À l'Intérieur (2007)

En zo is het maar net! Wat mij betreft een vette horror, maar minder pijnlijk dan Irréversible omdat deze film minder realistich is.

Voor de liefhebbers van gore is dit een prachtige film. Veel bloed, een redelijk aantal afslachtingen en redelijk wat spanning.

De slotscene is daarbij ook nog één va de meest lugubere scenes die ik ooit in mijn leven gezien heb. Ik heb al ontzettend veel gore-films gezien en ben dus wel wat gewend, maar bij wat ik in deze film zag....daar moest ik toch echt even goed slikken.

Goed toppertje op het gebied van gore.

4.5*

als ik naar het aantal recencies kijk zijn dat er best wel weinig

is de film dan zo onbekend? beetje vreemd want hij zou juist heel bekend moeten zijn voor de horror genre, er komt namelijk heel veel bloed en gore in voor

Het is er in ieder geval 1 die je als een horror liefhebber niet mag missen, toch erg apart dat er dan zo weinig mensen zijn die hem hebben gezien.

Op imdb word hij met een 7.1 beoordeeld, best hoog nog! (Imdb is zoiezo drama, al die debiele voters)

Goh wat is deze toch briljant.

Oei deze was hard zeg. Die Fransen flikken het toch wel vaak. Dit soort horrorsfeertjes ben ik in Hollywoodfilms nog niet tegengekomen.

De gore was super en de belichting en fotografie subliem. Soundtrack prima passend en verhaal stelde weinig voor.

Al met al een prima hardcore horrortje.

Martyrs en Eden Lake schijnen hier nog overheen te gaan qua hardheid heb ik gehoord. Weet niet of dat nog wel leuk is eigenlijk.

3.5 *

Hele goede horrorfilm met een hoog claustrofobie gehalte.

Een aanrader voor de horrorfan, mindere aanrader voor de zwangeren onder ons....

4,5 *

Wow... is zowat het enige dat er nu uitkomt.

Zo van: Wooow!

Knappe mix van geweld, spanning en een tikkeltje over the top horror.

Het begin was voor mij het meest spannende deel. Suspense...

Ik kan nog altijd slecht tegen die eventuele schrikmomenten.

De spanning ging er wat mij betreft snel vanaf toen er steeds meer duidelijk werd. Vond de belichting niet altijd even sterk, het liefst wil je een zaklamp pakken en meerichten op vage hoeken of schadwpartijen, al is het alleen maar om te helpen

Je kan een film in een suspense sfeertje laten hangen, hier is duidelijk voor een totale horror beleving gekozen.

Het 2e gedeelte kwam het gore tevoorschijn en dat kan ik zonder dichtknijpende ogen aanzien want weg is dan de suspense. Die maakt plaats voor domme beslissingen van sommige personages en er volgt een "ik erger mij effect" aan de situaties. Die moet je met een korrel zout nemen, hoort wat mij betreft in het horror genre.

Als je gaat lopen ergeren aan onmogelijke gebeurtenissen, zet dan a.u.b. geen horror film op.

Wat mij opviel na de agent zonder ogen, was dat kort daarna een shot kwam van iemand op de trap, om ons op een verkeerd spoor te zetten. Wij dachten: Nog iemand die nog leeft? Nee hoor, gefopt!

Vond het gaaf dat alle elementen in dit genre werden ingezet.

Misschien dat ik door het overweldigende 2e stuk minder oplette op details, maar mij viel achteraf op dat sommige geluidseffecten een stuk minder werden. Zo hoorde je in het begin super irritante pieptonen suizen langs je oortjes, fenomenaal!

En dan nog die kortgeknipte beats die supersnel aan elkaar werden geedit, zeer simpel doch weinig toegepast in films naar mijn weten.

Waarom geen 5*? De film greep niet naar mijn keel zoals The Descent dat wel deed. Maar die 4* staat rotsvast!

Nochtans kan men ook binnen de eigen realiteit van een horrorfilm ferm over de schreef gaan. Dat het een creatief genre betreft is nog niet meteen een vrijgeleide voor onzinnige plotontwikkelingen.

Als horrorliefhebber moet je toch blij zijn met dit soort films?

Dat mag je wel zeggen ja, het is bruut, over de top maar pakkend.

Iets wat een horror liefhebber het liefst ziet.

Dat maakt deze film een prachtig iets, gewoon overweldigend.

Spreek voor jezelf hé .

Verre van zelfs. Erwinner had het over een korrel zout. Zal best, maar dan verlang ik van de makers diezelfde korrel zout. Het sérieux waarmee zij deze film hebben ingeblikt is gezien de waanzinnig zwakke plotontwikkelingen volledig misplaatst. Nu wil ik mezelf wel een fan noemen van onzinnige horror, maar dan wel op voorwaarde dat de mentaliteit van de makers navenant is.

Daarom is deze film ook redelijk uniek te noemen. Het begint allemaal subtiel en het eindigt in een bloedbad. Totale horror beleving dus. Die "onzinnige" plotwendingen waren er maar enkele.

Prima gedoseerd in het totaal plaatje.

Hoeveel horrorfilms hebben geen onzinnige plotwendingen?

Al de slashers waarin jongens en meisjes in het donker het gevaar opzoeken is toch ook onzinnig, maar dat hoort nu eenmaal bij dit soort films. Ik vond het niet zo erg.

Volgens mij is daar ook geen ontkomen aan, al moet ik wel toegeven dat die 2 ogen scene bij de meterkast een beetje overbodig was, de film was al genoeg "op dreef".

Het passte inderdaad niet bij de subtiliteit van de film, daarom vermoed ik dat het er express was ingezet, omdat ik verder geen onnodige wendingen meer tegenkwam. Let maar op die scene die precies daarna komt (op de trap). Die "leek" de vorige scene te overtreffen in zijn onzinnigheid, maar dat bleek niet het geval.

Ik voelde mij express op de hak genomen. Goed verzonnen dus uiteindelijk! Weet alleen niet of iedereen die 2e scene goed mee kreeg, ik i.i.g wel.

Nou denk dat ik voor de meerderheid van de horror liefhbbers spreek als ik zeg dat de combinatie van gruwlijke gore, een sterke regie & special effects een geweldige film oplevert

In À L'Intérieur ontbreken al twee van de drie elementen.

Het gaat niet om de onzinnige plotwendingen an sich, wel om de manier waarop ze op de kijker worden afgevuurd. Een film als pakweg Brain Damage hangt aaneen van de onzin, maar die mentaliteit blijkt dan ook uit elk facet van de film. De makers van À L'Intérieur nemen zichzelf veel te serieus in mijn ogen, tenminste, ze lijken zich er niet van bewust dat een non-stop gorefest meer gebaat is bij enige zelfrelativering en humor. Dat ze hier krampachtig vasthouden aan een serieuze aanpak doet de film mooie de das om.

De "serieuze" aanpak in A l'Intérieur vind ik dat ze eindelijk ook eens een "film" proberen maken, in plaats van vermakelijke onzin.

Daarbij zit elke slasher vol onzinnige plotwendingen, en nemen reeksen als Halloween en Friday the 13th ook schamelijk serieus. Mij stoort het niet, zolang er maar wat te zien is.

Ik kan me een scene herinneren waarin een politieagent als een zombie herrijst. Past eigenlijk totaal niet in de film. Hilarisch, maar wel supervet en freaky.

Voor mij toch wel grootste bewijs dat dit niet krampachtig aan serieuze aanpak blijft hangen.

Wanneer er dingen gebeuren dat je denkt van 'he jammer, had dit nu niet gedaan want nu geloof ik er geen zak meer van' zorgen er juist voor dat het niet pakkend (meer) is.

Kwestie van direct denken aan die andere 12 in een dozijn horrorfilms die dat in bijna alle gevallen ook hebben. En het zijn maar een páár van die momenten b.t.w.

Ik blijf in herhaling vallen hier...

Vaak geven die in het begin al meteen de indruk dat ze met een korreltje zout te nemen zijn. Hebben dan ook geen spanning maar een andersoortig vermaak.

Deze hier probeert een beetje van twee walletjes te eten.

Precies! 2 Walletjes, kan dat niet samengaan? Blijkbaar niet bij een bepaalde groep. Je moet deze film lekker ondergaan, genieten en laten verwennen.

Niet mierenneuken, nergens voor nodig in dit genre.

Ik snap niet wat er mierenneuken is als je opeens ziet dat er allerhande onzinnige dingen gebeuren.

Dat is niet bepaald onopvallend of zo. Mierenneuken is als je echt moet zoeken naar een bepaald iets.

Het verschil tussen À L'Intérieur en de slasherfilms die je opnoemt is dat slasherfilms quasi altijd de filmrealiteit respecteren en nergens grenzen overschrijden. Dat moordenaars terug tot leven komen en dergelijke is inherent aan de geijkte formule.

Mja, als dit al mierenneuken is kan je elke film bij voorbaat vijf sterren geven.