Into the Wild (2007)

Nu ik de soundtrack op heb staan wordt ik er weer opnieuw aan herinnert dat ik deze echt, ECHT moet gaan kopen op bluray zodat ik hem weer kan bekijken. Wat een mooie film was dit man....

Zeker een erg mooie film. Indrukwekkend. Had soms tranen in mijn ogen. Maar opnieuw bekijken! Doe ik (vrijwel)nooit. Dan is het nieuwe eraf. De verrassing is weg.

Into The Wild heeft juist ontzettend veel replay value omdat de beelden zo mooi zijn, net als het verhaal en de muziek. Daar blijf ik voor terugkomen

Hele mooie film, mooie beelden van prachtige natuur, een mooi verhaal over vriendschap en liefde. De oude man ontroerde mij. Een triestig en beetje macaber einde maar ok, het is dan ook gebaseerd op de echte feiten. Deze film heeft ook een prachtige soundtrack. Een aanrader. Het deed me nadenken over het leven, want hebben wij niet allemaal eens nood aan alleen zijn en nadenken over wat de zin van het leven is?

Zeer mooie film, je kan het echt een soort kunst noemen. Wat een beelden, wat een acteerwerk, vooral de oude man tegen het einde van de film. Wat een soundtrack ook. In een woord prachtig.

Waargebeurd verhaal dus trekt me wel aan.

Hal Holbrook heet de man wat een rol.

Als de gelegenheid daar is, ga ik 'm wellicht opnieuw bekijken. Maar kiezen is moeilijk. Er liggen nog zoveel voor mij onbekende films te wachten. Vanavond later bijvoorbeeld The Pianist.

Hoewel er zowel op de verfilming (te sentimenteel) en het levensverhaal van Christopher McCandless (escapisme) veel aan te merken valt, is deze film er zeer knap in geslaagd bij veel mensen een gevoelige snaar te raken.

Een aansprekend verhaal, dat wordt gebracht met mooie natuurbeelden en gevoelige muziek van Eddie Vedder. Echter, voor diegene die opzoek zijn naar (filosofische) diepgang, kan ik me goed dat deze film hen daarin teleurstelt.

Een persoonlijke favoriet. Het verhaal, de verschillende personages die Christopher tegenkomt, de beelden, de gebeurtenissen, de muziek, prachtig!! Volle mep voor mij, *****

Prachtige beelden, sfeervolle muziek. Heel mooi gedaan.

Helaas aan de lange kant, wat afbreuk doet aan het verhaal. Het kabbelt wat mij betreft iets teveel door.

vanavond op canvas, yes, nog maar een keertje kijken.

Echt een schitterende film! Vooral de muziek, natuur en het waargebeurde verhaal.

Zelden meegemaakt dat ik zo mee getrokken werd in een film. Voor mij ook de volle mep!

Deze stond al een tijdje op mijn lijstje, en was bovendien de hoogste film uit de top 250 die ik nog niet had gezien, dus ik ben er eens goed voor gaan zitten. Maar oei oei oei wat is deze film een tegenvaller. Niet zozeer door het verhaal of de thema's of moraal (al wordt die er wel heel dik opgelegd - Disney kan daar nog van leren) maar vooral door de regie van Penn. Zelden een film gezien waarin zoveel foute keuzes worden gemaakt.

Het begint al met de keuze om met de chronologie te spelen. Het zal iets met de dagboeken te maken hebben, maar verder is er geen echte gegronde keuze. Want Hirsch in de bus kijkt niet terug op vroeger, het is Penn die gewoon flash backs erin gooit zonder aanwijsbare reden. Wat dus gebeurt is dat het hele verhaal verkipt en gefragmenteerd is. Het vroegere toont wat hoogtepunten en het nu -veruit het meest interessante deel- wordt volledig de nek omgedraaid omdat het steeds zo kort duurt. Die aftakeling van Hirsch, het moment dat hij tot bezinning komt, dat alles had de climax moeten zijn en Alaska is daar een prachtige plek voor. Helaas. Wat ook niet echt helpt is dat de film bijna enkel bestaat uit korte gesprekken, filosofische overpeinzingen en muzikale intermezzo’s. Dat gaat al snel vervelen -zelfs irriteren op den duur- en helpt nooit om een echte band met Hirsch te krijgen. En ja, Eddie Vedder heeft best aardige en fraaie muziek gemaakt voor de film, maar gruwel de gruwel, elk mogelijk moment ramt Penn de muziek op de achtergrond erin. Eén moment van stilte, ja echt één maar,zou erg fijn zijn geweest.

Verder is het allemaal niet bijzonder gefilmd. Als iets al mooi is, dan is het door de schoonheid van de natuur zelf, niet doordat men de camera nu zulke geweldige dingen laat doen. Verder is de film kapot gemonteerd door nooit eens een bezinningsmoment te nemen met een mooi stil rustig shot dat langer duurt dan een seconde over zeven. Verder zit er al te vaak een poging tot mooifilmerij in dat niet mooi is, maar wel toont dat van enige consistentie geen sprake is. Want er zitten vele soorten shots in: vele soorten cameraposities, belichting, nu eens de camera op de schouders, dan weer strak op een statief en al te vaak een shot dat puur om esthetiek genomen lijkt te zijn of omdat met het blijkbaar leuk vond. Gevolg is dat de film aanvoelt als een amateurfilm waarin mensen heel veel ideeën hebben, maar geen idee hoe dat allemaal samen te brengen. Net als een fatsoenlijk verteltempo, dat wordt ook node gemist,vooral ook door de vele muzikale montagesequenties. En Hirsch als hoofdpersoon? Hij is niet slecht, maar hij heeft de kop niet voor de rol en de regisseur niet om echt iets moois te tonen.

Dan is er nog de voice over van zuslief die werkelijk niets toevoegt, er is ook geen enkele reden die te laten spreken, en is de hele film bol van simpele symboliek en übersentimentele meligheid. Hirsch die de goedheid zelve is begint al snel op de zenuwen te werken, maar de vele shots van vrije vogels en vooral dat einde, met Hirsch die terug gaat naar zijn eigen naam en nog in de armen van zijn ouders valt – ik wist niet of ik nu moest lachen of kosten. Wanstaltig noemen we dat.

Nee, op een paar momenten na is dit echt een gedrocht eerste klas, volledig de schuld van Penn overigens. Na 30 minuten had ik er al genoeg van, toen waren er nog twee lange uren te gaan 1,0*.

Net de film bekeken en ik had er stiekem toch wel iets meer verwacht als je de reacties en het aantal sterren bekijkt.

De (natuur)beelden en muziek zijn natuurlijk zeer mooi, maar het verhaal vond ik bij momenten iets te geforceerd. Ik kon niet altijd mijn volledige aandacht bij de film houden. Ook omdat er geen hoogtepunten waren tijdens de film.

Ik twijfelde tussen 3,5 en 4 sterren, maar de 4 sterren die ik geef voor de film zijn verdiend als je naar het totaalpakket kijkt.

je kunt alleen de film zelf beoordelen. het verhaal is namelijk echt gebeurd. dus wanneer je bijvoorbeeld vindt dat de onderwerpen er in te mainstream zijn of het niet waard zijn om over na te denken, zeg je dat ook meteen tegen Christopher McCandless, die hier zijn leven voor gaf. daarom vind ik het persoonlijk heel wat om hier je kritiek op te geven, omdat het een biografie is van iemand. het verhaal stond al vast, daar kan de regisseur niet veel aan doen, maar de manier van filmen, kleurgebruik, muziek etc. dat kan je inderdaad wel beoordelen. voor de rest vind ik het een pracht film!

Voornamelijk meerwaarde vanwege het waargebeurde en de omgeving. Maar los daarvan, nee niet zo goed als ik had gedacht na lovingen van andere. Maar idd wat hier wordt gezegd, in hoeverre kan je dat verwachten? Er moet namelijk voldaan worden aan het echte verhaal.

Wat ik los van de film dan interessanter vind, is de site van Christopher McCandless waar je van alles terug kan vinden!

Nee ik had denk ik toch het boek moeten gaan lezen en de film links laten liggen. Desalniettemin, 3,5 (:

Lange zit maar mooie beelden mooi verhaal en mooie muziek.

Indrukwekkende pure film met prachtige beelden en een mooi verhaal. Het stuk met de oudere man op het einde greep me erg aan.

Heel erg goed gedaan.

Begrijp alleen niet echt waarom er is gekozen voor die flashbacks (om ze zo maar even te noemen). Dit vond ik meer storend dan dat het iets toevoegde.

Uiteindelijk kom ik uit op 4.5 sterren. Een must see die je ook laat nadenken over jezelf.

Indrukwekkende film! Je word meegevoerd door Hirsch , waarbij de prachtige natuurbeelden en de stem van Eddie Vedder veel toevoegen hieraan.

Ik behoor tot het selecte groepje dat "Into the Wild" maar niets vindt. Supertramp wordt totaal onmenselijk voorgesteld: geen enkele slechte eigenschap, altijd enthousiast en in staat om iedereen op zijn pad te betoveren. Als "Into the Wild" een realistische weergave moet voorstellen van een waargebeurd verhaal, dan is deze film in dat opzet zeker niet geslaagd. Komt nog bij dat de symboliek er vingerdik op ligt en dat de klaagzang van zijn zus enorm melig overkomt.

Visueel is het zeker allemaal pracht en praal, maar geromantiseerde beelden maken in se nog geen goeie film. Ik schop tegen menig schenen als ik mijn mening over "Into the Wild" vertel, maar dan zij het zo.

"One bended knee is no way to be free..."

Voor mij niet vaak puntverhogend, maar de filmmuziek is hier zo goed dat ik hem opwaardeer met een vol punt.

Film geeft een rauwe ongeschoren blik op de vrijheid, solitude en anti-consumptie idealen, door de ogen van een getroebleerde welgestelde jong volwassenen.

Eigenlijk ook een roadmovie te noemen.

Prachtige film. Indrukwekkend camerawerk en een ijzersterk verhaal. Voor het zien van de film wist ik niet eens dat dit waargebeurd was waardoor de film nu dus een nog meer indruk op mij maakte. Ik kan mezelf ook volledig vinden in de punten waarom hij besloot op avontuur te gaan waardoor ik helemaal werd meegesleurd in het verhaal.

4,5*

Props voor de locatiescout en degene die het onder de loep neemt. Tel daarbij de roadtrip op die leidt langs allerlei sympathieke buitenbeentjes en je hebt enkele troeven van de film te pakken. Dat ligt iets anders voor de hoofdrol. Enerzijds een fidele vrijbuiter die overal met open armen ontvangen wordt, maar anderzijds is het ook een zelfingenomen, betweterige wijsneus.

Met de wijze waarop de ouders worden geportretteerd, ben je geneigd om met hem mee te gaan, maar deze McCandless is soms lastig te peilen. Het is dat Penn er uiteindelijk doorheen prikt zonder een fors oordeel te vellen. Er is waardering voor zijn ideële acties en hoe hij in het leven staat, maar de hele onderneming is overduidelijk ondoordacht, overmoedig en roekeloos.

Ook een reis waar je een hele rits grote woorden aan kwijt kan. Wat dat betreft wel jammer dat de voice over die nogal eens bezigt. Je hoeft niet alles uit te leggen en het komt af en toe ietwat opdringerig over. De keren dat Penn het aan beelden overlaat, werken beter. Zoals het segment in de verstikkende stad. Dat zegt mij dan wat meer dan veel van wat de zus te vertellen heeft.

Hirsch doet het verder prima, maar je kan niet om de bijrollen heen. Vooral de ontmoeting met de oude Franz is innemend. Zoiets had zomaar kunnen ontaarden in sentimentele drab, maar die Holbrook laat even zien hoe het moet. Met dat aan het eind van de tour, wordt het slot er ook nog wat indringender op. En Penn heeft nog een troef in handen. De soundtrack van Vedder.

Indrukwekkend, Adembenemend en emotioneel! Mooie shots en beelden die je mee nemen op een heel mooie road trip met heel sterke acteerprestaties. De soundtrack is ook fantastisch, wow wat een heerlijke film gewoon

Off topic en persoonlijke aanval verwijderd.

GE-WEL-DIG!!!

En dan 3,5 sterren geven? Hier klopt iets niet.

Ik weet niet precies wat ik van deze film moet vinden.
Ik vind het mooi dat het gebaseerd is op een waargebeurd verhaal.
Het is heel erg mooi in beeld gebracht met al die natuurbeelden, het jagen en het reizen, bijpassende soundtrack die erg mooi is. Ik vind de hoofdrolspeler ook erg goed acteren. Alleen vind ik het einde jammer Ik had zo gehoopt dat hij thuis zou komen en zijn ouders en zus weer in de armen zou rennen... Ik denk dat ik toch meer van de happy endings ben.