In the Electric Mist (2009)

Veel lauwe reacties en een erg laag gemiddelde, verbaast me toch wel enigzins. 'k Vind In The Electric Mist namelijk een zeer sfeervolle, intelligent gemaakte prent, compleet doordrongen van de Amerikaanse cultuur.

Een enigzins traditionele film, die aandoet als een moderne film noir. Heel veel sfeer dus. Ook al omdat de locatie, New Iberia Bayou met zijn vele mistige moerassen, je meteen onderdompelt in die zompige atmosfeer. Wat ook geldt voor de mysterieuze soundtrack.

In The Electric Mist is naar mijn gevoel dan ook eerder een karakterstudie dan een plotgedreven film en wordt hierbij geweldig geholpen door een alweer sublieme Tommy Lee Jones: in het echte leven zou het geen makkelijke mens zijn, maar als acteur zie ik hem graag bezig. De rol van Robicheaux is 'm echt op het lijf geschreven.

Door het lage gemiddelde hier waren mijn verwachtingen niet echt hoog gespannen, maar Bernard Tavernier levert toch één van de betere films van het jaar af in mijn ogen. Dikke 3,5*

US versie gezien. Toch een wat zielloze thriller. Misschien hebben de uitgeknipte 15 minuten hier iets mee te maken? Een detective onderzoekt twee moorden, dat van een jong meisje en dat van een slaaf, die 40 jaar terug neergeknald werd.
TLJ draait de hele film door rondjes, van de ene mogelijke verdachte naar de andere, en puzzelt een uiteindelijk vrij eenvoudige enquête in elkaar. Dat zijn dochtertje gekidnapt wordt op het einde is een weinig originele twist . Voeg daar nog een beetje magisch realisme aan toe en je hebt ITEM.

Veruit het meest vervelende is de montage. Op een bepaald moment ondervraagt de detective een bepaalde Goldman (John Sayles in een acteerprestatie) en stelt hem een vraag, waarop de actie naar een andere scène verspringt. Als kijker verwachtte ik toch wel een antwoord. En dan heb je ook nog scènes die amper enkele seconden duren.

Ik hoop dat de director's cut iets beter is, want dit kon maar net door de beugel.

Hierbij iets meer dan.

Las pas op de aftiteling pas dat het geheel een boekverfilming was, maar dit was al vrij snel duidelijk, door de suffige voice-over en het hele hersenspinsel gedoe rondom de generaal.

De film blijft helaas hangen tussen een net niet spannende whodunit en een weinig geslaagd psychologisch drama. Het duurt dan ook immens lang voordat er eens een punt gemaakt wordt in de film en als dan blijkt dat het uiteindelijke punt al 1001 keer gemaakt is in andere films -en deze dus vrij weinig bij draagt- is de kous voor mij af.

En wanneer wordt Jones eens niet gecast als zure, oude brompot?

2*

De Amerikaanse DVD-cut.

Al ben ik na het zien daarvan wel benieuwd naar de versie van de regisseur. De film zwalkt namelijk een beetje.

Dit heeft met name te maken met de plotontknoping van de moord op de meisjes. Veel meer dan matig en flauw kan ik er niet van maken. Ook stomtoevallig natuurlijk dat de 2e zaak van detective Tommy er zo nauw mee samenhangt. Of niet?

Anyway, de film is zeer onderhoudend en kent naast een aantal belachelijke en twijfelachtige acteerprestaties, enorm veel sfeer. En een fenomenale soundtrack. Bekeek en beluisterde in geval van nood (alhoewel) e.e.a. in de stereo-optie en moet kwijt dat de audio erg mooi gemixed was.

Redelijk.

Ik houd best van "moord onderzoek" filmpjes, maar in the Electric Mist is toch te langdradig en te saai.

Het begint lekker rustig allemaal, vind ik helemaal niet erg in dit soort films, alleen hetkan ook te lang duren hoor.

Er zit niet echt een lijn in de film, het springt hotseknots van de ene naar de andere scene.

Na elke ondervraging zou je denken dat Jones wat ermee zou doen, alleen ging het opeens naar het andere onderzoek over en leek het alsof ie niks met de hints hebben gedaan.

Ook zijn er teveel bijrollen die niks toevoegen, het is te lastig om al die namen te onthouden.

Het lijkt teveel los zand allemaal. Tegen het einde komt het wel enigzins allemaal bij elkaar, alleen boeit het je totaal niet meer.

Het einde was dus ook totaal niet bevredigend voor mij, ik had echt zoiets van: "is dit nou het antwoord waar we al ruim anderhalf uur naar op zoek waren?"

Zijn er positieve punten? Ja natuurlijk, de film zit vol mooie plaatjes en de camerahoeken die gebruikt worden zijn ook interessant.

Alleen dit weegt bij lange na niet op tegen het zwakke script, zoals eerder al is vermeld, het lijkt eerder op een serie dan op een film.

Het is te traag, te vaag en onsamenhangend.

2*

De 102 minuten-versie gezien.

Broos en sfeervol. Op audiovisueel vlak een genot. Louisiana staat er prachtig op met warme beelden van de drassige natuur en het klamme leven, nog eens ondersteund met passende Cajun- en bluesdeuntjes. Ondanks de brute moorden houdt Tavernier het veelal bij een ingetogen aanpak waar hij meer oog voor ambiance dan voor adrenaline lijkt te hebben. Zo weet hij ook de gevolgen van die orkaan nog even onder de aandacht te brengen. Southern comfort door de ogen van een Fransman, het lijkt wel een ode.

Verhalend bloeit het wat minder. Het voelt alsof er enkele zaken verloren zijn gegaan tussen boek en film en/of wellicht tussen lange en korte versie. Niet alles wordt even logisch aan elkaar geplakt, het komt wat brokkelig over. Wie een denderende klopjacht op de dader(s) verwacht, zal sowieso bedrogen uitkomen. Het gaat hier vooral om een drama dat zich toespitst op een agent met een nogal wankel karakter en verleden. Echt ontbolsteren wil dat dus niet.

Niettemin heeft het in combinatie met de fraaie setting en een paar interessante acteurs, een sluimerende aantrekkingskracht die de film blijft beheersen. Wat mij betreft genoeg om 102 minuten geboeid door te komen. Dat kwartiertje extra pik ik zeker nog eens mee.

27 graden+ buiten en dat komt mooi uit bij deze film die zich 's zomers in Louisiana afspeelt.

Broeierige film met loom tempo en relatief meer aandacht voor de personages en sfeer dan voor het brengen van een pure actie.

Buddy Guy en Levon Helm (The Band) doen ook mee in kleine rolletjes, muziek van de labels Rounder en Arhoolie op de soundtrack.

Toevallig net een roman van James Lee Burke uitgelezen en voor de film het Black Flag-live-album "Who's Got The 10 1/2?" gedraaid.

En Black Flag-bassiste Kira blijkt hier aan de dialogen te hebben meegeschreven.

Right Place Right Time schijnbaar, maar hou er rekening mee dat Tavernier een Franse regisseur is wiens films dus veel meer een Europees tempo hebben dan een Hollywood-stijl.

Ik hou wel van dit soort films. Tegenwoordig nemen films de tijd niet meer om hun verhaal te doen of wat sfeer te scheppen. Het moet allemaal flitsen of het is al direct 'slaapverwekkend' en 'saai'. Zolang het acteerwerk goed is en het verhaal in orde, hoeft dat van mij niet flitsend te zijn. Tommy Lee Jones heeft wel betere films, maar toch past hij wel in deze rollen. Ik heb er in elk geval van kunnen genieten.

Inderdaad een onderhoudende thriller maar ook niet meer dan dat. De beelden van Lousiana zagen er regelmatig fraai uit en Tommy Lee Jones deed het goed in zijn rol (dit soort rollen zijn hem ook op het lijf geschreven) als detective maar jammer genoeg zat ik bij deze thriller met aardige cast (ook goede rol van John Goodman) niet op het puntje van mijn stoel en was de film al voorbij zonder dat het spannend werd. Men had naar mijn gevoel meer uit deze film kunnen halen.

De beelden van een zompig Louisiana bezorgen de film geen voldoende. Weinig overtuigende boekverfilming inclusief gare voice-over. Een film die een rommelige indruk maakt. Het wordt voor mij nooit spannend.

Twee en ½ sterretje

PS de filmbeschrijving schrijft Lousiana in plaats van Louisiana dit is onjuist

Standaard thriller met prima acteerwerk maar een nietszeggend scenario.

Redelijk.

Matige thriller over een politie onderzoek naar de moord op een jonge prostitue. Het verhaal is verre van origineel en ook niet bijster interessant. Wat de film nog wel het bekijken waard maakt is de broeierige sfeer die voornamelijk bepaald wordt door de locatie: Louisiana in de nasleep van orkaan Katrina. Ook de voice-over van het hoofdpersonage geeft de film een film-noir-tintje mee. Verder een goeie cast waarbij John Goodman best wat meer in beeld had mogen komen.

Alles behalve boeiend. Het is een vrij doorsnee politie-onderzoekje waarbij we talloze mensen een bezoekje mogen brengen om de moord op te kunnen lossen. Tommy Lee Jones doet het wel aardig maar heeft hier maar weinig ruimte om echt indruk te kunnen maken. Bijrollen worden vrij saai ingevuld en ook de generaal in het bos vond ik maar weinig toevoegen. Er is verder niet zoveel nagedacht over de genomen shots en het lijkt allemaal redelijk vlug in elkaar gezet.
Nee... het is te mager.

Sfeervolle film met een aardige rol van Jones, al is zijn rol weinig verrassend meer. De setting, muziek en de vertolkingen zijn belangrijker dan het verhaal. Weinig mis mee en het kijkt lekker weg, toch kent de film wel wat zwakke momenten (vooral met die acteur). Er had wel wat meer in gezeten en de vertolking van Jones is wat pretentieus, maar desondanks een prima film.

Goede film met een fijne grauwe sfeer en mooie natuur.

Een verhaal waarbij je niet weet wie of wat de dader is en daarom heeft de film ook een fijne opbouw.

Het acteerwerk is ook goed en Tommy speelt zoals altijd een prima rol.

3,5 ster

Deze had ik een tijd geleden al gezien, en onthouden dat ik het een prettige film vond. Dus toen ik de Director's Cut zag liggen leek me dat een mooie gelegenheid om nog eens te kijken. Of die DC nou daadwerkelijk wat toevoegt kan ik niet echt zeggen - zo goed herinner ik me de vorige kijkbeurt nou ook weer niet. Maar wel de bevestiging van dat ik het goed onthouden had.

Want het is een mooie film, haast meer een sfeertekening haast dan een verhaal. De sfeer is zo sterk dat dat het verhaal haast op de tweede plaats zet. Terwijl het verhaal er toch wel degelijk is, en zelfs ook spannend wordt - en ook nog eens versterkt wordt doordat je vanwege de sfeer meer in het verhaal meegezogen wordt. Tommy Lee Jones is weer eens heel goed bezig, speelt niet maar is Dave Robicheaux. Leuk om John Goodman eens als de badguy te zien, en Mary Steenburgen zonder kroeskrullen.

Maakt me nogal nieuwsgierig om eens een van de boeken van James Lee Burke te gaan lezen.

Deze eens uit de kast gehaald, maar 'k had er toch iets meer van verwacht. Het is zeker geen slechte film, maar de film sleept een beetje aan, er mocht wat meer schwung in gezeten hebben.

De cast was niet slecht, al is het vooral Tommy Lee Jones die het meeste opvalt.

Het is niet direct een film die 'k nog eens hoef terug te zien, één kijkbeurt is voldoende.

Al bladerend op het pas verworven Netflix kwam ik deze film tegen. Een murder-mystery met Tommy Lee Jones. Voor deze man heb ik echt een zwak. Ook al speelt hij vrijwel altijd dezelfde personages: stug, droog, afstandelijk maar nooit heel onvriendelijk. Daar is deze film geen uitzondering op. Ook zijn zijn films vaak redelijk goed. Daar is deze film wèl een uitzondering op.

In the Electric Mist speelt zich af in het diepe zuiden van de VS met de orkaan Katrina vers in het geheugen. Het broeierige Louisiana is, zoals bij de meeste films die zich afspelen in die regio, echt een aanvulling voor de sfeer in de film.

Het verhaal is echter een bijeen geraapt zootje verhaallijnen rondom diverse personages die totaal niet in het plaatje passen. Jones speelt een agent die een moordzaak moet oplossen en tegelijkertijd ook een moordzaak van 35 jaar oud heropent. Maar dan. Die acteur in die sportwagen. John Goodman (die nog nooit zo mager was als in deze film) die een bolle schurk speelt. Diverse andere oudjes die wat door de film banjeren. Een filmset. Tommy Lee Jones die hallucineert. Tommy Lee Jones die geen alcoholist is en toch naar een AA-meeting gaat. Of hij is wel een alcoholist en gaat niet. Of whatever. Daarnaast is hij agent en heeft hij een winkeltje in zowel vissersbenodigdheden als bier. Het is allemaal niet te volgen.

Zoals bij veel films die niet te volgen zijn, is ook bij In the Electric Mist een boek de boosdoener. In een boek schijnt het leuk te zijn om lekker vaag allemaal dingen door elkaar te mixen totdat er een grote literaire brij hersenspinsels overblijft. In een film blijft daar niets van over. Dan doen de gesprekken die Tommy Lee Jones met zijn imaginary friend heeft nogal stupide aan. Ik heb het idee dat het personage van Jones een soort getormenteerde ziel moet voorstellen maar dat komt misschien in het boek goed over - in de film dus echt niet.

De uiteindelijke whodunnit is nogal voorspelbaar en alsof dat nog niet genoeg is, wordt het hoe en waarom van beide moordzaken nauwelijks uitgelegd of gemotiveerd.

Waardeloze film.

2 sterren

Wazig filmpje dat nergens echt een thriller wordt, hooguit een mysterie-achtige iets. Sfeer en muziek gaan mij totaal voorbij, en de gehele film vraag ik me af: ga ik dit echt uitkijken. Natuurlijke heeft het zijn aardige moment, zoals de natuurshots, en een paar sfeermomenten maar een film alleen op die grimmige kop van TLJ te laten draaien is te weinig. Er moet meer cachet zijn. En dan die irritante Peter Sarsgaard die niets toevoegt...

Tja, vond het allemaal niet zo bijster geweldig.

Nogmaals opnieuw bekeken, en blijf bij mijn eerste mening.

Toch wel de muziek die me enorm is bevallen in deze film, vooral ook omdat ik me de laatste 10 jaar steeds meer en meer in de Blues heb gestort.

Tommy Lee Jones, de swamps, een geheim uit het verleden, de broeierige sfeer van het Amerikaanse zuiden, iedereen die iets te verbergen heeft, een interessante rij bijrolacteurs inclusief Levon Helm, mysterieuze "onmogelijke" verschijningen, wat zou hier nog mis mee kunnen gaan? Helaas is het het allemaal nèt niet – nèt niet sfeervol genoeg, nèt niet spannend genoeg, nèt niet intrigerend genoeg, nèt niet kleurrijk genoeg, nèt niet puntig genoeg, nèt niet genoeg vlees voor de lange speelduur, en de Confederates voegen nèt te weinig aan het verhaal toe, waardoor de film (bij mij althans) veel belooft maar ook na meerdere kijkbeurten amper beklijft.

Cold case film die profiteert van het gedegen acteerwerk van Jones en Goodman. Ook in zijn Amerikaanse uitstapje slaagt regisseur Bertrand Tavernier er niet in om boven de middelmaat uit te stijgen.