Australia (2008)

Nog eens opnieuw bekeken, en blijf bij mijn eerste mening, de speciale effecten hadden veel beter gekund, als dat zo was geweest had dit een topfilm geweest.

Oh...crikey!

Australia, een film die ik toch al zeker voor de derde keer gezien heb, een film die nog nooit veel indruk achtergelaten heeft, en iedere keer vraag ik me weer af waarom, want tot de helft maakt de film, nu ook de derde keer, een prima indruk. Maar dan breekt dat 'tweede deel' aan, en hoewel de mindere tweede fase het goede eerste deel stevig ondermijnd bekoorde de film me toch meer dan vorige keren.

Fraai gaat de film op artistieke en mystieke wijze van start. De vertelling van de jonge Nullah is uiteraard kinderlijk maar geeft een mooi soort fantasie aan het geheel. Meteen valt de film op als visueel prachtig en overdonderende hoewel bepaalde speciale effecten wel eens wat mislukken en vooral op het einde dreigen te ontsporen. Toch is in het begin de mix, van de visuele pracht, de situering van de dorre Australische vlakten, het gekonkel tussen de machthebbers en de kleurrijke karakters, één die voor mij wel slaagt. Ik persoonlijk vind het mystieke sfeertje erg fijn die door het verhaal geweven wordt met de jonge Nullah en King George op dat vlak als hoofdpersonen.

Met veel gevoel voor humor wordt de aristocratische Missus Boss gebracht die in al haar onwetendheid orde op zaken zal stellen down under met behulp van de Drover. Van een gouden koppel is in die zin niet echt sprake en de humor draait natuurlijk grotendeels om de tegenstellingen. Toch is er werk aan de winkel waar ze elkaar op een gegeven moment in vinden. De dikke anderhalf uur waarin men met de kudde de elementen, de Australische vlakten en Fletchers streken trotseert zijn fraai en vliegen om waarna het de vraag is wat zich daarna nog een uur lang gaat voltrekken.

Zoals gezegd de eerste anderhalf uur boeit en vermaakt, ook al is de afloop van die fase weinig verrassend. Plichtmatig wordt er nog een fase achteraan geknoopt waarin de scenarioschrijvers het drietal kennelijk nog even op de proef wil stellen en waarin een soort van Pearl Harbour geschiedkundig iets moet voorvallen. Behalve dat dit fuck lelijke speciale effecten zijn, vet overdreven, vooral de wijze waarop de stad wordt gebombardeerd, wordt het mij nooit duidelijk of dit nu Darwin Harbour moet voorstellen of de aanval op Broome. Niet dat dit laatste nu heel erg terzake doet maar goed. De hele aanloop en afloop is een cliché rijk gebeuren en duurt veel te lang.

Australia was tot anderhalf uur zeker een vier sterren waard, het tweede deel wil echter teveel temidden van de dreiging van oorlog, goede en slechte mensen, karma, wat extra drama en de veranderingen van mensen die inzicht krijgen enzovoort. Het neigt bijna naar GTST melodrama en scoort daarom maar twee sterren vooral omdat er zo'n schrijnend verval en verschil is met het goed getunede eerste deel. Australia komt daarom precies in het midden op een drie uit. Desondanks vermaakt de film behoorlijk, is er fijne humor en is het zo nu en dan een lust voor het oog.

Oei, wat maakte deze film een zwakke start. Erg druk, erg hysterisch. Nicole Kidman die zwaar over de top acteert en alles voelde een beetje als een foute komedie. En dat terwijl mijn verwachtingen vrij hooggespannen waren.

Gelukkig maakt de film een positieve verandering door op het moment dat de groep de kudde gaat drijven. Het wordt iets kalmer en ik begon meer met de personages mee te leven. Er is zowaar sprake van een aantal zenuwslopende momenten (bijvoorbeeld de stormloop). Ook Kidman ging ik na de valse start meer waarderen. Hugh Jackman doet het eigenlijk al meteen heel goed, maar ook de innemende Brandon Walters is een schot in de roos. Ik was me er overigens niet van bewust dat het speelduur zo lang was, dus voor mij was deze film een beetje als Return of the King: zo'n film die 5x ten einde lijkt te zijn, waarna weer een nieuwe scène geïntroduceerd wordt.

Daar schuilt ook eigenlijk het grootste verwijt dat ik de film kan maken: men wil te veel laten zien. De film is bij vlagen zo ontzettend druk dat het een beetje vermoeiend wordt. Natuurlijk is het genieten van de merendeels prachtige beelden, maar ik vroeg me wel af of het nodig was om met zo veel verschillende facetten van de geschiedenis en cultuur in de weer te zijn. Aan de andere kant kon ik het epische ook wel waarderen. De muziek is bij vlagen nogal bombastisch, maar ik heb er stiekem wel een zwak voor als het past bij wat je op je scherm voorgeschoteld krijgt, hetgeen hier het geval is. De romance tussen Drover en Sarah slikte ik op zich ook wel, maar de bijdrage van King George voelde dan weer een beetje net-niet. Fletcher is een stereotype slechterik.

Het gaat op en neer met deze film. Uiteindelijk vond ik het zeker de moeite waard, maar het is een beetje een 'bumpy ride'. Met name tijdens de eerste 20-30 minuten heb ik moeite moeten doen om door te bijten en had ik bijna de hoop opgegeven. De film herpakt zich daarna bijna op wonderbaarlijke wijze, maar gaat dan vervolgens weer te lang door... Al met al kan ik het absoluut geen slechte film vinden en de amusementswaarde is vrij hoog, maar het is wel vallen en opstaan.

3*

Matige Luhrmann.

Lijkt me wel een regisseur die in mijn straatje ligt, maar de producties die hij op zich neemt werken zijn frisse en kleurrijke stijl erg tegen. Zo ook deze Australia, die hem in zo'n specifieke hoek duwt dat je niet veel meer kan genieten van zijn stijl. Daarnaast verzuipt deze film na enige tijd in irritant en onnodig uitgerekt sentiment.

En als het geen sentiment is, dan is het wel overdrijven. Vooral het geschmier van Kidman in de eerste helft was ronduit onuitstaanbaar. Na 40 minuten was ik er klaar mee, maar dan wacht je toch nog een film van 125 minuten op. Een episch verhaal is het zeker dus is het een begrijpelijke speelduur, maar ik vond dat luide en overdreven gedoe van Kidman ontzettend irritant. Gelukkig draait ze in de tweede helft wat bij.

Het overdrijven van je materiaal en rare weergaves van sentiment doen me de conclusie trekken dat Luhrmann een modern regisseur is die opgezadeld zit met een hopeloos ouderwetse producer. De samenwerking leek nergens op, ondanks dat de film behoorlijk wordt versierd en de effecten van hoog niveau zijn. Het is echt het verhaal zelf dat de film integraal in de weg zit.

Ik beweer dan ook dat elk personage, maar dan ook echt elk personage, zich gedraagt alsof Australië een suikerkasteel is. Dat het op een boek en oudere tijden gebaseerd is kan ik vrede mee hebben, maar als iedereen zich toen om me heen als deze personages hadden gedragen was ik allang verhuist. De enorme speelduur wordt ook daarom soms een serieuze opgave.

Gelukkig is de finale enigszins spectaculair en de structuur van de eerste helft aardig te noemen. Daarna begin je de haast een beetje te proeven, maar Luhrmann doet in ieder geval nog een beetje zijn best om zijn product zoveel mogelijk te polijsten. Het probleem ligt alleen meer in de inhoudelijke boel dan alles dat eromheen zit. Australia zal me helaas bijblijven, maar dan vooral de mindere punten eraan.

Nicole Kidman marathon 30#

Leuker dan gedacht, vroeger als kind vond ik het maar niks. Heel raar geacteerd en geschoten, gewoon niet mijn ding. Nu denk ik daar anders over. Faraway Downs de verlengde versie van deze film is beter. Het voegt meer toe als geheel. Niet alleen zijn er meer scenes, maar ook de scenes zijn opnieuw geknipt in een andere volgorde, de muziek voegt daar veel meer toe en ook het einde is anders. Zeker de moeite waard om die eens te proberen mocht je dat nog niet gedaan hebben.

Daarom scoort deze filmversie net wat minder. De beleving is wat vlakker en komt minder goed over. Op sommige momenten ook saai. Wel mooie beelden, goede chemie tussen de hoofdrolspelers en goed geacteerd.

Van 2,0* naar 3,0*. Faraway Downs 3,5*