Sleeper (1973)

Inderdaad niet zo goed als Annie Hall, Manhatten en Crimes and Misdemeanors, maar Sleeper steekt toch nog met kop en schouders boven Allen's latere werk uit.

Ik ben niet echt een fan van slapstick, maar hier werkte het blijkbaar erg goed. Bij tijd en wijle hilarisch en wanneer de humor niet vanhet beeld komt, dan komt het we van de zeer geestige dialogen.

4*

Leuke parodie op science fiction films met veel melige scenes.

Altijd leuk om Diane Keaton in een Woody Allen film te zien.

Die lacheffect-ballen en die orgasmemachine waren erg grappig.

Het is duidelijk dat ik dus meer voor de dramatische kant van Allen ga. Ben blij dat hij na Annie Hall heeft afgezien van slapstick. Sleeper is op momenten erg aardig en komisch maar ik vind Allen geen slapstick grootheid als bv een Stan Laurel.

Heb me best vermaakt wel met de satirische kant van Sleeper. Heerlijk gemekker van Mr. Allen, maar over het geheel is dit niet echt mijn ding te noemen vanwege de erg flauwe slapstick.

3*

Joligheid weer op zijn Allens. Je moet er van houden. Een vriend van mij meende dat dit een van de slechtste film was, die die ooit had gezien. Het doet natuurlijk ook wat amateuristisch aan soms, maar ik kon me zoals wel vaker bij Woody Allens vroege films er aardig mee vermaken.

Met gemak de slechtste Allen-film die ik zag. Van zijn slapstick-periode zag ik tot nu toe alleen Love and death, maar die beviel me toch een stuk beter. Deze film rammelt aan alle kanten: de 'toekomstvisie' en 'special effects' zijn ronduit lachwekkend (niet positief bedoeld ) en de humor is nou ook niet bepaald van hoog niveau, enkele uitzonderingen daargelaten. En laat humor nou net het enige zijn waar deze film op leunt, want inhoudelijk stelt het al helemaal geen fluit voor. Nee, ik heb het idee dat slapstick niet echt is besteed aan Allen. Met alleen humor kan hij het blijkbaar niet af. Doe mij maar een Allen die humor combineert met inhoud. De magische balans tussen die twee is bijna altijd de kern geweest van zijn meesterwerken. Deze film ga ik gewoon snel vergeten.

Eentonige film.

Het begint duidelijk te worden dat Allen zijn humor me niet ligt. Opnieuw een leuk concept maar de uitwerking heeft geen invloed op mij en wat grappig zou moeten zijn komt totaal niet grappig over. Toen Allen de robot speelde kwam leuk over maar na een tijdje heb je dat ook weeral gehad.

Verder steeds dezelfde plaat die opstaat: Saaie dialogen, eentonige decors en het verhaaltje blijft doorgaan met dezelfde ingrediënten en plotwendingen, nogal saai.

1,5*

Van alle flauwe beginfilms van Woody Allen had deze eigenljk nog de beste grappen. Verschillende keren dat ik hardop heb moeten lachen om Allen. En dat gebeurt me bij de pre-Annie Hall-films maar zeer weinig. Al die onderbroekenlol en aan het einde van elke zin een lachsalvo verwachten, is absoluut niet mijn ding, maar er was iets in deze dat beter was dan in de andere films.

Het verhaal behoor trouwens tot de zwakste van zijn vroege werk. Erg stom verhaal, maar de nadruk lag zoals altijd op de grappen, dus dat was niet zo erg.

Het idee is goed en het is hilarisch Woody Allen te zien ontdooien na een indiepvriesperiode van 200 jaar, maar, al zit het weer vol met grappige, absurde gezegden, één der kenmerken van de cineast, het geheel ontaardt toch in al te veel kolder en schreeuwerige scènes en dat komt bij mij als dwaas over. Satire op onze consumptiemaatschappij, dat wel, maar niet zo fijnzinnig uitgewerkt. Daarom : niet zo'n beste Allen.

Een behoorlijk hilarische Allen dit. Je kunt duidelijk merken dat Allen in zijn beginperiode nogal aan het experimenteren was en vaak de slapstickachtige toer opgaat. Het verhaal is deze film is te onnozel voor woorden, maar leuk is de film wel. Het blijft altijd fijn om Allen en Diane Keaton samen in een film te zien en ook hier vormen ze weer een leuk duo. Over Keaton gesproken trouwens. Allens mimiek en slapstickachtige stunts in deze film doen soms erg aan Buster Keaton denken. Die moet haast wel een soort van inspiratie geweest zijn voor een film als deze.

Sleeper is verder een leuke film. Het tempo is hoog evenals de grappen, waarom ik toch wel een aantal keer behoorlijk heb kunnen lachen. Op de momenten dat er niet gesproken wordt op drukke muziek, wordt het soms wel wat erg flauw, maar desondanks heb ik me weer prima vermaakt met deze Allen.

3,5*

Woody Allen doet sciencefiction, maar jaren '30-stijl jazzmuziek kan evengoed niet achterwege blijven. Kortom, zelfs in een genre waarin hij schijnbaar niet thuis hoort behoud Allen zijn stijl. Ik vind zijn vroege komedies niet zo leuk als zijn latere werk, maar toch is het weer erg grappig, vooral in de eerste helft. Allen is verrassend goed in slapstick en er zitten leuke visuele grappen in (inclusief het beste gebruik van de grap waarin iemand over een bananenschil uitglijdt), maar de oneliners blijven toch het leuk. Deze film bevat ook nog eens een Marlon Brando-imitatie van Diane Keaton. Echt waar.

Ondanks alle pret is het ook jammer dat de film soms teveel verzand in flauwe humor en met name in het laatste half uur wordt het misschien af en toe iets teveel van het goede en overheerst het gevoel dat de combi science-fiction en Woody Allen iets scherper had kunnen zijn. Gelukkig blijft het op de eerste plaats een prima komedie.

3,5*

Opnieuw vol goede ideeen, veel leuke scenes en het uitgangspunt is zeker geslaagd. Na een uur wordt het helaas flauwer en begint het zelfs een klein beetje te vervelen. 3,5 sterren.

Verbaas mezelf steeds weer over het feit dat Allen in zijn beginjaren superslapstick was. Veel ouderwetse scenes met zo'n vrolijk muziekje eronder, humoristisch. Leuk verhaal ook, Keaton speelt niet eens slecht, kostuums en voertuigen zien er geweldig uit. Leuk beeld van de toekomst. Heb me kostelijk vermaakt.

Ook bij een 2de kijkbeurt blijft het een aangenaam filmpje van Woody in zijn begin jaren, hartstikke flauw en hier en daar wat gedateerd maar dat mag nog steeds de pret niet drukken.

Het einde is wel wat saaitjes uitgewerkt wat jammer is.. maar omdat het eerste uur me nog steeds goed is bevallen blijft mijn stem op een 3,5 staan.

Sex and death, two things that come once in a lifetime. But at least after death, you're not nauseous

Ik ben altijd wel in de mood voor een Woody Allen film. Het zijn ideale lichte films die nooit te lang duren (Match Point is de enige volwaardige film die boven de 2 uur loopt en dat is meteen één van zijn minste) en die me meestal wel een dikke glimlach op mijn gezicht toveren. Hier en daar wel eens een misser uiteraard, ergens wel logisch met een regisseur met zo'n gigantisch oeuvre en die er zo'n hoog tempo op nahoudt, maar het meeste kan ik wel waarderen. Naar deze Sleeper was ik al langer benieuwd aangezien dit tot op moment van schrijven de enige science-fiction film van de regisseur is.

En zowaar een science-fiction die een ietwat wetenschappelijke basis heeft. Allen heeft namelijk een tijdlang samen gezeten met Isaac Asimov (schrijver van onder andere de Foundation reeks en I, Robot) en die toch gekend staat als een wetenschappelijk onderbouwde schrijver. Het is echter niet enkel technologie dat de klok slaat, want Allen combineert dit alles met zijn gekende vlotte dialogen en een flinke dosis slapstick. Van het eerste aspect ben ik altijd fan wanneer het om Allen gaat (die scène waar ze aan hem vragen om foto's te herkennen is geweldig) en de slapstick kan er nog mee door. Een paar leuke knipogen (er is een scène waar Allen nogal nors tegen Luna zegt: but can he do this? en dan wat met zijn armen flappert en dat lijkt me zo uit een Marx Brothers film te komen) en alles wordt nog eens ondersteund door een goed swingende jazzy soundtrack in de vorm van een big band. Leuk detail, de klarinet in de big band wordt gespeeld door Allen zelf.

Het eerste deel van de film steunt vooral op een nogal drukke Woody Allen. Wanneer je hem in zijn eigen films (en eigenlijk ook wel in films van iemand anders) ziet opdraven, dan zie je hem altijd wel wat hetzelfde doen. Sleeper is geen uitzondering en toch.. Niemand kan zo goed een neurotische idioot spelen als Allen. Je voelt echter wel dat de film zijn tweede vitesse vind wanneer Diane Keaton aan boord komt. Die levert halverwege nog even een leuke Marlon Brando imitatie af en was toch indertijd een perfect klankbord voor de regisseur. Verder nog veel foute decors en een heerlijke kitscherige kijk op de toekomst, inclusief veel witkleuren en aluminiumfolie.

Ik moet zeggen dat ik vroeger een beetje schrik had voor die oude Allen films, maar daar is uiteindelijk niets van in huis gekomen. Net zoals in zijn recenter werkt loopt er wel eens iets mis, maar over het algemeen is hij toch erg standvastig qua niveau. Sleeper mag zich dan ook bij het beste van zijn oeuvre zetten, al zou ik graag eens een 4.5* aan de regisseur willen uitdelen. Al denk ik dat een herziening van Vicky Christina Barcelona of Midnight in Paris die eer wel eens zouden kunnen krijgen.

4*

- You must understand that everyone you knew in the past has been dead nearly two hundred years.

- But they all ate organic rice!

Ik had gehoopt dat de film het meer zou moeten hebben van grappen zoals bovenstaande quote. Keihard gelachen.

Helaas is het grotendeels slapstick, zoals meer van zijn vroege films. Totaal niet mijn ding normaal gesproken, maar van Woody Allen kan ik het op zich beter hebben. Hij is er behoorlijk goed in, en het is af en toe wel grappig in al zijn hysterie en bordkartonnen onzin met groot plastic fruit en Woody die rondvliegt in opblaaspakken of vliegmachines (hoewel er soms ook wel oprecht leuke grappige verzinsels en production design voorbij komt) maar tegen het einde had ik het er ook wel weer mee gehad.

Dat kwam overigens met name ook door Diane Keaton, die ik normaal gesproken altijd heel graag zie in zijn films, maar die in deze film bijna alleen maar dom krijst.

3*

Goeie film over een man die wakker wordt na 200 jaar lang cryogeen ingevroren te zijn. Een prima opzet voor deze fish-out-of-water film. Woody Allen weet het grappig te brengen (ook veel fysieke komedie hier, zeker voor een Woody Allen film). De nogal retro-achtige toekomstvisie ziet er leuk uit.