Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street (2007)

Als je in de bios blanco naar binnen gaat en alleen naar de poster kijkt kom je inderdaad bedrogen uit. Ik zag 'm op dvd met wat meer aanwijzingen achterop, hoewel nog steeds vrij vaag.

Ben normaliter ook geen fan van (verfilmde) musicals, maar ik maak wel 's een uitzondering, o.a. voor deze. Hoewel ik het geen meesterwerk noch een topfilm vind, heb ik me heerlijk vermaakt. De film is ook prima herzienbaar, aangezien ik 'm 3x heb bekeken en de film mij alsnog niet stoorde. De sfeer, de acteerprestaties, de muziek.. mooi! 4*

Ik verwachtte veel van deze film. Heb hem niet in de bios gezien maar op dvd. Maar moet spijtig zeggen dat ik het eind niet gezien heb. Vond het te vermoeiend om te ondergaan.

The Sound Of Music is een meer dan fantastische film met als zijn liedjes, maar dit was té voor mij. Ik kan erg genieten van de films van Tim Burton, maar voor sommige moet je écht in de stemming zijn. Een David Lynch-film kan ik altijd opzetten, of iets van Stanley Kubrick.

Misschien een andere keer...

Sweeney Todd: The Demon Barber Of Fleet Street

Johnny Depp doet 't opnieuw. Bewijzen dat hij een echte steracteur is.
De film houd je vast en sleept je mee.
Je zit op je puntje van je stoel van het begin tot het einde.
Behalve dan als het musical time was, want dan kon het me even niet deren.
Nee, ik genoot er helemaal niet van ondanks mijn lovende reactie voor deze film.
Maar ik denk dat niet veel mensen dat doen aan de andere recensies en commentaren te zien, want de film zou dan een stuk beter zijn geweest.
Geen enkel liedje gaf me een ' wauw ' gevoel, of kreeg ik kippenvel van,
En normaal gezien heb ik dat zo verschrikkelijk rap dat ik me er zelf aan irriteer.
Maar dit maal ontbrak het er gewoon aan, dus Sweeney Todd was gewoon amateuristisch op vlak van muziek.

Het verhaal is amusant en origineel en houd je in zijn greep.
Ik heb geen enkel moment gehad dat ik me heb verveeld ( Behalve tijdens de liedjes, zoals ik al zei ) . Leuk gevonden hoe Helena al Sweeney's slachtoffers in taartjes gaat bakken.
Geweldig, hoor. Zeer onvoorspelbaar einde, en daar kan ik ook best van genieten.
Script was niets behalve de musical, voor de zoveelste keer, niets op aan te merken.

Acteerwerk door Depp en Carter waren geweldig, zoals altijd. Kon bijna niet anders verwachten dit keer.
En dan het Harry Potter koppel. Jaja, Sneep en Pippeling.
Zo leuk om ze eens ergens anders te zien, want je vraagt je na een tijd wel of ze ook verder kunnen gaan dan hun HP borders. Antwoord is door ons allen gekend.
Sacha Baron Cohen doet het erg goed, en gelukkig maar.
Want zijn ' Borat ' films vind ik op niet veel trekken!
Cinematografie is absoluut vindingrijk, maarja wat verwacht je van Tim Burton.
Een aanrader, maar had zeker een hogere waardering gekregen zonder de irritante musical-sfeer.

3,5 *

Laat ik mij maar met 3,5 * als gemiddeld persoon gelden Johnny Depp maakt er zeker het beste van.

Een van de betere films van Tim Burton die ik al gezien heb. De muziek in zijn films blijft weliswaar een struikelblok. Hoewel ik me er dit keer niet bepaald aan ergerde, vond ik het weinig opzienbarend. Sommige songs hadden wel een zekere frivoliteit of dramatiek in zich, maar het merendeel klonk nogal doorsnee, plat zelfs. En als, zoals in dit geval, het muzikale een groot gedeelte van de film bepaalt, mag dat toch een stuk beter voor mij. Of misschien is het een kwestie van smaak. Ik ben namelijk niet zo thuis in het wereldje van de musical, dus ik ga me niet wagen aan een technische beoordeling van de songs en de zang.

Hiertegenover staat echter een interessant verhaal dat verrassend compromisloos in beeld gebracht wordt, inclusief vlijmscherpe scheermessen en klaterende bloedfontijnen. Dit alles wordt aangedikt met een sfeervolle impressie van Londen in het Victoriaanse tijdperk waarin armoede en decadentie hand in hand gaan. Zoals gewoonlijk zijn ook de kostuums en decors erg knap gemaakt, toch een gegeven dat consequent in Burtons films terug te vinden is. In combinatie met de muzikale intermezzo's zorgt de duistere look&feel dus voor een redelijk unieke cocktail waardoor ik eigenlijk altijd geboeid ben blijven kijken. En daar draait het uiteindelijk om.

Ik ben trouwens best benieuwd geworden naar Sweeney Todd uit 2006.

Ik vond het een geweldige film, ik vond de cast geweldig (Burton's favorieten Johnny Depp die naar mijn mening elke rol, hoe bizar ook, overtuigend speelt en aankan en Helena Bonham Carter, ze is, net als in HP, heerlijk geschift en doet het zo ontzettend goed) en natuurlijk (nog) twee acteurs uit Harry Potter en Sacha Baron Cohen die het super doen. Ik vond de muziek leuk (op 'I feel you Johanna' na, wat een zeikerigheid en waarom moest het ook elke keer dat hopenloos verliefde rotjong zijn die het zong?) De sfeer was zo ontzettend typisch Tim Burton, en als je daar van houd zit je met deze film goed. Ik vond het verhaal orgineel (kom op, een kapper die mensen vermoord en de lijken laat verwerken in pasteitjes? Dat vind ik niet doorsnee!) en het einde verrassend. Ik vond de verhaallijn van die scheepsjongen en de dochter van Sweeney Todd het minst boeiend, maar wel belangrijk voor het verhaal natuurlijk.

Sweeney Todd. Een van mijn favoriete films. De sfeer, het acteerwerk, het verhaal.. I love it all.

Is dat een reden om het een slechte film te vinden dan

Uiteraard niet. Ik had de film waarschijnlijk wel laten liggen en een andere genomen, had ik geweten dat het een musical was. Op enkele musicalklassiekers die mijn kinder- en jeugdjaren kleurden (The Sound of Music, West Side Story en Annie) na, heb ik weinig tot geen voeling met dit genre.

Ik vond de film vooral niet goed omdat de zang abominabel slecht en dikwijls langdradig was, en de film op bepaalde ogenblikken doodsaai maakte. Ik heb daar alleen nog aan toegevoegd dat je er niet bepaald vrolijker van wordt als je een thriller van formaat verwacht, en dan ineens de hoofdrolspelers hun zangklep ziet en hoort openzetten.

Is deze hele film alleen maar gezang? In de eerste 10 minuten zijn het al 8 minuten gezang. Ik kan me niet focussen op de film zelf door al die muziek..

Ik had de indruk dat het naar het middenstuk en einde toe zowat 50-50 was, misschien een licht overwicht voor de zang. Maar ik had deze keer mijn chronometer niet bij de hand, dus ik kan het niet met 100% zekerheid zeggen.

Hmm ok, ik laat hem maar lekker linksliggen, dit is helemaal niets voor mij.

Prachtige film.

"Sweeney Todd Brengt Grimmig Vermaak Met Sterke Cast"

Normaal gezien ben ik niet zo’n fan van Tim Burton, maar dit was toch een film die ik al lang graag wilde zien, gezien ik wel een fan ben van Johnny Depp en Helena Bonham Carter. Het eerste dat eruit sprong in de film vond ik de cinematography. Heel erg duister, grimmig en grijs en dat schilderachtige Londen roept meteen een sfeer op. De openingsscène begon in feite meteen met een liedje. Nu vind ik dat niet echt het interessantst, maar ik vond dat de film toch wel een aantal mooie songs had, alhoewel ik toch liever een film kijk die geen musical in zich verwerkt heeft.

De cast was een mij bekende cast en vrijwel iedereen acteerde erg sterk. Johnny Depps duistere Sweeney Todd weergaf eens een keer iets anders dan de vreemde typetjes die hij altijd speelt. Deze keer was hij terneergeslagen, verdrietig en niet bepaald in voor een grapje. Depp deed het zeer goed, zoals gewoonlijk. Net zoals Helena Bonham Carter, Alan Rickman, Timothy Spell (ja, de Pottercast), Sacha Baron Cohen en Jamie Campbell Bower. Voortreffelijke prestaties van een voortreffelijke cast. Ook knap dat ze allemaal konden zingen, trouwens.

Het verhaal erachter was zeker onderhoudend en ook best wel origineel, met op het einde een mooi, onverwachts plottwistje dat zeker werkte voor de film en hem naar een hoger niveau trok. Wat ik wel jammer vond was dat bijna ieder personage stierf. Zowat elk hoofdpersonage, behalve dat jongetje... maar dat jongetje was irritant. Een nogal irritante prestatie en hij had totaal geen meerwaarde voor de film.

Sweeney Todd voldoet aardig aan mijn verwachtingen. Visueel is het een pareltje, maar de film voldoet ook aan een goed verhaal en een zeer sterke cast. Dat jochie had er best uit gemogen en er hadden ook wel wat meer personages mogen overleven. Verder de beste Burton film die ik ooit heb gezien.

4,0 sterren

Ondanks dat ik niet echt een verwachting had van deze film, kwam ik wel teleurgesteld de bioscoop uit. Ik had namelijk niet verwacht dat ik het een slechte film zou vinden.

Behalve het acteerwerk (Depp heb ik beter gezien maar was ok en de rest ook) en de grimmige sfeer heb ik weinig positiefs te melden over deze film. Het verhaal en de personages erin konden mijn aandacht niet vasthouden. De zang was niet denderend/slecht, nogal repetitief qua toon en soort liedjes en deed in mijn ogen een gigantische afbreuk aan deze film.

1,5 werd er echt niet blij van..

Net weer gezien en meer genoten dan de eerste keer! Heerlijk hoe gruwelijk en duister dit verhaal is. En de zang stoorde ook totaal niet!

ik hou normaal niet van musicals maar deze film bleef me boeien. zelfs het gezang vond ik best wel vermakelijk

Wie ooit dacht dat het een goed idee was om hier een musical van te maken moeten ze afschieten. Johnny Depp is nog net om aan te horen, maar Helena Bonham Carter zeker niet... het ziet er prachtig uit allemaal en het verhaal leek me zeker interessant, maar na een dik kwartier was ik het zat en hem em uitgezet.

Eigenlijk altijd proberen te mijden, maar door aandringen van mijn vriendin toch gekeken. En ik ben blij dat ze zich soms niets aantrekt van mijn bekrompenheid. Ik ben niet zo'n musical fan maar bij een man als Burton is dit in goede handen. Wat weet die man toch weer een magistrale vormgeving te tentoonstellen. Wat een heerlijk universum creëert ie hier, en Burton maakt het hier veel duisterder dan wat ik van de beste man gewend ben. En het is behoorlijk aangenaam.

Ondanks dat Depp de laatste tijd veel dezelfde typetjes doet, is dit toch wel net iets anders. Wat een heerlijke performance zet hij hier neer, Cohen is geweldig en Rickman en Spall zijn heerlijke karakteristieke acteurs. Ook een heerlijk duo in Harry Potter. Eén voor één geweldige performances maar net als in Alice in Wonderland steelt Bonham Carter de show. Wat is zij geweldig, haar delivery, haar timing, haar mimiek. Geweldig! Ik ben geen fan van Carter maar moet toegeven dat ik toch wel een kleine fan van haar aan het worden ben.

Sweeney Todd weet de perfecte balans te vinden tussen liedjes en gesproken lines. Gelukkig geen overdaad aan zang, want dat bederft het meestal wel voor mij, dat is hier perfect in balans. De muziek van Sondheim is heerlijk, leuke musical songs ook (al kon ik er destijds niet zo van genieten toen mijn vriendin de score draaide) maar in de film werkt het ideaal. Mooie cinematografie van Wolski ook trouwens. het verhaal is ook puik in orde, een mooie, tragische, lugubere love fairytale. Voor een Burton ook best veel splatter.

Tja, weer een geslaagde Burton en ik heb er spijt van dat i kdit zo lang links heb laten liggen. Ik denk dat ik dit misschien nog wel het beste vindt wat Burton ooit gemaakt heeft.

Mooie review en ik ben blij dat je het leuk vond

Inderdaad, mooi review Watts, ook ik ben een kleine fan van Carter.

Ben de film nog steeds naar voren aan het schuiven maar jouw stukje tekst heeft me doen beslissen, dat ik de film van het weekend ga kijken...ja echt...denk ik...ik ga mijn best doen me er aan te helpen herinneren.

super leuke film!

en weer geweldig acteerwerk van johnny depp,

ik ben van mening dat hij wel een van de beste acteurs van nu is,

hij kan alles spelen zonder dat je zijn vorige rol weer voor je ziet, kijk naar edward scissorhands en bijvoorbeeld nick of time, twee totaal andere typetjes maar beide geweldig.

+een voordeel dat ik een echte tim burton fan ben!

ik hoorde dat er een versie van de adams family komt van burton, ik kan nu al niet wachten.

Ik vond dit een zeer vermakeijk stukje film. Het gezang, dat veel mensen als niet prettig hebben ervaren, vond ik zeker niet storend. Juist omdat het elke keer gewoon een stukje verder van het verhaal vertelde.

Een luguber 'sprookje' waarvan ik achteraf blij ben dat ik het toch heb gezien.

Doodse en matte musicalfilm van combi Burton/Depp

Tim Burton en Johnny Depp hebben samen al een hele serie films gemaakt, waarmee ze een geheel eigen stijl hebben ontwikkeld. Burton maakt steeds een sprookjesachtige en mysterieuze setting, Depp speelt de excentriekeling die alleen in zo'n sprookje lijkt te kunnen bestaan. Edward Scissorhands en Charlie and the chocolate factory zijn prachtige voorbeelden van waar de combi Burton/Depp toe in staat is.

Het recept van Sweeney Todd is hetzelfde, alleen wil deze film maar niet boeien. Visueel zit het allemaal wel okee in elkaar. Het verhaal speelt zich af in 19e eeuws Londen. De stad is donker, groezelig en griezelig. Burton zet vooral die zwarte kant van de grote stad vet aan. Dat moet de dreiging opleveren die dit verhaal nodig heeft.

Kapper Benjamin Barker komt na jarenlange gevangenschap terug in Londen. Hij heeft zich inmiddels Sweeney Todd genoemd en beweegt zich daardoor anoniem door de stad. Hij komt terug om wraak te nemen, wraak op rechter Turpin die zijn vrouw en kind heeft afgepakt. Todd heropent zijn barbershop en is vast van plan de rechter naar zijn zaak te lokken en hem tijdens het scheren de keel door te snijden. Mrs. Lovett heeft een pie shop op de begane grond en wordt zijn compaan.

Oorspronkelijk is dit een musical en dat concept heeft Burton volledig vastgehouden. Er wordt dus meer gezongen dan gesproken. Daarmee betreedt Burton meteen de gevarenzone, want musical en film is geen vanzelfsprekende combinatie. Het kan natuurlijk wel, dat bewees Moulin rouge. Zeker als je het verhaal wat dikker aanzet en daarmee het fictieve karakter juist extra benadrukt, is het geen enkel probleem als de personages zo nu en danin gezang uitbarsten. Maar bij Sweeney Todd werkt het voor geen meter.

Om te beginnen deed de muziek me al niet veel. Stephen Sondheim, die verantwoordelijk is voor de muziek, heeft moderne liedjes gemaakt die meteen goed in het gehoor liggen. Origineel, zou je kunnen zeggen, maar als je met muziek een verhaal wil vertellen en de kijker wil betrekken daarbij, is dat een grote handicap. Daarbij slagen de hoofdrolspelers er ook niet in om door de liedjes heen hun karakters tot leven te laten komen. Het droevige verhaal van Todd deed me helemaal niets, terwijl het weinig subtiele Moulin rouge uiteindelijk wél weet te ontroeren.

Het is ook onbegrijpelijk dat Burton geen enkele relativering en humor in de film heeft gestopt. Alles wordt bloedserieus gepresenteerd, terwijl het verhaal dermate absurd is dat een lichtere, komische toon beter had gepast. Ik zag de film op DVD en ongetwijfeld zal hij er in de bioscoop beter uit hebben gezien. Maar dan nog, het plaatje mag dan kloppen, film vertelt in eerste instantie een verhaal met levende personen. Als dat mat en doods blijft, helpt een mooi decor er niets aan.

Geweldige acteerprestaties, zoals we van de volwassen cast ondertussen wel gewoon zijn. Depp is goed, Timothy Spall is zeer goed in z'n rol, Alan Rickman weet zoals gewoonlijk de creep fantastisch neer te zetten en we zien eens een andere kant van Sacha Cohen, maar Helena Bonham Carter steelt toch echt de show. Ze speelt weeral eens het geschifte mens, maar met zo'n heerlijke sublimiteit en charme. Soms toch echt een ondergewaardeerde actrice. Ook in Alice in Wonderland en de laatste 2 Potter films was voor ze het hoogtepunt van de film.

De jongere cast is nu en dan wat irritant, al kan Anthony er nog mee door.

Sfeer is weer geweldig en de overdreven weergave van de moorden en het bloed dat vloeit ontheft de serieuziteit die de film uitstraalt wat. Vooral het surrealistisch sfeertje in Lovett's dromenwereld was geweldig.

Verhaal is ook goed, nu niet om te zeggen vernieuwend ofzo (net zoals de songs, die ook gewoon goed zijn), maar met een geweldig einde. Het was een beetje te bloederig op het einde en het verhaal voelde soms wat uitgerokken aan (beetje te lange speelduur), maar daarnaast zeer goed uitgewerkt.

Je moet ervoor in the mood zijn, maar als musical is het een geweldige film.

4,5*

Wat zijn de films van Tim Burton toch heerlijk he, en ik ben ook helemaal fan van Johhny Depp, Helena Bonham Carter en Alan Rickman!

Wat een geweldig idee om het allemaal sober en ingetogen te houden. In musicals is het gewoonlijk allemaal één groot feest maar hier heerst de sombere droefheid. De muziek is mooi en zo ook de regie van Burton. Wanneer Alan Rickman in de stoel van Johnny Depp komt zitten beleeft de film één van zijn hoogtepunten.

Erg vermakelijke film. Dat het een musical was vond ik minder, maar daardoor niet slecht. Het is erg goed geacteerd en weer erg mooi neergezet door Tim Burton. Goede sfeer en soms leuke humor.

MIsschien kwamen ze op dat idee omdat dit origineel een (hele goede) musical is uit de jaren '80???