende sfeer. De beelden zijn veelal suggestief en worden nauwelijks hoorbaar in de verte begeleid door van die sinistere muziek. Dat werkt wel.

Verder is er natuurlijk de dreiging van loerend gevaar. Dat simpele gegeven levert nog een stootje onderhuidse spanning op.

Het spanningsniveau bleef desondanks te vaak aan de lage kant. Bepaalde scènes moest ik zelfs even herbekijken, omdat ik de concentratie in een eerder stadium kwijt was geraakt.

Niet geweldig dit.

Jeetje, wat een laag gemiddelde.

Een uitstekende post apocalyptische film, waar het meer draait om thema's als verlies en menselijke interactie dan om het vechten met zombies. Het moeten overleven in een dergelijke situatie wordt uiterst realistisch in beeld gebracht en het trage tempo hoort daarbij. Verwacht hier geen The Walking Dead taferelen. Dit is een veel menselijkere benadering van een zombie apocalyps. Zombies zien er overtuigend uit, er wordt uitstekend geacteerd en het verhaal kent geen voorspelbaar verloop.

De film is wellicht niet helemaal origineel genoeg om werkelijk te beklijven, maar is verder een prima worp in het zombie genre. 3.5*

Lexcoaster schreef :

Vind je dit echt ? Die thema's komen ook aan bod in TWD waar ook trage afleveringen in zitten, uitstekend geacteerd wordt en geen voorspelbaar verloop kent. Deze film was wel tergend traag en biedt eigenlijk veel te weinig om boeiend te blijven. Ik heb hem zelf in twee keer moeten bekijken want het was geen doorkomen aan. Saai drama dat op gebied van horrorelementen nog het meest wist te boeien door de goeie sfeer. 4/10