Invasion of the Body Snatchers (1978)

gisternacht gezien, erg goed. mooie opbouwende spanning, goed geacteerd, goede muziek, prachtige re-make van een origineel verhaal, verrassend open eind, en alles behalve 13-in-een-dozijn...

deze film maakt er geen geheim van dat ie een al bestaand verhaal kopieert, andere zombie films vaak wel.

Had ik gezien zonder enige verwachting eigenlijk. Het is een film met een goeie opbouw van spanning. De typische horroracteurs Sutherland en Goldblum passen compleet in de film. Samen met de mooie Brooke Adams heeft de film een sterke cast. De film heeft alles om een klassieker, alhoewel het soms op het randje van verouderd is. In elk geval één van de betere horrorfilms.

Vindt dit nog altijd een uitstekende en spannende Horror / Science-Fiction film.

Het verhaal zit prima in elkaar en hij is ook nog eens spannend. Er wordt ook goed in geacteerd. Het einde van deze film was schitterend.

Men heeft vorig jaar een soort remake van deze film gemaakt in de vorm van :"The Invasion" maar die kan absoluut niet tippen aan dit origineel.

Beetje saai, ik moet nog steeds het origineel zien. Daar verwacht ik veel meer van. Enige pluspunt is de paranoïde sfeer.

Iets om op te letten: Tom Hagen die als priester in een schommel even voorbij schommelt!

Een lichte teleurstelling voor mij.

De eerste helft van de film vind ik zeer geslaagd. Er heerst een onheilspellende sfeer en de spanning wordt goed opgebouwd. Het hele deel van de film waarin de hoofdpersonages op de vlucht slaan voor de Body Snatchers vond ik veel minder boeiend. De film begint hier te lijken op een 13-in-een-dozijn zombiefilm. Toch jammer, want het einde vond ik dan wel weer geslaagd en niet zo cliché.

Verder vond ik het camerawerk over het algemeen goed. Veel gebruik van scheve standpunten waarna de camera langzaam weer recht draait. Samen met wat zoomwerk zorgt dit voor voldoende intensiteit in de scènes. Zelf vond ik de score dan weer helemaal niks. Akelig gepingel en irritant tromgeroffel. Ik weet dat het bij dit soort films een gewoonte is, en kan het vaak ook prima waarderen, maar bij Invasion of the Body Snatchers vond ik het gewoon ronduit lelijk en deed het afbreuk aan de filmervaring bij mij.

Uiteindelijk toch nog een krappe 3* voor deze film, vooral vanwege de eerste helft van de film en het knappe camerawerk.

Echt spannend of bloedstollend werd het allemaal niet, dan vond ik The Thing veel beklemmender al speelt de spanning die film ook wel een beetje in de kaart, dankzij zijn geïsoleerde locatie en het rare gegeven dat je iemand waar je al jarenlang mee werkt ineens niet meer kunt vertrouwen..

Ik kon best genieten van de argwaan sfeer 'waarin niemand te vertrouwen is' hier. Knap ook dat al die klonen al snel de belangrijkste posities bekleden en de macht in de stad overnemen door belangrijke uitgangen te versperren en hun gedachtegoed snel te verspreiden over de rest van Amerika. Er had alleen wel wat meer gedaan kunnen worden met die bloemen die San Francisco overvielen. Had zeker wat kleurrijker, imposanter en paradijselijker gekund. Wel gaaf en mooi visueel vernuft waren die peulen en de namaak versie die een persoon kloonde en als het ware langzaam ontkiemden.

Donald Sutherland acteert overigens als een bezetene en Jeff Goldblum lijkt hier niet goed in zijn vel te zitten, nogal een inwisselbare rol. De rest hangt er qua acteerwerk wat tussenin. Het beste aan deze film is ongetwijfeld het naargeestige einde. Had lange tijd ook niet verwacht dat het zo zou lopen aangezien het er lang naar uitzag dat Sutherland en die vrouw nog wel weg zouden geraken. Leuk entertainment en absoluut een bovengemiddelde horrorfilm. 3,5*

Superieure remake, al moet ik toegeven dat ik deze het eerst zag. Bloedstollend tot en met en het einde is werkelijk afgrijselijk perfect.

4,5*!

Nogmaals herzien.

Invasion of the Body Snatchers blijft voor mij een van de beste sci-fi/horror films die er zijn. Het scenario is schitterend bedacht, zorgvuldig uitgewerkt en weet me bovendien keer op keer angst in te boezemen. Het algemene gevoel van paranoia waarin deze film baadt is erg efficiënt in beeld gebracht. Je voelt werkelijk de wanhoop van de hoofdpersonages, die de laatst overgebleven zijn van een invasie waarbij mensen in aliens veranderen. De overmacht wordt steeds groter, de kansen op ontsnapping kleiner: een erg deprimerende, verstikkende gedachte.

Wat me bij deze herziening vooral opviel - in positieve zin - is hoe het verhaal weerspiegeld wordt in de bevreemdende soundtrack en het camerawerk. Verschillende scènes waarin de paranoia ten top gedreven wordt krijgen ondersteuning van onaardse achtergrondgeluiden en een camera die op een (bewust) onaangename manier beweegt of uit ongewone standpunten filmt. Voeg daar nog geloofwaardige vertolkingen en special FX die nog steeds niet gedateerd ogen aan toe en je hebt een film die op alle fronten scoort.

Maar nog het best van al is het dubbelzinnige einde dat je zowel als de verlossing of de ondergang van de mensheid kan interpreteren.

zeer goed filmpje imo. Dreigende sfeer wordt goed opgewekt en bewaard (met toepasselijke geluidjes). Acteerwerk mag er ook zeker zijn, en het einde is natuurlijk om van te smullen.

Dikke aanrader

3.5*

Ijzersterke science fiction thriller die vooral dankzij de benauwde sfeer weet te overtuigen.

Verwacht geen flitsende horrorfilm, Invasion of the Bodysnatchers is een trage film die je beetje voor beetje bij de kelen grijpt en uiteindelijk eindigt in een ijzersterke climax.

De sfeeropbouw is zoals gezegd lekker langzaam, Kaufman neemt de tijd voor de personages, waardoor je steeds meer meeleeft en het gevoel goed mee krijgt. De hoofdrollen worden prima vertolkt, vond het vooral erg leuk om de jonge koppies van Goldblum en Sutherland te zien. Maar voor Limoy was echt ijzersterk als uiterst kalme dokter, maar uiteindelijk al een tijdje een alien blijkt te zijn.

Wat verder nog opvalt is de sterke soundtrack, die de film toch net dat beetje extra meegeeft. Ook de horrorelementen zijn subtiel aangepakt en her en der ziet het er gruwelijk uit. Vooral die planten waren freaking nasty.

Tel hierbij een verrassend sterk en sfeervol einde op en je hebt een kleine klassieker te pakken.

4,5*

They're coming! Het gaat me nog steeds door merg en been en dat in een film die eigenlijk meteen onder je huid kruipt, paranoïde aandoet en uiteindelijk uitzichtloos wordt. Niet in de minste plaats vanwege de macabere score die rondspookt, maar zeker ook door de camerastandpunten, bewegingen, hoeken en details die het brengt. Die silhouetten op de achtergrond bijvoorbeeld.

Enkele langgerekte shots zuigen je als het ware in de meer en meer beangstigende wereld van de hoofdpersonen. Kortgeknipte scènes, zoals die in Geoffrey's appartement, wanneer de politie poolshoogte komt nemen, onderstrepen het naderende onheil. Een simpele blik is hier net zo effectief als het snerpende gekrijs. Zelfs een telefoonkoord is al iets om de kriebels van te krijgen.

Naast alle sfeer heeft het ook nog eens voldoende tempo en verhaalkracht, zodat het over de volle speelduur z'n aantrekkingskracht nergens verliest. Een mix waarin alles op z'n plek valt en waar het beste tot het laatst wordt bewaard. Die kop, dat geluid. Kippenvel. In z'n totaliteit een riller van formaat die niets aan kracht heeft ingeboet.

ja gisteren op MGM, goeie film, wel een trage start

eerst een uur lang welles nietes maar daarna komt de boel op gang

wordt het leuk om te kijken, het is natuurlijk wel een film van 33 jaar oud

maar wat een sfeertje met die kop van Sutherland op de buis

ik moet die andere film ook zien, die in Venetie met dat kind

Die hond ja, klasse. Helaas één van de weinige uitschieters in het tweede gedeelte van de film. Ik vind Kaufman absoluut niet de geschikte man voor dit geweldige concept. Had hier héél graag Cronenberg aan het werk willen zien. Zijn body horror films komen veel beter uit de verf. Neemt niet weg dat deze klassieker wel aardig ver onder de huid weet te kruipen, met vlagen althans.

Wat is Leonard Nimoy trouwens verschrikkelijk zeg. Gelukkig zakt de rest niet zo ver door het ijs. Sutherland is wat stoffig, maar dat past er vaak wel bij. Zeker in de eerste helft is de kalmte en mysterie ondraaglijk. Het gevoel dat er iets(...) anders blijkt, van de ene op de andere dag, is iets dat onder de huid gaat zitten. Jammer dat het soms wat ontspoort. Zeker richting het einde waarin het ene lawaaierige (bijna) orkestrale gejank na het andere op je af wordt geblazen. Hoe bedoel je ongepaste soundtrack? Hou het klein, dan komt het goed.

In de herziening voor de vijfde keer of zoiets.

Tsja wat hier nog over te zeggen: briljante seventies-film die van paranoia-thriller in de eerste helft gaat naar all-out-SF/horror in deel 2 en dan ook nog met klassiek geworden eindscene.

Leonard Nimoy in zijn enige serieus te nemen rol waarin hij niet Mr. Spock speelt, Robert Duvall 5 seconden in beeld als priester op schommel, regisseur van de oorspronkelijke Body Snatchers uit 1956 (Don Siegel) als de taxichauffeur die Sutherland en Adams naar het vliegveld rijdt en de hoofdrolspeler uit de 1956-film (Kevin McCarthy) als de man die waarschuwt voor de body snatchers.

Meesterwerk!

Knappe klassieker over mensen die bezeten raken door een plantaardig alien ras. Kaufmans film wordt als één van de beste remakes ooit aanzien. Het origineel heb ik niet gezien, Ferrara's beduidend mindere versie wel, maar kon niet tippen aan deze versie hier...er zaten razend knappe en intense scènes in, zeker voor een film uit die jaren.

Daarnaast is er ook het maatschappij-kritische kantje over conformisme en eenheidsworst, over kuddegedrag. Wat een gevoelloze wereld zou het zijn als iedereen identiek was? De peulwezens als de assimilerende maatschappij (denk aan de Nazi's) en de mensen als reactionairs, rebellen (denk aan het verzet). En om te overleven bewegen de mensen zich zo onopvallend mogelijk tussen de peulwezens, maar verloochenen daarom niet hun opstandigheid. Het idee bevalt me wel.

De peulwezens kennen geen goed noch kwaad en alles wat ze doen is om hun ras in stand te houden. . Naast deze wat diepere betekenissen is dit verder ook een prima thriller met een sterke en overaanwezige paranoide sfeer, vooral door eenvoudigweg overal mensen op de achtergrond te laten rondlopen. Leuk om hier "Mr Spock" in te zien en een jonge Jeff Goldblum. Met 500 stemmen is dit absoluut een onderbekeken film op Movie Meter. Ik denk dat deze dan ook zwaar onderschat wordt.

Toen ik deze in de jaren '90 voor de eerste keer had bekeken, vond ik deze toch spannender en beklemmender. Nu ergerde ik me toch wel aan het erg trage op gang komen van de film. De 2de helft is gelukkig al veel spannender, maar de magie die ik bij een eerste keer kijken had was toch voor het grootste deel verdwenen. Toch blijft het een goed verhaal, het is vooral de gedachte dat planten de mensheid van hun emoties kunnen beroven die enger is dan de meeste horror!

Jeff Goldblum vond ik nogal ergerlijk, maar dat was misschien wel de bedoeling van zijn rol.

Schitterende film eigenlijk. Bijzonder naargeestig sfeertje ondersteund door de soundtrack, met bijpassend bijzonder camerawerk die de paranoia ondersteund. Goed gespeeld ook, het wordt een geloofwaardige intrede in de belevingswereld van de personages. Een paar prachtige scenes met mooie effecten tegen het einde zijn eigenlijk de kers op de taart. 4*

Herzien op de geweldige blu-ray van Arrow. Invasion of the Body Snatchers vind ik één van de beste remakes ooit gemaakt, ik denk samen met The Thing en The Fly dé beste remake ooit gemaakt. De personages, de sfeer, de soundtrack, de effecten, dat einde, Invasion heeft erg veel memorabele zaken te bieden. Zelden weten films zo onder de huid te kruipen als deze klassieker. Vooral het eerste uur is meesterlijk. Tegen het einde wordt de film helaas wat lawaaierig op momenten, wat jammer is aangezien Kaufman laat zien erg goed met kalmte om te kunnen gaan.

4,5*

Zeer effectieve Horror film met een lekker paranoïde sfeertje.Daarnaast doet de cast het erg goed.Prima (en beste) remake van de versie uit 1956.Vooral de opening 'sequence' en het einde zijn fantastisch.

Snoozefest.

Nochtans is het idee niet verkeerd. Niet zo heel origineel, maar het is toch weer eens wat anders dan de klassieke alien invasion. De wat onnozele effecten in het begin neem je dan maar even voor lief.

Mijn probleem met deze film is dat het een duidelijk eind jaren '70 product is geworden. Staat symbool voor een degelijkheid waar ik helemaal niks mee heb. Saai in beeld gebracht, kleurloos en levenloos geschoten, traag tempo omdat alle puntjes tot in den treure verduidelijkt moeten worden ... het plot wordt langs alle kanten ostentatief dichtgetimmerd, maar de film wordt daar absoluut niet beter van.

Effecten blijven ook pover de hele film lang (die hond is gewoon lachwekkend ipv eng), acteerwerk is matig en het wil echt nooit spannend, eng of mysterieus worden. Het kabbelt de hele film maar wat voort, niet echt iets wat gewenst is voor een film als deze.

Zo degelijk dat het oersaai wordt. Heb dat gevoel wel meer bij eind jaren '70 films, deze is daar zeker geen uitzondering op. En dan nog rekken tot bijna 2 uur ...

1.0*

Mag ik vragen, Onderhond:Wat is je leeftijd en ben jij vertrouwd met eerdere en/of vroegere/latere versie's en zo ja, gelden voor die versie's voor jou beter of slechter? De vroege versie uit de jaren vijftig is mij totaal onbekend, de latere versie's heb ik ooit gezien, maar herinneringen daaraan heb ik niet. Ik heb deze film niet meer gezien sinds ik een opgroeiende tiener was, ondanks dat ik de film al een tiental jaar op DVD in de kast heb staan, maar ik herinner me wel dat ik het thema destijds erg eng vond, het idee dat je persoonlijkheid vernietigd dreigt te worden. Het zou best kunnen zijn dat ik de film nu eerder kritisch minder hoog zal waarderen.

Door de jaren heen deze prent een keer of vijf opgezet, maar nooit langer dan een half uur gekeken. Dan was nu toch echt het moment om door te zetten maar op één of andere manier kom ik er gewoon totaal niet in. Terwijl het idee toch wel erg tof is.

Het heeft denk ik vooral te maken doordat ik de film te stil en te traag vind. Het straatbeeld van de jaren '70 is hier doodsaai en ook de buitenaardse bloemetjes weten allerminst te overtuigen. De onderhuidse spanning die ik hoopte te krijgen heb ik geen enkele keer mogen ervaren. Ik had nooit het idee dat onder de blikken van het straatvolk kwaadaardige duplicates schuilden. Het wist gewoon niet te overtuigen.

Daarbij is de cast nogal duf met Donald Sutherland voorop die de uitstraling heeft van een uitgeklopte plumeau. Jeff Goldblum was nog wel te pruimen. De special effects waren gelukkig nog wel te pruimen, lekker smerig in beeld gebracht soms. Normaal zou ik zeggen dat dit gewoon mijn dag niet was, maar aangezien het de vorige keren al niet eens gelukt was om hem uit te zitten vraag ik me af of deze ooit nog goed zal vallen.

"It's like there's some kind of a hallucinatory flu going around. People seem to get over it in a day or two. All I can do is treat the symptoms."

Ik ben niet bekend met het origineel maar deze remake vond ik zeker niet slecht.

Donald Sutherland speelde een sterke hoofdrol. Jeff Goldblum had wel een aardig rolletje en Brooke Adams deed het ook prima. Erg leuk om Leonard Nimoy een keer in een ander soort rol te zien als Spock.

De effecten waren wisselend. Het begin had wel iets, maar had voor het zelfde geld in de jaren '50 gemaakt kunnen zijn, met zee-organismen die aliens moeten voorstellen (in ieder geval beter als hagedissen met gelijmde schubben). De replica's zagen er wel sterk uit en ook de geluidseffecten van Ben Burtt waren erg goed.

De muziek van Denny Zeitlin gaf de film een mooi sfeertje mee. Philip Kaufman is eigenlijk vooral bekend omdat hij het verhaal van Indiana Jones heeft geschreven maar is ook een prima filmmaker.

De film is een klein beetje langdradig, vooral in het begin, maar weet uiteindelijk best spannend te worden. Het concept komt wel vaker voor, vond het in The Thing toch veel spannender en beter uitgevoerd.

De film voelt een beetje gedateerd aan, ook voor eind jaren '70, maar was zeker niet slecht. Misschien net ietsje te lang. Wel een mooi (origineel) einde.

De overlevering vertelde dat dit de enige film was waar mijn moeder ooit haar mond heeft gehouden, dus ik moest hem nu maar eens ondergaan. Dat werd toch een kleine teleurstelling.

Met oudere films moet je rekening houden met de tand des tijds, dat was hier een zware kluif. Veel doet erg gedateerd aan. De soundtrack was tenenkrommend, maar typerend voor spannende films die tijd; op het moment dat het spannend moet worden, komt er een compleet orkest om de hoek kijken (vaak met plots inzoomende beelden) waarbij ik eerder in de lach dan in de schrik schoot. Dat effect is dus duidelijk verloren gegaan. Acteerwerk was soms wat aan de houterige kant en er zitten toch best aardig wat karakterkeuzes en plotgaatjes in die je achter de oren doet krabben. Het is behoorlijk rechtlijnig en grotendeels voorspelbaar.

Pluspuntjes waren er natuurlijk ook. Voor '78 was dit een erg gewaagd en origineel plot, lijkt me. Hoewel het me zo kan voorstellen dat het langs in gekomen in een aflevering van The Twilight Zone. De beeldvorming was vaak bijzonder (op dat inzoomen na), met leuk spelen met schaduwen. De donkere soundeffecten werkte ook een stuk beter dan die schelle violen. Ondanks het trage verloop en de gedateerde spanning, wil je wel blijven kijken.

Uitstekende film waarin een paar mensen erachter komen dat de populatie van de stad vervangen wordt door duplicaten. Deze remake wint het voornamelijk omdat het allemaal net wat realistischer gebracht wordt. Opnieuw een goeie spanningsopbouw en een paranoïde sfeer die versterkt wordt door de goeie soundtrack. Een sterk en verrassend eindshot.

Een erg goede remake van Invasion of the Body Snatchers uit 1956. Donald Sutherland vind ik heel goed gecast voor deze rol!

Een leuk detail is dat Kevin McCarthy, die de hoofdrol vertolkt in de originele versie van deze film, in deze remake een kleine gastrol heeft als de man die op de ruit van de auto van Matthew Bennell klopt en schreeuwt: "They're here!"

“The rest of the world is trying to change people for fit the world. I'm trying to change the world to fit people.”

Sterke horrorklassieker met een sfeervolle opbouw en een iconisch eindshot. De lichamen van de bewoners van San Francisco worden langzaam overgenomen door een buitenaards ras, die streven naar perfectie van het menselijk ras.

Het eerste gedeelte, met de personages die er langzaam achter komen wat er allemaal gebeurd, is het sterkst. Sutherland, Adams, Goldblum, Nimoy etc. Allemaal spelen ze hun rol perfect. Wanneer het een kat- en muisspel wordt tussen Sutherland, Adams en de aliens zakt het niveau wat, maar het tempo en de spanning vergoeden veel. Het iconische einde zie je van mijlenver aankomen, maar maakt ondanks dat nog steeds indruk.

Beetje verbaasd over de hoge score. Enkele dagen geleden werd ik weggeblazen door het origineel, en nu deze bekeken. Enorm kwaliteitsverschil, van deze versie merk je echt dat het een kenmerkende remake is die het origineel zoals zo vaak niet kan evenaren, wel zit het vol met knipogen naar die film. Veel details zijn hier niet of nauwelijks uitgewerkt waardoor je eigenlijk het origineel gezien moet hebben om ze te begrijpen, en de plotholes uit het origineel zijn hier ook niet weggewerkt. Wie twijfelt, kies voor Invasion of the Body Snatchers (1956) (dikke 4*), deze versie uit 1978 is niks meer en niks minder dan een mindere remake daarvan. Als ik het origineel niet zou hebben gezien had ik deze 3* gegeven, maar in vergelijking daarmee merk je dat dit veel beter kan. Ruime 2,5* / kleine 3*.

Invasion of the Body Snatchers uit 1978 wordt steevast aangehaald als één van de beste remakes aller tijden. Knap, zeker als de originele film zó sterk is als die film uit 1956. Een van de sterkste elementen van deze film is dat het geen simpele herhalingsoefeningen is, er wordt voldoende nieuws toegevoegd. Zo is deze film een stuk enger dan zijn voorganger. Dat kan met de tijd te maken hebben - ongetwijfeld was de versie uit 1956 voor die tijd enorm eng - maar bepaalde scènes en shots uit deze remake zijn nog steeds bijzonder effectief. Zo'n beeld van een donkere tunnel waarin een groep getransformeerde mensen met hun akelige geschreeuw achter de hoofdpersonen aan rennen is angstaanjagender dan de gehele originele film. De film laat ook veel meer zien, met hier en daar wonderbaarlijke special effects. De film voelt soms ook meer aan als The Thing dan de originele Invasion of the Body Snatchers.

Maar deze remake verslaat zeker niet in alles zijn voorganger. De remake is een stuk langer van speelduur en als je het mij vraagt té lang. Het origineel was weliswaar met zijn 80 minuten aan de korte kant, maar hier zijn de twee uur ook net iets teveel, zeker rond de climax lukt het regisseur Kaufman niet om de hele tijd de spanning vast te houden. De film heeft echter wel een puike cast, met prima rollen voor Donald Sutherland, Jeff Goldblum en Leonard Limoy. Maar ik vond vooral Brooke Adams een sterke rol spelen, het stukje romantiek tussen haar en Sutherland kwam geloofwaardig over. Verder een paar geinige knipogen naar het origineel, vooral de scène met Kevin McCarthy is erg leuk. En dan heb ik het nog niet eens gehad over het fenomenale einde; die iconische laatste shots! Het maakt het erg lastig om te zeggen welke van de twee films nu beter is, ze staan in ieder geval heel dicht bij elkaar. De term 'remake' heeft een slechte naam, maar een Invasion of the Body Snatchers bewijst maar dat het ook heel goed kan uitpakken.

4 sterren.

Toch weer aardig om Donald Sutherland (vader van Kiefer en tweelingzus Rachel) weer eens in een van zijn films te bewonderen. Ik heb de man altijd als acteur hoog gehad en ook in deze film zie je waarom. Ondanks dat de film al weer een jaartje of 42 oud is, vond ik de leeftijd niet storend. Ok, ze hadden in die tijd nog geen computers om de film op te leuken (CGI) maar dat is hier absoluur niet hinderlijk, tenminste niet voor mij.

Het verhaal loopt vergeleken bij het tempo van tegenwoordig ietsje stroef maar dat mocht mijn pret niet drukken. En het einde......fantastisch en rillingmakend!

Voor verhaal, set en acteurs een ruime 7.