Ivanovo Detstvo (1962)

Nog niet gezien, maar de meesten beginnen met Stalker of Solyaris. Door de lengte is Andrey Rublyov misschien wat minder toegankelijk.

Ah, okee Dan zal ik me maar eens wagen aan Solyaris ( staat al erg lang op m'n 'hebben' lijstje) en ik ben ook wel benieuwd naar Ivanovo Detstvo .

Nou ja, de Nederlandse dvd van Andrey Rublyov duurt maar twintig minuten langer dan Solyaris en Stalker, dus dat lijkt me geen reden om de film niet te gaan zien.

Daarbij is Andrey Rublyov toegankelijker dan Solyaris. Bij Andrey Rublyov is het minder psychologische diepgang en is het verhaal een stuk beter te volgen. Prachtig film overegens!

Schitterende film en waarschijnlijk de meest toegankelijk film van Tarkovsky. Vrij lineaire verhaallijn. Schitterend gefilmd zijn de donkere bunkers, loopgraven en drassige bossen. Een aangrijpend oorlogsdrama en schitterende karakterschets over verlies, oorlog, vroeg volwassen zijn, wraak en hoop. Vond het weer prachtig. Klein inkakmomentje halverwege kan niet voorkomen dat ik weer eens onder de indruk was. 4,5 sterren.

Wow, wat een debuutfilm.

Tarkovsky laatt met deze eersteling al meteen zien waartoe hij tot staat was. Werkelijk meesterlijke beelden en camerastandpunten ondersteunen de krachtige acteerprestaties.

Ik moet als ze sodemieter achter de rest van Tarkovsky's films aan.

4,5*

Ik ga gewoon 't rijtje af zoals het hoort, dus eerst Tarkovsky's debuut.

Beviel prima, met een aparte en des te interessantere keuze om zo'n jong iemand als protagonist neer te zetten in zo'n volwassen setting.

Het latere Come and See deed dat in mijn optiek toch nog nét iets beter, maar voor een debuut is dit absoluut grandioos.

Vele mooie plaatjes worden afgewisseld door sterke droomscene's en bovenal zijn het toch weer de Russen die zo'n jonge acteur zo geweldig kan laten spelen.

Een tegenvallende Tarkovsky. Heeft zeer en zeker te maken met het feit dat het verhaal niet boeiend is. Veel gebeurtenissen gaat voorbij zonder dat ze daarbij echt interessant of aangrijpend worden. Het is mijn inzien gewoon allemaal simpel en lineair in zijn geheel. Visueel echter nog steeds indrukwekkend. Tarkovsky schept wondermooie scènes.Ook opvallend in zijn werk weet hij schitterende locaties te creëren. Het onderhoud met de oude man is een voorbeeld van een ingetogen sfeer. Er wordt goed geacteerd. Maar van echt overtuigend is hier absoluut geen sprake van. Verder blijft het verhaaltje wel leuk om te volgen, al blijven de intermezzo's imo malen interessanter en mooier.

Jij vond het verliezen van onschuld van Ivan tegen de achtergrond van de tweede oorlog, aan de hand van donkere scènes in loopgraven en droomsequenties, niet boeiend? Oké, kan. En is het verhaal nou niet boeiend of wel leuk om te volgen?

Nope, niet echt. De uitwerking deed me weinig.

´n verhaal kan leuk zijn om te volgen, maar of het nou aandoenlijk en meeslepend is, is weer wat anders.

Het boeit je, als het leuk is om te volgen. Of het je aangrijpt is wat anders.

Ik geef ook nergens aan dat het flink boeiend is. het kijkt gewoon weg zonder echt ergens storend te zijn. Niets meer of minder.

De meest toegangelijke Tarkovsky is dit en deze zou ik ook aan ieder aanraden, willen je je meer willen verdiepen in de werken van deze geniaal geweldige regisseur. Er zit hier een duidelijk te volgen verhaal in, dat prachtig omgeven wordt door de dromerige scenes van Ivan. De brutale volwassenheid en tegelijkertijd de treurnis van Ivan maakt de film boeiend.

Wat me nog het meest bij is gebleven is een prachtige scene met een Russische soldaat en een lieftallige jongedame die over een omgevallen boomstam loopt. Jaren later zou zij haar partner om het leven gebracht hebben. Je kunt je haast niet voorstellen dat juist ZIJ een moord begaat.

Hûh? Wat bedoel je? Heeft ze in het echte leven haar partner om het leven gebracht?

Ja .

Ivanovo Detstvo is mijn 2e Tarkovsky.Deze film kreeg ik als tip bij Stalker, toen maar gewoon blind aangeschaft, en ik heb daar tijdens het kijken geen moment spijt van gehad.

Wat meteen opvalt aan deze film is dat het al een stuk toegangelijker is dan Stalker.Het is allemaal wat makkelijker te volgen.Alhoewel het nou ook niet meteen een film is die ik mijn vrienden zou aanraden.Die zouden absoluut niet weten wat ze hier mee aan zouden moeten.Maar voor een 'beginneling' met Tarkovsky, net als ik dus, zou ik deze ook zeker aanraden om eventueel mee te beginnen.

Opnieuw is het allemaal visueel verbluffend.Prachtige dromerige beelden van een door oorlog verscheurd land.Die dromerige momenten zijn het meest voelbaar in de bossen en in de heerlijke surrealistische droom sequenties.Het camera werk, en zeker voor de tijd waarin deze film gemaakt is, is van een zeer hoog niveau.Je krijgt een aantal mooie en toch ook vreemde shots voorgeschoteld en dan ook vooral ook weer in de droom scènes.En ook is hier weer het steeds terugkerende water weer in verwerkt, ik dacht in eerste instantie dat dit alleen een diepere betekenis in Stalker had.Maar ook in Ivan's Childhood komt het als maar terug.Vooral het druppelen is opnieuw in sommige momenten erg op de voorgrond.Dit stoorde mij echt geen moment ik vind dit soort details erg mooi om in me op te nemen.Weet iemand trouwens wat Tarkovsky met water heeft en of dit in zijn andere films ook weer terug komt?

Het mooie en tragische verhaal wordt rustig en erg mooi verteld.Een jongetje dat door, en onder, bizarre omstandigheden vroeg volwassen moet worden en na het verlies van zijn moeder en zusje , in de mannen van het leger waar hij veel mee omgaat een soort van nieuwe vaderfiguren vind.Het enige waar ik wel enige moeite mee had was dat ik de namen van die mannen maar niet kon onthouden en ze ook totaal niet uitelkaar kon houden wie nou wie was.In het midden zakt de film inderdaad een beetje in om dan ook weer sterk terug te komen. De scène aan het einde waarin het lijkt alsof ze op het water lopen is er zeker eentje om nooit weer te vergeten.Ik heb al gewoon zin in de volgende Tarkovsky, en ik hoop dat Solyaris en Andrey Rublyov, die ik al in bezit heb, mij net zo goed gaan bevallen.Prachtig gedaan.

4*

Jammer dat niet de hele film zo geweldig is als de scène waarin Ivan en de twee officieren met de boot 'naar de overkant' gaan. Wat een shots, wat een duister sfeertje, ongelofelijk surrealistisch met dat vliegtuig in de grond stekend etc, prachtig gedaan. Niet minder dan episch. Die scène krijgt zeker 5* de rest was niet slecht en ook daar zaten nog een paar mooie scènes tussen (bijv. de droom met die appels), maar interesseerde me niet allemaal even veel, vooral het eerste deel van de film niet. (De poster is ook erg mooi imo)

3.5*

Knappe film weer van Tarkovsky, maar kon me toch niet zo boeien als Soljaris en Stalker (tweede nog niet helemaal kunnen zien) omdat het toch wat minder bijzonder is. Nog steeds behoorlijk bijzonder hoor, en vooral erg mooi geschoten, maar het intrigeert me toch niet zo als Soljaris of Stalker. 4* is ruimschoots genoeg.

Edit: toch maar 3.5*.

Dit is zo ongeveer wat ik er ook van vond. Goede prent die absolute topmomenten kent, maar het niveau is te wisselend doorheen de film.

Aardig debuut van Tarkovsky maar meer dan dat ook niet. De film heeft een paar erg mooie plaatjes, vooral die scene in de regen op de kar met appels, de waterput en natuurlijk het schitterende eindshot. Ook de locaties (die vaak heel surrealistisch aandeden) waren een meerwaarde. Kwa verhaal greep het me echter totaal niet aan, ik kon verder ook niet echt meeleven met het hoofdpersonage, enkel de eindscene liet me met kippenvel achter maar meer dan dat helaas ook niet. Ik vond het bij vlagen ook erg langdradig.

2,5 sterren

Beste kinderrol aller tijden? ik stem vóór. Dat jochie speelt heel bijzonder en weet erg goed de balans te spelen tussen zijn vroege naive vrolijkheid en "huidige" verharding. Het is echter niet Tarkovsky's beste werk. In vergelijking met Katok i Skripka is het een enorme stap vooruit maar het zou nog een behoorlijk aantal jaren duren voor hij de poetische meesterwerken maakte van een Stalker en Solaris. Maar goed, niet alles hoeft poetisch te zijn en Tarkovsky is bijzonder geslaagd in zijn opzet om een grauwe, meedogenloze oorlogsfilm te maken die vooral tegen het einde zeer aangrijpend is.

Indrukwekkende film!

Mijn vijfde Tarkovsky en ik verwachtte wederom zware kost, maar tot mijn verbazing is deze film een stuk toegankelijker dan de rest van het werk dat ik tot nu toe van Tarkovsky zag. En wat een sterke film is Ivanovo Detstvo!

Allereerst is er het jongetje, dat inderdaad fantastisch speelt. Daarnaast weet Tarkovsky er een warm toegankelijk verhaal van te maken, waarin hij realisme afwisselend met soms echt schitterende surrealistische scenes. Bijvoorbeeld het moment van de kinderen op de appelwagen heeft iets magisch, door de prachtige cinematografie en ook de kinderlijke onschuld, die het uitstraalt.

Ook de belichting en het schitterende zwartwit gebruik is mooi om te zien. Het doet mij erg denken aan The Night of the Hunter en dat is wat mij betreft nog steeds het mooiste zwartwit gebruik wat ik ooit heb mogen aanschouwen.

Verder is het verhaal best sterk en slaagt Tarkovsky erin om op een paar momentjes na het hoge niveau constant vast te houden. Zeer fijne debuutfilm dus van hem en samen met Stalker het beste wat ik tot nu toe van hem gezien heb.

4,5*

Weer een briljante Tarkovsky.

Wat een shots zeg, die man is echt buitenaards goed. Al in zijn eerste grote film komt zijn briljante spel met water geweldig naar voren. Die reflecties man

Dat gecombineerd met verder ook al geniaal camerawerk maakt de visuele kant alweer buitengewoon sterk. Een veelvoud aan geweldige scenes weer (en dan met name die in het berkenbos, briljante spelletjes, en wat een shots ). Die surrealistische dromen erbij werken ook geweldig natuurlijk, Ivan is een geweldig personage, zijn leeftijd en 'onschuld' in ogenschouw nemend. Het verhaal van Ivan's Childhood is voor een Tarkovsky erg toegankelijk, maar dat is amper erg. Zal hooguit bij herziening wat minder interessant zijn vrees ik, maar ach..

Verder een geweldig surrealistisch randje met die dromen ertussen, wat een prachtig contrast creeert.

Maar bovenal ziet het er geweldig uit. We schrijven 1962 en Tarkovsky begint maar net. Wat een genie. Dit was mijn 4e Tarkovsky, en ik vind denk ik alleen Stalker ietsje beter.

4.5*

Hallucinerende film die alle andere oorlogsdrama's in één slag doet vergeten... Ondertussen heb ik al vier films van Andrei Tarkovsky gezien en dit was de eerste die ik zag en nu terug herzien heb. Deze film is trouwens veel toegankelijker dan de meeste andere films van Tarkovsky, alleen zijn eindexamenproject Katok i skripka ofwel The Steamroller and the Violin was luchtiger.

Het verhaal gaat over de kindertijd van een jong kereltje genaamd Ivan die voor de Russen spioneert tijdens WOII. Zijn kindertijd bestaat niet meer dan uit een berg opgestapelde drama's, verbittering, verdriet en alle zaken die een 12-jarige nog niet meegemaakt hoort te hebben. Langs de ene kant zie je hoe Ivan door woede en verdriet wraak wilt nemen op de Duitsers en zich bijna volwassen opstelt, langs de andere kant zie je dan weer hoe Ivan een toevlucht neemt in zijn droomwereld naar de kindertijd die hij niet (meer) heeft.

Wat ik keer op keer zo boeiend vind aan films van Andrei Tarkovsky is het schitterende, vakkundige camerawerk die van films als deze een ongezien meesterwerk maakt. Deze film beschikt over de meest prachtige en verfrissende camerashots die ik ooit zag, zelfs na 45 (!) jaar. Vooral de beelden van dat bos, het winterse landschap en het strand zijn van een adembenemende pracht. Maar wat deze film nog net doet onderscheiden van andere Tarkovsky's zijn de surrealistische beelden die je soms te zien krijgt en dan doel ik vooral op de dromen die Ivan heeft over o.a. zijn doodgeschoten moeder die nog voortleeft in zijn dromen. Ook de scène waarbij hij met zijn zusje (die ook door de Nazi's doodgeschoten is) op de door-appels-volgeladen kar zit is van grote waarde.

4.5 sterren

In Tarkovsky's debuutfilm valt al direct de genialiteit te ontdekken in mooie shots en sfeer. Helaas deed de film me emotioneel niet heel veel, ondanks de zware thema's die het aansnijdt. Ook was het vrij wisselend in sterke en minder interessante scenes. Ik vind Tarkovsky's films die volgen toch net even beter, al moet ik alleen Offret nog zien dan.

3,5*

Ivanovo Detstvo viel al tijden in mijn categorie: films die ik nodig moet herzien, evenals Stalker overigens. Vanmiddag even werk van gemaakt.

Tijdens mijn 1ste kijkbeurt zaten er nog enkele oninteressantere scenes in, nu heb ik constant zitten genieten van wat er zoal de revue passeerde. De openingsscene zet gelijk de toon, waarna zich een minstens zo fraaie film ontspint, waarin het contrastrijk gebruik van zwart - wit, de prachtige beeldcomposities en de ontmoetingen met getroubleerde personages opvallen.

Het maagdelijk wit oplichtende berkenbos hield mij nu volledig in zijn greep, net zoals de magistrale scene overgangen. Nadat bij Ivan letterlijk het licht uitging van de slaap, verplaatste de camera zich van het haardvuur, naar Ivan `s uit het bed stekende hand, waarna de camera zich richtte tot het plafond en wij in die patronen plots de constructie van een waterput ontwaarden. Een droomscene was in werking gezet. Het camerawerk oogt soms ook fijn suggestief en abstract.

De film blijft gedurende de hele rit onbeschrijflijk mooi en het onbevangen spel van de trotse Ivan, die diep in zijn hart ook hartstikke bang is voor wat er komen gaat grepen mij nog meer aan dan eerst. Dit alles wordt gecombineerd in een film waar we Ivan `s verbeelding regelmatig op het scherm getoverd zien worden en anders wel verblind worden door de bossen en moerassen struinenende personages, onder begeleiding van verrekte mooie flares die de boel wat bij/oplichten. Waar kassen planten bedriegen met licht om de productie maar hoog te houden, waant de kijker zich bij Tarkovsky `s schouwspel alsof het oudjaarsnacht betreft. Ongelofelijk hoe hij zo `n mistroostig gebeuren, zoveel sfeer mee weet te geven, zodat het geheel soms als een donker sprookje, compleet met duistere klanken, aan lijkt te doen.

De film neigt bijna naar perfectie maar kent een dubbelop scene die er beter uit gelaten was. Het in beeld brengen van de 2 Russen die zijn vermoord door de Duitsers en een bord in hun handen hebben, waarop het woord welkom staat. Tot 2x keer toe werd deze scene afgespeeld en dan heb ik het niet over het moment dat men langs deze mannen voer. Verder heb ik niets te klagen bij deze illustere prent, waarvan ik niet uitsluit dat hij zijn maximale aantal sterren reeds behaalt heeft. Dikke 4,5*

Mijn eerste film van de tip 250

Ik was zo blij toen ik hem vond bij de bieb samen met soy cuba, de spiegel en eraserhead.

Toen ik hem opzette werd ik meteen meegesleept door het aangrijpende verhaal. Onvoorstelbaar hoe een jongen van 12 zo moedig kan zijn. Ik was diep onder de indruk.

Ook de muziek en het camerawerk waren zeer goed. Echt een aangenaam wit/zwart film.

Ik heb anderhalf uur genoten van deze Tarkovsky. Tarkovsky heeft mij al verrast met Stalker. Solyaris vond ik iets minder maar toch nog de moeite.

Ik hoop dat de rest van de Tarkovsy's erg goed gaan zijn

Ik geef deze film een 4,5* maar het kan verhogen tot 5* bij herziening.

Nog geen halfjaartje geleden voor het eerst gezien, was zwaar onder de indruk. En al snel daarna had ik alweer zin hem nog een keer te zien.

Ivan's Childhood leunt tegen perfectie aan, soundtrack vond ik niet altijd even goed, maar voor de rest is de film briljant. Zeker een van de meest imponerende coming-of-age drama's ooit gemaakt, zo niet dé beste. De thematiek leent zich er best voor om wat sentimenteel te worden. Nu hoef je daar bij Tarkovsky niet bang voor te zijn, maar deze film is zo perfect uitgebalanceerd. De manier waarop het de wraakgevoelens van Ivan getoond worden zijn fantastisch. De film snijdt ook thema's aan over kinderen in de oorlog, is het niet moreel verwerpelijk kinderen te gebruiken als scout, maar wat nou als ze het zelf willen, kan een kind zelf die beslissing nemen?

De beelden zijn ook al zo mooi. Die scenes bij dat gesloopte huis in het begin, die reflecties in de waterput, het berkenbos, het moeras, de dromerige scenes, de oorlogshandelingen, camerawerk, alles..

Mag zo m'n top 10 in..

Na Stalker (4,5) en Andrey Rublyov (3,0), mijn derde Tarkovsky. Sowieso is Ivanovo Detstvo een pak lichter dan de andere eerder geziene films van hem. De film is veel vlotter, en daardoor zat ik er ook echt in. Wat het verhaal betreft, echt surrealistisch en hier ook twee tegengestelde verhalen. Heel boeiend, het laatste halfuur is ook erg spannend. Ook op cinematografisch gebied zo goed als perfect, zeker als je het in zijn tijd plaatst. Wat er echt uitschiet is de prachtige setting, puik camerawerk en schitterende muziek. Deze Tarkovsky heeft mij in elke zin bekoord, en ook het geniale meegegeven. Zeer goed.

Minste Tarkovsky tot nu toe, maar nog steeds een prima film. Ivanovo Detstvo kent een paar schitterende scénes, is visueel bij vlagen imponerend (en ver haar tijd vooruit), maar kent met het verhaaltje helaas wat een struikelblok.

Grootste probleem is dat het nergens écht boeiend of meeslepend wil worden. Er wordt van de één na de andere scéne overgeschakeld zonder dat er echt iets interessants of aangrijpends gebeurd. Een beetje onsamengangend allemaal. Ik kon er niet zoveel mee. Maar... er zijn dan een aantal momenten die veel goedmaken, zoals de droomscéne van Ivan in het begin (met die put boven het bed), het huis - en de oven - van die oude man, de scéne op de kar met dat meisje en de scénes op het laatst met dat bootje op het water. Spannend moment ook wel, de laatstgenoemde trouwens. Dat zijn dan punten die er op positief vlak uit springen. Goede prestatie van dat jochie wel voor de rest.

Een beetje jammer dat buiten dat positieve om een té weinig boeiend verhaal gebreid is. De sfeer die Tarkovsky creëert is weer eens prachtig surrealistisch en ook de belichting is uitstekend gedaan. Mooi zwart-wit. Voldoende voor deze film.