Sicko (2007)

Dat Moore meer budget heeft bij zijn latere films is aan heel wat dingen te merken. Hij en zijn muziekadviseurs beginnen nu wel een beetje door te draaien met het hergebruik van filmmuziek. Overzicht van filmmuziek in de docu:

-2 tracks van Thomas Newman's In The Bedroom

-4 tracks van Thomas Newman's Lemony Snicket

-1 track van Thomas Newman's Little Children

-1 track van John William's Star Wars

-1 track van Willy Wonka & the Chocolate Factory (1971)

-1 track van Danny Elfman's The Nightmare Before Christmas

-1 track van Clint Mansell's Abandon

-1 track van Stuart Matthewman's The Astronaut Farmer

-1 track van John Powell van The Thin Red Line

Zelfde soort verhaal met Miss Congeniality 2 waar de hele film is dichtgeplamuurd met bestaande filmmuziek.

Dus het gebruik van bestaande muziek kost opzich meer?

Eigenlijk hoorde die eerste zin los van de rest. Maar om je vraag te beantwoorden; Nee, niet persee. Het ligt aan bij wie rechten liggen, wie de componist is, in welke context te muziek wordt gebruikt, wat de budget van je eigen film is etc. Het zou best kunnen zijn dat dat toch wel een aardig duitje gekost heeft.

Dank....voor je uitleg, overigs leuke weetjes.

Heb het alweer een tijdje geleden gezien. Ik herriner dat ik er best wel van walgde.

Weer een prachtige docu wat die Michael Moore heeft neergezet.

Uitstekende documentaire die op pijnlijke wijze het verrotte zorgstelsel in de VS blootlegt.

Dat een ziekte wordt gezien als iets dat de verzekeringsmaatschappij verlies oplevert is feitelijk de kern van de misstanden die daar plaatsvinden.

Aangezien mijn schoonfamilie daar woont en zij dit hele verhaal beamen doet mij geloven dat het daadwerkelijk zo is.

Natuurlijk wordt de situatie in Europa nogal overdreven opgehemeld, maar in vergelijking met de VS zitten we hier ook in het paradijs, of beter: daar leven ze nog in het Neanderthaler tijdperk.

Het wantrouwen jegens je eigen burgers, maakt het zo schrijnend.

En het blijkt maar weer dat een machtige lobby zo bepalend is, dat je daar als burger niets tegen kunt doen.

Een stelsel om je kapot voor te schamen.

Sterk opgebouwd betoog van Michael Moore, met een prachtige tagline.

Indrukkwekkend, schrijnend en vooral pijnlijk om te zien hoe de machthebbers van Amerika er kunnen voor zorgen dat dit soort vreemde praktijken gewoon kunnen blijven bestaan. Dit keer vond Moore het tijd om de gezondheidszorg onder de loep te nemen. En wat voor gezondheidszorg! Me haren over me lichaam stonden soms minutenlang omhoog. SCHRIJNEND om te zien hoe veel geld een middelvinger kost om erop genaaid te worden namelijk 60.000 dollar! Gelukkig zorgt Moore ervoor dat hij vooral het eerste uur niet te zien is en pas naar het eerste uur krijg je bij vlagen hem te zien. Hier en daar jammer dat de cameraman bij echte menselijke emoties in gaat zoomen, de typisch Moore praktijken. Maar als je daardoor heen kijkt merk je dat Moore veel rustiger is geworden, een meer rijpere Moore om het zo te zeggen. Hier en daar een typisch Anti-Bush campagne neem bijvoorbeeld al de toon van de beginscene. Maar gelukkig zorgt hij ervoor dat de humor genoeg in zijn documentaire zit om lekker te kunnen lachen. Dus een pracht van een pamflet die duidelijk iets achter laat bij de kijker en genoeg open laat om over te discussiëren. Lange leven onze gezondheidszorg!

Aangrijpende documentaire over de gezondheidszorg in Amerika.

Begint ijzersterk met harde feiten en verontwaardigende interviews. Tijdens de reizen naar Engeland en Frankrijk kakt het verhaal een beetje in. Op een gegeven moment weet je wel dat het allemaal goed is geregeld daar. Einde is weer van geweldig niveau. De hele docu had wel een een half uurtje korter gekund

****

Precies datzelfde gebeurt hier in Nederland ook hoor. Verzekeringsmaatschappijen zitten er echt niet om te springen als weer iemand ziek is, kost ze inderdaad alleen maar geld.

Zo goed zitten we er in Nederland ook niet bij, al is het in de VS inderdaad stukken slechter geregeld.

De nieuwste van Moore is wat mij betreft weer allerminst overtuigend.

Sicko toont veel gelijkenissen met programmas als Jambers. Grappig om met de uitwassen van de maatschappij te lachen, maar een correct of overzichtelijk beeld krijg je van die maatschappij niet. In tegendeel.

Ook Moore lijkt voor zijn reportage weer de uitwassen en de marginale gevallen uitgezocht te hebben. Misschien is het niet zo, maar daarvoor is geen enkel bewijs te vinden in zijn docu.

De tegenstelling tussen het arme Amerika en de idylische tegenvoorbeelden wordt zo simplistisch geschetst dat er niet veel meer overbleef dan een wat bedenkelijke blik naar Moore. Aan het eind van de reportage had ik het idee dat een reportagemaker gewoon ook de tegengestelde stelling zou kunnen ondersteunen. Haal wat Amerikanen voor de camera die wel geholpen werden, haal wat "buitenlanders" voor de camera die wel problemen ondervonden in eigen land en hey!

De docus van Moore zijn zo doorzichtig dat ze het onderwerp gewoon geen eer aan doen, want ik geloof best dat er heel wat mis is met de macht die verzekeringsmaatschappijen uitoefenen (niet alleen in de zorgsector trouwens, maar daar kan er natuurlijk wel het hardst geweend worden voor de camera).

Moore is wat mij betreft gewoon een slecht documaker. De show die hij opvoert is redelijk entertaining maar komt niet boven het niveau uit van wat men kan zien in een aflevering van Man Bijt Hond. En het enige appeal van zulk programma is dat je onnozele mensen kan uitlachen. Niet bepaald wat een onderwerp als dit verdiend.

Grappigste moment is een boot vol vatsige Amerikanen, met Moore voorop. En maar voorbeelden aanhalen van Amerikanen die sneller sterven dan mensen in omliggende landen ... hmmmmm.

1.5*

De uitwassen van de maatschappij, onnozele mensen, misschien vind jij het erg entertaining om ze uit te lachen, maar ik vond de verhalen van deze mensen niet bepaald lachwekkend.

Moore overdrijft graag, en wil een punt maken met zijn film, en dat lukt hem door extreme voorbeelden te geven. Andersom zal het ook wel eens fout gaan, maar hey, hij wil graag laten zien dat het Amerikaanse zorgsysteem niet deugt en dat lukt op deze manier prima.

Propaganda, het zal best. In Europa is het ook geen paradijs zoals Moore ons voorschotelt, en in Cuba is het vast ook niet altijd fijn vertoeven. Laat dat het stukje entertainment dan maar zijn wat er in de film zit.

Moore laat zien dat de zorg in de VS slecht is geregeld, en dat doet ie goed.

Mijn kritiek is dat je vast even schokkende voorbeelden in Engeland en Frankrijk kan vinden. Is de zorg daar meteen dan ook maar slecht geregeld ?

Zoals ik al zei, net als Jambers. Een berg hopeloze en schrijnende gevallen dikwijls, maar allesbehalve representatief. Moore keldert gewoon z'n eigen thema.

Probleem is dat het in Amerika aan de orde van de dag is. Wat iedereen weet die de krant leest. Niet echt nodig om dat ook helemaal eerst opnieuw in je docu uit te gaan leggen.

Jambers gaat over idioten die idiote dingen doen. Heeft weinig met mensen te maken die echte problemen hebben, maar ja. Ik snap niet echt waarin mensen die ziek worden rare idioten zijn.

Ik weet het niet, en het komt ook niet goed tot z'n recht in de docu. Moest iedereen het al weten zou het ook een serieus flauw onderwerp zijn

Tuurlijk niet, het visualiseert gewoon hoe diep het probleem gaat. Het is weer eens wat anders dan het gewoon in de krant te lezen of op het journaal te zien. Maar het is natuurlijk ook gigantisch makkelijk om hier iets tegen te vinden natuurlijk.

Zeg gewoon dat je Moore niet mag of z'n docu's kut vindt, maar met Jambers heeft het natuurlijk totaal niets te maken, nogal lachwekkend domme opmerking.

Probeer de opmerking al eens eerst te begrijpen voordat je ze kut vindt, want zover ben je nog niet.

De vergelijking met Jambers gaat mij vooral over het uitfilteren van uitwassen. Niet meteen over de mensen an sich, al vond ik een deel van de personen ook niet meteen de meest solide indruk achterlaten.

Verder visualiseren 20 mensen op een totaal van 300 miljoen inwoners gewoon niks. Behalve dat er mensen zijn die niet geholpen worden door verzekeringen. Whoah! Knappe docu

Op de NL tv floreren dit soort programmas trouwens ook. Allerlei gedoe over medische blunders en oplichterij enzo.

Nogmaals, het GAAT helemaal niet om uitwassen, wat lul je nou...

Overigens is het wel altijd dezelfde kritiek op die docu's van Moore, opmerkelijk.

Of het over het wapenprobleem gaat, 9/11 of de gezondheidszorg. Mensen weten kennelijk totaal niet wat er in de wereld speelt en moeten in een docu hapklaar uitgelegd krijgen wat er aan de hand is, terwijl die 'domme ' Moore in ieder geval een klein beetje voorkennis impliceert.

Net alsof hij de pretentie heeft in 90 minuten eventjes een heel probleem uit de doeken te doen. Dit hier is een onderwerp waar hij al minimaal 10 jaar in diverse media mee aan de slag is. De film Sicko is puur in dat verlengde een statement op celluloid. Geen nieuwsdocu.

Nogmaals, hoe slecht is je docu als je dat niet kan overbrengen.

En in een docu heb ik inderdaad graag hapklare, feitelijke en overzichtelijke registraties inderdaad. Werkelijkheid vs fictie.

Ik beoordeel verder trouwens de docu, geen 10 jaar Moore in diverse media.

Sorry, maar voor die melotv kan je beter gewoon achter je kasje gaan zitten. Daar ga ik geen docu voor kijken.

Als jij dat beperkt vindt, mij best hoor.

Volgens mij toont Moore aan dat dit geen incidenten zijn; als er 1 vrouw is die in the USofA 120 dollar betaalt voor medicijnen die in Cuba een kwartje kosten zullen dat er meer zijn.

Overigens vind ik het feit dat er 1 iemand op straat gedumpt wordt als zij haar ziektekosten niet kan betalen (toevallig op camera vast geleged, dan zijn er vast ook meer) al belachelijk voor een land als USA. En aangezien het land in staten is verdeeld klopt de verhouding 300 miljoen staat tot 20 natuurlijk ook van geen kant, met daarnaast nog het feit dat Moore moeilijk iedereen aan het woord kan laten. Ik vind dat hij genoeg laat zien.

Dat is erg hard zeggen; je piept vast anders als je zelf iemand verliest door zo'n blunder. Ik geloof nooit dat je dan zou spreken van "allerlei gedoe over". IK houd ook niet van goedkoop sentiment, maar hier zou ik geen uitspraken over durven doen.

Het probleem dat Moore ditmaal aan de kaak stelt bestaat wel degelijk maar word zo ontzettend over the top en eenzijdig belicht dat deze "docu" een nare smaak in de mond achterlaat. Moore slaat de plank volledig mis.

De zogenaamde feiten worden dusdanig ongeloofwaardig gebracht o.a. door met een groep zieken naar Guantanamo Bay af te reizen en een belachelijk bezoek aan Frankrijk, dat hij eigenlijk zijn eigen doel onderuit haalt. Om van sommige interviews nog maar te zwijgen. Waar Bowling het absolute voordeel van de twijfel verdiende en Farenheit nog een beetje entertainmentswaarde had schiet deze film zijn doel voorbij. Jammer voor Moore en zijn geloofwaardigheid misschien leuk voor mensen zonder algemene kennis..

Goedkoop gebrachte "documentaire" over een serieus probleem.

Het onderwerp spreekt mij totaal niet aan! Toch geef ik deze film een 4.0. De manier waarop Moore dit drama op het witte doek vertoond! Ik heb een traantje weggepinkt. Zeker zijn beste film!

Aan de ene kant is het goed dat Moore de zorg in Amerika aan de kaak stelt, maar hij doet op zo'n manipulatieve manier dat het nauwelijks serieus te nemen is, of om objectief te blijven. Hij had hier ook al een aardig handje van in Fahrenheit 9/11, ook zo'n mockumentary die aan elkaar hing van vergezochte verhalen met af en toe een aardige vondst.

Zo ook deze film. Het is jammer dat Moore altijd met van die vergezochte, idiote vergelijkingen komt. In BFC werd Amerika afgeschilderd als een poel des verderfs waar je elk moment kon worden beroofd of doodgeschoten, maar in buurland Canada was alles koek en ei en kan je gewoon je deur open laten staan. En hier flikt 'ie precies hetzelfde door de zorg in andere landen te vergelijken met die van Amerika.

Ik spreek dagelijks met Amerikanen (voor mijn werk en hobby), en bijna allen noemen ze Moore een manipulatieve kwast met te veel vrije tijd, en dat dit soort dingen vast wel zullen voorkomen, maar in ieder geval niet zo grootschalig zoals Moore het voorstelt. En dit zijn echt geen mensen die er geen eigen mening op na houden en/of te nationalistisch zijn ingesteld.

En zoals Onderhond ook al aanhaalde: natuurlijk zullen dit soort praktijken altijd blijven bestaan, maar Amerika is echt niet uniek in zijn soort. Dit soort dingen gebeuren overal. Deze mockumentary had in ieder geval een (te) hoog Peter R. de Vries-gehalte.

Jammer, want met BFC heeft Moore laten zien dat er een gulden middenweg is tussen objectief en manipulatief. 2*

Heel indrukwekkend. Vooral het begin waar hij laat zien wat een invloed de overheid heeft en hoe zij daar rijk van worden. Pure corruptie... maar wie stopt ze?

Weer een ijzersterke documentarie van Moore.

Het zorgstelsel is bagger, en daar moet gewoon heel snel wat aangedaan worden.

Misschien als Hillary Clinton presidentskandidaat was geworden.

4

Moore wil met deze film laten zien dat de gezondheidszorg in Amerika op geen enkel vlak deugt, en dat doet hij goed. Het is misschien een beetje aan de hand van dramatische voorbeelden: maar het is zeker de waarheid. Verzekeringsmaatschappijen met macht, mensen zonder werk die zich niet tegen ziektes kunnen beschermen en ga zo maar door. Het is misschien wat overdreven door Moore allemaal, maar de zorg deugt echt niet en daar gaat het om in deze docu.