À l'Intérieur (2007)

Niks goedkoops aan, briljant gefilmd en geacteerd. Rec is een beetje met een handheld camera slingeren en wat goedkope schrikeffecten. 100-in-een-dozijn dus.

Wat is het nou?

[REC] valt toch helemaal in het niet bij deze film.Dit is horror zo als het moet zijn,bloederig en hard.

Dit hard.

Ja, ik kan het moeilijk heel soft noemen.

Wat vind je dan wel hard?

Ik ken persoonlijk weinig (horror)films die À L'Intérieur qua "hardheid" evenaren.

Keihard zou ik zelfs zeggen, rec is voor kindjes.

À l'Intérieur is voor kindjes. Kom op zeg, die oneliners van jou.

Voorbeelden van films die je harder vindt?

Zou ik ook wel willen weten ja..

Volgens mij gaat het niet om de hardheid van een film. Eerder om de sfeer die een film kan opwekken.

Ik heb Inside niet gezien, maar ik weet wel dat [Rec] barst van de sfeer!

Er zijn er een aantal natuurlijk, maar om nu te zeggen dat À L'intérieur niet hard is, is niet meer dan een misplaatste boutade volgens mij.

Uit de reactie van DVD-T interpreteer ik "hard" als schokkend, goor, ranzig, gewelddadig, ... Het sfeerelement is hier niet bepaald van toepassing vermoed ik.

Misschien kan DVD-T zich even nader verklaren?

Waarvoor zou je dat willen weten? Omdat je dan kan zeggen "nee, vind ik niet" ? Daar verspil ik geen moeite aan.

En zelfs als ik geen films zou kennen die harder zijn, dan nog is het perfect mogelijk dat dit geen harde film is.

Een vrouw die een andere vrouw met een schaar (of wat was het?) te lijf gaat. En dat dan nog expliciet in beeld brengen ook! Wauw, erg hard.

Nee, zo kinderachtig ben ik niet.

Gewoon om je perceptie over deze film beter te begrijpen. Maar doe verder geen moeite hoor, even goede vrienden .

Zelf vind ik films als Cannibal Holocaust, Nekromantik, Men Behind The Sun, nog net dat trapje hoger. Misschien heeft het ondertussen ook al met gewenning te maken, zou best kunnen.

Daarnaast heb je natuurlijk ook films die vooral op de suggestie of op de sfeer werken; die kunnen ook best hard zijn (zoals stephan73 al aangaf).

Deze film staat ook bol van de sfeer, die sfeer maakt dat de toch al gruwelijke beelden nog meer tot de verbeelding spreken dan normaal..

Kan ik dus helaas niet beoordelen. Pas als ik deze film zelf heb gezien weet ik of de sfeer me weet te pakken!

En toch zijn het twee compleet andere films. [Rec] pretendeert niet eens een tweede À l'Intérieur te zijn. Die loze vergelijkingen die hier constant worden gemaakt snap ik dan ook niet.

Natuurlijk wel makkelijk, om een andere veel gewaardeerde film in de grond te trappen om deze film beter te doen lijken dan-ie in werkelijkheid is.

Als je niet eens weet of het een schaar was, vraag ik me af of je deze film wel hebt gezien..

Ik had het inderdaad niet echt over de sfeer,die ik hier wel erg goed in vind.Misschien had ik dat er even bij moeten zitten want dat is natuurlijk ook een groot onderdeel van een film.De spanning in À l'Intérieur is heel goed en ik vond die in [REC] toch beduidend minder.met het harde bedoelde ik dus inderdaad het schokkende gore,ranzige en het geweldadige,iets wat ik ook in horror films thuis vind horen (niet altijd natuurlijk,ligt aan de soort horrorfilm).Dus ja dit vind ik horror zoals het hoort te zijn bloederig,hard en sfeervol .En dat vond ik bij [REC] veel minder qua sfeer het bloederige en hardheid.Alleen het einde van deze film al kan een film als [REC] niet overtreffen.

Dit bedoelde ik er dus ook een beetje mee te zeggen.

Ik vond [Rec] juist een film die het helemaal niet moet hebben van zijn grove effecten of bloederige beelden. Daar ging het, naar mijn mening, voornamelijk over de sfeer en de ijzersterke opbouw!

... hé, wat vervelend nou: je hebt me door!

Wat ik er van vond is allemaal in mijn bericht van 16 april terug te lezen.

De enige vergelijking tussen beide films is dat het twee horrorhypes zijn, [REC] wat commerciëler dan deze. Qua uitwerking zijn het echter twee erg verschillende films. [REC] is uitzinnig en chaotisch terwijl deze stijlvol en bloederig.

Wat mij betreft beiden trouwens genre meesterwerkjes.

[REC] is inderdaad niet het soort film die het moet hebben van oa. de bloederige effecten en ik wil ook helemaal niet zeggen dat dat een slechte film is.Maar als het om de sfeer en opbouw gaat overstijgt À l'Intérieur eerst genoemde op dat vlak.Qua spanning/sfeer pakte [REC] mij veel minder dan deze.Hoe deze film naar de climax toewerkt heb ik sindsdien niet weer gezien in een film.Eigenlijk wel erg vreemd dat we deze 2 films vergelijken,want het zijn gewoon 2 heel verschillende films zoals OH al zegt.

Toch begrijp ik je niet goed.

Je reageert hier met een misplaatste uitspraak als zou À L'Intérieur niet hard zijn. Je weigert dit verder te staven of aan te tonen met voorbeelden en als vervolgens iemand je uitspraak in twijfel trekt verwijs je doodleuk naar je review van 16 april die hier verder geen antwoord op biedt.

Ik bedoel maar ... waarom dan überhaupt die reactie plaatsen? Louter om te provoceren misschien? Ik vind het een beetje vreemd...

Juist het knappe aan [REC] is, dat ik schrok ondanks dat ik het zag aankomen, mede omdat ik er helemaal in zat.
Acteerprestaties ver te zoeken? Hier wordt toch iets overdreven.

Het probleem wat ik heb met Inside is de combinatie van een
"serieus" verhaal met een flauwe twist , de hoeveelheid vlees en bloed afgwerkt met een scheutje "stijl".
Een té geforceerd geheel vol fantastische effecten.

Het té slaat er zeker niet op dat de film te hard zou zijn.
Sterker: de enorme hoeveelheid blood 'n guts zwakken de film
qua hardheid juist af. Dat er mensen zijn die dit werkje toch te ver vinden gaan wil ik best begrijpen.

Met de verwijzing naar dat bericht probeer ik slechts duidelijk te maken dat ik de film wel degelijk gezien heb. En ja, ik vind deze film absoluut niet hard. Als je hard omschrijft als gewelddadig is het inderdaad moeilijk te ontkennen dat À l'Intérieur "hard" is, maar dan zouden negen van de tien horrorfilms hetzelfde predicaat toegekend moeten krijgen. Als met hard bedoeld wordt "schokkend, goor en ranzig" - dan is deze film dat echt niet. Of je moet al ondersteboven zijn van een slachtpartij die een keer met een schaar (of wat was het?) uitgevoerd wordt en een keer gestyleerd is. De kern blijft - wat was het? - duizend-in-een-dozijn, en dat kan ik moeilijk "hard" vinden.

Apo, check je scoregemiddelde...

Onderhond en Orbit die samen een film verdedigen!

Echter sluit ik me aan bij Apollinisch. Al vond ik het geen slechte film, overschat is het wel. Want ik kan zo een reeks horror-klassiekers noemen die hier absoluut niet voor onderdoen, al is de gore in Inside misschien iets explicieter. Maar als dat alles is waarop je kikt ben je natuurlijk vrij beperkt.

Want het verhaal, inclusief domme plotwending, is zelfs voor een horrorfilm uitermate infantiel. En dat geldt ook voor het gemak waarmee madame haar slachtoffers uit de weg ruimt. Dat is werkelijk van het niveau 'Friday the 13th' part Five. Eigenlijk is dit net als 'Haute Tension' opnieuw een ordinaire slasher, zoals de Amerikanen die al in de jaren '70 maakten. Maar blijkbaar geldt ook hier weer: Frans = geweldig.

Als horror liefhebber kom ik op 3,5* uit, maar anders is dit echt een afrader. Horror newbies kunnen beter eerst de klassiekers kijken.

@ Orbit, [Rec] '1000 in een dozijn' noemen slaat natuurlijk helemaal nergens op. Noem mij 1 horrorfilm, buiten Blair Witch, die in dezelfde stijl is gefilmd. À l'Intérieur; dat is 13-in-een-dozijn.

Fantastische horror die bikkelhard is, ontzettend sfeervol en coole sound effecten. Naast Evil Dead, The Thing, The Devil's Rejects en TCM mijn favoriete horror.