Sleuth (2007)

Deze remake van de film uit 1972 is een schande voor het origineel.

Een beneden gemiddelde ratjetoe met Caine die in het origineel zo geweldig was. Af en toe lijkt het alsof er gefilmd wordt tijdens de generale repetitie van het theaterstuk met B-acteurs. De film is op vele manieren mislukt.

Zinema

Een beetje lage waardering hier, maar dat komt waarschijnlijk voornamelijk omdat dit niet zozeer de verfilming van een toneelstuk is, dit is gewoon een toneelstuk. Maar dan met camera's erbij en op een wel heel bijzondere locatie. Althans, Andrew Wyke ontving het privilege om in het huis van James Bond te mogen wonen.

Ik moet zeggen dat een boel dingen voorspelbaar waren: Milo was niet dood omdat je geen kogelwond op zijn lichaam zag, noch bloed op de vloer/muur. Dat Milo eigenlijk Harry Black was, kon je al merken aan het feit dat je niet meteen zijn gezicht mocht zien. Ik vond dat al verdacht. Bovendien kon je heel goed zien dat zijn snor was opgeplakt, maar je kunt het pas echt goed zien aan iemands ogen. Duurde een tijdje voor ik die goed in mijn vizier had.

Maar de manier waarop alles daarna uitpakte was best wel een verrassing. Ik zou denken dat ze zouden proberen elkaar te vermoorden, maar dit zag ik niet echt aankomen.

Het acteerwerk is meer theatraal dan goed voor een film, maar dat vond ik hier wel passen. Het leek soms wel alsof beide mannen autistisch waren, zo spraken ze langs elkaar heen en hadden ze zoveel woorden nodig om iets simpels uit te leggen, maar dat maakte het voor mij juist aantrekkelijk. Ik vond de dialogen erg goed en Caine en Law waren perfect op elkaar ingespeeld.

Aardige mystery/ thriller met een appart verhaal

Soms beetje langdradig en saai.

Naar het einde toe is het goed.

3 sterren

Ik geef hier nog net geen 1 ster voor omdat ik het knap vindt dat de acteurs de dialogen in de film nog op een dergelijke manier kunnen neerzetten ondanks het saaie verhaal. De shots in de film zijn optisch soms mooi en knap gedaan maar vaak ook irritant. Ik vond het een heel geforceerd geheel. Als toneelstuk zou dit wel interessant zijn maar als speelfilm gebeurt er echt gewoon te weinig naar mijn smaak.

Hmm weer zoon film waarbij ik niet goed weet wat ik er van moet vinden omdat ik de achterliggende gedachte niet helemaal begrijp of zo. Ik heb ook helemaal niks vernomen van het origineel dus ik heb ook geen vergelijkingsmateriaal.

Waar veel mensen de camera storend vinden, vond ik het wel bij de film passen. Ik kan goed begrijpen waarom de makers het zo hebben aangepakt aangezien er maar 2 mensen in de hele film meedoen en 90 minuten lang de standaard camera posities hanteren kan behoorlijk storend worden.

Eerlijk gezegd vond ik het begin werkelijk fantastisch, de constante spervuur aan actie-reactie vond ik heerlijk wegkijken en erg grappig. Een machtsspel in woorden dat de nadruk legt op de dialoog dan op het beeld zelf door de alternatieve cameraposities. De zogenaamde inbraak vond ik echter al een stukje minder maar de daaropvolgende mood switch van Caine vond ik heerlijk. Hoe hij zijn haat eruit schreeuwt en Jude Law in het nauw drijft vond ik persoonlijk erg goed geacteerd en de stalen blik nadat Caine het schot loste was gewoon...dodelijk.

Nu wordt het al een stukje minder met de inkomst van de zogenaamde detective. Ik had een zeer sterk vermoeden dat de detective Milo was. De dialoog met de detective is al een stuk minder gevat en de personage van Caine wordt te makkelijk in het nauw gedreven. Wanneer de detective losbarst en het overduidelijk bewijs van de moord aanwees begon ik te twijfelen of de detective wel Milo was. Was hij dan toch echt dood? De paniek die vervolgens bij Caine groeit is leuk om te zien en als de detective dan toch Milo blijkt te zijn en alles een spelletje blijkt te zijn geweest, voelde ik me behoorlijk gefopt. De uiteindelijk uitleg van het hele verhaal (planten van bewijs) is dan weer heel erg matig.

Vanaf hier af aan kon ik het gewoon helemaal niet meer volgen. Ik had gewoon helemaal geen idee meer wat het punt van het verhaal was want de machtsstrijd was in mijn ogen geen echte strijd meer. De dialogen vond ik ronduit irritant and ik keek maar steeds hoe lang de film nog duurde en hoopte dat het eind de film zou redden maar helaas.

Gemengde gevoelens voornamelijk door het eerste deel van de film zorgen dat ik geen onvoldoende geef maar het was alles behalve ene kijk plezier voor mij persoonlijk.

Erg matige remake. Het verhaal overtuigt nergens en Jude Law is zoals gewoonlijk een bron van ergernis. Enkel de setting wist me af en toe te pleasen.

2*

Geniaal werkje met fantastische beelden. Het huis ziet er geweldig uit en daar is optimaal gebruik van gemaakt. Michael Caine en Jude Law zijn leuke tegenspelers en bezorgen deze thriller veel kracht. Dialogen zijn spannend en de vermomming van Milo kwam als een grote verassing. Wel vond ik het een beetje jammer dat Andrew op zo'n eenvoudige wijze een einde maakt aan het spelletje en ik zou niet zeggen dat hij die derde set op zijn naam mag schrijven. Origineel plot, uitstekende sfeer.

Het verhaal is zeker interessant, de uitvoering helaas niet. Zeker naarmate de film vordert wordt het er niet beter op. De cast is natuurlijk uitmuntend, maar de karakters zijn slecht uitgewerkt waardoor hun acties niet logisch zijn, dit nekt de film. Het einde is wellicht het dieptepunt. Sowieso een onnodige remake, ook zonder het origineel te hebben gezien.

Matig.

Ik heb het origineel gezien, dus verwachtte ik op voorhand niet veel verrassende wendingen. Mijn vermoeden klopte, want deze remake is eigenlijk meer van hetzelfde, nl veel dialoog, dezelfde plottwists die dezelfde ongeloofwaardigheid opwekken en een bruusk einde.
Nochtans vind ik deze remake beter tot wanneer Milo Tindle zijn 2e spel begint, namelijk wanneer hij de diamenten nog eens wou "stelen". Vanaf daar loopt het mis. Ook de "3e set" kan het niet redden. Integendeel, dan wordt het pas écht erg.

Michael Caine is een serieuze verbetering ten opzichte van Laurence Olivier. Ook al is het theatraal, zijn acteren is minder druk. Jude Law kan mij meestal wel bekoren, maar hier is hij niet al te best. Zijn detectivegedeelte is nog behoorlijk, maar alles ervoor en erna is ondermaats.

De setting verschilt behoorlijk van het origineel, dat er enger uitziet. Hier is de woonst van Andrew Wyke heel modern. Het interieur is erg strak en met al die lichtjes is het wel heel moeilijk om te geloven dat het de woonst van een pakweg 70-jarige is.

Hoewel het beter begint dan het origineel, heb ik na het kijken toch eenzelfde onverzadigd gevoel.
2,5

De film heeft een verassende en een mooie cinematografische uitwerking die de gehele film boeiend blijft,ondanks dat de film op maar 1 (!) locatie is opgenomen. Nu heb ik eigenlijk ook het positieve gehad,want de rest gaat helemaal nergens over. Ik bedoel : Wat wilt de regiseur bereiken of zeggen,wat is zijn idee ? Nu strand het eigenlijk in vaagheid en vervreemding en leid de hele film naar niks en slaat het gewoon nergens op. Het begin is redelijk door te komen,ondanks dat de vele dialogen allemaal redelijk afstandelijk blijft (zwarte humor ten spijt),maar gaat het helemaal de mist in na het gedeelte met de agent.

Dan lijkt het allemaal te ontsporen en keldert het niveau op alle fronten de afgrond in en blijft de kijker met gefronste wenkbrouwen zitten en daarbij lijkt Kenneth Branagh zich er wel erg makkelijk vanaf te maken.

'k wist niet echt wat te verwachten, maar me er toch eens aan gewaagd. 'k vond hem in het begin erg goed en 'k was wel geïntrigeerd door het verhaal, maar na de wending vond 'k hem toch een stuk minder, zeker het laatste kwartier vond 'k er eigenlijk niet zoveel meer aan.

De cast deed het goed, niet waw, al vond 'k Michael Caine toch iets sterker in deze film dan Jude Law.

Het stoorde me niet dat de film haast op één locatie is geschoten.

Tja, 'k vond de film goed voor een keertje, maar ook niet meer dan dat.

Merkwaardig, vier jaar en acht maanden geen bericht geplaatst bij een film met twee zulke bekende acteurs... daar zal ik eens verandering in brengen. Gisteren het origineel uit 1972 weer eens bekeken, vandaag deze versie herzien, en alles hierin is méér : de juwelen zijn nu geen £250.000 maar een rond miljoen waard, het tempo ligt hoger (de film duurt dan ook geen 133 minuten maar nog slechts 85 op DVD) en het oude landhuis is ingewisseld voor een hi-tech-interieur dat bepaald ongastvrij aandoet. Door de aparte camerahoeken, bizarre interieurs, spiegelende oppervlaktes, van kamer tot kamer verspringende monochrome lichtplannen, opnames vanuit Caine's CTC-camera's en alle gadgets (inclusief de afstandsbediening met schijnbaar één knop voor alle apparaten) is het in het begin moeilijk om er "in" te komen, maar eenmaal "binnen" vond ik dit toch ook weer prima vermaak. Ditmaal geen verkleedpartij en aanzienlijk minder nadruk op het standenverschil, maar de (nieuwe) vinnige dialogen en het uitstekende spel van de twee hoofdrolspelers zijn gelukkig gebleven. (Veel mensen hier hebben een hekel aan de vertolking van Jude Law; ik weet niet of dat met een algemene weerzin tegen zijn kop te maken heeft of met zijn spel hier, maar op het laatste heb ik niets aan te merken, en op het eerste trouwens ook niet.) Jammer van dat derde bedrijf, dat verschilt niet alleen totaal van z'n tegenhanger uit 1972 (waar Pinter en Branagh overigens alle recht toe hebben) maar ontspoort ook nog eens met die homoseksuele toenadering die echt compleet uit de lucht komt vallen, en dat haalt mijn waardering uiteindelijk toch een beetje omlaag.