Hotaru no Haka (1988)

Ik haat deze film...

...maar blijf elke keer weer kijken.

Deze film raakte mij ook niet echt. De animatie is mooi en verhaal aangrijpend, maar mij grijpt tie mis. Stoorde me vooral aan die tante en haar gezeur. Ik bedoel, ga dan gewoon werken om van het gezeik af te zijn. En gelijk op je knieen terug als je kleine zusje ziek wordt kom op!! Maar heee weer een top 250 filmpje weggestreept

Dit is een van de beste films die ik ooit heb gezien en sowieso de beste animatiefilm die ik ooit heb gezien. Niet zozeer vanwege de animatie, want die was niet zo wereldschokkend, maar vooral vanwege het ijzersterke verhaal en de manier waarop dit verteld wordt. Ik had van mijzelf nooit gedacht dat ik op zo een dergelijke wijze ontroerd zou kunnen raken. Ik ben niet iemand die bij films zal snikken of mij bedroefd zal voelen, omdat ik uiteindelijk toch altijd de acteurs achter de personages blijf zien. Wellicht dat het feit dat dit anime is ervoor gezorgd heeft dat ik mij nu wel verplicht in de personages moest inleven. Een zeer schokkende ervaring zou achteraf blijken, wat bij mij dan ook tot enige overmatige traanproductie heeft geleid. Wellicht de eerste film waarbij dit ooit gebeurd is bij mij (en ik ben een volwassen vent met testosteron enzo). En dan te bedenken dat ik pas twee weken geleden begonnen ben met Japanse anime te kijken. Daarvoor moest ik er niets van hebben (ik maakte vroeger al snel de associaties met pokémon en dergelijke flutseries die mij nooit konden boeien). Dat een film, en juist een anime film, zo een gevoel bij mij te weeg heeft kunnen brengen is bijzonder en heeft ervoor gezorgd dat ik deze film vijf sterren geef. Ik heb er lang moeten over nadenken. Het is ook al een paar dagen geleden dat ik de film gezien heb en toen zou ik op vier sterren zijn blijven steken. Maar het feit dat deze film zoveel met je doet en in je hoofd blijft rondspoken (een tekenfilm nota bene!) heeft mij van gedachten doen veranderen. Ook bij het terugkijken van de eerste scène van de film komt consequent het gevoel van grieven weer boven. Ik wil de film zeker ooit eens terug zien, maar het zal een zware zit worden dan. Dit is een klassieker!

Wat een depressieve film.

Er zaten wel enkele minpuntjes in om van deze film een echte topper te maken: enkele rare scènes (zo zit hij te praten met z'n zusje en opeens begint hij op die trapeze rond te draaien en zo zitten er nog enkele rare dingetjes is) en ook het wat abrupte einde vond 'k wel iets minder, maar voor de rest was het zeker de moeite om te kijken.

De animatie was van een heel hoog niveau. Vooral de achtergronden vond 'k heel knap gedaan en soms was het niet te geloven dat dit een animatiefilm was.

Eigenlijk hoefden ze er ook geen animatiefilm van te maken en konden ze het eigenlijk perfect verfilmen, want er komen geen vreemde wezens of dergelijke in voor. Dus dit is zeker een animatiefilm van een ander kaliber dan dat we bv van Disney gewend zijn. Zo komt er ook bloed in voor, dus niet zo geschikt voor de kleintjes.

Zoals eerder gezegd een heel depressieve film al kun je dit natuurlijk ook positief bekijken. De makers zijn er dan zeker in geslaagd dat je meeleeft met de personages.

Voor mij geen absolute topper, maar wel een film die zeker de moeite is om te bekijken

Verassend fantastisch sterke en ontroerende film. Wel tikkeltje deprimerend, juist omdat het zo sterk grenst aan de realiteit.

Volle 5* en een verdiende plaats in mijn top 10 !

Blijft ijzersterk.

De tekenstijl begint verouderingsverschijnselen te vertonen, maar de animatie zelf blijft geniaal. Wat een prachtige details in de personages, die ze net dat extras meegeven.

Verder een mooi en ontroerend verhaal, maar daarnaast ook gewoon kritisch en hard. Enerzijds de oorlogsperikelen door de ogen van de achterblijvers, anderzijds een zelfkritiek op een teveel aan trots en zelfoverschatting.

Takahata blijft een meester, het is jammer dat hij vaak in de schaduw van Miyazaki blijft staan. Hotaru no Haka is een film die de tand des tijds makkelijk heeft doorstaan, score blijft dan ook ongewijzigd.

5.0* en een uitgebreide review

Wat een hoop flauwekul wordt er over deze film geschreven. Ontroerend. Dacht het niet. Alle ellende die de jappen hebben moeten doorstaan, hebben ze over zichzelf afgeroepen. Benieuwd als er een tekenfilm gemaakt wordt over de lotgevallen van kinderen van SSers of de reacties dan ook zo positief zijn. Film heeft een belachelijk hoge gemiddelde score.

Er wordt inderdaad aardig wat flauwekul over deze film geschreven.

Behoorlijk bekrompen reactie, hoe ga jij een paar kinderen verantwoordelijk houden voor een oorlog die een klein gedeelte van hun ouders hebben gevochten?

Nogal groffe reactie eigenlijk, los van het feit dat je dit een goeie film vindt of niet. De kinderen zijn het slachtoffer van een oorlog die boven hen gevoerd werd. De kinderen hadden evengoed uit een Westers land kunnen komen.

Een film als The boy with the striped pyjama is trouwens zo'n voorbeeld van de lotgevallen van een het kind van een Duitser.

[quote="Lennert

Behoorlijk bekrompen reactie, hoe ga jij een paar kinderen verantwoordelijk houden voor een oorlog die een klein gedeelte van hun ouders hebben gevochten? [/quote]

Als jij denkt dat slechts een klein gedeelte van de Jappen deze oorlog gevoerd hebben, moet je je geschiedenisboeken nog maar eens inzien. Net als in Duitsland stond verreweg het grootste deel van het volk achter deze oorlog. Kijk ook naar de Tante in de film.

Ik houd overigens die kinderen niet verantwoordelijk voor die oorlog, ik kan er alleen geen medelijden mee hebben. En dat is wat deze film doet, inspelen op het sentiment. Kijk wat die gemene Amerikanen die arme kindertjes aandoen. Trap ik niet in.

Die vergelijking gaat niet op. Het jochie in die overigens prima film ontbeert het in feite aan niets.

[spoiler voor The Boy in the Striped Pyjamas verwijderd-SB]

Blijft een kind dat sterft omdat de ouders oorlog voeren. Het joch uit The boy with the striped pyjama is daar niet schuldig aan, alleen is het bij hem des te pijnlijker voor de schuldigen.

Ik heb de indruk dat de dood van een kind van een Japanner of Duitser in WOII niet op sympathie hoeft te rekenen. Wat kunnen die er aan doen dat hun ouders zo slecht waren? En of dat voldoende is om dat deze prachtige animatiefilm af te schieten...

Ik schiet deze film niet af. Ik geef 2.5*, hetgeen bijna voldoende betekent. Heb de film zonder moeite uitgezeten, duurde gelukkig ook niet zo lang. Ik vind alleen dat je tekenfilms niet serieus moet nemen, maar die discussie heb ik al eens in een ander forum gevoerd.

De visie op animatiefilms blijkt inderdaad nogal te verschillen bij kijkers. Voor mij is het gewoon een stijl en geen genre apart. Een aparte discussie misschien, maar het draagt op zich wel mee met de beoordeling van deze Hotaru no Haka, waarbij de film gezien wordt als animatiefilm en niet als geanimeerd oorlogsfilm.

Ik vind het wel een genre apart. Ik ben echt niet zo'n ongevoelige eikel als jij en anderen misschien denken. Ik kan alleen geen empathie opbrengen voor een reeks tekeningen, waar het hier tenslotte om gaat.

Dat geloof ik meteen. Als je helemaal leegloopt wanneer Morgan Freeman in de huid van Mandela kruipt, kán je geen ongevoelige eikel zijn.

Een semi-autobiografie heet zoiets. Insignificance heeft wel gewoon gelijk.

Met andere woorden de broer heeft zijn dood verzonnen om het verhaal nog iets kleffer te maken.

Met klefheid heeft het allemaal weinig te maken.

Wellicht hou je er een iets te Amerikaanse visie op na, waar alles met kinderen meteen zielig gevonden moet worden.

Oke, meningen kunnen (en mogen) verschillen. Jij bent duidelijk een grote fan van Japanse (teken)films, en ik (nog) niet. Dit is de eerste die ik gezien heb en hij viel niet echt tegen. Ik zag dat er van dit verhaal ook 2 echte films zijn gemaakt. Als ik die eens tegenkom zal ik zeker kijken, misschien doet het me dan wat meer.

Wat maakt overigens die houding t.o.v. kinderen tot een Amerikaanse visie ? Ik dacht dat dat iets universeels was.

In de Amerikaanse visie zijn veel films met kinderen ook per se voor kinderen bestemd. Net als animatiefilms. En dat maakt het resultaat wat zoet en braaf. Terwijl deze Hotaru no Haka gewoon een oorlogsdrama maakt dat toevallig over kinderen gaat en als stijlmiddel kiest voor animatie. Toch een groot nuanceverschil.

Als je het zo stelt dan deel ik inderdaad de Amerikaanse visie. Ik vond ook altijd dat tekenfilms iets voor kinderen was. Niet zo verwonderlijk natuurlijk gezien het aanbod alhier (Ice age, Madagascar, Toy story, Shrek etc.) Hotaru no Haka is duidelijk anders en niet voor kinderen bestemd. Ik kan me overigens niet herinneren ooit een Japanse tekenfilm op de filmladder gezien te hebben. Je ziet ze ook slechts sporadisch in de winkels. Kwam deze toevallig voor 3 euro tegen.

In winkels als Fnac, Free Record, Media Markt of Saturn staan die films meestal bij de Aziatische sectie en niet bij de animatie/kinder afdeling waar vooral Disney's staan.

Dat is in België dan beter geregeld dan hier. Fnac kennen we hier niet, Saturn nauwelijks en de anderen hebben meestal geen Aziatische secties.

Toch zijn ook in Nederland aardig wat animé's uitgebracht en met name de Ghibli's vrij algemeen te krijgen.

Brok in mijn keel en tranen in mijn ogen. Ik kan me totaal niet vinden in de argumenten van de mensen die deze film niets vinden.

Een tragische film. Ik had me er zo erg op ingesteld, dat ik de film op dat vlak misschien wel harder had verwacht. In ieder geval viel hij niet tegen, al had ik verwacht wel op een 4,5 uit te komen. Het verhaal was goed en de animaties prachtig. Inhoudelijk had het wel iets beter (gevarieerder) mogen zijn, al is het verder natuurlijk een sterke verfilming van een moeilijk verhaal. Enerzijds natuurlijk Seito die op een La Bella e vita-achtige wijze de sfeer erin houdt bij Setsuko, terwijl elders iedereen de gevolgen ervaart van een ronduit verschrikkelijke oorlog.

Zoals het een goede anime betaamt, is daar het ijzersterke tekenwerk om onder andere een aantal fantastische scenes in kracht te benadrukken. De band tussen de twee hoofdpersonen ziet er ijzersterk uit. Het is sowieso mooi om die twee samen te zien. Een prachtig contrast met het algemene besef dat het voor Japan slecht gaat met de oorlog. Met name die laatste scenes zijn meelijwekkend. Erg goed gedaan! Toch een erg sterke film over vriendschap.

Een erg mooie anime. Het eerste wat me gelijk opviel is hoe mooi het getekend is en de animaties in elkaar overlopen, echt knap werk heeft Studio Ghibli afgeleverd.

Het verhaal zelf over de jongen die zich over zijn zusje ontfermd is zeer ontroerend door de alle gebeurtenissen die ze meemaken. Met als hoogtepunt toch wel als ze dakloos worden en tegen het einde aan als ze allebei doodgaan.
Als ik eerlijk ben kon ik me soms wel ergeren aan dat zusje met dat gezeur van haar de hele tijd, maar gelukkig slaat dat om tegen het eind van de film.

Verder had het misschien nog iets dieper uitgewerkt kunnen worden of meerdere elementen geïmplementeerd kunnen worden, maar hoe het nu zo simpel is maakt het niet uit.

Kleine 4,0 sterren.