Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street (2007)

Ik heb even een vraag is dit deze film dat ze de mensen met liedjes op de slachtbank leggen?

ok thanks.

deze film moet een hoger stemgemiddelde hebben !!!

Dit was echt een teleurstelling, omdat ik te hoge verwachtingen had van de film. Ik vind Tim Burton echt geweldige films maken, maar dit vind ik echt de minst leuke die ik gezien heb. Het was wel aardig, maar meer ook niet.

Ja, "leuk" kan je het niet noemen.

Waarom eigenlijk niet?

Omdat het een donkere, tragische film is, tiens.

Wat nou als ik een sadist ben?

Zwarte humor is ook humor en vaak nog leuker dan het brave Disney gedoe ook. Ik snap niet waarom je deze film niet als leuk kan classificeren? Ik bedoel het is allemaal verre van zware tragiek. Alles is nogal over the top en met een flinke knipoog lijkt me.

Dan nog blijft het een donkere, tragische film.

Tragiek vind ik zeker niet maar zelfs dan nog kan je dit gewoon een leuke film noemen imo.

Sweeney Todd is toch geen komedie? Het is een duister (horror) verhaal, het zijn tragische karakters, grimmige en deprimerende decors en de muziek is overwegend heel droevig.

Ik vond 't anders behoorlijk feel-good aanvoelen, met al die liedjes en zwarte humor

Sweeney Todd een feel good movie? Wow!

Hield hier ook geen naar of grimmig gevoel aan over hoor. De liedjes, de fantasierijke setting, het grafisch geweld met liters felrood bloed, slachtpartijen en karakters die ik eerder grappig vind dan tragisch en deprimerend. het is een soort zwart komische opera toch duidelijk ter vermaak en niet ter lering.

Zijn overwegend triestig en droevig.

De setting is het naargeestige, grauwe arme London van de 18e eeuw. Een redelijk realistisch beeld van die tijd en gefilmd in de traditie van het Duits Expressionisme.

Ik zie niet in waarom dit grappig is.

Heel raar, zeker als we kijken naar de geschiedenis, hun acties, de gevolgen en uiteindelijk hun einde.

Til jij niet wat te zwaar aan deze film zeg... Het is vooral fantasierijk en nogal erg dik aangezet allemaal.

En als je als beetje filmliefhebber al niet meer mag genieten van grafische geweld en slachtpartijen

Mag je als een beetje filmliefhebber er niet meer in zien dan alleen maar 'lachen'? Ik vind jouw visie redelijk oppervlakkig klinken.

Zo diepgravend is de film dan ook niet... En wie heeft het over 'alleen lachen"? Ik niet hoor, ik vraag me alleen af waarom je deze film niet als "leuk"mag ervaren volgens jou visie? Ik zie niet in wat ik aan deze zwaar duidelijk over the top horroropera zo serieus moet nemen dan...

Je geeft wel sterk die indruk. Je ontkent namelijk alles wat ik opnoem. Je ziet alleen maar 'humor'. Misschien ben ik de enige ter wereld die 'het tragische' van de film aanvoelt. Ik zal eens wat besprekingen lezen op het net.

Ik zie vooral een fantasierijke film, waaraan ik niet al te zwaar til aan de eventuele boodschap. Sterker, ik heb de indruk dat de makers ook helemaal niet gepoogd hebben hier een serieuze tragedie neer te zetten waarbij sociale ongelijkheid tijdens de industrialisatie van de 18e eeuw in Engeland wordt aangehaald (om maar wat te noemen). Ik vind overigens ook niet dat een film perse een boodschap moet hebben, het maken van een mooie en vermakelijke film is al rechtvaardiging genoeg wat mij betreft.

Denk dat Burton vooral wil overrompelen met grafisch indrukwekkende scènes en originaliteit en dus vooral een vermakelijke film hiermee aanbiedt.

Ben trouwens vorig jaar in het MoMa te NYC naar een Burton tentoonstelling geweest en wat vooral opvalt is de weliswaar morbide maar toch zeker ook fantasierijke, komische ondertoon in bijna al zijn werk.

Niemand heeft het hier over een boodschap maar wel over het gevoel, de emotie van de film en die is doorspekt met tragiek.

Ik ben het met je eens. Overall gezien is dit geen humoristische film, ondanks dat vond ik wel dat er ook humor in zat.

De overdosis tragiek vond ik geweldig overgebracht, je voelde het inderdaad gewoon.

Nee, vind ik zeker niet. Het is een donker verhaal met een bepaalde tragiek in het verloop klopt maar het is imo zeker geen bloed (let op de woordkeuze ) serieuze tragedie.

Ik voel me er niet rot bij ofzo en voel me ook niet schuldig dat ik dat niet voel... Wat ik zeg deze film is eerder lichtelijk kunstzinnig entertainment dan een volbloed tragedie die de kijkers met een ongemakkelijk gevoel zou moeten achterlaten.

Waarom niet? Je kan toch moeilijk zeggen dat de film eindigt met een vrolijke noot? Of dat het een vrolijke film is, tout court?

Nou ja ik wordt meestal best vrolijk van fantasierijke films die een eigen koers weten te varen. Dat het een verhaal met veel dood en verderf is wil nog niet zeggen dat ik me er slecht door ga voelen. Het is maar een film immers... Het zijn juist de bizarre morbide ideeën van de makers van oa horror films die de filmbeleving nu zo leuk maakt.
Bv. Het maken van een goedlopende winkel met pasteitjes uit het vlees van de slachtoffers van Barker kan ik onmogelijk tragisch noemen, het is gewoon grappig op een minder brave manier (zwarte humor).

Ja, daar moet je nu ook geen tragiek in zoeken. Trouwens, ik vind dat eerder luguber dan grappig. Zoals ik al zei, de tragiek zit veeleer in het tragische verhaal, de karakters, hun fatale noodlot, de blinde haat die Todd's leven beheerst, de horror en drama van de beelden, in de gevoelige, triestige melodieën en de teksten van de songs.

Ik heb ondertussen wat reviews gelezen en er zijn er toch een hoop die de tragiek vermelden.

Je moet er maar net gevoelig voor zijn denk ik, ik had er geen last van iig

Tragiek is een mooie emotie indien het goed wordt gebracht. Je hoeft er niet noodzakelijk een depressief gevoel aan over te houden. Het is eerder een vorm van schoonheid en het zit in sommige van mijn favoriete films: Midnight Cowboy, Blade Runner, ... en nu Sweeney Todd.

Nu moet jij zeggen: Hè? Blade Runner? Dat was toch lachen geblazen?!