The Hurt Locker (2008)

Erg aardige film die zich eens niet focust op allerhande zijplotjes en verhaaltjes die het hele gebeuren moeten opleuken. Een puur ruwe en fragmentarische kijk op enkele veelvoorkomende gebeurtenissen in de oorlog.

Acteerwerk is soms erg aardig, soms wat minder. Het meest interessante is de heel gedetailleerde gang van zaken tijdens een bomontmanteling of uitschakelen van een eenheid in de woestijn.

Kon me niet tot het einde boeien. Zoveel inhoud vond ik de film niet hebben, behalve dan dat de makers er alles hebben aan gedaan om de werkelijkheid zo dicht mogelijk te benaderen. Daar zijn ze ook in geslaagd. De bedreiging van onzichtbare tegenstanders in een desolaat Bagdad blijft een constante van het begin tot het einde. De beelden van CNN en van oorlogscorrespondentie flitsten voorbij terwijl ik naar de film keek, met zijn nerveus camerawerk. Als er één film is die erin slaagt om de sfeer van de oorlog in Irak te scheppen, dan is het deze wel.

De spanning is niet zo erg aanwezig als sommigen beweren. Die ene scène, waar ze vanop één kilometer afstand beschoten worden terwijl ze in de woestijn zitten was pure spanning. Langgerekt en intens. De eerste bomscène helemaal in het begin ook. Verder was het enkel maar de ene bomontmantelingsscène na de andere. Spannend hoor : en omdat ik dan nog wist dat expert James het hoofdpersonage was, verwachtte ik vanuit mijn zetel niet echt dat er iets fout ging lopen.

Nog iets ergerlijks is dat het weer de klassieke Americans versus the bad guys zijn (de Iraqi). Ik weet dat politieke discussies hier uit den boze zijn, maar de visie waaruit de film vertrok vond ik te positief pro-amerikaans. 'Kijk eens wat voor gevaarlijk shitwerk we hier moeten doen'. Maar de Irakese burgers die het moeten ontgelden, in armoede en onder buitenlandse bezetting leven.. daar spreken we niet over. OK, daar gaat het ook niet over, maar het komt over alsof enkel de Amerikaan afziet en te beklagen is.

Ik had het gevoel op het einde, dat er toch interessantere verhalen te vertellen zijn over Irak dan "war is a drug" en een serie bomontmantelingen.

Net wat te lange speelduur omdat het beetje van hetzelfde is.

De spanning is goed net als de acteurs.

3,5 ster

het begon zeer veelbelovend en dat was het eerste deel ook, helaas werd het nadien behoorlijk saai. eerst wou ik het 4,5 sterren geven, nu niet meer dan 3,5. waarom? omdat de film, hoe goed die ook mag wezen, er niet in slaagde mijn aandacht te behouden.

Veel goeds gehoord over deze prent en dan maar 'ns bekeken, hoewel oorlogsfilms me in principe niet erg aanspreken. En deze splinterbom van een film zorgt inderdaad voor een intense kijkervaring maar stoot tegelijkertijd voor mij persoonlijk toch ook weer tegen het plafond aan van het genre.

Sowieso is het verfrissend om de Irak-oorlog eens te zien verfilmd worden zonder moralistisch ondertoontje. Ook de manier waarop Bigelow de kijker meesleurt in de hallucinante draaikolk van een oorlog is zeer indrukwekkend. Hierbij niet enkel macho's als personages, maar eveneens een bijzonder viriele beeldvoering, waarbij de gebeurtenissen ondanks de handycam steeds overzichtelijk blijven. Wat de acteurs betreft stond ik behoorlijk te kijken van Jeremy Renner, die aanvankelijk maar een bordkartonnen figuur lijkt maar gaandeweg steeds meer aan diepgang wint. Topprestatie.

The Hurt Locker zal niet in mijn eindejaarslijstje opduiken, maar is niettemin een puik en heftig stukje cinema.

Indrukwekkend project, waarbij Bigelow precies de juiste mix serveert tussen rauw realisme en gestileerde film. Daardoor voelt de film levensecht aan, zonder dat het overzicht wordt vergeten. Dat overzicht is nodig, want gaandeweg gaat de kijker geven om de 3 mannen van de bommenopsporingsdienst in Irak. Je kunt je allicht een betere baan voorstellen, tenzij het juist het gevaar is waarvoor je leeft.

Dat doet Ssgt James (de fantastische Renner), zonder opsmuk, zonder 'I live for this shit', maar met een soort intense, maniakale blik. Een zeer geloofwaardige rol die allicht hoog gaat scoren bij de komende Award-shows. Maar ook de andere 2 jonge acteurs (Mackey en Geraghty) maken indruk als support-team. Opmerkelijk is dat er nogal wat grote namen opduiken in kleine rolletjes.

In de tweede helft van de film gebeuren er allicht wat onnodige dingen, maar het mag nauwelijks deren; The Hurt Locker is fascinerende, echte cinema over mensen die overeind moeten blijven in een hel op aarde. Sommigen kunnen niet wachten om naar huis te gaan, anderen kunnen niet wachten weer terug te keren.

4*.

Goede actie-oorlogsfilm.

De regisseuse houdt de spanning op sommige momenten er wel goed in zeg. Deed mij vaak denken The Kingdom.

Best goede film, maar nou niet meteen een die het van het script moet hebben.

Hoofdpersonage is best interessant en door het sympathieke acteerwerk ook leuk om te volgen maar zijn verhaal komt vrij doorsnee over. Ook zijn relaties met de andere soldaten of dat jochie met die dvd's wisten niet echt te overtuigen.

Gegeven van de film trekt mij dan wel weer en de scènes waarin een bom ontmantelen centraal staat vond ik dan ook veruit de beste. Daartussenin wordt het soms wat saai en onsamenhangend. Ook mist deze film de punch die nodig is om echt een indruk te maken of te doen choqueren. Het kijkt vooral lekker weg.

Visueel vond ik het erg sterk. De explosie in het begin is prachtig in beeld gebracht en trekt meteen de aandacht. Locaties zijn erg mooi en in combinatie met de digitale fotografie zorgt dit voor prachtige plaatjes. Het handheld camerawerk spreekt me erg aan en zorgt ervoor dat de film een erg dynamische feeling meekrijgt.

3.5*

Vette actie.

En dat is ook een beetje waar deze weinig realistische film om draait. Het is namelijk een wel erg onwaarschijnlijke hoeveelheid ellende die deze unit dagelijks meemaakt. En Renner die op zijn eerste dag alles bewust fout doet, komt ook ietwat ongeloofwaardig over. Het maakt hem wel gelijk de stoere held. Tijd voor een dagje op de basis zit er blijkbaar niet in. Gelukkig maar voor de kijker.

Het maakt niet uit want de film hapt erg goed weg. En ook de keuze je twee steracteurs kort na hun introductie te laten omkomen , verandert weinig aan het feit dat dit een actie-film is. En allesbehalve een drama, ondanks de soms wat goedkope pogingen daartoe. Met name het einde is allesbehalve sterk.

Zeer goed.

Redelijke film,

Maar toch wat langdradig en soms wat saai. En probeert je een boodschap mee te geven die mij niet veel deed.

Scene in de supermakrt was wel geweldig . En door zijn adrenalinekick wil hij weeer terug naar Irak wat wel goed gedaan was.

Nogmaals redelijk film, maar wat te langdradig.

Goede Irak-warmovie, alleen had ik soms het idee dat het allemaal wat aan losse flarden hing. Er is niet echt sprake van een leidraad, je ziet gewoon alleen wat gebeurtenissen van een EOD in Irak van dag tot dag. Daarbij hadden de karakters wel wat beter uitgewerkt kunnen worden denk ik.

De actiescene's zelf waren goed verfilmd en erg spannend. Vond het alleen irriterend dat tijdens normale conversatiescenes er ook gebruik werd gemaakt van een onrustige camera. ***!

Rol van Guy Pearce was ook 'geweldig'... :\

Ik zal het waarschijnlijk niet begrepen hebben.. Ik vond er niks aan... Verhaallijn heel simpel.. Niet goed uitgewerkt einde, en totaal voorspelbaar.Ik heb heel de film, gedacht waar kijk ik nou naar? Wat is de echte verhaallijn? Of is dit het? En toen was het afgelopen.....

Prachtige shots, voelbare spanning...kortom top

Prima film, maar niet écht bijzonder. Had meer verwacht eigenlijk. Waar die 9 oscar nominaties vandaan komen is mij een groot raadsel, maar oké. De film kijkt op een paar 'inzak momenten' vooral aardig weg.

Echt spannend vond ik het niet en dat is toch wel een punt waar een film als deze het van moet hebben. Het hoofdpersonage vond ik wel cool, met z'n roekeloze gedrag. De scéne dat hij voor de eerste keer al die bommen onder het zand vandaan trekt is sterk en kent vooral een staaltje heerlijk spanning-opbouwende muziek. Jammer dat het rechtstreeks gejat is van Greenwood's score uit There Will Be Blood. Ook die body-bom scéne was sterk, al deed dat gedoe met dat jochie me maar weinig eigenlijk.

Prima camerawerk, een sterke sfeer, aardig acteerwerk en ondanks dat het soms wat inzakt heeft deze film zonder eigenlijk een plot me prima kunnen vermaken. Toch regelmatig wel heftig, zo'n kijkje in het leven van drie soldaten in Irak.

Na alle Oscarcommotie toch wel erg benieuwd. En zeker niet teleurgesteld. Het iedereen is een potentiele terrorist sfeertje wordt fantastisch neergezet en de ontmantelingsscénes zijn stuk voor stuk bloedstollend spannend. Na het eerste uur als de hoofdrolspeler zo nodig wat verder uitgediept moet worden vliegt de film een aantal keren flink uit de bocht. Het zorgt ervoor dat die negen Oscarnominaties toch wel iets teveel van het goede zijn. Dat neemt niet weg dat The Hurt Locker een uitstekende oorlogsfilm is die wat mij betreft Avatar op praktisch alle vlakken overklast.

Kleine vier sterren.

Ijzersterke oorlogsfilm. Het is een veel minder politieke film dan ik verwachte. Ondanks de nogal omstreden setting, Irak anno nu, is het geen verhaal geworden over of het goed of slecht is om de Irakoorlog te voeren. Tevens levert de film geen kritiek op het Amerikaanse leger en wordt die ook niet verheerlijkt. The Hurt Locker heeft niet een al te grote agenda. Het volgt een groepje van drie soldaten die verantwoordelijk zijn voor het opruimen van bommen op de huid. Dit zonder een echt overkoepelende verhaallijn. Het is telkens een missie om bommen onschadelijk te maken, afgewisseld met wat korte momenten waarop de hoofdpersonen ontspannen, ruzie maken, verhalen uitwisselen, etc.

The Hurt Locker gaat dan ook nergens heen, op narratief gebied. Dat is hier een voordeel. Het blijft zo vooral een intieme karakterstudie die een helder beeld kan schetsen van de verschillende invloeden die oorlog kan hebben op totaal verschillende mensen, zonder dat daarbij gegrepen hoeft te worden naar verhalende elementen die dit moet benadrukken. Het constant weer vallen in een thrillerscène had vermoeiend kunnen werken, maar houdt je hier de gehele tijd op het puntje van je stoel en is een slimme truuk om de personages goed tot hun recht te laten komen.

Deze thrillerscènes zijn dan ook verbluffend. Het is alweer een tijdje terug sinds zo'n intense film de bioscopen haalde. De spanning was voelbaar door de zaal en het is altijd leuk als je merkt dat het publiek waarmee je kijkt helemaal in de film opgaat. De sniperscène en die met de autobom zijn kunststukjes uit het thrillergenre. Zo goed opgebouwde en gefilmde momenten zien we te weinig.

De keuze voor Kathryn Bigelow als regisseuse is eigenlijk de grote sleutel tot dit succes. Zij is geen politieke filmmaker, maar iemand geïnteresseerd in genrecinema en daarnaast in studies van machomensen die leven op de grens van zelfvernietiging. The Hurt Locker is dan ook een perfecte film voor haar en het strakke script van Mark Boal levert precies het soort situaties waarin Bigelow uitblinkt. Ik vond Strange Days erg goed, maar dat The Hurt Locker waarschijnlijk de geschiedenis in zal gaan als Bigelows meesterwerk is weinig verrassend. Het is een van die perfecte matches tussen regisseur en inhoud.

Eigenlijk alles aan deze film is verder zo goed als perfect. Goed, er zitten wat al te korrelige handheld shots in, maar het camerawerk is verder vooral goed in het dichtbij halen van de actie, waarnaast het ook wat gedenkwaardige beelden weet vast te leggen (waarvan er opvallend veel een bommenpak bevatten). De montage is even zo belangrijk voor de intensiteit van de scènes. Even veel krediet verdient de cast. Met name Jeremy Renner in de hoofdrol, die nou wat mij betrefd mijn favoriet is bij de Oscars voor Beste Acteur. Het is een lastige rol, een personage dat niet meteen sympathiek is, maar hij maakt er een karakter van dat ten alle tijden boeit en geloofwaardig is. Laat dit je echter niet afleiden van Anthony Mackie, die ook gewoon genomineerd had moeten worden voor een bijrol Oscar. Hij ondersteund Renners spel perfect. Let ook op de toffe cameo van Ralph Fiennes.

Ik lees hier opvallend veel over hoe onterecht de 9 Oscarnominaties zijn. Laat ik maar wat tegengeluid brengen door te zeggen dat dit nou net zo'n film is die alle accolades verdient die hij krijgt. Alleen de nominatie voor muziek kan ik niet helemaal plaatsen; die is me niet echt opgevallen. Geloof de hype: dit is een van die zeldzame die terecht is!

4*, met zeker een kans op verhoging. Geweldige film.

Ik moet zeggen dat ik tot ongeveer 80 minuten zeer geboeid zat te kijken naar deze goede oorlogs/drama film. Er werd uitstekend in gespeeld door Anthony Mackie maar vooral door Jeremy Renner en het verhaal zat ook prima in elkaar. Verder zagen de beelden in Irak er fraai uit. Na ongeveer 80 minuten (na de scene met Ralph Fiennes) gaat de film echter de verkeerde kant op en gaat het verhaal eigenlijk nergens meer over en wordt het ook jammer genoeg wat saai. Maar tot ongeveer 80 minuten is het zeer genieten met deze film.

Momenteel heerst veel discussie over het politieke standpunt van The Hurt Locker. Hoewel de mannen zelf niet praten over liberale of conservatieve zaken en de film daarmee in dezelfde lijn ligt als Ridley Scott's moderne oorlogsfilm Black Hawk Down ("Once that first bullet goes past your head, politics and all that shit just goes right out the window"), zorgt met name het laatste shot voor hevige discussies. Ikzelf zag Kathryn Bigelow's film zoals vrijwel alle andere moderne oorlogsfilms van de laatste tijd, namelijk als een die weliswaar de noodzaak toont, maar tegelijkertijd de zinloosheid.

Niettemin ligt de focus zodanig op het beperkte blikveld van een bom-eliminatieteam, dat een dergelijke discussie in wezen nauwelijks relevant is. The Hurt Locker laat zien wat waarschijnlijk het zwaarste beroep is dat je je maar kunt voorstellen. Het Hoe krijgt hierin volop aandacht, het Waarom wat minder. Enerzijds is een dergelijke mate van onuitgesproken suggestie wel fijn (niet alles moet uitgekauwd worden), maar anderzijds lijkt het de film wat oppervlakkig te houden.

Datzelfde oppervlakkige ligt ook op het emotionele vlak. Uiteindelijk viel het meeleven me wat zwaar en is de film vaak niet veel meer dan een aaneenschakeling van suspense scènes waarin die bom zo spoedig mogelijk ontmanteld moet worden en alle variaties die je hierop kunt bedenken. Met name door de documentaire-achtige cinematografie en het zeer sporadische gebruik van een atonale muzikale score (die meer tegen sound-design aanhangt) zijn deze momenten zeer effectief, maar zorgen niet voor de werkelijke beklemming. Hiervoor mist het emotionele element.

Het onevenwichtige tempo van de film geeft niettemin een (naar ik aanneem) realistisch beeld van het militaire leven in Irak. Het ene moment filmt Kathryn een luidruchtige schietpartij, het volgende moment een soldaat die 10 minuten lang in opperste concentratie iemand onder schot moet houden, zonder zich iets aan te trekken van de vlieg die over zijn oog loopt.

Dat The Hurt Locker momenteel zoveel aandacht krijgt van de Academy, valt vooral te verklaren door het bijzonder actuele thema. Ja, de film is zeer vakkundig gemaakt en vervalt slechts sporadisch in sentimentele scènes. Maar nergens voelt het speciaal aan en uiteindelijk overheerst het gevoel dat je iets mist, wat nog eens versterkt wordt door het ontbreken van een nieuwe boodschap. The Hurt Locker toont uiteindelijk weinig dat we nog niet wisten en is daarmee net zo sterk als Black Hawk Down. En die kreeg uiteindelijk ook geen grote Oscar toebedeeld.

Prima oorlogsfilm.

Deed me wat denken aan Black Hawk Down, zelfde setting, veel zand, woestenij en vergeelde beelden. Oogt erg desolaat, maar tevens ook mooi. Erg mooi vormgegeven.

Centraal hier SSG William James (Jeremy Renner), leider van een ontmijningsteam in Irak. Een vreemd en bovenal roekeloos personage dat - zo blijkt later - eigenlijk verslaafd is aan oorlog. Een adrenaline-junkie zeg maar. Terwijl de rest van z'n mannen langzaamaan kapot gaan (mentaal) blijft hij lekker voortgaan, alsof het een gezondsheidswandeling betreft. Ongevoelig is hij echter niet.

Ik moet zeggen, de veschillende scènes waarbij het team bommen moest ontmantelen of in andere hachelijke situaties terecht komt waren erg spannend, ja zelfs zenuwslopend. Het geeft goed weer dat deze kerels over stalen zenuwen moeten beschikken. Het zag er ook allemaal erg realistisch uit.

Ik vond deze film bovenal erg interessant vanuit informatief oogpunt. Geeft een mooie inkijk in het leven van deze mannen (al zal er hier en daar misschien wel wat overdreven worden) in wat volgens mij de hel op aarde moet zijn. Dat sommige mensen zich daar blijkbaar thuis voelen blijkt uit deze film.

The rush of battle is often a potent and lethal addiction, for war is a drug...

8 Oscarnominaties. Dat moet toch wat goeds beloven? Beetje verrast van het lage gemiddelde dan wel. Meestal scoren films met (veel) Oscarnominaties doorgaans erg hoog op MovieMeter.

De film begint gelijk al uitstekend door de spanning er gelijk in te brengen. Door iemand dood te laten gaan. Bij elke ontmanteling ben je toch benieuwd of hij het wel gaat halen.

Ik was bang dat James echt zo'n typisch Amerikaans personage zou worden. Stoer, onoverwinnelijk, die eeuwige Amerikaanse propaganda.. Gelukkig bleek hij ook nog echte gevoelens te hebben en een gewone "soldaat" te zijn.

Film vermaakt goed zakt weinig in en is soms zelfs 'op het puntje van je stoel'-spannend. Maar wat maakt deze film zo speciaal? Ik vind hem zeker niet spannender dan bv. Saving Private Ryan. Ik vind het verhaal niet beter dan bv. Apocalypse Now. Het is gewoon een redelijke oorlogsfilm. Zeker geen hoogvlieger.

Het einde geeft overigens wel net even een extra glans aan deze film. Ik vond de scène met die laatste mislukte ontmanteling erg goed gedaan. Vooral het feit dat hij mislukt, vond ik erg... (aangenaam is het verkeerde woord)... erg goed gekozen. Een keertje niet eens typisch Amerikaans.
En dan het gesprek met zijn zoontje. Dat was erg mooi.

Nou snap ik wel waar die Oscarnominaties vandaan komen. De film is overduidelijk door Amerikanen gemaakt en eigenlijk had ik ook niet anders verwacht. Gewoon voor het grote publiek zal ik maar zeggen. Dat vind ik niet erg, want het is mede door mensen zoals ik dat film op deze manier gemaakt worden. Acht is wat overdreven, maar één of twee verdiend deze film zeker wel. Laat ik het maar op gebrek aan andere goede films dit jaar houden .

4,0*

Goede oorlogsfilm.

'The Hurt Locker' is in het eerste uur intrigerend, realistisch en onderhoudend. Een ontploffing is nog nooit zo filmisch in beeld gebracht. Maar langzaam veranderd de film van toon en dan komt het allemaal een stuk minder goed uit. Het verhaal slaat net iets te vaak stukken over waardoor echte gevoelens uit blijven. Een herhaling van missie naar missie is natuurlijk de keiharde relaiteit, maar op den duur begint het meer op een videospel te lijken dan op de eye-opener die het leek te worden.

Al met al is de film geeft een goed beeld weer van de oorlog, met al zijn verschillende kanten. De zinloosheid, de eindeloosheid, het werk van de soldaten, het wordt goed benadrukt. De regie is puik. Maar echt uitstekend wordt de film nooit.

4,0

Heel behoorlijk, maar niet altijd even boeiend oorlogsdrama.

The Hurt Locker geeft een goed beeld van het gevoel wat de soldaten op dat moment hebben en hoe zinloos alles soms kan zijn, maar dit heb ik nu al wel vaker gezien. Erg origineel vond ik de film dus niet. Komt ook nog eens bij dat ik de oorlog in Irak niet enorm interessant vind. Ik geef meer de voorkeur aan de wat oudere oorlogen om ze in films te zien.

De film kent een paar sterke momenten waarbij ik vooral de bomvest-ontmantelingsscene op het einde wel erg goed vond.

De momenten dat ze in combat zijn zagen er ook goed uit met regelmatig een mooie slomotion. Zeker de grote ontploffing in het begin van de begin is erg stijlvol en goed weergegeven.

De momenten met de dialogen en het tonen van de emoties vond ik niet altijd even interessant. Daardoor kwam ik ook nooit helemaal in het verhaal. Ik snap dan ook niet dat dit een titel is die een favoriet zou zijn om Oscars te winnen. Het is een behoorlijke film, maar meer ook niet.

3,5*

Ik vond dat er net te weinig diepgang in de personages zit.. Leefde niet erg mee, waardoor ik ook de spanning niet zo voelde. Had er veel meer van verwacht.

Op de vooravond van de Oscars heb ik toch nog de grote favoriet gezien. In vergelijking met de andere genomineerden, heb ik hier met afstand de beste film van het jaar gezien. Ik had het in eerste instantie niet verwacht, omdat de film niet overal goed is ontvangen (voornamelijk bij publiek, en niet bij critici). Zonder verder in te gaan op andere vergelijkingen, benadruk ik liever de sterke punten van deze film.

De twee sterkste element van The Hurt Locker zijn de karakters en dan voornamelijk James en Eldridge. Het zijn mannen die je gelooft en die zorgen voor een mate van diepgang en betrokkenheid. Het andere sterke punt zijn de thriller elementen. Zelden zo erg op het puntje van mijn stoel gezeten, en dat tijdens drie of vier momenten.

Mindere punten zijn het verhaal en dan voornamelijk tijdens de tweede helft. Wat mij betreft had de film aan krachten gewonnen wanneer de teugels iets strakker getrokken waren zonder zijwegen. Maar eigenlijk kon mij dit niet al teveel storen. Dus...kom maar op met die Oscars.

Ik vind het ook verdiend. Vond het een rauwe, atypische, spannende en goed geacteerde oorlogsfilm, zoals ik er eigenlijk lang geen meer heb gezien.

4*

Een bommenontruimingsteam biedt veel potentie voor een spannende film maar daarbij ook het risico om te vervallen in clichés en overheldhaftige personages. Wat dat betreft vond ik dat The Hurt Locker een prima verhaal levert. Wel veel pieken en dalen tussen de ontmanteling van de diverse bommen. De verschillende gebeurtenissen van de drie hoofdpersonages vormen samen een totaalbeeld van de gebeurtenissen rondom (berm)bommen in Irak maar werken nooit echt naar een climax toe. Het verhaal rondom James en zijn verslaving voor spanning vind ik eerlijk gezegd vrij mager en naar de ontmanteling van de eerste twee bommen ook niet meer zo lekker uit de verf komen. Wel zeer sterke beelden en mooie scenes die de film interessant maken.

De film was vrij goed.

Alleen vind ik dat het egt een beter einde verdient wat dit einde was echt slecht "Voor de genre Drama/Oorlog vind ik het meer oorlog dan drama"

Maar die 6 Oscars had die van mij niet verdient maar je weet dat amerikanen zo zijn en toch weer anders denken dan "Wij" als ik het zo mag noemen.

Vond het zo ongeveer de meest Oscarwaardige film van alle genomineerden die ik gezien heb, maar nog steeds geen geweldige film. De basis is enorm geleentjebuurt bij praktisch elke andere Irak -oorlog film, alleen de bommenontmantelingers zijn nu aan de buurt voor hun heroïsche uren.

Dat neemt niet weg, wat natuurlijk ook belangrijk is, dat de film leuk is om te kijken. Er wordt goed spanning gecreëerd, en heeft in de eerste minuten al een verrassing die laat zien dat de film wel risico's durft te nemen. Helaas ebt de angst voor het overlijden van de personages later weg, soms gaat alles net iets te makkelijk. Maar, zoals gezegd, het is gewoon een leuke film om te zien.

Acteerwerk is goed. Niemand is in mijn ogen echt briljant, maar iedereen leeft gewoon een solide prestatie. Ook leuk om mensen uit Dexter en Lost langs te zien komen, hoewel zeker de tweede als LOST fan nogal moeilijk te accepteren was. Als je iemand al zolang als iemand kent, is het moeilijk om ze als een andere rol te zien. Het laatste half uur is het grootste minpunt van de film. Het is nodig om het verhaal "full circle" te laten komen, maar viel voor mij nogal uit de toon in vergelijking met de rest.

3.5*

Terechte winnaar of niet ik vond het een prachtige film.

De spanning, waar de film overigens vol mee zit, is vrijwel de gehele film aanwezig en vooral erg boeiend. Het ziet er allemaal ook geweldig uit. goede special effects, niet over the top door gigantische geluidseffecten toe te voegen aan de explosies.

Fascinerend om te zien hoe groot de paniek is wanneer er iets of iemand te dichtbij komt, ik ben er nooit geweest maar kan me goed inbeelden wat er door die jongens heen gaat. persoonlijk zou ik helemaal paranoïde worden wanneer alles en iedereen een potentieel gevaar is. Deze film weet dit erg goed in beeld te brengen.

dat laatste maakt de film wel vrij zwaar.

Liefhebbers van die spanning of verfilmingen van dit soort oorlogsverhalen moeten ook zeker de mini serie Generation Kill gaan kijken.

De acteerprestaties zijn zeker niet slecht. De cast is relatief klein en moet zeggen dat ik weinig van de mensen ken maar ben wel aardig onder de indruk. De film heeft overigens een aantal leuke gast rolletjes van o.a. Guy Pearce , Evangeline Lilly en David Morse.

Kan me goed vinden in je verhaal. De beklemmende sfeer tijdens de hele film zorgt voor veel onrust en spanning. Telkens denk je dat er een bom kan gaan ontploffen. Het heftig camerawerk, met name dicht op de huid, zorgen ervoor dat je als kijker weinig zicht hebt van wat er in de nabije omgeving afspeelt. Dit draagt in dit geval erg bij aan het gevoel van machteloosheid waarin de soldaten zich bevinden. Ieder persoon daar kan een potentieel gevaar zijn. Verbaasde me nog wel over de mening van de heer JORGEN CARIS in Trouw dat dit een pro-Bush film zou zijn. Ik denk dat meneer niet de gehele film heeft bekeken gezien er genoeg factoren zijn aan te wijzen waarin soldaten bekennen niet te weten waarom ze daar zijn. Letterlijk wordt er gezegd dat naast een moeder van een soldaat niemand het kan schelen dat ze daar vechten. dit lijkt me toch niet echt pro-Bush. Maar goed; ook fijn dat nu eens een vrouw de Oscar voor beste regie heeft gekregen. Dit mocht ook wel eens na de 82e keer! Of het geheel terecht is kan ik niet precies beoordelen maar mooi is het wel.