• 144.006 films
  • 7.136 series
  • 21.689 seizoenen
  • 487.911 acteurs
  • 287.087 gebruikers
  • 8.258.490 stemmen
Avatar
 
banner banner

Rive Droite, Rive Gauche (1984)

Drama | 105 minuten
2,36 7 stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 105 minuten

Alternatieve titel: Right Bank, Left Bank

Oorsprong: Frankrijk

Geregisseerd door: Philippe Labro

Met onder meer: Gérard Depardieu, Nathalie Baye en Carole Bouquet

IMDb beoordeling: 5,9 (418)

Oorspronkelijke taal: Frans

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Rive Droite, Rive Gauche

Een geslaagde advocaat moet een machtige en louche figuur verdedigen, maar dat gaat hem steeds meer tegenzitten. Hij ontmoet een PR-vrouw die ontslag nam omdet een minister eiste dat zij met hem naar bed zou gaan om een 'deal' voor elkaar te krijgen, wat zij weigerde. De advocaat wordt verliefd op haar en besluit zijn cliënt niet meer te verdedigen.

imageimage

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Paul Senanques

Sacha Vernakis

Babée Senanques

Le "président" Pervillard

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van yeyo

yeyo

  • 6137 berichten
  • 3814 stemmen

Ha, de jaren '80 - die epiloog van de westerse beschaving. Toen kon je er tenminste nog op rekenen dat handlagers keurig in maatpak verschijnen alvorens ze je een pak rammel (al dan niet met telescopische wapenstok) verkopen. Rive Droite, Rive Gauche (belachelijke titel en nog belachelijkere thematiek) is nu niet bepaald 'goed' of 'geslaagd' te noemen als film, maar toch is deze hapklare brok entertainment veel amusanter dan de pseudo-auteuristische overgestileerde drek waar we het op heden mee moeten doen. Hoe banaal de mise-en-scène van de mij onbekende Philippe Labro ook mag wezen, toch ademen de door hem geschoten beelden met een zwoele zucht - je weet wel, à la Jane Birkin. Ook elke frame zit vervat met de luxueuze weelde van de leefwereld van de rive droite personages (vesten van Dior, de klimop op het terras van de Plaza Athenée) en dit vlakke hedonisme werkt aanstekelijk. De film noopte me haast om een Thalys kaartje te boeken om tijdens een weekendje weer eens een maandloon er door te jagen in de lichtstad. Om zoals Depardieu in de film de maître d'hôtel van de Plaza Athenée met z'n voornaam te kunnen aanspreken en de beste man te betrekken in je liaisons intimes, daar kan je toch geen prijs op zetten? In de jaren '80 was het concept 'grootstad' (te weten: grijze groezeligheid, een eindeloze stoet bolides op de centrale boulevards, trottoirs gevuld met een anonieme massa van overjasdragende mannen van middelbare leeftijd, de geschreven pers, cabarets met autochtone (!) callgirls, etc...) bovendien nog springlevend en bood dit het gedroomde setting voor een neo-noir: een kluwen van politieke zwendels, omkoperij, machtsmisbruik, psychoseksuele kwelling sluimerend alcoholisme, overspel... De grauwe jaren '80 zijn het perfecte kader voor het pathos en het melodrama van het genre: wat is er dramatischer dan een wagen die met piepende banden wegsnelt van een plaats delict om vervolgens te verdwijnen in de verkeerschaos? In het Parijs van Annie Hidalgo zou dit natuurlijk niet meer mogelijk zijn. Kan je je een film noir voorstellen in een Parijs vol stadsgroen, deelsteps en conceptrestaurantjes? Gelukkig zal de Plaza Athénee altijd blijven bestaan, ook lang nadat men die nare Hidalgo al vergeten is. Als ik nu vertrek, ben ik nog op tijd voor de brunch!