Where the Wild Things Are (2009)

Erg goed en mooi gemaakte productie. Maar naar mijn mening geen kinderfilm. Het verhaal is somber en erg langzaam. Het blijft voor mijzelf net voldoende boeien. Ik kan mij voorstelling dat de jonge kijker hier weinig plezier aan zal beleven.

Gaat deze film in de IMAX draaien?

Ben persoonlijk geen enorme fan van dit soort fantasieverhaaltjes maar toch genoten van deze Where The Wild Things Are. Een bijzonder lieve prent waarbij de magie me evenwel niet helemaal te pakken kreeg waardoor ik blijf steken op (een mooie) 3*.

Visueel bij momenten nochtans erg sterk in mijn ogen, met veel hand-held shots badend in magic hour-licht en ook die grote knuffelberen zien er geweldig snoezig uit. Heel goed idee overigens om Gandolfini en Whitaker in te schakelen voor de stemmen van die loebassen! Ook hoofdrolspeler Max Records overtuigt als soms pisnijdig maar gevoelig baasje.

Het probleem ligt echter wat bij het verhaal: zoals aangegeven zijn de ontwikkelingen redelijk saai en Where The Wild Things Are moet het wat mij betreft dan ook vooral hebben van de aaibaarheid. Prachtig slot wel: geen nodeloos gerek, gewoon een ontroerend moment waarbij zoon en moeder elkaar terug hebben gevonden. De manier waarop Catherine Keener op het einde haar ogen sluit deed m'n adem toch stokken, mede omwille van de begeleidende melancholische muziek. Vond de soundtrack trouwens over het geheel best geslaagd.

Prima filmpje.

Geen verhaal in....dan heb je het denk ik niet begrepen.

Tot aan de beesten een aardige film daarna ging het hard achteruit.

Zonet een reclame op TV over deze film : 'Nu al de beste film van 2010'.

Lijkt me wat overdreven, maar ik ben zeker benieuwd alhoewel het niet echt mijn genre is.

maar er zat simpelweg geen verhaal in.

Door dit soort reacties krijg ik er steeds meer zin in.

Geheel terecht. Fantasievolle en fantasierijke film. Ook erg mooi op groot scherm.

Maar voor een solide verhaal moet je deze inderdaad niet kijken. Niet dat het verder wat uitmaakt.

Ik zal het straks merken. Heb er in ieder geval erg veel zin in.

Ik begin er ondanks de nogal wisselende reacties ook steeds meer zin in te krijgen. Het boek heb ik nooit gelezen, maar dit lijkt me perfecte materie voor Jonze.

Zeer diepzinnig, want de meeste mensen zeggen juist niet voor kinderen

Heerlijk, deze aanpak van Jonze. Nihilistisch, eerlijk filmpje dat mij zeer overtuigde met zijn design van de tastbare monsters. Jonze begrijpt hoe cgi ten goede van deze film te gebruiken. Zo zie ik het graag. Bijzonder ook de akoestische score doorheen de film die samen met de losse en karakteristieke regie voor een zeer mooi post modern sprookje zorgt. Een ode aan de jeugd.

4*

Prachtige poster, film iets minder.

Vooral de monsters vond ik lelijk. Carol valt wel nog mee, lijkt dan ook een beetje op Totoro en die kat uit Alice in Wonderland. Gandolfini's accentje zorgde ook best voor een meerwaarde.

Verhaalstructuur is wel een beetje brak; iets te veel herhaling, iets te kinderachtig, wat ergens wel bij de film past, maar de formule schemerde toch net iets te veel door naar mijn goesting. Vooral Jonze moet beter kunnen, al is het 'slechts' een kinderfilm.

Wel sterk hoe Jonze muziek gebruikt, wat de film steeds weer voorziet van een kinderlijk naïef sfeertje. Af en toe ook visueel indrukwekkend, vooral opvallend beweeglijke camera bij momenten. Oorlogsscène was dan ook een waar genot.

Zeker een leuke film, jammer van de schoonheidsfoutjes. Was trouwens ook de eerste keer dat ik alleen, met vriendin, in de cinemazaal zat.

3,5*

Weet je zeker dat het de camera was die bewoog?

De derde Jonze en de verwachtingen waren toch weer hoog gestegen. Ben nu niet zijn grootste fan, maar hij weet telkens met iets absurds te komen, zonder over de top te gaan. Eigenlijk werkt dat hier weer net zo. Where the Wild Things Are mag dan wel een resem aan grote wollige beesten bevatten, echt gek wordt daar niet over gedaan (zo wordt - gelukkig! - in het midden gelaten of het nu een fantasiewereld of een 'echte' wereld is). Jonze verwacht gewoon dat de kijker wel lekker meegaat in Max's wereld(beeld(?)).

Mijn probleem zat hem een beetje in het feit dat ik het allemaal best geloofde, maar niet elke situatie even interessant/lief/vrolijk/mooi/indrukwekkend vond, en dus de film al snel een beetje liet voortkabbelen. En dan vond ik eigenlijk die scene in zijn eigen iglo, op het begin nog het mooist. Wel valt er genoeg lol te beleven en zijn het vooral die droopy wenkbrauwen van de beesten die echt ontroerend zijn. Het zijn van die kinderen-die-serieus-doen-als-volwassenen.
De klik was er bij mij net niet helemaal, maar dit is wel een bijzondere film. Zelfs best grootst qua opzet (net als bij Kaufman's Synecdoche, New York vroeg ik me hier af hoe ze het voor elkaar krijgen, het budget kan toch nooit gigantisch zijn geweest?).

Dit was een big budget-film. Bijna een wonder dat dat heeft kunnen gebeuren met iemand als Jonze aan het roer. Hij heeft dan ook aardig moeten vechten om inspraak te houden bij deze film. In de VS was het trouwens een behoorlijke hit en de film is dik uit de kosten.

A-ha, dat verklaard wel wat, want het zag er soms onwaarschijnlijk groots uit (en dan is niet te zien of het om live-action of CGI gaat).

Wow wat een laag cijfer hier...

Mooi gemaakte volwassen kinderfilm waarin het kind van dienst eens geen snoezepoes is, maar een compleet persoon vol nukken en gebreken. Zijn avonturen zijn weinig verheffend, maar vermakelijk, en het einde ontroerde me toch wel. Aparte art direction/design en verder de beste soundtrack in tijden.

3,5*.

Heerlijke film.

Magisch tripje door een land vol grote, wilde en wat enge monsters. De link met Totoro is enigszins begrijpelijk, hoewel die 100% zachtaardig is, terwijl deze monsters toch echt valser zijn. Films zijn verder ook absoluut niet te vergelijken.

Jonze flikt het toch maar weer. De Monsters zijn geniaal vormgegeven. Perfecte mix tussen pak en CG, die ervoor zorgt dat ze gek "echt" lijken terwijl het toch ook duidelijk mensen in pakken zijn.

Verder lekker tempo en heerlijk freewheelend. Geen strikte narratief, geforceerd moraaltje of happy brol die het weer tot een pure kinderfilm maakt. En toch genoeg raakvlakken voor kinderen om niet verveeld te raken.

4.5*, dik van genoten, magisch uitstapje. En een uitgebreide review natuurlijk.

Grappig, heb het zelf geen moment bekeken als zijnde een kinderfilm. Maar ik zou mijn kinderen later dit veel liever laten zien dan menig ander kinderfilm. Ik zou dit vroeger in ieder geval hebben verslonden.

Heb eigenlijk wel weer zin in een herkijk.

Dat vraagt de film inderdaad ook niet, maar het blijft natuurlijk wel een film gebaseerd op een kinderboek over een klein jongetje tussen een hoop fuzzy beesten.

Nee, dat realiseer ik me ook wel. Maar zodra je een film aanzet telt alleen de ervaring nog. Films als Narnia en Harry Potter (om even jouw uitgebreide review aan te halen) dragen ook tijdens het kijken nog enigzins het stempel 'kinderfilm', Where The Wild Things Are niet.

Edit: Maar dat dan ook te maken met hoe de gemiddelde kinderfilm tegenwoordig in elkaar steekt. Net als dat ik mijn kinderen liever een Ghibli dan een Pixar laat zien (alhoewel je aan Pixar sneller een kinderfilm herkent).. Maar dat is wellicht een andere discussie

Hmmm... Maakt me nog nieuwsgieriger dan dat ik al was. Ga hem dan ook zeker in de bioscoop bekijken!

de kinderen vonden hem geen reet aan..

Zie al een paar keer voorbij komen dat het ontbreken van een verhaal als een gemis wordt ervaren. Maar in dit sprookje is Max de baas of, in dit geval, koning. En Max is een kind en daarom super egoïstisch, volstrekt arbitrair en ogenschijnlijk onredelijk boos . Het mag daarom ook niet echt een verrassing zijn dat elke vorm van een logische verhaallijn ontbreekt. Als er een fort moet worden gebouwd, wordt er een fort gebouwd. Als het tijd is voor een moddergevecht, wordt er een moddergevecht gehouden. Dat hierbij het idee en de uitwerking daarvan leuker is dan het uiteindelijke resultaat is zeer herkenbaar van vroeger.

Ouder worden is echter onontkoombaar en hoe fijn het ook is om hutten te vernietigen als er iets naars gebeurd, ook in de monsterwereld wordt Max geconfronteerd met aandacht die gedeeld/verdeeld moet worden en stervende zonnen. Had van tevoren verwacht dat hierbij steeds geswitcht zou worden tussen de wereld van Max en de echte wereld. Dit zou waarschijnlijk ook een stuk minder kritiek opleveren ten aanzien van het ontbrekende verhaal. Goede keus van Jonze om dit niet te doen en alles te laten afspelen in de wereld van Max. Stuk interessanter en authentieker. Levert ook erg leuke dialogen op:

K.W.: So obviously, you have no home or family?

Max: I have one of those but...

K.W.: Did you ate them all?

Max: No!! No, I just bit one of them, that's all...

Als er aan het einde van het verhaal toch geen alwetende koning blijkt te zijn, is het ontroerend om te zien hoe Max hier zijn berusting in kan vinden en daarmee een stukje ouder is geworden. Dat de film er visueel erg mooi uitziet is ook al meerdere keren gezegd en kan ik alleen maar beamen.

4*

ja klopt ze haakten op een gegeven moment af

redelijk filmpje over 'n fantasy wereld.

Een waar genot, deze film. Ik twijfelde eerst of ik wel zou gaan kijken, maar Onderhonds lovende recensie heeft me over de streep getrokken, en gelukkig Ik ken het boek natuurlijk al jaren (typisch zo een van die boekjes die bij het herlezen plotseling een aantal dimensies extra blijken te hebben trouwens, heb het vroeger altijd vrij letterlijk opgevat).

Eén groot probleem heb ik met de film: het allerbeste stuk in het boek is hoe Max' kamer in vier stappen verandert in een bos, die tekeningen behoren tot het allermooiste dat ik ken en ik ben altijd zot geweest van het idee - in de film hiervan geen sprake... Enorm zonde!

Maar het goede nieuws, al meermaals herhaald hier: de film is absoluut heerlijk, de monsters zien er om ter best uit en ik heb nog maar zelden zo'n realistische personages in een film weten neerzetten (al zijn het dan kinderen) - elke reactie is gewoon perfect, het duurde dan ook maar een halve minuut voor ik mee was in de hele kinderlijke logica. Nu al een van de beste films van het jaar!

Dit vind ik nou weer typisch zo'n film waarvan het boek goed is maar de film zelf helemaal niks aan is. Ik heb geen enkel moment het gevoel gehad dat de film me meetrok in het verhaal, jammer want aan het jonge acteurtje lag het niet, die speelde zijn rol meer dan verdienstelijk. Maar het geheel genomen is het naar mijn mening een film om heel snel te vergeten. Heb hem nu 2 keer gezien maar nee het blijft gewoon een heel zwak geheel.Alleen al die zgn monsters, het ziet er wel zo goedkoop en nep uit dat het alleen daardoor al moeilijk word om de film een beetje serieus te nemen.. Maar laat je vooral niet ontmoedigen door mij om de film te gaan kijken, want er zijn er ook genoeg die het een waar genot noemen, dus de meningen zullen zoals altijd weer verdeeld zijn.

Sluit me aan bij de vele voor mij, maar de beesten/dieren zijn echt te vaag voor woorden! Vooral als ze gaan praten lijkt het wel alsof je naar een aflevering van de fabeltjeskrant zit te kijken, met bijbehorende techniek.

Hoop dat het boek beter is, maar in dit geval moet dat niet al te moeiijk zijn.