The Damned Thing (2006)

Ook ik ben het eens met de twee voorgaande berichten. Het einde was niet goed.Te afgeraffelt

Het is een aardig filmpje maar in tegenstelling tot Dance of the dead wat ik wel erg goed vond, vond ik dit verhaal een beetje rommelig. Het acteerwerk vond ik ook niet super. En dan vond ik Hoopers vorige deel in de MoH reeks toch vele malen beter. Jammer, de opzet was aardig er had alleen zoveel meer ingezeten als dit. Merkte dat ik snel afgeleid was. Kleine 3*

Grappig filmpje, al kan ik de foto maar moeilijk plaatsen.

Wel meer rechttoe rechtaan dan de andere MoH filmpjes. Nogal wat expliciete gore en verder een mysterieus verhaaltje over "The Damned Thing".

Film laat veel in het ongewisse wat het allemaal wat interessanter maakt. Ook het einde vond ik in dat opzicht wel leuk. De film mist nu de ongelofelijk idiote ontknoping met ditto verklaring die 90% van de horrorfilms ontsiert. Ik kan het niet missen.

Verder vond ik de montage niet meteen druk. Wél gebruikt Hooper eenzelfde techniek als 28 Weeks Later, waardoor er erg warrige camerabeelden gebruikt worden om een soort van wazigheid te creeëren voor de kijker. Onderstreept alleen dat deze techniek ook niet meteen wat aan een camera rukken is om die te doen werken. Waar het een geweldig effect had in 28 Weeks Later loopt het hier een beetje verloren.

Vond het verder niet geweldig storend. Heb Hooper nooit niks gevonden, gelukkig is hij z'n oude draad kwijt en heeft hij een nieuwe draad gevonden.

3.5*

Aardig filmpje, maar ook niet veel meer. Het camerawerk was matig, zeker op het laatst. Wel een prima verhaal en het gore in de film was goed. Voor een horrorfilm is deze zeker geslaagd!

3 ***

Ging. De horrorstukjes (de splatter, de momenten dat er mensen aangingen zeg maar) waren de moeite waard, maar de andere stukken waren strontvervelend. Werd een beetje moe van die gekwelde blik van Flanery, maar als dat weer gevolgd wordt door iemand die zelfmoord pleegt met een hamer maakt dat weer een hoop goed.

En dan is het net als met een pornofilm. De momenten waarop er gebeurt waar je op wacht is het leuk, maar de momenten dat dit niet zo is voelen errug lang aan. 2,5 sterren is voldoende. Blijf het opvallend vinden wat voor eendags (of eigenlijk tweedaagse) vlieg die Hooper is.

Is de gore eindelijk sterk, valt het script weer zwaar tegen in deze nieuwe Hooper. Blijft een vreemde serie die MoH. Bijna nooit echt slecht te noemen en het kijkt allemaal lekker weg, maar de echt goede titels zijn zeer beperkt.

2,5*

Heftige horror van Tobe Hooper waarin hij het verhaal verteld van een zuiderlijke Amerikaanse stad die eens in de zo veel jaren geteisterd wordt door gekte. Waar die gekte of dat 'damned thing' vandaan komt is zowel de film als mij om het even aangezien het hier om psychische chaos gaat. En die weet Hooper (tesamen met een sterk bedreigende geluidsomgeving) goed te creeeren. Verhaal trekt op weinig maar ik werd toch redelijk vermaakt en was een enkele keer onder de indruk namelijk bij de openingsscene en de kogel-door-deur-naar-vrouw-in-kelder-scene. Los van de nodige onzin laat Tobe Hooper met The Damned Thing zeker zien dat hij nog niet is uitgeteld in het horrorgenre, gelukkig.

Het begint veelbelovend. Goede opening, het maakt nieuwsgierig en het nare sfeertje is direct voelbaar. Helaas kakt het daarna best in. De voorspelbaarheid is ontzettend hoog en naarmate het einde vordert, krijg je helaas te maken met een anticlimax.

Het spel van de acteurs is prima, het heeft wat meer 'diepgang' dan je zou verwachten en er zitten niet alleen maar vervelende, vlakke personages in.

Kijkt redelijk weg en is onderhoudend genoeg tot de laatste paar minuten.

Nadat ik het eerste seizoen had gezien had ik maar even een pauze ingelast, want teveel Masters of Horror is niet goed voor mijn hart. En dan doel ik op de brakke kwaliteit die de serie veelal voortbrengt. Toch blijf ik, hoe slecht ook, de episodes kijken, al is het maar omdat het allemaal niet langer dan een uurtje duurt.

The Damned Thing begint behoorlijk goed met een dolgedraaide vader die op grove wijze zijn vrouw ombrengt en zijn zoon opjaagt. Helaas voor hem wordt hij vermoord door het onbekende. Wat opvalt is dat de gore sterk is, maar helaas schiet de film op andere vlakken weer wat te kort.

Zo heeft deze serie vaak last van de tijdsduur, zo lijkt het. Er wordt teveel tijd genomen om een verhaal uit de doeken te doen en er gebeurd te vaak niks. Trage scenes die emoties proberen op te wekken wat niet lukt of er wordt dieper ingegaan op de achtergrond van een persoon. Dat terwijl de proloog behoorlijk wat vaart bevat en dan opeens stappen ze weer op de rem. Ik had gehoopt op een drie kwartier durende achtbaanrit waarin er bosjes slachtoffers vallen voorzien van sterke gore. Zeker met zo'n plot was dat veel leuker geweest.

Toch heb ik me niet echt verveeld, ook door een aantal bekende koppen die in beeld kwamen. Het einde was dan weer belabberd, dan kon de 'damned thing' beter in het onbekende blijven want dit sloeg nergens op. Op naar de volgende.

The Damned Thing begint leuk met een sterke openingsscène. De film kijkt lekker weg en tot aan het einde was het zeer vermakelijk. Jammer dat als het duivelse kwaad begint de film toch op een of andere manier inkakt.

Die openingsscène, wow! Heerlijk. Spanning, goede muziek en een zéér ziek einde van de vader van Kevin. Dit beloofde veel goeds.

De 2e gore scène is de zelfmoord van een vent die we nog niet kennen. We weten niet precies wat er nou aan de hand is, maar ziek was dit wel.
De gore liefhebber krijgt hier meer dan genoeg voor zijn kiezen. De scène waar 'the road' 'alive' was, gadverdamme!

De gehele film moet het vooral hebben van het typische Amerikaanse sfeertje. Vooral Kevin zelf met zijn mooie accent helpt hier goed aan mee, de camper van zijn vrouw en het stadje zelf natuurlijk ook.

Maar op het moment dat het erop aankomt zakt het wat in.
Het einde had spannend moeten zien, in plaats van dat was het voorspelbaar, chaotisch en onlogisch. Hier had meer in gezeten.
En dan dat 'moddermonster', Lachwekkend slecht. En de benzine-is-op-cliché komt ook nog even aan bod.

Aardig filmpje van Hooper maar nergens hoogstaand.

Het begint met de al eerder genoemde erg sterke openingsscene. Lekkere sfeer ook.
Daarna wordt het wat rustiger. Je volgt het leven van een wat dooie sheriff in een saai stadje. Even aandacht eraan geven vind ik best, maar de saaie scene's worden te lang uitgerekt wat een film (zeker eentje die nog geen uur duurt) niet ten goede komt.

Wanneer de gekte erin slaat wordt het iets beter. Er volgen één a twee aardige gore scene's. Je krijgt te weten dat iedereen in de stad is doorgedraaid. Jammer dat je dat slechts te weten krijgt en niet te zien want gozers die met hooivorken achter elkaar aanrennen verveelt natuurlijk nooit.

Het vele geklaag over het einde snap ik niet zo goed. Ik vond em juist best wel pakkend. Tenminste niet zo'n happy-ending. Wel jammer dat dat monster er wat zwak uit zag.
Acteerwerk was verder ook vrij aardig.

Redelijk filmpje. De opzet van het verhaal en het afgelegen-dorp-sfeertje zijn wel oké. Mensen die om aanvankelijk onduidelijke redenen gek worden, het heeft wel iets, net als de geleidelijke verandering van Kevin. Het einde is echter een tegenvaller met het olie-achtige monster in beeld, maakt het een beetje lachwekkend en was nergens voor nodig geweest, alleen die poel had ik voldoende gevonden.
Uiteindelijk is het wel vermakelijk maar er zijn (veel) betere films van MoH.

Ik heb me eerlijk gezegd ook goed vermaakt met deze korte Horror film, afkomstig uit de vermakelijke "Masters of Horror" TV-serie, en het verhaal wist me tevens te boeien van de eerste minuut (de opening is sowieso goed en hard) tot de laatste minuut (eveneens goed). Niet zozeer dat het verhaal zo goed of origineel is (wel leuk gevonden), maar vooral vanwege de harde uitvoering ervan, waarbij veel geweld en goor is te zien en dat allemaal expliciet in beeld gebracht.

Het verhaal draait om sheriff Kevin van het kleineTexaanse stadje Cloverdale, die in 1981 (daar begint het verhaal ook mee) is getroffen door een familietrauma, waarbij zijn jarige vader John (die dan verward zegt "Dat verdomde ding, het heeft me gevonden") opeens zijn moeder Jodi doodschiet (hard en fraai in beeld gebracht), daarna achter Kevin aangaat om hem ook dood te schieten en dan opeens op mysterieuze dood gaat (geweldige harde scene met veel goor en zeer fraai in beeld gebracht). 24 jaar later staat door zijn familietrauma en zijn manier van leven, als een kluizenaar in het huis van zijn familie die hij heeft vol geladen met beveiligingscamera's en telecommunicatie-apparatuur, zijn huwelijk met Dina en zijn zoontje Mikey op het spel en de geschiedenis lijkt zich ook te gaan herhalen, omdat op de familie (deden aan olieboren) van Kevin een vloek rust (zowel zijn opa in de jaren 50 als zijn als vader in de jaren 80 hebben namelijk hetzelfde meegemaakt). Deze vloek houdt o.a. in dat het hele stadje Cloverdale, waar Kevin dus woont, op een bepaald moment in razernij komt, waardoor er opeens lijken worden gevonden en mensen tegen elkaar schreeuwen en elkaar dodelijk aanvallen. Zal Kevin nu hetzelfde ondergaan als zijn vader en opa en hoe zit het met zijn vrouw Dina en zijn zoontje Mikey ?

Het mysterieuze (wordt op het einde pas duidelijk, maar de poster verraadt eigenlijk al het één en ander) en leuk gevonden verhaal zit goed in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering (inclusief het visuele aspect) ervan, waarin best veel harde en grove dingen gebeuren zoals, een doorgedraaide man die zichzelf met een hamer doodslaat, door regelmatig op zijn hoofd (geweldig in beeld gebracht en ook zeer hard) en lichaam te slaan. Een vrouw die verongelukt met een auto en daarna doormidden scheurt (fraai in beeld gebracht) als sheriff Kevin haar naar zijn auto wilt slepen om naar een ziekenhuis te gaan en natuurlijke de harde opening waarbij de moeder van Kevin wordt doodgeschoten door zijn vader en waarna zijn vader op mysterieuze wijze ook doodgaat. De eerder genoemde doorgedraaide man vertelt overigens ook nog een geweldige mop, voordat hij met zichzelf aan de haal gaat, namelijk:

"Dus die gast zegt tegen het blinde meisje: mijn slang spuugt als je hem aait, omdat hij denkt dat hij mijn lul is"

Naarmate het einde van het verhaal nadert komt er meer duidelijk omtrent de vloek (tijdens het olieboren heeft de opa van Kevin namelijk iets bevrijd in de grond) die op de familie van Kevin heerst en het einde vond ik ook best goed, hard en zelfs sterk en ook de animatie van "The Damned Thing" zag er daarbij wel aardig uit.

De cast deed het best verdienstelijk en bestaat ook niet uit de minste acteurs en actrices zoals Sean Patrick Flanery (o.a. bekend van de Actie / Misdaad film "The Boondock Saints (1999)") in de hoofdrol van Sheriff Kevin, Marisa Coughlan in de rol van Gina (oftewel de vrouw van Kevin), die ik vooral kan uit de leuke (de meerderheid denkt daar overigens anders over) Komedie film "Freddy Got Fingered (2001)" en Ted Raimi (de broer van filmregisseur Sam Raimi) als eerwaarde Tulli, die ook voor wat humor zorgt en ook lekker hard tekeer gaat. Dat laatste o.a. tijdens de biecht van de collega van Sheriff Kevin, die gespeeld werd door niemand minder dan mister Rampage himself namelijk Brendan Fletcher, als het stadje Cloverdale wordt getroffen door razernij.

Al met al een leuke, vermakelijke en zeker ook een harde korte (duurt circa 50 minuten) Horror film, die zich lekker wegkijkt van de eerste tot de laatste minuut. Dat is natuurlijk ook toevertrouwd aan regisseur Tobe Hooper, die zeker niet de minste regisseur is in het Horror genre.

MOH aflevering 16.

Wederom een prima aflevering. Na Hooper's afgrijselijke Dance of the Dead, tevens in het eerste seizoen van MOH, dus een zichtbare verbetering. Aardig Texaans sfeertje, redelijk angstaanjagend en prima geacteerd.

Kleine 3*.

De aftrap van seizoen twee van de TV-serie Masters of Horror is voor Tobe Hooper(ook zijn tweede film in de reeks) De creatieve ideeën en gewaagde beeldvoering uit seizoen één zijn (gelukkig) verdwenen en hebben plaats gemaakt voor merendeels rustige, in medium close-up geschoten scenes. Op sommige momenten zien we zelf een dezelfde desolate sfeer als in TCM. Het regisseren was dan ook prima voor elkaar.

De film gaat ijzersterk van start! Het gezellige avondeten bij een boerenfamilie verandert in een bloedbad wanneer pa schijnbaar zonder enige reden zijn dubbelloops tevoorschijn haalt, mompelt dat 'the damned thing' hem heeft gevonden en zijn vrouw doodschiet.Hierna zakt de film met elke minuut verder in. Zolang de camera op de Sheriff Kevin Reddle en zijn gezin gericht wordt gehouden, is het boeiend genoeg. Extra vermelding voor Ted Raimi (The Midnight Meat Train) Het acteerwerk was dus goed!

De special FX aan het begin waren nog goed. Maar als er grootschalige chaos ontstaat onder de inwoners van het stadje en iedereen elkaar in blinde moordlust te lijf gaan, blijft het buiten beeld en wordt dit op klunzige wijze gesuggereerd. Daar was blijkbaar geen budget voor. Helaas wel voor de van digitale effecten doortrokken finale van deze aflevering? Er waren zoveel manieren om te eindigen en ze kozen precies het verkeerde eind. Ambitie waren er zeker maar de beperkte tijdsduur en budget doen de film stranden in goede bedoelingen en lichte chaos. Het is allemaal nog net genoeg solide maar voor een spectaculaire opening van het tweede seizoen is er te weinig vuurwerk.