Where the Wild Things Are (2009)

Er valt weinig te snappen van het verhaal, want die bestaat uit vrijwel niets. Het is de realistische fantasie van een jongetje in die leeftijdscatagorie. Ik denk dat het dus juist voor de kinderen zo leuk is omdat het vrij herkenbaar kan zijn. Ik geloof namelijk niet dat de fantasie van kinderen altijd helemaal losslaat in tal van onmogelijkheden maar zoals hier toch vaak bij de realiteit blijft.

Dat vind ik zo mooi hieraan, als je het zo intreperteert iig , kan natuurlijk ook anders.

Best een mooie film,alleen het was net te traag jammer genoeg.

Ik denk dat kinderen de monsters alleen leuk vinden en dat de film voor hun net iets te langdradig is, en dat ze het verhaal niet helemaal snappen, maar iedereen kan een film op een andere manier opvatten en dat is het leuke ervan , ik ben nu eigenlijk wel benieuwd. I kzal hem eens kopen en aan mijn nichtje en neefje laten zien

is dit nu echt een kinderfilm of ook geschikt voor de wat ouderen (ben zelf 22) onder ons?

22 kan nog wel

Ja maakt toch niet uit?

Is zelfs geen kinderfilm vind ik zelf.. Er zit veel meer achter dan alleen een stel monsters en een klein kind.

10 tot 30 is perfect.

Zeer geslaagde film.

Dit is niet een normale kinderfilm a la Walt Disney, maar we stappen daadwerkelijk de innerlijke kinderwereld binnen.
Die is niet altijd even fraai.

Het is niet zo moeilijk om te snappen dat al die monsters delen van het jongetje zelf zijn. Zijn goede en slechte kanten, gemeen en leuk, negatief en warm, stil en luidruchtig, agressief en timide.
.
Natuurlijk is HIJ daar koning, want die onderdanen zijn delen van hemzelf, die hebben leiding nodig! Hij moet ermee leren omgaan, en dat gaat niet altijd even makkelijk.

Dit is het verhaal van iedere mens die zichzelf moet leren kennen, wat zich voor het eerst manifesteerd als je kind bent, dan zijn die delen ook het puurst.

De "monsters" voelen echt aan, evenals Max, je kunt met ze meevoelen.

Uiteindelijk keert hij terug en omhelst zijn moeder, als een kind wat snel een stuk wijzer is geworden. Dit voelt niet gekunsteld aan, maar echt.

Een klein meesterwerkje.

Ubercute deze film. Geweldige introductie van die beesten die er allemaal zeer tof uitzien, erg lollig dat spelletjes en dergelijke ook. Visueel stelde de film in het begin wat teleur (vooral qua kleurgebruik) maar er werden af en toe prachtige dingen getoverd op dat eilandje met daarbij beholpen door een mooie dromerige soundtrack. Het verhaaltje verloor echter na een uurtje z'n magie en dan ziet je uiteindelijk te hopen op iets wat niet komt. Maar toch, een aangename kijkervaring en kan bij herziening eventueel omhoog. 3,5*

Ubercute?!

Zo schattig zijn die monsters niet evenals Max. Nog maar eens kijken dan.

Het heeft ten alle tijden wel wat aandoenlijks . Misschien niet direct in het uiterlijk, maar de manier waarop Max zichzelf neerzet als baasje onder die monsters heeft dat wel over zich.

Niet schattig? Ik had aanhoudend een grijns op m'n gezicht om die beesten. Af en toe zelfs hardop gelachen. Verre van eng of iets dergelijks.

Dat kind is inderdaad allesbehalve schattig.

Suffe film.Misschien leuk voor kinderen?Ik had heeeel veel moeite hem af te kijken in ieder geval.

1

Ik snap, gezien je top 10, dan ook niet waarom je je überhaupt aan deze film hebt gewaagd...

Film kon me niet boeien. Grote moeite met afkijken. Zelf houd ik meer van films met een verhaal erin. De beesten zijn wel leuk gemaakt. 2.0 sterren (vanwege het ontbreken van plot en verhaal).

Mooie film, waarin de fantasiewereld van max leuk uitgebeeld word. de monsters staan naar mijn mening allemaal voor een deel van max. mooi om te zien hoe de jongen de realiteit probeert te ontvluchten, en koning word in zijn eigen wereld. visueel een goede film, maar jammer dat het iets aan verhaal ontbreekt. verder wel goed acteerwerk. 3 sterren.

Fijne film over een kind dat worstelt met zijn problemen en daar niet mee overweg kan - zijn moeder die andere mannen ontmoet, het idee hebben te weinig aandacht te krijgen, etc.

Een (pure) kinderfilm wil ik dit toch niet noemen; de scenes die erom doen voor een kind zijn 1) het ophopen van de beesten, alwaar ze gaan slapen - heerlijk fantasierijk - een scene om meerdere malen te zien 2) het moddergevecht 3) enkele korte overige scenes met de poppen. Het psychische gedeelte gaat het kind natuurlijk voorbij. Toch kan de hele sfeer rondom de film intrigerend zijn voor een kind; de aanhoudende druk/vijandelijkheid van de beesten, het uiterlijk/vormgeving van de beesten zelf.

Een verhaal dat tegelijkertijd luchtig is, omdat het niet echt een zwaar verhaal bevat.

Max Records kan acteren, doet het zeer goed, maar - het zal de rol zelf zijn - komt ook vaak erg irritant over. Een mannelijke versie van Ellen Page, zeg maar.

Een ruime 3,5*. Misschien bij herziening wel hoger, visueel was het een plaatje en fantasie kan me niet rijk genoeg zijn.

Hele interessante film over de fantasie van een kereltje waarin je je best makkelijk kan herkennen.

Ik in ieder geval wel. Veel fantasie, dagenlang op je kamer spelen, buiten spelen.. En natuurlijk een oudere zus. Op een gegeven moment komt de dag dat je zus met haar vriendinnen gaat spelen en jij blijft alleen achter. Je voelt je opeens wat eenzamer. Vervolgens uit je je frustaties naar je moeder toe, tot een punt waar jij echt zelf gelooft dat jouw onrecht is toegedaan (als je later terugdenkt blijkt maar eens hoe fout je het had: net als Max in deze film uiteraard). Vervolgens dan keihard wegrennen. Enige verschil was dat ik na een kwartiertje altijd wel met de staart tussen de benen terug kwam (iets wat nog leuk is verwerkt in het pakje van Max).

Jonze grijpt zo'n situatie juist aan om een hele nieuwe fantasiewereld te creeëren. Op het eerste gezicht lijkt alles vlot te lopen. Maar Max leert wat belangrijke lessen. Je kunt nooit iedereen te vriend houden. Er zijn altijd wel essentiële verschillen tussen mensen. Maar belangrijker, er zijn ook grote overeenkomsten (de pile waarin ze slapen). Sterker nog, de karakters uit de fictieve wereld vormen allemaal een deel van Max. Zo is Max ook zeker een stier, stilletjes op de achtergrond (terwijl z'n zus alle aandacht krijgt). Maar uiteraard is Max ook de brutale leeuw, lekker tegen de schenen schoppen en doen wat je wilt. En ook is vooral de geit te herkennen: niet worden begrepen door de omgeving (m.n. zijn moeder). Zo is geen enkele persoon te beschrijven in een handvol karaktereigenschappen. Dat lijkt een beetje de belangrijkste les te zijn. Probeer niet aan je voorbeelden te voldoen, want dit zal nooit lukken. Max wilde de perfecte koning worden, alleen bleek dit gewoon onmogelijk. Uit de geschiedenis bleek dat eigenlijk geen van de beesten een perfecte koning was (allemaal opgegeten ).

Uiteindelijk is het dus doel hoe je eigenlijk je eigen karaktereigenschappen (in de vorm van de beestjes) een eigen plek geeft en ook zeker luistert ernaar.

Visueel vond ik het erg prettig om naar te kijken. Vooral de scenes waar Max door de natuur rent, brede glimlach en de zonnestralen schijnen de camera in. Op de achtergrond zie je z'n grote vrienden precies hetzelfde doen. Ideaal.

Echter, het allersterkste van de film vind ik echt de muziek. De lekkere folk/indie past echt perfect bij de sfeer. Ik zou bijna zeggen dat de muziek op sommige momenten belangrijker is dan de film. Stiekem komt dit ook omdat er niet altijd teveel gebeurd in de fantasy world, maar ook vooral omdat de Scandinavisch-achtige folk het gevoel van de film perfect weergeeft.

Vooralsnog een 3.5, misschien na herziening een stijging.

Qua plot stelt het niks voor, maar omdat Jonze dit weet zit de gecreëerde wereld vol met sfeer, fantastische beesten en veel warmte en passages die de fantasie prikkelen. Snap ook niet al te best waarom dit tussen de kinderfilms ligt, want de belangrijkste doelgroep lijkt mij die van boven de 18 jaar. Anyway, een werkje om te knuffelen!

Het verhaal is te eenvoudig om er iets zinnigs over te zeggen, maar de moraal van dit verhaal zit er diep in gestoken en dat is het belangrijkste. De film is dus mooi en neemt genoeg tijd om op te bouwen, zonder onnodig uitgerekt te worden.

Het einde is wat aan de droeve kant, maar sluit op een originele manier af. Mooi hoe de waarden 'blijf jezelf" en "oost west, thuis best" hier zijn weergegeven.

De wezens en de prachtige landschappen zijn een ander groot pluspunt. Ook de muziek had een speciaal en dromerig tintje. Mooie fantasy film dus. Zeker niet kinderachtig, is ook pas voor + 9-jarigen, dat staat op de kaft en vind ik een gepaste leeftijd. Al zullen ze waarschijnlijk nog iets ouder moeten zijn om de werkelijke betekenis van deze film te begrijpen.

Wat een vreemde film!

Het jongetje kon ik van begin af aan niet uitstaan...

Toen ik de monsters zag dacht ik 'wat een crappy CGI'...

Het verhaal is vrij eenvoudig...

Het middelste deel lijkt zelfs nergens over te gaan...

Maar toch... toch wist deze film mij diep te raken! En dat is best bizar voor een film die je eerst helemaal niet aanspreekt.

Ja... een vreemde film, maar wel lekker!

3,5 *

Nog maar ff mee schrijven hier.

Ik snap niet dat veel het verhaal niet zien dat zo duidelijk als wat is.

Het verhaal maakt duidelijk wat er in gedachten is bij een kind dat eenzaam opgroeit en eigenlijk zichzelf afsluit voor de realiteit van het leven en zo zijn eigen wereld creëert zodat hij niet meer eenzaam hoeft te zijn. De monsters zijn zijn eigen ik maar dan uitgebeeld in verschillende personages.

Geweldige film waarvan er maar weinig zijn die hem echt begrijpen.

Ontroerend maar ook heel depressief.

Bijzonder beeldend en fantasierijk werkje. Jonze weet wederom een unieke sfeer te creëren. Absoluut een van de meest interessante regisseurs van dit moment. Van dit kinderboek maakt hij een vertelling die vooral volwassenen zal beroeren. Hele dikke 4* met kans op verhoging.

Nee, deze kon me niet boeien.

Het verhaal is flinterdun, het visuele vond ik ook wel matig en bovendien duurde de film vrij kort.

Wellicht dat ik wat meer van de ingewikkeldere plots houd.

Goed idee: heel goed uitgewerkt op het gebied van visuele verbeeldingskracht en dialogen. Ook acteerprestaties behoorlijk. Maar ik had het gevoel dat er meer getoond moest worden van Max in de echte wereld om de rest van de gebeurtenissen met de maximonsters beter te kunnen begrijpen. Maar ik heb ervan genoten en het was emotioneel meeslepend zonder goedkoop of vals sentiment. Dat is veel waard !

Weinig trailers die me de laatste jaren meer lekker hebben gemaakt voor een film als de trailer van deze film. Je kon gelijk al zien dat de film iets unieks had. De vrij opvallend gekozen soundtrack, de kleuren en het cinematografie van de film, zelfs het lettertype. En natuurlijk de prachtig vormgegeven beesten en mooie locaties. CGI voegt zelden wat toe aan een film, hier hebben ze het heel slim gecombineerd met enorme kostuums, en het ziet er echt fantastisch uit.

Max Records doet het toch behoorlijk goed voor een kindacteur. Waarschijnlijk ook omdat hij het kind mag spelen dat hij ook is, en niet een vroegwijze koter met net wat te mooie oneliners of komische momentjes. De film roept het gevoel van kind zijn ook echt op, evenals het gevoel van eenzaamheid. Aanvankelijk herinnerde ik me het boek trouwens niet. Het kwam pas naar boven toen ik de Nederlandse titel Max en de Maximonsters hoorde en de cover zag.

De dialogen zijn vaak erg leuk en krijgen naar mijn mening niet helemaal de lof die ze verdienen. De film is eigenlijk niet eens voor kinderen bestemd, heeft ook zijn wat meer donkere momenten, en elk shot is werkelijk prachtig. Vaak komt dat al door zaken als het camerawerk (erg veel handcamera), de kleuren of lichtinval. De monsters zelf zijn ook erg leuk. Ze hebben echt allemaal hun eigen persoonlijkheid meegekregen en komen helemaal tot leven, en vertegenwoordigen de personen of persoonlijkheden uit het echte leven van Max, waaronder hijzelf.

Voor mij is dit misschien wel de beste kinderboekverfilming die ik heb gezien denk ik. Net als het boek lekker fantasievol en daarnaast ook een film met zijn eigen gezicht, plus een ontroerend einde. Wonderlijk ook hoe de mooie plaatjes nooit gaan irriteren of kitscherig voelen. De emoties van de monsters komen sterk over en leuk dat Gandolfini en Ambrose uit The Sopranos en Six Feet Under tot de voice-actors behoren. Paul Dano is misschien nog wel de beste met zijn zachtaardige rol.

De film verdient wel een hoger gemiddelde wat mij betreft, maar misschien scoort hij wel niet zo goed doordat de film zijn afwijkingen heeft van wat "standaard" is. Maar daar schuilt voor mij juist een groot deel van zijn kracht in.

Veel vermakelijker dat gedacht, met originele wezens een redelijk verhaal en leuke soundtrack.

Je moet vooral geen vragen gaan stellen bij deze film, want dan slaat het nergens meer op.

Verder gewoon plezierig weg te kijken. Het drama gedeelte is bovendien helemaal niet storend (in tegenstelling tot vele andere van dit soort films), dus deze film verdient een ruime voldoende.

Hoezo geen moeilijke vragen stellen? Ik vind juist wel knap dat Jonze op een subtiele, haast kinderlijke manier toch volwassen thema's aansnijdt.

De monsters zijn niet met CGI gemaakt, alleen hun gezichtsuitdrukkingen:P de monsters zijn gemaakt door de Jim Henson company bekend van de muppets;)