Nothing Is Private (2007)

Ieder z'n mening toch?

Ja ieder zijn mening, maar ik denk als een slachtoffer van verkrachting zoiets leest hij/zij er erg verdrietig en boos van word, wat jij schrijft is dat ze er zelf om vroeg, dat zijn meestal ook de woorden van een dader en van mensen die het niet is overkomen, en er daardoor niks van begrijpen.

Provocatie spreekt altijd aan. Een film met gewaagde thema's kan best werken, maar dan is het noodzakelijk dat die goed zijn uitgewerkt. Wat dus allesbehalve het geval is in Towelhead, een film waar de kijker op een banale manier overspoeld wordt door taboes die beter met enige subtiliteit worden aangepakt.

Ik vond dit werkelijk een inhoudsloos flutfilmpje dat nooit interessant wordt. Towelhead is bij momenten te luchtig om serieus genomen te worden, maar langs de andere kant veel te dramatisch om enigzins als zwarte komedie te werken. De film handelt eigenlijk uitsluitend over "ontluikende" seksualiteit, al vind ik dat dit niet goed is uitgewerkt. Op een moraliserende manier straalt de film uit dat je met kinderen zo snel mogelijk en zoveel mogelijk over sex moet praten, of anders zullen ze denken dat pedofilie de normaalste zaak ter wereld is . Er worden ook pogingen gedaan om rassenkwesties te behandelen, maar wel met erg weinig diepgang. Onbegrijpelijk dat dit geregisseerd werd door de man die het briljante American Beauty schreef. De gitzwarte humor is nergens te bekennen en de diepzinnige, originele personages zijn vervangen door kluchtfiguren (Jasiras vader) of wandelende clichés (het ruimdenkend, doch correct koppel dat Jasira te hulp schiet, de pedofiel die diep vanbinnen nog wel een goeie mens is).

Deze film enkel vanwege zijn thema's bekritiseren, zoals een zekere Roger Friedman doet (las ik op de vorige pagina), is natuurlijk ronduit belachelijk. Maar langs de andere kant moet een film ook meer te bieden hebben dan gewoonweg grenzen te verleggen en de kijker te choqueren. Want voor exploitatie te zijn is dit dan weer allemaal veel te braaf. Duidelijk een film die er geen flauw benul van heeft waar hij naartoe wil en in mijn ogen een ontzettende teleurstelling.

Toch vreemd die verschillende hersenen van mensen.

Ik denk dat ik op zowat alle dingen die yeyo zegt de tegenovergestelde mening heb

Fantastisch zo van die love/hate films !

Yeyo vat het goed samen. Deze film heeft een onduidelijke richting. De storende elementen blijven daardoor hangen en zijn "pointless". Het dient eerder om te choqueren, helaas.

Beste mavoe, jij bent 20 en zij was 13!!
Zoals ik al eerder schreef zijn kinderen heel makkelijk te manipuleren omdat ''grote'' mensen nu eenmaal heel veel overwicht hebben.
Ik heb vroeger ook wel eens dingen gedaan in opdracht van volwassenen die ik nu nóóit meer zou doen.
Waarom denk jij dat kinderen die stelselmatig worden misbruikt het bijna nooit aan iemand durven te vertellen, dat mag namelijk niet van de dader en kinderen weten niet hoe het hoort.
En daarbij, als een kind zich sexueel aan je opdringt moet je als volwassene ten alle tijden weigeren.

Het regiedebuut van de schrijver van oa American Beauty en Six Feet Under, het is dat ik de release destijds compleet over het hoofd heb gezien, anders had ik hem vast al eerder bekeken. Vond het een erg fijn filmpje, maar daar bleef het helaas ook een beetje bij. Allereerst greep het me allemaal niet zo, ik vind het altijd wel fijn om dit soort coming of age plotjes te zien in films en het onderwerp was ook prima uitgewerkt verder, alleen was het me soms net iets te braafjes, in tegenstelling tot het andere werk van Ball, en och misschien heb ik gewoon een beetje teveel Europese genre genoten gezien. Ook de subtiele humor was minder scherp dan ik had gehoopt. Die vader was bij momenten erg leuk, maar daar bleef het eigenlijk een beetje bij. Wel vond ik Jasira een erg fijn personage (prima gespeelt ook door Bishil) haar hele ondekkingsreis en weg naar volwassenheid wordt op een mooie en subtiele manier getoont en kwam
(op mij) vrij overtuigend over. Ik blijf er ook bij dat er (ondanks dat er nog genoeg tere zieltjes zijn die er maar moeilijk naar kunnen kijken) niet genoeg van dit soort films gemaakt kunnen worden, ik bedoel het gebeurt nou eenmaal en daar kan niemand wat aan verranderen. Het grootste minpunt van de film vond ik trouwens het einde, dat eigenlijk alles wat daarvoor zo mooi was opgebouwt toch wel een beetje verpeste. De buurman die werd opgepakt en alles leek weer koek en ei tussen vader en dochter, dit was me iets te zoetsappig en gaf het geheel een vrij bittere nasmaak. Ik kan niet zo goed bedenken wat ik liever had gezien, maar het was in ieder geval, niet dit. Nouja, ondanks dat en het feit dat ik er meer van had verwacht, heb ik er verder prima van genoten.

3,5 sterren

Ik wil toch echt op het bovenstaande bericht van Mavoe reageren. Je kunt pas weten hoe je reageert wanneer je een situatie aan den lijve ondervindt. Het logisch dat een meisje van 13 zich geintimideerd voelt door een volwassen man. In de film is dat ook duidelijk te zien. Het is ook logisch dat zij, doordat ze een geheim met hem deelt, ten onrechte denkt dat ze hem iets verschuldigt is. Hier speelt hij ook heel manipulatief op in.

Op lagere scholen wordt kinderen spelenderwijs geleerd NEE te zeggen. Zo simpel is dat blijkbaar niet. Ik vind het teleurstellend en eng dat er mensen zijn die denken dat er alleen sprake is van misbruik en seksueel geweld wanneer het slachtoffer schreeuwt, schopt en slaat. Ik denk dat heel wat daders zich in jou mening kunnen vinden. Als rechters jou criterium gaan hanteren zullen er heel wat verkrachters, aanranders en incestplegers worden vrijgesproken.

Goede film met controversieel onderwerp. Hele goede acteerprestatie van de hoofdrolspeelster. Alleen wat een kortzichtige reacties hier zeg. Dit soort dingen gebeuren nou eenmaal dus waarom er geen film over maken. De ik had dit en ik had dat reacties slaan nergens op. Als we alleen films zien over mensen die zich aan de heersende moraal conformeren blijft er weinig interessants te bekijken. Alleen het dramatisch uitgewerkte einde maakt dat ik toch niet echt een heel hoog cijfer kan geven.

Ik weet niet of je nou op mij reageerd maar ik vind het juist geweldig dat ze dit soort films maken.

Ik vind het zelfs heel belangrijk dat dit in beeld word gebracht, al was het alleen maar voor de slachtoffers van dit soort afschuwelijke geweld.

Ik weet wel zeker dat er zoveel slachtoffers zijn die zich schamen om wat er is gebeurd terwijl de schuld toch echt, absoluut niet bij hun ligt.

Het leven is nu eenmaal niet altijd even leuk, wat zeg ik, voor sommige is het leven een hel door toedoen van één of andere zieke geest.

Een film met dit als onderwerp is in mijn ogen een goede film als ik me er echt kwaad om maak en er nog lang over napraat.

Ik vrees dat deze tip onnodig is maar ben jij ook bekend met het meer dan geweldige Happiness??

Zo niet, snel kijken!! (zit wel pittige zwarte humor in maar daar ben ik altijd wel voor te porren)

Nou je80roen ik lees wel weer van je.

Als je de reacties goed leest dan lijkt het me duidelijk dat het wel of niet een film mogen maken over dit onderwerp helemaal niet ter discussie staat.

Zucht! Ik heb de reacties gelezen. Het gaat me om de moralistische toon die sommige mensen aanslaan ten opzichte van de hoofdpersoon.

Ik vond de film erg rommelig overkomen in het begin, maar hoe langer het duurde, hoe beter hij werd. Aan het eind toch een schrijnend portret van een naief opgroeiend meisje...

goeie vertaling van het boek.

het is werkelijk waar precies hetzelfde als wat ik me had voorgesteld bij het lezen van het boek.

Een film over een serieus probleem wat vaker voorkomt dan dat mensen weten.

Nee, met de boodschap an sich is niets mis. Ik vind gewoon dat het in deze film nogal ongeloofwaardig en simpel wordt voorgesteld. Het lijkt alsof het niet de bedoeling is van de makers om een probleem serieus voor te stellen, maar eerder om conservatieve kijkers tegen de schenen te trappen.

Je moet ook rekening houden met het feit dat Jasira al min of meer heel haar leven in de VSA woonde. Zo een enorm cultuurverschil was er dus niet, haar vader leek me ook erg veramerikaanst.

Die indruk heb ik absoluut niet gehad.

Er wordt alleen niet melodramatisch gedaan over deze zaken. Deze kijk is juist realistisch.

Haar vader is juist erg Libanees in al zijn doen en laten. En dat heeft zijn weerslag gehad op zijn dochter.

Interpretaties verschillen natuurlijk, maar ik vond de seksuele kennis van Jasira alleszins niet realistisch. Langs de ene kant weet ze zogezegd niets af van seks omdat ze ervan weerhouden wordt en hierdoor is ze een gemakkelijke prooi voor een pedofiel. Maar langs de andere kant weet ze wel maar al te goed wat klaarkomen is.

In welk opzicht dan? Hij wordt op een zeer simplistische manier voorgesteld als de "conservatieve vader" (wilt niet dat zijn dochter iets over seks weet), maar nergens wordt er gepoogd om dieper in te gaan op hoe kortzichtig een man als hij wel niet kan zijn. Ik vond hem behoorlijk Amerikaans en progressief in zijn manier van doen: een echte losbol in plaats van een soort stoïcijnse, reactionaire gek (een soort personage dat hier beter zou passen).

Precies!

Terwijl ze voor veel zaken dom wordt gehouden door haar omgeving doet ze ondertussen wel veel praktische kennis op dankzij haar moderne omgeving (zodra ze de deur uit is).

Het gebrek aan balans in haar kennis is een direct gevolg van het gebrek aan balans die ze ondervindt doordat ze tussen twee culturen zit.

Ik volg je even niet. De vader is toch hartstikke conservatief/reactionair bezig?

En wat is er Amerikaans of progressief aan losbolligheid?

Misschien heb je een beetje een verkeerd beeld van Libanezen?

Hij komt gewoon zo niet over, het past niet bij de rest van zijn personage. Bovendien wordt zijn conservatisme is beperkt tot een paar voor de hand liggende principes (mijn dochter mag niet met negers omgaan!) en dit wordt nergens uitgediept.

Dat die man zo'n vat van tegenstellingen is, is juist heel tekenend. Hij is van de ene cultuur in de andere geworpen, en hij wil het liefst zowel Amerikaan als Libanees zijn, en tegelijkertijd verwerpt hij soms de ene cultuur en soms de andere, wanneer het hem uitkomt.

En dat niet met negers mogen omgaan is zo'n typisch voorbeeld van zijn Arabische roots.

gewoon het boek lezen

Dan zouden we naar Boekmeter moeten gaan, maar dit is nog altijd Moviemeter

Dat is waar. maar die is zoveel beter... zie het maar als tip dan

Mwah. Niet heel bijzonder. Weet niet zo goed wat deze film duidelijk wil maken. Vond hem niet geheel realistisch overkomen en dat kwam met name door de vertolking van vader. Had weinig met een cultuurprobleem te maken. Dat personage klopte niet en was zo prominent aanwezig dat ik me continue er aan stoorde. Verder is het verhaal van het meisje best om aan te zien maar ik werd er niet heel warm van.

De plotomschrijving geeft al een beetje aan wat je kunt verwachten in deze door held Alan Ball (bekend als man achter met name Six Feex Under en American Beauty) geschreven en geregisseerde film. Dat laatste doet hij voor het eerst in een film, en zijn hand is weer zeer herkenbaar. Een vrij omstreden onderwerp, en alles speelt zich weer af in een Amerikaans buitenwijk. De humor blijft ook herkenbaar regelmatig.

Toch is het zo dat Nothing is Private het wat anders aanpakt dan American Beauty, minder subtiel. Ik vond de film minder vaak grappig op die typische wrange manier uit American Beauty en Six Feet Under, en de gevoelige scènes zijn er ook wat minder, meer pijnlijke en confronterende (of in elk geval zo bedoeld). Ball kiest er ook een beetje voor om sommige dingen vrij ongenuanceerd te brengen met uitvergrote clichés etc. Aan de andere kant mijdt hij deze clichés juist weer en doet precies het tegenovergestelde om de kijker op het verkeerde been te zetten en te confronteren. Dat vond ik juist wel weer heel aardig. De boodschap is ook vrij duidelijk en sluit helemaal aan bij mijn eigen opvatting hierover: er bestaat niet zoiets als echt goed en kwaad. Een mens kan verschrikkelijke dingen uithalen, maar er zit altijd wel een verhaal en persoon achter, pure monsters bestaan eigenlijk niet. De wereld steekt niet zo zwart-wit in elkaar. Het is eigenlijk zelfs zo dat in de film de personages die onsympathiek handelen je sympathie weten te winnen, terwijl degenen die zich wel keurig en correct gedragen vaak wat minder sympathiek overkomen. En dat komt puur door goed uitgewerkte en door de acteurs goed vertolkte personages.

Al moet ik zeggen dat bij de vader van Jasira (lekker fout gekozen naam, de film zit vol met dat soort geinige details) in eerste instantie een beetje aan Borat of een ander typetje van Sacha Baron Cohen moest denken. Wel grappig om hier te lezen dat ik niet de enige ben. Hij spreekt dan wel weer perfect accentloos Engels, wat je zou kunnen zien als een van de vele hierboven al genoemde momenten waarbij Ball juist kiest voor het tegenovergestelde van wat je verwacht. Een ander voorbeeld hiervan is bijvoorbeeld de vriendelijke en net getrouwde buurman Gil Hines die Arabisch blijkt te spreken.
Maar om terug te komen op de acteurs, Macdissi vond ik echt de grote uitblinker in de film. Aanvankelijk moet je nog een beetje aan hem wennen, vooral door zijn uiterlijk en zijn wat nichterige manier van praten (het leek wel alsof hij zijn rol uit Six Feet Under niet helemaal los kon laten), maar hij geeft echt geen krimp, maakt geen enkele keer een fout. Hij blijft echt op hoog niveau spelen en is heel overtuigend als mens. Aan de ene kant het beste met zijn dochter voor, maar ook niet geheel zonder temperament en af en toe ook wat onnavolgbaar en onbeholpen, maar niet onnavolgbaar om het onnavolgbaar zeg maar. Het komt heel menselijk over.

Summer Bishil wordt misschien hier nog wel het meest geprezen, maar dat vind ik niet helemaal terecht. Zij zet echt heel overtuigend een 13-jarige neer, maar op een gegeven moment gaat dat steeds maar aarzelen en wegkijken en knipperen met de ogen en de ogen neerslaan wat teveel afleiden, komt het net iets té over.
Ik vond het ook wel heel erg overdreven hoe Jasira op een gegeven moment echt overal loop te masturberen. Ik snap dat de uitvergroting heel bewust is, maar het is mij wat al te overdreven. Vind de film op dat soort momentjes net wat teveel neigen naar provoceren zonder echt doel, puur als een soort anti-reactie.

Verder verdienen wat van de bijrollen ook alle lof. Allereerst al de door Aaron Eckhart zeer knap gespeelde buurman, die gevoelens voor Jasira toont die hij als volwassen man niet zou mogen hebben of in elk geval uiten. Toch weet hij je sympathie nog te winnen. Zijn handelingen zijn niet altijd even rationeel, hij gaat zo duidelijk een morele grens over, maar dat gezond verstand zie je ook bij andere personages ontbreken op momenten, en dat soort karaktertrekjes zijn toch nog vrij realistisch, ook al is buurman Vuoso (niet geheel toevallig ook niet echt een typisch Amerikaanse naam) al een uitvergroot personage door naast pedo ook nog een Amerikaans reservist (militair) te zijn, met een trots wapperende Amerikaanse vlag voor zijn net iets te keurige huis.
De als actrice toch wel erg onderkende Toni Collette (als je zo naar haar CV kijkt dan) mag een hoogzwangere en net getrouwde buurvrouw spelen die zich opwerpt als beschermer en vertrouwenspersoon van Jasira samen met haar man die ook al goed wordt gespeeld.

Waar de film vanaf het begin al erg lekker wegkijkt begon ik hem pas nadat hij een tijdje bezig was écht te waarderen. Misschien komt dat ook doordat niet alle scènes even sterk zijn. De uitvergrotingen werken en de ene keer beter dan de ander, af en toe wil Ball net iets teveel shockeren, aan de charismatische rol van Macdissi moest ik even wennen, en al die scènes in de klas zijn vrij beroerd uitgewerkt en gespeeld. Ook vond ik sommige dingen wat raar. Jasira's vriendje zag je bij haar in de Franse les geloof ik, maar hij ziet er een stuk ouder uit dan 13.

Het laatst kwart van de film wordt de toon eigenlijk wat meer dramatisch en serieus. Dit vond ik misschien nog wel het beste deel. Dat etentje als climax is ook wel geinig. Al is het niet echt geloofwaardig dat Thomas weer terugkomt van het toilet en dan eerst niet ziet dat de vader van Jasira er ook staat. En de situatie is net iets te ongemakkelijk gemaakt. Dat is wel hilarisch op momenten overigens, vooral als Thomas hoi in het Arabisch zegt. Geweldige timing. Wel jammer hoe Jasira opeens wel echt een heel ander mens lijkt nadat alles is uitgekomen en ze op school met Thomas praat.

Al met al heeft Nothing is Private me zeker niet teleurgesteld. Het niveau van Ball's twee beste projecten wordt zeker niet gehaald, maar de film had daar nog een stuk dichter in de buurt kunnen komen en echt top kunnen zijn als Ball zich op momenten iets meer had ingehouden. Dan hebben confronterende scènes ook wat meer impact.
Wel alle lof voor de soms heel leuke dialogen, en qua camerawerk is de film vrij imponerend. Ook de soundtrack beviel me aardig goed. Iemand noemde hem hier onderhuids, en dat is een beschrijving waar ik me goed in kan vinden. Vrij sober maar zo goed in dienst van de film, met op momenten ook wat aanwezige percussie.
De geboortescène op het einde is wel echt mooi gemaakt en een waardige en wat symbolische afsluiter. De film blijkt ook wel te zijn blijven hangen bij me, en heeft ondanks zijn gebreken toch wel echt indruk op me gemaakt. Hoewel er een hoop duidelijke parallellen zijn met American Beauty is film ook vrij eigenzinnig en origineel, alleen al dat basis-uitgangspunt. Absoluut een film die ik een ander aan zou raden. Ik rond mijn oordeel af naar boven naar een 4.0*, vanwege de eigenzinnigheid en originaliteit en, gek genoeg, op een soms naar provoceren neigende genuanceerde boodschap die wordt gebracht. Bovendien geef ik Alan Ball graag het voordeel van de twijfel.