Mal de Pierres (2016)

Het leek een standaard romantisch verhaaltje te worden. Maar het is gelukkig meer dan dat. In de prachtige setting van de jaren '40 en '50 zien we het relaas van een jonge vrouw die opgroeit in een gezin zonder veel liefde. Enkel met haar zus heeft ze goed contact. Geen ruimte voor liefde of lust, en getrouwd in een liefdeloos huwelijk. Met een man die ook niet communiceert.

Marion Cotillard is zoals steeds heerlijk om zien en blijkt weeral één van de betere actrices uit de 21e eeuw te zijn. De film zelf wil niet groots uitpakken, maar steunt wel op een passende aankleding van kostumering en setting met vooral een boeiend verhaal en een passend plot.

Sloom psychologisch drama, dat pas in het laatste deel enigszins op gang wil komen en uiteindelijk wel eindigt met een fraaie slotscène. Het is evenwel te weinig en te laat. De mooie cinematografie en —zoals te verwachten— het optreden van Marion Cotillard zijn verreweg de beste onderdelen van deze toch wat teleurstellende film.

Liefdesdrama met een verrassende wending naar het einde toe of hoe hoe ver kan het verlangen naar iemand reiken ? ?
Het is een keurige film die toch veel dankt aan de sterke actrice die Marion Cotillard is.
Film werd voor heel wat genomineerd, maar behaalde geen enkele prijs. Zo voelde ik hem ook aan : net niet.

Fijne film.

Het begint al mooi met een stukje Lyon dat ik goed ken - goed genoeg om te spotten dat ze tegen het verkeer in rijden. Nouja, de film speelt een tijdje geleden, misschien dat je toen nog wel de andere kant uit mocht. En meteen ook al mooi spel van Cotillard.

Het verhaal is goed, en wordt goed gebracht - mooie timing, met een vleugje mysterie er in. En net genoeg acute tragiek om het genre drama waardig te zijn, naast het langdradige ongenoegen al dan. En erg mooi gefilmd, afgezien van het mooie begin zelfs. Wel wat veel alleen een Cotillard-vehikel, de rest van de cast doet me een beetje weinig. Hoewel gezegd moet dat Garrel me niet echt tegenviel, zelfs al is zijn casting wat cliche.

Wat een mooie, ontroerende film. Het verhaal boeide mij, ik kwam er makkelijk in en ik vind Marion Cotillard zo'n goede actrice. Ook in deze film zet zij een sterke rol neer, en een intrigerend personage. Ik ben blij dat ik de score op moviemeter een beetje op kan krikken, want wat mij betreft verdient hij meer. 4*

Prachtige en ontroerende film, zoals alleen de Fransen die kunnen maken. Toch kostte het me geruime tijd eer ik er in kwam. Marion Cotillard (wat een fantastische actrice!) sleept je er doorheen, maar ik moest wel doorzetten eer ik enige sympathie voor haar personage kon opbrengen. Prima natuurlijk. Een goede film moet schuren. Voor gemakkelijke hapklare brokken gaan we de oceaan wel over. De rest van de cast doet het naar behoren.

Was ook zeer onder de indruk hoe in de film het Frankrijk van de jaren vijftig herleeft (al die prachtige auto's, voor een autofreak als ik kom je ogen tekort), met die verloren oorlog in Indo-China op de achtergrond. En dan dat huis aan het strand. Ik was een paar jaar geleden ook in Ciotat. Ook dat minder bekende stuk van de Côte d'Azur is prachtig. Ja, die twist en dat slot, daar moet ik nog even over nadenken.

Kil romantisch drama begint in Frankrijk in de jaren 50. Gabrielle [Marion Cotillard] verliest haar ongeboren baby als gevolg van nierstenen en na overleg met haar echtgenoot [Àlex Brendemühl] besluit ze zich af te reizen naar een kuuroord in de Alpen. Daar ontmoet ze André [Louis Garrel] met wie ze een buitenechtelijke affaire begint. Volgens de officiële omschrijving is Gabrielle een “gepassioneerde, vrije geest”, maar Cotillard zet haar vooral neer als emotieloos met een flinke scheut verveling. Lusteloze, gortdroge verfilming van het boek ‘Mal De Pierres’ van Milena Agus met als enige pluspunt het verzorgde camerawerk van Christophe Beaucarne.