Le Scaphandre et le Papillon (2007)

Door één of meerdere oorzaken raakte deze film me minder dan anderen opperden. En ik zie dan ook niet in waarom de film een grote verliezer is van een aantal Oscars. Misschien kwam het door het rumoerige (50 +) publiek of omdat ik van begin af aan een hekel had aan de vormgeving. Waarschijnlijk ligt het antwoord daar ergens in. Ten eerste wil ik even melden dat ik dit de meest storende voorstelling vond in het filmhuis. Iedereen vond dat wat ze dachten maar even moesten melden aan de medebezoekers. Schreeuwerig gedrag als Germ, zielig of collectief ohhh roepen. What the fuck, sorry voor het taalgebruik maar van dit soort publiek ben ik dat (echt) niet gewend. Ten tweede vond ik de vormgeving alles behalve fijn om aan te zien. Ik begon het naar een kwartier irritant te vinden. Nu weten we wel hoe het is om met één oog te leven? Nu weten we wel wat een locked-in-syndroom moest voorstellen. Plus dat vond ik het behoorlijk afstandelijk, ik kreeg geen emotionele band met de journalist van het ‘’belangrijke’’ blad. Flashbacks die komen en gaan om vervolgens de positie van de hoofdpersoon in te nemen, het was gewoon een herhaling van hetzelfde. Verder had ik vrijwel de hele tijd Mar Andentro in me achterhoofd zitten om maar niet te spreken over Million Dollar Baby.

De goede punten waren bijvoorbeeld het cynische commentaar dat hij gaf op zijn eigen leven vanuit de vioce-over. De onsentimentele aanpak van het gegeven plus de knappe presentatie van iedere acteur. Alleen jammer dat ik er geen band mee kreeg of dat ik maar enigszins iets ging voelen voor de film. Voor mij niet het meesterwerk die ik in elk filmblad las doe mij maar de twee bovengenoemde films die liggen niet zo te knutselen met het camerawerk/montage om je gevoel te geven waar de hoofdpersoon terecht is gekomen.

Deze film gaat de geschiedenis als een klassieker...nee dus echt niet.

Ben het grotendeels eens met de kritiek van Verhoeven. Na een kwartier of zo gaat de film mateloos irriteren. Steeds weer het halve alfabet afgaan haalt de vaart er goed uit (wordt ook consequent volgehouden gedurende de film). Misschien was dit ook wel de bedoeling van de regisseur, om de kijker dichterbij de levenssituatie van de hoofdpersoon te brengen. Op mij had het een averechts effect. Vond het een zeer vermoeiende film.

Krijgt wel wat bonus voor de originaliteit.

2,0 vooruit 2,5

Zeker geen film die de tand des tijds gaat overleven IMO

Gister verplicht moeten kijken voor een keuzevak. Het gegeven om de film te beginnen vanuit wat de hoofdpersoon ziet is opzich origineel. Ook zijn de gedachte die je hoort wel grappig. Ik kon me wel indenken dat de man voelde alsof hij in een duikers pak zat en niet kon ontsnappen. De film werd daarna nogal langdradig vond ik en op het eind zelfs lichtelijk irritant. Maar wat wil je ook als de hoofdpersonage alleen maar kan knipperen met zn oog...vooral telkens dat alfabet opneoemen en hier de gehel film mee doorgaan kon ik niet meer aanzien op een gegeven moment. Er werd wel vaak gelachen om de film maar dan voornamlijk om het hoofd van de hoofdpersoon...idd leek het net een grappig typetje vraag me af of dit zo bedoeld was. e hoofdpersonage ziet pas in hoe hij in het leven stond nu hij niks meer kon. Ik denk dat dit bij meer mensen zou zijn dus dat is een sterk punt. Ik vond het dus geen geweldige film en was om eerlijk te zijn blij toen die afgelopen was. Ik vraag me af is dit nou echt gebeurd? Zo kwam het wel over bij de aftiteling namelijk..

Is gebaseerd op een waargebeurd verhaal ja.

http://en.wikipedia.org/wiki/Jean-Dominique_Bauby

Ik zal wel een van de weinigen zijn die het geen goede ilm vond. In het begin vond ik het mooi om het van zijn oogpunt te zien, maar al snel vond ik het irritant worden. Het enige stukje wat ik mooi vond was dat hij met zijn vader aan de telefoon was. Ik voelde bijna hoe frusterend het moet zijn voor hen beiden

1 ster

Echt erg mooi film. Zeldzaam dat iemand bijne hele lichaam niet kan bewegen. Ik vind erg knap dat logopedie en fysiotherapeut deden hen best om Jean kunnen communiceren.

Prachtig hoe de regisseur je vanaf moment één al precies in de situatie waarin Bauby zich bevindt weet te trekken. Hierdoor ga je het verhaal in de film excact zo ervaren als dat bedoelt is. Fascinerend gewoon.

Deze film is een echte aanrader, de regisseur heeft het geweldig in beeld gebracht

Ik vind inderdaad ook dat de film er in slaagt om een indruk te geven van hoe het moet zijn om zo in je lichaam gevangen te zitten. Dit maakt wel dat het verhaal niet echt makkelijk weg kijkt, maar je kunt je natuurlijk afvragen of dat bij een dergelijk onderwerp ook wel een wens moet zijn. In visueel opzicht had ik me er toch een ietsje meer van voorgesteld, ik meen dat de trailer eigenlijk ook wel meteen de mooiste dingen liet zien.

De film begint erg sterk vanuit het oogpunt van Bauby maar dat is helaas van korte duur, want al snel heb je het er wel mee gehad. Het feit dat er ook niet echt een verhaal in de film zit, helpt ook niet echt. Desondanks weet het sterke begin en de goede regie de film goed overeind te houden.

Vanaf het begin wordt je al keihard meegetrokken in dat vreemde wereldje. Daarna zakt het een beetje in,, maar het is zeker niet slecht.

Toen ze halverwege de film die gast lieten zien, kon ik er niets aan doen maar ik moest ff grijnzen. Had totaal niet verwacht dat die gast er als zo'n clown uit zou zien. Misschien was ik niet helemaal in de stemming voor deze film.

Maar ik heb veel respect voor Jean-Dominique Bauby, met z'n positivisme!

Vreselijk mooie en realistische film, waarschijnlijk niet voor de liefhebbers van thrillers en sensatiezoekers, wel voor mensen met ervaring die weten wat diep voelen is. Het zien vanuit zijn oog is lang maar precies niet te lang, het gaat irriteren en dat is m.i. ook de bedoeling om de frustratie over te brengen. Ook het steeds herhalen van het alfabet is zo heftig, liefdevol................... indrukwekkend, ontroerend.

Deze film staat als een huis! Heb hem ondertussen reeds enkele malen herbekeken, en dit intrieste verhaal is echt schitterend in beeld gebracht, om nog maar te zwijgen van de prachtige acteerprestaties van Amalric, Seignier, Croze, Von Sydow, enz... Voeg daar een wonderlijke sound track aan toe en je hebt een dijk van een film!

Ik denk dat dat de bedoeling was; ervaren hoe irritant het voor de persoon zelf moet zijn geweest.

Daarom vond ik het heel goed dat het alfabet opgenoemd bleef worden, omdat die emotie (irritant, vermoeiend, whatever) ook gevoeld moet zijn door Bauby. En dan wil je schreeuwen, maar dat gaat niet.

Top scene voor mij, als de tv wordt uitgezet. Dan voel je de frustratie en zou je wel willen schreeuwen.

4 sterren

irritant zou ik de film niet noemen, maar er is wel wat mee. Ik vind de plaatjes mooi gemaakt, hou van het oogpunt maar na een uur was ik er helemaal niet meer bij. De sleur lijkt erin te komen, had het gevoel door te willen spoelen om er vanaf te zijn. Misschien ben ik ook gewoon te moe en zal het later nog eens proberen. Vind het wel ontzettend mooi gemaakt dus op een rare manier toch ***

1 van de beste film's van 2007 (in drama dan...) zeer meeslepende film die je niet echt ontspanne doet kijken. want jij bent grotendeels de hoofdpersoon. je beleefd bijna alles via zijn oog. zelf werk ik ook is situaties die je een beetje met deze kunt vergelijken, dus er zat wel veel herkenbaars in. prachtig verhaal met mooie acteurs (trises) van Marie-Josée Croze had ik graag wat meer minuten willen genieten... wat een vrouw! niets mis met deze film! 4.5

Hoogstaand staaltje cinematografie. Werkelijk prachtige filmmuziek en een boeiend verhaal. Op een gegeven moment zit je vast in het duikerspak maar beleef je ook de vlinders. 4 sterren.

Een film met een dubbele bodem en daar weer een bodem onder. Complex, intregerend en aangrijpend. Inderdaad een hoogstaand staalte cinematografie en dito acteerwerk. 4,5 *

Zware kost, dat zeker.

hehe filmanalyse en beeldtaal zeker op de HRO? ik heb hem daar ook vorige week voor gekeken, nu moet ik er 6 A4tjes over gaan schrijven.

Sterk drama.

Het verhaalt over Jean-Dominique Bauby die een beroerte krijgt op een leeftijd van 43. Hij kan alleen nog maar met zijn linkeroog knipperen, en daarmee communiceert hij dan ook. Deze man was succesvol en geliefd, tenminste voor zoverre wij dat te weten komen als kijker: ik ken het boek en het werkelijke verhaal niet, dus als kijker van de film weten we dit. Dat is meteen mijn kritiekpunt, zometeen meer.

De film begint mooi met vage beelden als Bauby ontwaakt uit zijn coma. Het is meteen een opmerkelijk begin, en dit viewpoint vanuit de ogen/oog van Bauby komt vaak terug in de film. Voor mij pakt dit goed uit, omdat je zo toch dichter bij zijn ervaringen en zienswijze komt. De meeste scenes zijn van hieruit geschoten, en met behulp van verschillende (mooie) vrouwen vertelt hij zijn verhaal, in boekvorm.

De andere scenes zijn flashbacks, die wat meer over deze man vertellen, en fantasieen en droombeelden van Bauby. Die laatste zijn erg mooi gemaakt, inclusief prachtige muziek. Die flashbacks zijn ook prima, maar hadden wat mij betreft wat meer aan bod mogen komen. Je krijgt nu toch een beetje een stereotyp succesvolle man te zien, terwijl ik voel dat er wat diepere tonen gezet werden. Helaas werden deze niet (genoeg) uitgewerkt). In plaats van sommige scenes waarin weer eens het alfabet opgenoemd wordt, was dit beter geplaatst geweest. Oke, die scenes tonen wel de moeilijke en verschrikkelijke situatie van Bauby, maar het blijft een film, dus meer afwisseling was toch beter geweest.

Al met al een zeer sterke film, die net iets meer uitwerking had gemogen. De symboliek van het vastzitten in het duikerspak en de vrije vlinders die de gedachtes weergeven zijn mooi. Ook het gegeven dat je na zo'n gebeurtenis gaat terugkijken op je goede en slechte dingen in je leven spreekt mij aan.

3.5*

Het waargebeurde verhaal van een Franse Elle-journalist, die van de een op de andere dag te kampen krijgt met een algehele verlamming. De camera registreert zijn martelgang als ware wij de man zelf, dus vanuit een positie dat wij ook kunnen zien hoe het voelt om zo ingesloten te zitten. Het levert een sprankelend spel op tussen de claustrofobische shots van de kleine wereld waarin de hoofdpersoon leeft en z'n sarcastische monologue intérieur. Ook kudos voor de vrouwelijke actrices die elk aan zijn bed staan met hun (verkeerde) verwachtingen, onvervulde verlangens en hoop. Alleen de relatie met '' de vertaalster'' blijft een tikkeltje in het luchtledige hangen. Beeldschone, oprechte cinema. Dat ik ooit een waargebeurd drama over een ziekte zou kunnen waarderen. Het genre staat bij mij op de banlijst, maar een film van dit niveau gaat er altijd in.

Onbegrijpelijk dat een vlakke film als Mongol wel door kan treden tot de oscarnominaties en een meesterwerk als dit niet.

Prachtige film, mede door de originele aanpak. Hierdoor ga je meeleven met het hoofdpersonage. Verder naarste de prima regie, waar de film het voornamelijk van moet hebben, ook goede acteerprestaties en een mooie soundtrack.

Wow! Aanvankelijk was de film nogal traag, maar dat kwam juist weer zo goed overeen met de situatie van Jean-Dominique, dus vervelend was dat niet. Als je ook maar een beetje geduld hebt, is het niet kunnen identificeren met Jean-Do gewoonweg onmogelijk. Het laat ook heel mooi zien over welke dingen je allemaal gaat nadenken als je in een dergelijke positie zit. Sommige dingen in je leven worden zo triviaal. Ik heb me weleens geprobeerd voor te stellen hoe het is om verlamd te zijn, om helemaal niks te kunnen. Deze film voegt aardig wat aan dat beeld toe. Zeer meeslepend, tragisch, maar oh zo prachtig.

Mooi drama over een normale man met een gezin. Gelijk vanaf het begin confronteerde de film me door het camera perspectief.

Sommige scene's zijn erg ontroerend, zo nu en dan is de film wat minder boeiend, maar over het algemeen een zeer sterk drama. Je voelt echt de machteloosheid van de man en leeft met hem mee. 4*

Hoi,

Ik heb deze film net gezien op film 1.

Zelf vond ik deze een film heel goed.

Voorral op het begincomplot was heel mooi om te zien.

Het gaf je ook het gevoel '' Ik wil verder kijken !! ''

Maar zodra de film vorderde begon ik de film,

steeds merkwaardiger te vinden, voorral helemaal op het einde..

Ik had liever gehoopt dat er een goed einde was gekomen.

dat hij meer voorruitgang had geboekt

Ik was wel blij dat de film was afgelopen.

En de film is voor mij absoluut niet herhalingsvatbaar.

Maarja ik hou sowiezo niet van dit soort films, want ik ga altijd denken, Nee he dadelijk gebeurd dit mij ook.

dit soort dingen.

Ik geef deze film toch een dikke 4.5

En weinig films aan zo'n orginele film kunnen tippen.

omdat het heel orgineel is,

en heel indrukwekkend * Geeft je een goed beeld hoe mensen zich voelen in zo'n situatie *

De topper van Imdb-jaar 2007 naar mijn bescheiden mening. Wat een ontzettend goede film is dit . Vooral de eerste helft, waar de kijker zich ìn de hoofdpersoon bevindt is zo ontzettend sterk, heel beklemmend ook. Jean-Dominique ontwaakt in een ziekenhuis na drie weken coma en krijgt te horen dat hij alleen zijn rechteroog kan bewegen. Te bizar voor woorden, maar dit soort situaties bestaan klaarblijkelijk. Door middel van een soort lettersysteem (e s a r i n t u...), wat vaak genoeg naar voren komt in de film is de enige communicatie mogelijk. Naarmate de film vordert, krijgt de kijker steeds meer van Jean-Do te zien, zijn fantasieën via prachtige surrealistische scenes en ook nog wat voor leven hij leed voordat hij in coma raakte. Echt heel indrukwekkend :{.

Mooi verhaal, en wat een besluitvaardigheid had die kerel dat hij het gepresteerd heeft om onder die omstandigheden een boek te schrijven, werklijk inspirerend.

De scène waarin de werkmannen een telefoon komen leveren en een zuster helemaal panisch wordt omdat het een grove belediging zou zijn voor iemand die verlamd en stom is om degene een telefoon te geven..., maar ondertussen hoor je de hoofdpersoon in zijn eigen hoofd hard lachen om de hele situatie, erg mooie scène

Prachtig. Echt heel erg goed.

Cinematografisch was 2007 echt een subliem jaar, wat de enige reden is waarom deze film niét alles in die categorie won.

Wat een prachtige film, zeg.

Goed om ook te zien dat Max von Sydow eindelijk weer eens goed gebruikt wordt, prachtrol. Maar ach, elk stukje valt zowat op z'n plaats in deze film