Crossing Over (2009)

Ronduit een geweldige film!

Vondt het zekerz de moeite waard om hen te kijken....

De film keek lekker weg.

Het verhaal zeer actueel....

Heb de film gisteravond gezien. Vond t een hele goede film, emotioneel maar wel de waarheid. De personages; goed acteerwerk.

Normaal gesproken kijk ik een film nooit 2 keer. Maar deze is zeker voor herhaling vatbaar!

Zeker een aardige film, een interessant onderwerp alleen af en toe wel erg saai en dat weerhoudt het ervan om een topper te worden. Ze gaan te vaak te diep in op het sentimentele gedoe, terwijl ze ook wat meer aandacht op de interessantere zaken zoals die Japanners kunnen richten of de film gewoon wat korter houden.

Uitstekende cast, Ford is natuurlijk een prima acteur al draait de film amper om hem en voegt hij vrij weinig toe. Liotta is wel weer erg sterk, toch weer eens een goed gekozen rol door hem. Verder is de cast ook prima in orde.

3.5*

Wat een belabberd slechte film, we hebben hem na 50 minuten uitgezet! Wat een cliché verhaaltjes, het komt maar niet op gang en is allemaal zo voorspelbaar. Onbegrijpelijk dat acteurs als Ford zich voor zoiets lenen. Je kunt je afvragen of ze het script niet goed gelezen hebben, dat het geld op was of dat ze iets "voor het goede doel" wilden doen.

Zoiets kan je echt niet vergelijken met Crash, daar zat zoveel meer in dan dit standaard werkje met zielige mensen.

Film die goed in beeld brengt hoe het er in Amerika aan toegaat op het gebied van vreemdelingenbeleid.

Je ervaart het vanuit diverse oogpunten, die allemaal hun eigen, afwijkende achtergrond hebben. En ook vanaf beide zijden van 'de grens'.

Verwacht geen lichte kost en al zeker geen feelgoodfilm.

Echter wist de film mijn aandacht niet de gehele tijd vast te houden en kom ik niet verder dan 3 sterren.

Onevenwichtig.

En ondanks alle goede bedoelingen, veel te clichématig. Men streeft op zo een manier het doel, van misstanden binnen het immigratie-beleid aan de kaak stellen, voorbij. En wordt e.e.a. vervelend uit te zitten.

Sommige zijplotjes werken nauwelijks of zijn ronduit vervelend. Ford en Liotta zijn niet slecht, maar het verhaal is verre van goed. Met als dieptepunt de onzin met Sturgess. Het helpt ook niet mee dat zijplotjes elkaar weer eens moeten ontmoeten.

Redelijk.

Moralistisch maar boeiend.

De mensen die de VS in willen (of niet uit willen) worden neergezet als aimabel, nobel en hardwerkend. De mensen van de vreemdelingenpolitie worden neergezet als harteloos en kortzichtig. Een simplistische maar duidelijke stellingname. Vooruit dan maar.

Daar tussenin staat Harrison Ford, die aan de ene kant werkt bij de vreemdelingenpolitie, maar aan de andere kant veel sympathie voelt voor de mensen die hij moet oppakken en uitzetten. Dit is duidelijk te zien aan de chagrijnige grimas die hij de HELE film heeft.

Daarbij vraag ik me meteen twee dingen af.

1. Ford, dik zestig, speelt hier een kerel van, zeg, eind vijftig. Het klopt voor geen meter dat die man niet veel eerder is gekapt met zijn baan. Waarom krijgt hij nu pas wroeging? Of, als hij daar al langer mee rondliep, waarom nam hij niet veel eerder ontslag (er zijn zoveel andere politietakken)?

2. Wanneer was ook alweer de laatste film dat Ford de gezellige, joviale kerel uithangt? Hmmm. Star Wars? Raiders of the Lost Ark? Het zijn de laatste jaren altijd maar rollen waarin hij kijkt alsof hij drie weken niet heeft gescheten.

Los van wat ik vind van Ford (die in deze film heel passend rondrijdt in een Ford), wordt er prima geacteerd en zijn er een aantal boeiende, grappige, soms ontroerende verhaallijnen, maar het is geen briljant plot. Veel dingen zijn voorspelbaar en de lijnen komen nauwelijks samen. De film draait meer om de boodschap, dan om het entertainment. Dat is jammer. Zeker aangezien ik alle begrip heb voor autoriteiten die een massale instroom van immigranten binnen de perken willen houden.

Desondanks een vermakelijke film en vooral dikke meevaller.

3.5 sterren

Harrison Ford loopt tegen de 70 en vond hem soms wat vermoeid acteren, vaak te automatisch en niet scherp genoeg. De film laat net zoals in een film als Crash de keerzijde van de medaille zien en maakt je dus bewust, dat vind ik altijd goed.

het is een soort traffic maar dan veel rauwer. met als uitschieter de rol van Ray Liotta! typisch weer zo'n zieke rol voor hem .

3 sterren

Verrassend goede film met o.a. Harrison Ford. Het laat zien wat er allemaal mis is met de immigratie wetgeving in de US en de handhaving hiervan. Erg goed om met deze film de wantoestanden te laten zien. Erg grappig was de pseudo rabbijn die op deze manier een greencard verkrijgt. Ook in ons landje zouden we eens achter onze oren moeten krabben of het e.e.a. wel menselijk is.

Had er best veel van verwacht (zeker gezien de cast) maar achteraf viel hij me toch wat tegen. De film deed me overigens erg denken aan "Crash", maar die vond ik een stuk beter. Het verhaal m.b.t. het Amerikaanse burgerschap was aardig gevonden maar was helaas niet altijd boeiend. Harrison Ford speelde overigens best goed en Ray Liotta is altijd leuk om te zien als smeerlap. Het mooie lichaam van Alice Eve was overigens ook leuk om te zien.

Goede, intrigerende film. Mooi hoe de lijnen allemaal samen komen. Verhaal kon me goed boeien.

Mooie film waarin een aantal verhaallijnen over illegale immigranten elkaar zijdelings passeren (qua structuur en emotie absoluut vergelijkbaar met Crash) . Allemaal verteld in een rustig tempo, en van de verschillende verhalen is er geen uitschieter (zowel positief als negatief gezien). En dat maakt deze film over de gehele linie aangenaam kijkvoer. Ook het acteerwerk van een uitgebreide cast is zeker goed.

P.s. deze film moet haast wel de meeste luchtopnames van L.A., kruispunten en snelwegen bevatten.

Na de heerlijke over de toppe Running Scared komt Kramer dit keer met een bloedserieus project. Crossing Over. Die toch nu wel even de smerigheid van het Amerikaanse volk laat zien kwa racisme en de zogenaamde regeltjes en waar Brogan (weer erg mooi neergezet door Ford) in word gesleept. Het gaat hier om de vluchtelingen en immigranten die in Amerika wonen en die dus door de vreemdelingen politie als vuil het land uit gedonderd worden. Maakt niet uit of er oorlog in hun land is, of je crimineel bent of niet, of dat er kinderen zijn die in Amerika zijn opgegroeid. Regels zijn nou eenmaal regels. En dat word op een hele bikkelharde en smerige wijze vertoond in deze film.

Brogan is dus in tegendeel. Soms is het een meeloper omdat hij niks anders weet, maar stiekem probeert hij de mensen te helpen. Harrison Ford is dit keer ook anders. Vaak heeft ie van die opvliegerige rollen in actiethrillers maar hierin is het een bloedserieus persoon. Verder vond ik ook vooral die Cliff Curtis als Hamid Brahari erg goed spelen. Vooral waneer hij tijdens die overval in die supermarkt een overvaller helpt te ontsnappen omdat hij al instinctief weet dat diegene ertoe gedwongen is om te helpen met de overval. Verder was het einde waarbij we erachter komen wie de verrader is ook ijzersterk.

Zeer leerzaam filmpje waarin nu echt aandacht word besteed aan de immigranten-onderwerp. Net als Crash en Traffic het beste in het rijtje.

4,0*

Ik vond dit een schitterend drama waar ik best wel emotioneel van werd. Er lopen verschillende verhaallijnen door elkaar maar vooral het verhaal van het iraanse meisje zorgde ervoor dat ik met zakdoeken voor de buis zat. Heel intrigerend vond ik ook het verhaal van het australische meisje want ik begrijp echt niet hoe ze zich tot zoiets heeft kunnen verlagen. Zoiets kan ik me nog best voorstellen van iemand die uit een land komt waar ze met haar leven bedreigd word of waar ongelovelijke armoede heerst. Maar haar beweegredenen om tot zoiets in staat te zijn begrijp ik echt niet. Dat stukje maakte de film ook nog wat extra interessant.

Zoals al eerder aangehaald vind ik ook dat deze film veel weg heeft van "Crash". En dat vond ik ook al een confronterende en interigerende film dus ik vind dat ook een heel positief punt. En confonterend is het zeker om te zien hoe er met bepaalde levens omgegaan word door een zwart op wit immigratiebeleid die totaal niet kijkt naar het grijs wat er tussenzit. Echt zo ontzettend hard. Ja, dit is echt een film die bij mij heel veel emotie te weeg bracht dus zet de zakdoeken maar klaar als je net als ik ook af en toe zo'n jankebal bent bij emotionele films.

Erg saai, een plank hout. Ik begin bijna te twijfelen over Running Scared, ook van Wayne Kramer, die kon namelijk wèl erg waarderen.

Het zit niet lekker in elkaar, geen liefde voor het vak. Doordat ze een gebrek aan creativiteit hebben om een fatsoenlijke overgang tussen twee verschillende scènes te creeëren, plaatsen ze steeds maar weer van die lelijke shots van de stad. Dat kwam echt dertig keer terug ofzo. Het camerawerk was erg standaard verder, head-shoulder domineert het boeltje. Er zat ook nog een waanzinnig slecht shot tussen, er werd ingezoemd (dat is bijna altijd lelijk) op een gezicht en dat viel ook nog eens buiten beeld. Ernstig.

De cast kan er mee door. Harrison Ford doet het altijd wel aardig, maar bijvoorbeeld Alice Eve vond ik maar vervelend. Er was sowiezo geen echte uitblinker.

American flag. Ik hou het sinds een tijdje bij en het is echt absurd, die chauvinisme van the US. Hier is het echt gigantisch: grote staande vlag in het kantoor, een spandoek die de hele zaal vult boven het podium, het publiek met Amerikaanse vlaggetjes in de hand, een vlag op het vliegveld waar ze apart nog even op scherpstellen, en ook op de goedkope jasjes van de FBI was een plaatje bevestigd. Ik moest bijna overgeven.

Alles draait om het verhaal, maar een film over integratieproblemen vind ik persoonlijk al niet erg boeiend en als de rest wordt afgeraffeld hou je dus maar weinig over. Nee, dit kan ik gewoon niet goedkeuren.

Knap gemaakt mozaïek, maar de verhaallijnen (vooral van de Koreaanse en Pakistaanse families) hadden best wat beter uitgewerkt mogen worden. Is een stuk minder dan "Crash".

Nogal overdone. Het is mooi als Hollywood aandacht schenkt aan de drama die achter de illegaliteit zit, maar helaas worden dit soort drama's in deze film alleen maar commercieel uitgebuit.

De film probeert een harde en realistisch ogende visie te geven over de problemen die illegale inmigranten tegenkomen in de Verenigde Staten. Die zogenaamde realiteit bestaat in deze film echter alleen uit Amerikaans patriotisme en een hoop bij elkaar geraapte clichés, welke in hun meest extreme versie worden getoond.

Om al die clichés aan bod te laten komen maakt de film gebruik van diverse verhalen die afgewisseld worden en uiteindelijk de hele film vormen. Het zijn verhalen van "helden" en "slechterikken", zonder enige ruimte voor de échte realiteit, welke in het midden ligt.

De film geeft het idee dat dit de realiteit is, waardoor we op een verkeerd spoor worden gezet. Het laat ons denken dat al die extreme clichés de norm zijn, en niet de uitzondering.

De weinig overtuigende scenes stapelen zich op, met als topje van de ijsberg de scene waarin Ford een 'jochie' laat gaan die mee heeft gedaan aan een roofoverval waarbij tig doden zijn gevallen. Weinig geloofwaardig, net als de rest van de film.


Als je geen last van de clichés hebt, is de film verder onderhoudend, al is het switchen van het ene naar het andere verhaal af en toe vermoeiend.

Collectie van verhaaltjes over illegale immigranten met veel grote shots van krioelende wegen. Zoals op de poster. Het zal iets te maken hebben met de paden die elkaar kruisen en de reizen die deze mensen ondernemen. Geen subtiele film, verre van, Kramer zet eigenlijk alles in het teken van de problematiek. Crash, die van Haggis, schoot wat dat aangaat te binnen.

Probleem met dit soort mozaïekjes is dat de afzonderlijke lijntjes nog wel eens wat te weinig brandstof krijgen om echt iets voor te stellen. Dat is hier niet anders. Dat er kort voor release een klein half uurtje is uitgeknipt, zal het ook geen goed hebben gedaan. Het centrale thema houdt de boel bij elkaar, maar een vuist maken, is er op deze manier niet of in ieder geval minder bij.

Wel een punt. Het wollige idee van de Amerikaanse Droom is hier heel ver weg en Kramers houding ten aanzien van zijn onderwerp is bedenkelijk, soms zelfs cynisch. Veel ellende afwisselen met veel vlaggen en wanneer het volkslied wordt ingezet, heeft dat een bitter bijsmaakje. The worthiness of the journey. Jaja. Hij gaat tijdens de overval wel iets te ver, maar goed.

Liotta, Curtis en Ford zetten hun personage geloofwaardig neer. Niettemin vind ik niet echt een verhaal in de film. De verschillende verhaallijnen zitten wel goed in elkaar maar na het bekijken van de film had ik toch het gevoel dat ik niet wist waar nu eigenlijk de film over ging. 2,5 sterren voor de acteerprestaties maar daarmee is dan ook alles gezegd.

De VS is een wonderlijk land.

Haast niemand die daar nu woont heeft een familiegeschiedenis van een jaar of honderd, tweehonderd in het land, maar buitenlanders zijn niet welkom. Dat niemand door lijkt te hebben hoe ongelofelijk hypocriet dat is is een van de meest tekenende aspecten van het land - net als de idioterie van de American Dream, het veel te ver doorgedraaide kapitalisme, de white burden mythe, en ga zo maar door.

Het siert de makers dat ze met deze film tegengas willen geven aan precies die hypocrisie, en het is ook een erg fraaie en meeslepende film geworden, al word je er niet echt vrolijk van. Maar dat is ook te veel gevraagd vanzelf, dit onderwerp stemt hoe dan ook tot droefenis. En wellicht ook voor ons actueler dan ooit, omdat dezelfde idioterie ook hier steeds meer opgang vindt. Terwijl niemand zich lijkt te willen beseffen dat waar het voor Amerikanen al absurd is om een claim op hun stukje aarde te laten gelden, dat precies zo is voor ons. Want nee, ook wij zijn in dit land niet het uitverkoren volk of zelfs maar de Kanaanieten - ook wij kwamen hier gewoon omdat we op zoek waren naar een betere plek.

Terug naar de film - niet elke verhaallijn is even sterk misschien, maar zoals je zou verwachten heeft Harrison Ford wel een van de betere te pakken met zijn knuffelbare personage. En waar Liotta en Judd beiden erg sterke rollen neerzetten, ontbreekt er net een beetje teveel wat ze ooit samengebracht heeft. Liotta heeft overigens ook wel een bijzondere rol - je zou even kunnen denken dat hij dan voor het eerst misschien een in de verte acceptabel persoon speelt, maar dat komt terug. Vanzelf, zou ik haast zeggen.

Wellicht de mooiste verhaallijn is die van Justin Chon. Daar spreekt nog iets positiefs uit, iets van een goede afloop. Een erg kleine troost aan het eind van een deprimerend verhaal. Zoals voorspelbaar in de VS volledig geflopt en ondanks het bescheiden budget nog steeds met verlies. Als er iets is wat alle Amerikanen ongeacht afkomst en oorsprong gemeen hebben, dan is het wel dat ze erg slecht met een spiegel overweg kunnen.

Crossing Over is een prima film die het vooral van goed acteerwerk moet hebben. De verhaallijnen zijn interessant maar twijfel te zeggen dat ze allemaal prima zijn uitgewerkt. Niettemin een degelijke film.

Teleurstellend misdaaddrama vanuit regisseur Wayne Kramer, die helaas zijn luchtige en intense kwaliteiten van Running Scared niet kan overnemen met Crossing Over. De inhoud is beduidend serieuzer en ambitieuzer dus een andere aanpak is natuurlijk onvermijdelijk, maar toch valt de ietwat kale vormgeving op. Er worden hoe dan ook te veel verschillende soorten perspectieven verweven die elkaar uiteraard wel aanraken, maar niet bijzonder sterk aanvullen. Harrison Ford en Cliff Curtis leveren op die manier de beste prestaties af, terwijl Alice Eve en Jim Sturgess juist volstrekt inwisselbaar zijn. Het heeft er alles mee te maken dat het ene verhaal een stuk sterker wordt uitgewerkt, terwijl andere sporen te geforceerd op sentiment inhaken. Een film als Crossing Over is vanzelfsprekend moeilijk om uit te werken, maar een wat gefocuster verhaal en wat meer persoonlijke inbreng vanuit Kramer hadden voor wonderen kunnen zorgen.