Aleksandra (2007)

Een fraaie film van Sokurov, maar zonder de echte punch. Enkele zeer sterke 1-op-1 scenes tussen grootmoeder en kleinzoon, paar mooie filosofische overpeinzingen. Jammer dat échte kracht ontbrak. Verreweg het fraaiste vond ik de muziek van Andrei Sigle.

Het paradoxale van een grootmoeder op een legerbasis herinnerde me wat aan Beau Travail van Claire Denis (vreemdelingenlegioen), maar het mag duidelijk zijn dat Sokurov dat niveau nog net niet haalt

Dat is een mening die ik zou willen tegen spreken.

bij deze

Veel toegankelijker dan de gemiddelde film van Sokurov (voor zover ik ze heb gezien), al zullen er nog altijd genoeg mensen struikelen over de traagheid van de film. Helaas ook ietsje minder goed, maar dat is meer omdat Sokurov al ontzettend mooie films maakte en niet omdat deze niet goed is.

Ik geniet altijd van de intieme scenes van Sokurov en die van van Mother and Son en Father and son bekende scenes keren ook hier terug. Maar dan tussen grootmoeder en kleinzoon. Weinig regisseurs kunnen dat beter. Verder schetst de film een voor Sokurovs doen vrij naturel beeld van de sfeer in zo'n kamp als de oorlog lang duurt en een alledaagse bezigheid is geworden. Fraaie muziek en aparte, bewust wat vale kleuren. Galina Vishhnevskaya speelde een mooie hoofdrol als Alexandra (en blijkt volgens IMDB een operazangeres te zijn).

Sokurov bleek een opvallend kleine, stevig gebouwde man die vooral grappend zijn film aankondigde.

Dikke 3.5*

Dat klopt. En als reactie op beavis. Ik heb Sokurtov erg hoog zitten hoor. Met drie maal 5.0* (op twaalf films gezien) die alledrie Top10 waardig zijn. Maar ja Claire is bij buiten-buiten categorie. Maar ik respecteer je afwijkende mening

Ik had hem me ook voorgesteld als een boom van een kerel, maar hij was inderdaad erg klein van stuk en znder snor ook minder indruukwekkend. En grappen maken deed-ie! Het leukste vond ik dat hij een filmfestival net een kerkhof vond, omdat er films te zien zijn die je maar een keer in je leven kan zien en daarmee maar een kort leven beschoren zijn (of zoiets)

Heb van deze film genoten! De kleuren, omgeving, personages (met name de grootmoeder uiteraard), dialogen en tijd die Sokurov heeft genomen. Ongetwijfeld geen meesterwerk maar prachtige 90 minuten en een boeiend verloop.

Gezien op het iffr. Ik weet niet zo goed wat ik ervan moet vinden eigenlijk. Aan de ene kant een hele mooie film met veel liefde (ookal zitten ze op een legerbasis) maar aan de andere kant ook veel te klef.

3.5*

Een verschrikkelijk eenvoudige film met een dito doeltreffendheid. Sokurov toont de armetierigheid van alle kanten. De russen horen daar niet, is een redelijk impliciete boodschap, maar in feite is iedereen verdoemd te rotten in de hitte. Heel geslaagd, origineel, niet groots.

11 september op DVD bij A-film

Joepie!

Het knappe aan deze film is dat Sokurov bijzonder weinig nodig heeft om de karakters uit te diepen. Hierdoor kun je je al snel inleven in de levens van de personen die de revue passeren. Verder prachtige muziek en het sound department heeft weer uitstekend werk afgeleverd.

Ook ik moest menigmaal aan Claire Denis denken. Die fel brandende zon, die hitte in die hutjes. En alhoewel dit niet direct Sokurov's beste is, was ik ook hier op momenten erg ontroerd. Zo'n scène met die vrouw op de markt, prachtig. Dat gemurmel en het koppige gedrag van Aleksandra en die blikken van die soldaten, en die vertedering die je voelt voor de personages, is iets waar Sokurov echt meester in is. Wederom genoten.

Kan me hierbij, net als bij de overige reacties in dit topic, alleen maar aansluiten. Het verschil is helaas dat ik die echt goeie films van Sokurov nog niet heb gezien en dus slechts naar zijn ware kwaliteiten kan gissen.

Het contrast tussen de legerbasis en de grootmoeder (die er rondloopt) is geweldig. Er gebeurt echter weinig. Een film zonder punch. Knappe scene tussen de grootmoeder en kleinzoon.

Ondanks de positieve punten toch een 1*?

Herzien, halfje erbij. Heeft het soort doorleefde hoofdrol die constant gevolgd wordt waar ik van erg van hou.

Mooie film over een wijze vrouw die haar kleinzoon komt bezoeken in een Russisch legerkamp in Tsjetsjenië.

leuk idee, maar niet erg geslaagd, soms erg saai, er gebeurt veel te weinig

Regisseur Sukorov blijft hier iets te veel in de realiteit hangen, nou geef ik onmiddelijk toe dat ik zelden oma's op legerbases heb gezien, maar het subtiele magisch realisme ontbreekt dit keer.

Dat maakt het een ietsje tegenvallende film voor wat betreft deze regisseur, an sich best wel mooi humanistisch drama dat geen voorkeurs-stelling neemt in het Rusland/Tsjetsjenië-conflict.

Relatie tussen oma en kleinzoon lijkt in één typische scene aansluiting te vinden bij Father and Son.

Ik vond deze film niet heel indrukwekkend. Het had gewoonweg weinig om het lijf; niet qua cinematografie, niet qua verhaal. Maar slecht was het ook zeker niet en af en toe was het bijzonder om te zien hoe de vrouw tussen de soldaten in het kamp rondliep.

Ik stelde me zo voor dat zij 'Moedertje Rusland' personificeerde, de soldaten geruststellend en krachtgevend? Dit als verhaallijn ónder het vrouw-kleinzoon thema?

Kan me moeilijk verzoenen met het scenario : een oude vrouw op bezoek bij een militaire eenheid die een bezettingsopdracht vervult. Bovendien zag ik weinig zinvols in de conversaties. Wellicht zijn zeden en gewoonten bij Russen totaal anders dan bij ons, maar toch.

Mooie scènes, mooie muziek, mooie details, mooie blikken, maar het idee van het contrast tussen de oma en het legerkamp wordt naar mijn gevoel een beetje te lang uitgemolken.

Het thema van "on est tous les mêmes" is dan weer wel knap verwerkt.