Prozac Nation (2001)

Viel me een beetje tegen. Christina Ricci is een geweldige actrice, en doet het eigenlijk prima in deze film. Het probleem echter is dat het me nergens raakt. Het kon me weinig schelen wat er met de hoofdpersonen gebeurde. De anderhalf uur leken wel twee keer zo lang te duren. Verder slingert de film van hot naar her zonder dat er structuur in zit. Er zit geen duidelijke lijn in het verhaal. Acteerwerk van Ricci is goed, maar daarvoor hoef je de film niet aan te zetten.

Gevaarlijk stukje marketing.

SSRI`s zijn gevaarlijk. Mensen plegen suicide, worden impotent of iets in die orde. Niet, ze worden beter, de SSRIs zijn heel gevaarlijk en als je al besluit om "een pil te nemen om beter te worden" zou ik de SSRIs maar vermijden.

'Boys never used to notice me before. I wasn't even on their list of alternatives.'

Jeetje, wat was Christina Ricci goed. Ik moet eerlijk bekennen dat ze redelijk 'nieuw' voor me is. De enige film die ik heb gezien van haar was 'Penelope', maar die was totaal niet vergelijkbaar met deze film. Ricci zette de rol van Elizabeth echt perfect neer. Ze was geloofwaardig en ook de voice-over deed ze erg goed. Leuk ook om Jason Bigs eens in een serieuze rol te zien en Michelle Williams in haar jongere jaren te zien. Wat ziet die er anders uit zeg!

Het verhaal was zwaar, maar erg goed. Ik heb wat voorgaande berichten gelezen en daarin wordt gezegd dat het verhaal weinig structuur heeft. Ik heb het daar volledig mee eens, maar ik vind het wel passen in deze film. Het leven van Elizabeth heeft namelijk ook totaal geen structuur.

Ik denk dat iedereen die ooit een depressie gehad heeft zich kan inleven in deze film. Het is allemaal erg herkenbaar en ontzettend goed verfilmd. Er zitten wel wat mindere stukjes in de verhaallijn, maar toch kijkt de film lekker weg.

De muziek was ook erg fijn.

3,5*

Gradually and then suddenly is deze film heel erg goed! Er zitten sterke dialogen in en nog sterkere personages. Christina Ricci steelt de show met haar rol als Lizzie. Wauw, wat vertolkt ze die rol perfect! Meerdere malen zat ik met een brok in mijn keel omdat ze het gevoel en alle stadiums van een depressie zo goed weet over te brengen.

Haar vriendin Michelle Williams ook ijzersterk, waar je oppervlakkige tiener reacties verwacht op de vreemde gedragingen van Lizzie weet zij echter precies de goede dingen op de juiste toon te zeggen. De rol van Lizzies moeder was ook in orde, de rol van haar vader vond ik wat minder.

Het gebrek aan structuur in de film is mij niet zo opgevallen, ik vind dat wanneer je er goed over na denkt het hele verloop van de film best logisch in elkaar zit. Voor zover er iets logisch kan zijn aan het verloop van een depressie. Al met al geef ik deze film 4*, waarvan 25% voor het verhaal en 75% voor het fantastische acteerwerk.

Depressief?? Ik zou het toch eerder een vorm van borderline noemen...

Zwak drama. Wat door de aardige acteurs nog wel het kijken waard maakt. Maar verder maakt het weinig indruk en zal het dus ook niet blijven hangen.

2,5

Precies wat ik ook dacht, hoewel depressie ook wel bij borderline hoort. maar bij depressie heb ik een heel ander beeld, en vond het ook erg op borderline lijken.

^ Je raakt vrij depressief van borderline laat ik maar zeggen.. Ik heb de film nog maar een keer gekeken, en er veel meer uitgehaald. Het is wel aan te raden om hem even weg te leggen en vervolgens nog een keer te kijken.

Erg mooie film, alleen de conclusie aan het eind is wel erg absoluut. Er zijn meerdere wegen.

Al eens een keertje of wat eerder gezien, en dat maakte toen ook al wat indruk. Christina Ricci speelt haar rol wel erg goed - hoewel het daarmee nog steeds best moeilijk blijft om je te verplaatsen in de situatie van haar karakter. Dan geeft de tekst die ze in de voice over uitspreekt wel wat handvatten, maar ik betwijfel een beetje of een niet-ingewijd iemand die oppikken zal. De hele wereld van therapeuten, psychologische ziekenhuizen en patienten blijft toch nogal duister en ontoegankelijk tenslotte.

Ook daarmee het verhaal misschien net iets te ontoegankelijk, maar wel best breekbaar. Maar, door de vele prijzen die de film gekregen heeft zou ik misschien kunnen denken dat er toch veel mensen de boodschap goed begrepen hebben, en daarnaast ook de prestatie van vooral Ricci op waarde hebben kunnen schatten. Want die verdient wat mij betreft wel zo ongeveer alle denkbare prijzen.

Interessante film die naar mijn idee eerder Borderline problematiek laat zien dan enkel depressie. De machteloosheid van de personen die hiermee geconfronteerd worden, zowel degene die het heeft als de naaste omgeving, wordt mooi weggezet. Het is een rauwe film die laat zien wat het inhoudt en wat het doet met iemand. Onvoorspelbaar. Pijnlijk ook om te zien hoe iemand zo weg kan zakken en dan iedereen pijn doet die van haar houdt zonder dat ze het wilt. De vicieuze cirkel van pijn ervaren en daardoor anderen pijn doen en vervolgens hier weer meer pijn door ervaren waardoor het lijden steeds groter wordt, is goed weergegeven. Het is geen keuze om zoiets te hebben. Het overkomt je. Mooi verfilmd.

Enig minpuntje vind ik dat met het slikken van pillen, de film tot een "oplossing" lijkt te zijn gekomen. Dit is natuurlijk niet waar. Het is geen "genees"middel.. het is enkel een medicijn wat symptomen onderdrukt. Dat wordt verder niet meer verduidelijkt.

Fijn dramafilmpje met een heerlijke Christina Ricci en Jessica Lange.

Aanvankelijk helemaal geen verkeerde film, waarbij het ambivalente gedrag gedrag van Elizabeth terug te voeren is op haar instabiele ouwe lui en de daarbij horende jeugdjaren. Dat het in de jaren 80 speelt, maar het buiten de muziek om daar helemaal niet op lijkt, daar kan ik wel mee leven. De Challenger scene zal ik blijven onthouden. Het einde is een absolute domper, sjonge....

''Depressie komt voort uit ontbreken van verbinding tussen hart en leven..."

U bent gewaarschuwd...

Een tegenvallende film. Als arts (....)zou ik zeggen dat ze eerder leed aan persoonlijkheidsstoornissen dan aan depressie. Als je er aan toe geeft ( en je omgeving ook is) er niks aan de hand. Een echte depressie kenmerkt zich ,door meer angst te hebben voor het leven dan voor de dood. En dat kwam er dus niet uit. Ze is prettig gestoord en lijdt aan faalangst. Goede rol van Ricci, maar ik had ook niks met haar, zoals anderen hier schrijven.

Een film waarvan je zou verwachten dat hij indruk maakt en dat doet hij in de verste verte niet.