Aleksandra (2007)

Veel toegankelijker dan de gemiddelde film van Sokurov (voor zover ik ze heb gezien), al zullen er nog altijd genoeg mensen struikelen over de traagheid van de film. Helaas ook ietsje minder goed, maar dat is meer omdat Sokurov al ontzettend mooie films maakte en niet omdat deze niet goed is.

Ik geniet altijd van de intieme scenes van Sokurov en die van van Mother and Son en Father and son bekende scenes keren ook hier terug. Maar dan tussen grootmoeder en kleinzoon. Weinig regisseurs kunnen dat beter. Verder schetst de film een voor Sokurovs doen vrij naturel beeld van de sfeer in zo'n kamp als de oorlog lang duurt en een alledaagse bezigheid is geworden. Fraaie muziek en aparte, bewust wat vale kleuren. Galina Vishhnevskaya speelde een mooie hoofdrol als Alexandra (en blijkt volgens IMDB een operazangeres te zijn).

Sokurov bleek een opvallend kleine, stevig gebouwde man die vooral grappend zijn film aankondigde.

Dikke 3.5*

Regisseur Sukorov blijft hier iets te veel in de realiteit hangen, nou geef ik onmiddelijk toe dat ik zelden oma's op legerbases heb gezien, maar het subtiele magisch realisme ontbreekt dit keer.

Dat maakt het een ietsje tegenvallende film voor wat betreft deze regisseur, an sich best wel mooi humanistisch drama dat geen voorkeurs-stelling neemt in het Rusland/Tsjetsjenië-conflict.

Relatie tussen oma en kleinzoon lijkt in één typische scene aansluiting te vinden bij Father and Son.

Kan me moeilijk verzoenen met het scenario : een oude vrouw op bezoek bij een militaire eenheid die een bezettingsopdracht vervult. Bovendien zag ik weinig zinvols in de conversaties. Wellicht zijn zeden en gewoonten bij Russen totaal anders dan bij ons, maar toch.