Into the Wild (2007)

Ja en nee. Maar 't is een ander soort egoïsme dan dat van de materialistische wereld. Beide staan haaks op elkaar, maar zijn in zeker zin ook even extreem.

egoisme als in; hij gaat zijn droom achterna. Dat is alleen maar positief, zoals jullie egoisme gebruiken komt het bij mij negatief over, wat jullie misschien ook wel bedoelen. Hier ben ik het dan ook niet mee eens. Ik juich toe wat deze jongen heeft gedaan. Achteraf gezien is het in zijn geval niet goed gegaan omdat hij niks had gepland van tevoren, te zien aan het moment dat hij geld weg gooit wat hij later weer nodig had, maar dit is juist het avontuur. Dat hij op het einde dood gaat was misschien ook wel goed voor hem omdat hij zo niet meer in de maatschappij terecht kwam die hij zo verafschuwde.

Niet als je daarbij je dierbaren in de steek laat.

ik heb niet echt de indruk dat zijn ouders zijn dierbaren zijn. Wel anders om, maar dat vind ik geen rede om niet je eigen weg te gaan. Had hij dan bij zijn ouders moeten blijven en zelf een ongelukkig leven lijden?

Hij wilde ultieme vrijheid, dus hij wilde zich niet aansluiten bij alle mensen die hij onderweg tegenkwam. Ik moet de film gewoon nog eens zien, maar volgens mij probeerde hij op het einde nog terug te gaan naar huis.

Juist, en daarom is Alex Supertramp juist zo'n ontzettende naïeveling, want de ultieme vrijheid bestaat eenvoudigweg net. Dat liet deze film goed zien en daarom vind ik dit juist ook zo'n goede film.

Tuurlijk bestaat die wel, is alleen voor iedereen anders.

Waarom?

Neen, jij bent altijd afhankelijk van anderen. Wil jij in de wilde natuur overleven, dan zal de natuur ook jou datgene te bieden moeten hebben, waardóór je kunt overleven. Trek maar eens even door de Sahara, je hebt van geen mens last, maar je zult wel te eten en te drinken moeten hebben, anders houd je het er nog geen dag uit.

Maar misschien versta jij onder vrijheid gewoon iets anders dan wat ik onder vrijheid versta.

Vind ik een foute stelling. Misschien dat je zelf geen affiniteit hebt met zijn karakter en zijn leefwereld, maar om meteen te stellen dat "het slecht is uitgewerkt" vind ik nogal kort door de bocht. Penn besteedt 142 minuten screentime aan voornamelijk één personage dat in zijn zoektocht naar de ultieme catharsis een grote evolutie doormaakt. Nuja, je mening zal er waarschijnlijk niet door veranderen, en dat hoeft ook niet .

Jaja precies, vrijheid is voor iedereen anders. Wat jij onder vrijheid verstaat is als ik het goed begrijp compleet op jezelf aangewezen zijn. Dat is inderdaad onrealistisch(voor een mens dan). Voor mij gaat vrijgeid niet zo ver. Ultieme vijheid kan trouwens altijd als je naar de definitie kijkt. Ultiem = uiterst, dus altijd te realiseren. Alex Supertramp wil vrijheid die niet te realiseren valt en daarom is hij naief.

hier wil ik trouwens wel nog een antwoord op van Halcyon als het niet te veel moeite is.

Geen moeite .

Daar heb je wel een punt, al denk ik dat hij voornamelijk problemen had met z'n vader en niet zozeer met moeder en z'n zus. Wel hekelt hij hun materialistische levensstijl en precies daarom wil hij er ook mee breken. Maar dat neemt niet weg dat hij z'n ouders (moeder) en zus daar veel verdriet mee aandoet. Hetzelfde met de personages die hij later in de film tegenkomt, al tonen zij meer begrip omdat ze er een meer progressieve levenswijze op na houden.

Lees mijn eerste posts maar terug.

Daarbij begint de hele discussie over de hoofdpersoon anders een welles-nietes discussie te worden!

Dat klinkt al meteen alsof het hier een ordinaire discussie op laag niveau is, terwijl de deelnemende users toch echt met doordachte en valabele argumenten afkomen.

Hierin ben ik het eens met Halcyon. Ik kan niet bedenken hoe het karakter dan beter uitgewerkt had moeten worden. De innerlijke problemen die hij heeft komen wel aan bod en de oplossing die hij daar voor heeft is juist zijn eigen leventje verlaten om naar Alsaka te vertrekken.

Ik refereer meer naar de discussie die al is gevoerd op de 12de pagina. Hierbij ging het ook over het wel of niet naar voren komen van de slechte eigenschappen van de hoofdpersoon. Ikzelf heb deze niet gezien, en ik blijf van mening dat Chris als leeg Jezus figuur wordt neergezet. Ik kan jullie hierin ook niet overtuigen omdat het gaat om een gevoelskwestie. Ik doel namelijk op de karaktereigenschappen van Chris en andere doelen meer op de daden en eigenschappen van de lotgenoten van Chris.

Om mezelf even te quoteren:

Bij vlagen adembenemende film die naadloos balanceert tussen verschillende opinies t.o.v. het totaal afsluiten van je culturele afkomst en familie. Aan de ene kant staat er Christopher met zijn nogal rigide opvatting over liefde en bezit. Aan de andere kant staan de mensen die hem lief hebben. De film belicht alle kanten van dit dilemma maar weet dit heel knap op een lijn te houden. De band met zijn familie blijft een rode draad in het verhaal ondanks dat ze nauwelijks in beeld zijn. Dit vind ik een heel goed aspect van het scenario.

Het laatste half uur was briljant door de opeenvolging van emotionele, beklemmende en zeer realistische scenes.

Dikke 4,5*

deze film vond ik gewoonweg PRACHTIG !!!!!!!!!! een verdiende 4,5!

Met z'n 4,09* is Into the Wild een van de zwaarst overschatte films van deze site.

Nee hoor, gewoon een verdomd goede film. Waarschijnlijk de beste die ik dit jaar in de bioscoop zag (en dat zijn er wat...).

Als je dan nog eens zou zeggen waarom...

Zie pagina 5....

Ja, maar waarom je deze film dan om de zoveel pagina's moet gaan bashen is mij ook een raadsel.

Wablief?