Absolute Power (1997)

Bedankt voor het vertellen vh verschil met het boek, dat vraag ik me al tijden af (en daar ik het boek nergens meer zie liggen...).

Tja, ik als kijker en Eastwoodfan had dat toch ook niet echt geweldig gevonden, maar hoe eindigd het boek dan verder?

De film:

het begin vind ik heel sterk en behoorlijk spannend, ook wat er na volgt een uur of wat, maar daarna begint het steeds ongeloofwaardiger en dus ook minder spannend te worden en het einde is een vd grootste anti-climaxen die ik ken en dat verpest met terugwerkende kracht ook het voorgaande.

2,5 ster (maar ik moet hem weer eens kijken).

Lang geleden dat er nog eens iemand iets geschreven heeft over deze film.
Ik heb het boek niet gelezen - eigenlijk is er nog geen enkel boek waarvan ik de verfilming gezien heb, of omgekeerd - dus kan niet oordelen over beter of slechter zijn.
De film doet me wel sterk denken aan "murder at 1600" (ook al uit 1997, dus ofwel heeft iemand inspiratie bij de ander gehaald, ofwel is het gewoon toeval).

Ik vond het een erg sterke film, toch zeker in het begin en de eerste helft van de film. Zoals reeds gezegd, wordt het daarna wel allemaal een beetje vergezocht en soms ronduit ongeloofwaardig. Het einde is nogal ongelukkig op twee fronten. (de zelfmoordoplossing van Hackman versus de president en het melige ziekenhuisbedeinde van Luther met zijn dochter)

Toch was het wel een leuk filmpje dat echter niet lang in mijn geheugen zal geprent staan.

Het verhaal is opzich wel goed, maar het is jammer dat Clint Eastwood er maar weinig uithaald en de film na de belangrijke gebeurtenis een beetje afdaald naar een standaard thriller. En dat is absolute niks voor Eastwood. De cast is namelijk ook erg goed en er zitten ook genoeg boeiende momenten in maar helaas is dit niet echt wat ik van Eastwood verwacht. Is de film daarop slechter geworden? Nee. Want ondanks dat heb ik me wel weten te vermaken en was de film nog hier en daar spannend. Die scene met dat die president die moord pleegt is natuurlijk wel erg boeiend. Maar gezien het speelduur en ook de teveel standaard dingen weet dit niet echt een Eastwood-film te worden. Ook al is het door hem geregiseerd.

Maar evengoed als thriller zeer te doen.

3,5*

Clint Eastwoord bewijst met deze film nogmaals dat hij echt een goede regisseur is. Al is Absolute Power niet meteen een echt meesterwerk en al heeft hij al verscheidene films geregisseerd die toch wat beter zijn, toch heb ik me weer goed kunnen vermaken. De film heeft een boeiend verhaal en het blijft ook allemaal boeiend tot de laatste minuut (iets wat ik van veel andere thrillers niet kan zeggen). Wat betreft de cast zit ik een beetje met een dubbel gevoel: qua namen zit het duidelijk goed, maar ik had niet het gevoel dat het allemaal zo uitzonderlijk was. Hierbij was het eigenlijk vooral Hackman die toch een beetje door de mand viel.

Onderhoudende thriller. Weinig verrassend, Clint op de automatische piloot. Wel fijne bijrollen van Hackman, Harris en Glenn.

Aardige film van Eastwood met sterk acteerwerk, al behoort Eastwood daar zelf niet bij.

Want Eastwood is zelf een beetje de zwakste schakel in het geheel. Hij doet het redelijk, maar overtuigt niet helemaal in zijn ontwikkeling. Ed harris als politieagent en vooral Gene Hackman als de president, doen het stukken beter en spelen wel sterk.

Het verhaal zelf wordt redelijk uitgewerkt, waarbij vooral in de eerste helft ook behoorlijk wat spanning is terug te vinden. In de tweede helft verdwijnt de spanningsboog langzaam aan naar de achtergrond. Daardoor wordt het richting het einde toch wat minder, omdat de film zelf ook behoorlijk aan de trage kant is en het hierdoor wat lang aanvoelt. De regie zelf is niet slecht met een aantal mooie lange shots, zoals Eastwood ook wel eens in zijn westerns heeft gebruikt.

Zeker niet slecht dus, maar ik heb toch het idee, dat er meer in had gezeten.

3,0*

Onderschatte film. Origineel verhaal. Stijlvol, spannend en met humor. Typische Eastwood-signatuur, maar buiten het begin minder braafjes kabbelend dan veel andere minder bekende door hem geregisseerde films. Laura Linney is erg charmant

De film is ok. Een 7,5 wat mij betreft. Gelukkig is dit een van zijn matigste. En dat is een zegen....

Indertijd vond ik het een leuke en spannende film. Wat me nu vooral opvalt is Clint's houterige gedoe, de af en toe wat kromme dialogen en het wat moeizame en ongeloofwaardige plot. In de bijrollen is er hier en daar nog wel een behoorlijke acteur bezig, ik zie Ed Harris hiervoor al genoemd worden maar ook Scott Glenn heeft een klein bijrolletje.

Zeker niet Clint's beste film. En eigenlijk in absolute zin ook niet zo'n beste film.

De film begint enorm spannend. Een dief genaamd Luhter breekt in en ziet met eigen ogen dat de president van de Verenigde Staten bij een moord betrokken is. Dit stuk vind ik echt enorm spannend en wekt tegelijkertijd hoge verwachtingen. Helaas komen die verwachtingen niet helemaal uit. De film weet de spanning van het begin eigenlijk nergens meer te evenaren. Toch zit naar mijn mening in de eerste helft toch wel een goede spannende sfeer. Maar hoe verder de film vordert, hoe minder spannend en boeiend het allemaal wordt. Uiteindelijk eindigt de film in een teleurstellende climax.

Het acteerwerk is wisselend. Eastwood kwam wat houterig over en wist mij niet echt te overtuigen. Gene Hackman stelde mij ook wat teleur. Zijn acteerwerk kon er wel mee door, maar hij acteerde toch wel op de automatisch piloot. Ed Harris acteert duidelijk het beste van allemaal.

Erg goed vind ik de muzikale begeleiding van Lennie Niehaus. Erg goede bijpassende soundtrack wat de spanning in de film zeker verhoogd.

Al met al op zich een niet echt slechte film, maar na het veelbelovende begin toch wel wat teleurstellend.


3,0*

Benedenmaats, we zijn van Eastwood, zowel als regisseur als acteur beter gewend. Als je dan ook nog zwaargewichten als Harris en Hackman er bij hebt dan valt het resultaat toch wel tegen. Hackman doet maar wat, ik vind hem als president van de US volstrekt ongeloofwaardig. Harris doet zijn best maar kan de film niet dragen, het best uit de verf komt Marshall. Ik ben van een generatie die meerdere films van hem heeft gezien uit de veertiger en vijftiger jaren op tv, toen kon hij al op een geweldige manier een karakterrol neerzetten, voor de laatste keer doet hij dat hier ook. Ik had veel beter verwacht, het verhaal is zeker de moeite waard en ik hoop eigenlijk dat er nog eens een remake wordt gemaakt.

“Remember, tomorrow is promised to no one.”

Degelijke film van Clint Eastwood. Ik heb het boek van David Baldacci gelezen, en Eastwood heeft nogal wat zaken verandert. Het hoofdpersoon uit het boek is gewoon helemaal weggelaten, en dat is wel opmerkelijk te noemen. Het begin is sterk en Eastwood heeft de juiste toon te pakken, maar na de moord wordt het een wel heel langgerekt kat-en-muisspel tussen Eastwood en de politie/Secret Service. Van de acteurs (veel bekende gezichten) springen Ed Harris en Scott Glenn er bovenuit. Degelijk, maar Eastwood kan beter en het spannende verhaal van Baldacci verdient beter.

Goeie film over een meesterdief die tijdens een inbraak getuige is van een moord. Een onderhoudend plot voor deze prima, en inmiddels wat ouderwets aandoende, actie-thriller met een aantal goed opgebouwde scenes (zoals de lange opening en de scene op het plein). De acteurs (louter bekende namen) zijn allemaal goed gecast .

In tegenstelling tot een aantal andere films van Eastwood vond ik deze toch een van de betere. Een interessant verhaal dat een redelijk constante spanning wist te houden. Hier en daar ietsje te onwaarschijnlijk en voorspelbaar maar dat deed zeker geen afbreuk aan het geheel. Daarbij een vrij luxe cast die het prima deed. Al met al een boeiende film die ondanks zijn twee uur niets te lang duurde. Opmerkelijk dat Eastwood ook bij heeft gedragen aan enkele songs voor deze film waaronder het mooie Kate's Theme / End Credits - YouTube tijdens de aftiteling.

De film wordt niet getekend door een snelle actierijke enscenering. Absolute Power is geen grootschalig spektakelstuk, maar een subtiele mix van spannende intriges, suspense en fijn acteerwerk. Verantwoordelijk voor deze subtiele thriller is regisseur, producent en acteur Clint Eastwood.

De personages staan in deze film op de voorgrond. Voor hen zijn vier verhaallijnen beschikbaar die om elkaar heen draaien, elkaar raken en elkaar kruisen. Het verhaal over machtsmisbruik en politieke camouflagetactieken is belangrijk maar is niet belangrijker dan de acteurs. Aan de karaktertekeningen wordt in deze film gedetailleerde aandacht geschonken. Andere zaken zoals het aspect actie of het aspect setdesign staan absoluut op het tweede plan.

Het is old school. De regie. De karakterinvulling. De dialogen. De jazzy score. Eastwood pakt de zaken rechtlijnig aan. Zonder veel franje wordt in verhalende zin een reusachtig kaartenhuis opgebouwd waarvan in het verloop steeds stukjes afbrokkelen. Het steekt allemaal gewoon oerdegelijk in elkaar. En dat werkt. Het is spannend hoewel soms ook iets voorspelbaar.

De personages zijn niet duidelijk zwart of wit. Een ieder draagt wel iets bij zich dat de consequentie is van immoreel gedrag. Ondanks die realistische balans in de portrettering is Gene Hackman duidelijk met meer duisternis ingekleurd dan de rest. Dat is goed voor de film en hoort bovendien ook gewoon bij de latere Hackman. Hackman is de schurk waar de kijker niet mee sympathiseert.

Fijne rol van Eastwood. Verbeten, koel, intelligent, onbuigzaam en individualistisch. Dirty Harry op leeftijd, maar iets minder meedogenloos. Verder opvallend aangenaam acteerwerk van Ed Harris, Scott Glenn en Laura Linney.

Absolute Power is een spannende thriller. Wie scherpe en harde actie verwacht, wordt teleurgesteld. De film bekoort met een rustige enscenering, met gelaagdere personages dan gebruikelijk in een thriller en met een goed verhaal over moraal, omgang met macht en verantwoordelijkheid.

Zelfs Eastwood maakt nu en dan eens een mindere film. De lange half uur durende introscène zat nochtans wel goed, en er zaten veel mogelijkheden in om tot een spannend geheel te komen. Na dat eerste half uur werd het echter een slappe hap, en ging de film wat kwakkelen. Profdief Luther weet eigenlijk zelf niet zo goed hoe hij op de hele situatie moet reageren tot hij op TV een speech ziet waarna hij toch beslist om niet naar het buitenland te vluchten. De manier waarop hij in het vizier van de politie komt was ook een lachertje : hij is de enige dief met professionele vaardigheden die op dat moment in Washington resideert. Kom nou. Verder keek het wel lekker weg en is een film waar Eastwood in speelt altijd leuk. De presidentiële rol van Hackman stelt niet zoveel voor; zijn screentime was erg beperkt.

Redelijk.

Naar Clint Eastwood's 'goede' gewoonte is ook Absolute Power een iets te donker geschoten en behoorlijk droge thriller. Redelijk 90ies ook qua feeling. Maar het is niet té taai. Eastwood heeft oog voor de pacing. De middelmaat ontstijgt Absolute Power geen minuut maar de ondergrens blijft ook wel een eind uit het zicht. Goed om eens gezien te hebben en Eastwood's oeuvre te vervolledigen.

3

"Remember, tomorrow is promised to no one.”

Vrij matige film hoor. Voor Eastwood zit ik eigenlijk altijd wel klaar, dat staat meestal gewoon gegarandeerd voor een vermakelijke filmavond, en zo dacht ik ook met deze prent maar, de beste man heeft in zijn carriére niet alleen maar goede films gemaakt en daar is deze film eentje van. Eigenlijk kent deze film best een leuke potentie, Eastwood als inbreker is best geinig om te zien en had ook best leuk kunnen worden, alleen jammer dat het nergens wordt opgepakt. Neem alleen al die onwijs saaie en lange introscene, gewoon compleet sfeerloos. En daar vloert deze film vooral zichzelf mee, want het was nogal onnodig.

Eigenlijk verloopt de film ook gewoon vrij saai. Er gebeurt nergens echt iets, en het tempo kakt op een gegeven moment gewoon volledig in. Best jammer want zoals ik al zei; de film kent een aardige potentie. Er wordt gewoon niet veel mee gedaan, en dat had wel gewoon gemoeten.

In navolging van The Rookie nu Absolute Power aan de beurt, en daarmee bleef ik dus nog even in de Clint Eastwood. En yikes wat schiet het toch alle kanten op met deze man waar The Eiger Sanction een paar weken terug al net zo'n teleurstelling was als The Rookie, terwijl de man toch prachtige films kan maken zoals Million Dollar Baby, Unforgiven, A Perfect World, Gran Torino, Mystic River en natuurlijk het tweeluik op Iwo Jima. Maar wat staan daar toch verschrikkelijk slechte films tegenover zoals de twee die ik al genoemd heb en daar kan deze Absolute Power meteen bij aansluiten.

Grappig is op zijn minst de mooie blonde studente in de openingsfase die niemand minder dan een dochter is van Eastwood zelf. Zo wordt opzich wel een aardig plot geweven van macht, corruptie en bedrog, heeft het wel degelijk spannende momenten, en is een cast als deze nooit verkeerd waar ik altijd graag naar mannen als Hackman, Ed Harris en Scott Glenn kijk. Maar buiten dat is de uitvoering toch wel bijzonder matig zo niet slecht en ongeloofwaardig en de lijst qua kritiek en slechte punten is wat dat betreft eindeloos.

Neemt het karakter Luther bijvoorbeeld waar een beeld wordt geprobeerd te creëren van een crimineel maar verfijnd man met tekenkunst, een dinetje bij kaarslicht met een leeg bord, iets met zijn vrouw, en bepaalde muzieksmaak. Eén probleem, het past niet bij een acteur als Eastwood, dus dat mislukt al. Dan de inbraak bij een high value iemand zowel politiek als financieel, en dat is niet beter beveiligd? Luther ontnstap uit het raam maar terwijl de twee agenten eerst helemaal weer door het huis moeten om beneden te komen zitten ze meteen op zijn hielen maar verliezen vervolgens wel van die 'oude man die weet te ontkomen. Go figure...

En zo gaat de lijst eindeloos door met twee snipers open en bloot in een raam of opening, het geweer naar buiten stekend zodat iedereen dat kan zien, met de blote klauwen aan de munitie, lekker ook als je de huls verliest of moet vluchten. Dan zo'n halfslachtige poging die dochter op te ruimen bij die klif neer, dan zien ze onderweg Luther rijden maar daar gaan ze niet achteraan terwijl alles om hem draait, en dan moet er nog eens een slechte poging ondernomen worden dat in het ziekenhuis het af te maken. En dan zo'n character als Luther die in de traditie van een Heston , John Wayne, of meer recenter Shooter met Wahlberg, alles en iedereen te slim af is en alles beter weet. Tja, weet je, dan ben ik al heel snel klaar met zo'n film die zich vervolgens nog een beetje onderscheid met een apart einde.

Goed ik moet niet vergeten dat dit een film uit 1997 is en dit met vele andere films wel enigzins de standaard was destijds, maar ik vind dit toch ronduit slecht en kan het dan ook geen voldoende geven.