Austin Powers: International Man of Mystery (1997)

Margaret Thatcher naked on a cold day! Margaret Thatcher naked on a cold day!

Na lange tijd weer eens gezien, en wat vond ik deze films leuk qua stijl en muziek. Anno 2019 hebben de films wel aan kracht ingeboet maar blijft nog steeds wel vermakelijk en vooral het betere werk van Mike Myers.

In eerste instantie druipt de aanstekelijkheid, vrolijkheid en flair van het karakter Austin Powers af. Samen met Soul Bossa Nova wordt er een stijlvolle weg ingeslagen die aanslaat. Maar na een half uur lijken de meeste seksistische grappen en grollen toch achterhaalt en moet de film het vooral hebben van de parodie op James Bond. Daar uit vloeien nog enkele best wel leuke en geslaagde grappen uit voort. De acteurs doen hun best, Myers voorop, Hurley is zeer appetijtelijk en vooral de 'naakte' scenes dat er constant iets voor de edele delen hangt zodat we niets te zien krijgen, op een flauwe manier toch wel weer grappig.

Leuk en vermakelijk voor weer een keer, maar het beste is er toch wel een beetje af.

Blijft een heerlijke film als je zin in een lachfilm hebt. Leuke humor, met hier en daar een paar minder leuke of herhaalde grappen, maar over het algemeen erg grappig. Vooral Dr. Evil is een van de leukste karakters die ik ooit in een komedie gezien heb! Daarnaast zit er nog een lekkere soundtrack achter.

Geen hoogstaand stukje film, maar een bovengemiddelde lachfilm die lekker wegkijkt als je even je hersenen uit wilt zetten, 3,5!

Lang geleden heb ik de Austin Powers trilogie wel eens gezien en ik heb de films nu maar eens opnieuw gekeken. Tsja, het is wat flauwe en simpele humor, maar dit eerste deel is bij vlagen nog best vermakelijk. Het is hier nog origineel en Elizabeth Hurley zet een leuke rol neer. De twee vervolgfilms zijn beduidend minder.

Zoals verwacht is Austin Powers redelijk flauw maar zijn er ook wel wat grappige momenten. Viel me op dat een paar grappen rechtstreeks uit The Naked Gun komen. Austin Powers is het leukst als iets tot in het absurde wordt doorgevoerd, dan denk ik bijvoorbeeld aan Will Ferell's gekerm of het keren van het karretje in de gang, en heeft ook een paar slimme visuele gags. Waar de film het minst werkt is als die James Bond dingetjes die iedereen wel kent op de hak worden genomen, en dat zijn er nogal wat. Gelukkig duurt het allemaal niet te lang en is het voorbij voor de verveling toeslaat. Veel bekende acteurs maar de meesten lopen nogal verloren rond, wat bv Michael York nou in zijn rol zag is me een raadsel.

Gebaseerd op de Austin Powers trilogie mag wel gesteld worden dat Mike Myers last heeft van het Eddie Murphy-syndroom. Oftewel; hij mag zichzelf graag horen en zien en wil dus ook zoveel mogelijk typetjes spelen. Dat doet hij in de Austin Powers reeks ook, hij krijgt elke film een extra personage erbij om te tonen hoe divers hij kan spelen. In deze eerste film is dat nog het minst aanwezig; Myers speelt twee rollen, zowel van de titelheld als de schurk. Maar gelukkig zijn het beide best aardige rollen, hoewel zijn Dr. Evil wel duidelijk grappiger is dan titelfiguur Powers. Diens personage komt toch niet veel verder dan geil zijn. Ook Elizabeth Hurley kan met haar vrij saaie personage maar weinig kanten op.

Gelukkig zit in deze film een reeks aardige bijrollen van mensen als Michael York, Robert Wagner, Mindy Sterling of Seth Green. En zelfs een bijrolacteur als Charles Napier komt even voorbij. De grappen in het script zijn geregeld behoorlijk flauw, maar het zijn vooral de kleine grapjes - en waar de hoofdpersonages niets mee te maken hebben - die goed werken. Met name die scènes met de medewerkers van Dr. Evil (de stukjes drama als we de thuissituatie van de overleden medewerkers te zien krijgen zijn erg geestig.

Vooruit, 3,5 sterren.

Mike Myers blijft een geweldige komedie acteur.

Als Austin Powers is legendarisch.

James Bond met een grote knipoog.

En dr.Evil een dubbel rol hilarisch ten top

Geen acteur had deze typetjes beter kunnen doen.

Blijft gewoon genieten.

Hopen er toch nog eens een nieuwe Austin Powers s film komt.

Ultiem melige parodie op spionagefilms met een hoop bijzondere momenten en excentrieke personages, waartussen regisseur Jay Roach een aantal keren doeltreffend droge humor mee weet neer te zetten. Problematisch is vooral het figuur van Mike Myers, die voortdurend blijft bungelen tussen overdone en effectief. Zeker de verbale humor wil niet echt werken en een boel grappen worden tot in den treure herhaald, waardoor de lol er na enige tijd wel af is. Tegen de finale aan begint Austin Powers daarom een vermoeiende vorm aan te nemen, maar gelukkig met genoeg plezier tussendoor voor wat bonuspunten.

Uitstekende parodie op Bond films, waarbij de democratische vrijheid van seksualiteit, drank, etc. uit de sixties op een wervelende manier door Myers de late 90's wordt ingeblazen. De "seksueel getinte" humor wordt vermakelijk gebracht. De geest van Love Peace and Sex zou heden ten dage een verademend welkom zijn. Opvallend: Urineermoment van Myers. Hurley en Myers doen het goed. 3,25*