Jack Brooks: Monster Slayer (2007)

De film duurt helaas wat lang voordat de werkelijke onzin (lees: Robert Englund in een groot monsterpak die met zijn grote witte tong mensen leeg zuigt) begint. Toch kende de film bij vlagen zeer geestige momenten, die hem vooral zaten in de grappige mimiek van Englund.

3*

Heerlijke horrorkomedie die ver boven mijn verwachtingen uit wist te stijgen.

Jack Brooks: Monster Slayer is eindelijk weer zo'n heerlijke nonsens horrorkomedie, die een beetje in de buurt weet te komen van films als bijvoorbeeld Bad Taste, Evil Dead 2 of Braindead. Makers met overduidelijk veel creativiteit en liefde voor het genre komen met een productie vol (zwarte) humor, geestige personages, idiote monstercreaties en geen lelijke stukken CGI.

In tegenstelling tot velen vond ik de film absoluut niet langzaam op gang komen, ook al is er in het eerste gedeelte van de film weinig tot geen gore te vinden. Desondanks zijn onder andere de kennismaking met het driftige hoofdkarakter Brooks (erg leuk neergezet door Trevor Matthews) en zijn dagelijkse perikelen bijzonder leuk om te volgen. Vooral zijn gesprekken met psycholoog Kash zijn erg amusant. En wat overige bijrollen betreft is Fox als dat oude verstrooide mannetje in die winkel ook erg geestig. Maar de echte kracht van de film ligt toch bij iemand anders.

Robert Englund speelt sinds jaren weer een rol die hem werkelijk op het lijf geschreven staat. Was hij in 2001 Maniacs al heerlijk over-the-top bezig en was zijn rol in La Lengua Asesina al om je te bescheuren, hier gooit hij er aardig wat schepjes bovenop. Vooral de scènes dat Crowley al redelijk doorgedraaid voor de klas staat en Englund zijn geweldige mimiek in de strijd kan gooien, zijn niet minder dan hilarisch. Zijn transformatie van bescheiden en sympathieke professor tot een Jabba the Hutt- achtig monster is zonder enige twijfel het hoogtepunt van de film.

Maar ook verder is de film vermaak als geen ander. De personages zijn zonder enige vorm van subtiliteit erg aangedikt en het woord subtiel valt ook niet te gebruiken bij de monsters en andere creaties die hier tevoorschijn komen. Al met al is Jack Brooks: Monster Slayer een overheerlijke achtbaanrit en een must voor de liefhebber van de pretentieloze, maar o zo leuke horrorkomedie. En ik hoop dat Englund vaker dit soort rollen gaat uitzoeken.

4 dikke sterren.

Mwoah, over het algemeen redelijk vermakelijke film maar zeker niet geniaal (Zoals bv Braindead).

Paar leuke momenten en de monsters waren ook wel grappig, vooral de professor die monster werd maar er had meer gore, actie en humor in gemogen. Wat overblijft is een film met een beetje saaie characters die geen van allen echt de show stelen, een te lage dosis humor en verder bij elkaar niet echt kan boeien.

Hij had zeker wat meer over de top gemogen: als je zo'n soort film maakt moet niet het serieuze aspect de overhand hebben maar moet het vooral gaan om de overdreven gore en humor.

Het grootste deel van de film was een min of meer serieuze opbouw van het verhaal en het stuk met de monsters duurde eigenlijk te kort.

Mijn conclusie:

redelijk vermakelijke film die zeker potentie had maar teveel de nadruk heeft gelegd op het serieuze aspect en te weinig op de over de top, zieke, grappige zombie/monster actie. En laat dat laatste nou net datgene zijn waar het om draait in dit soort films.

Tip als je deze leuk vond: Braindead

Ouderwets vermaak.

De monsters zagen er tof uit, en de film vloog echt voorbij.

Het is jammer dat hij niet wat langer was want voordat er echt wat gebeurde was er nog maar 15minuten te gaan.

Maar het was wel genieten..Grappig, smerig, heerlijk fout en smaakt zeker naar meer.

Deel 2? Kom maar op

4*

Heerlijke film met een geweldige Robert Englund. Hoofdrolspeler speelde ook goed alleen zijn vriendinnetje was af en toe behoorlijk irritant. Iig is dit een perfect filmpje voor op een vrijdagavond met een biertje en een sigaretje in de hand. Bij vlagen hilarisch en over de top. Op andere momenten lekkere gore. Geweldige avond gehad.

Geslaagde B-film.

Begin is wat saai, maar nadat Englund is geïnfecteerd wordt het steeds leuker. Hilarische scenes als hij voor de klas staat. Matthews is best goed gecast, al had hij nog wat agressiever mogen zijn. Hem had ik ook meer over de top verwacht zoals een Bruce Campbell in Evil Dead.

De monsters waren enorm nep, en daardoor perfect voor een film als dit. Ze leken soms net uit de Efteling ontsnapt. De make-up was best goed en de film weet een aardig sfeertje neer te zetten. Leuke onzin.

Niet al te best.

De gehele film lang heb ik zitten denken dat ik beter Slither een keertje had kunnen herzien. Die doet zo'n beetje hetzelfde, maar dan wel leuk en over-the-top.

Jack Brooks oogt gewoon te goedkoop, en niet op een leuke manier. Knautz mist het talent om pulp als deze toch nog op een professionele manier te brengen. Nu leunt het vaak te dicht aan bij een amateurproject.

Enige echte positieve noot is Englund, die hier echt wel goed op dreef is. Verder zijn er wel komische momenten en personages, maar het is steeds hit and miss. Soms grappig, soms compleet de mist in.

Ik begrijp verder dat mensen niet veel op hebben met slechte CG, maar slechte real life plastic is echt niet beter. De monsters ogen debiel, lelijk en worden dan nog eens weinig succesvol in beeld gebracht. Dat maakt het laatste half uur eigenlijk een redelijk lange en vervelende zit terwijl dat het hoogtepunt van de film zou moeten zijn.

Af en toe kunnen lachen (het oude mannetje dat opstaat bij, of die kerel die z'n stem kwijt is), maar verder biedt deze film weinig positiefs. Englund is een solide lichtpuntje, de rest is ondermaats. Niet dat ik hem nog aan te raden aan liefhebbers van dit genre, maar Slither vond ik héél wat beter geslaagd.

1.5*

Geinige horror komedie, maar ook niet meer dan dat...

Voor een regelmatige glimlach kun je deze film best opzetten. Geen dijenkletsers, maar de film komt desondanks vermakelijk over. Het eerste uur gebeurt er eigenlijk verrassend weinig. Weinig tot geen monsters en Robert Englund die de koelkast plundert of gekke bekken staat te trekken voor de klas heb je na een tijdje ook wel gezien. Trevor Matthews zet een fijn hoofdpersonage neer en ook die ultra-douchebag John is geinig om te zien...

Na een uur verandert Englund in een soort Jabba the Hutt en kan de horror gerelateerde actie dan eindelijk beginnen. Jack Brooks slacht wat monsters af, met hier en daar wat leuke gore, en laat het hoofd van Englund exploderen---> roll credits.. Jup, wat dat betreft had er van dat middenstuk best wel wat af gemogen om de finale wat uitgebreider te behandelen.

Prima vermaak, maar er gebeurt te weinig interessants om echt een grote te zijn in het horror-komedie genre.

Een oke filmpje ...niet meer dan dat.

Meer komedie dan horror al is de komedie tegenvallend....net als de horror

Dit soort genre films zijn altijd wel aan mij besteed maar ik vod deze erg tegenvallen...ook het acteerwerk viel wat tegen.

Wel leuk dat Englund er in zit....ben een fanboy!