The Mist (2007)

Een grotere spoiler als in onderstaand bericht van siebentjee heb ik zelden gezien

Goede film hoor, alleen dat wijf die blijft zeiken is na een tijdje vervelend. Als hij nog 5 minuten in de auto had gewacht zou het een happy ending geweest zijn.

Goede film maar ZEKER niet beter dan Cloverfield. Heb me meermaals geërgerd aan het acteren van de personages. Gekke god-mevrouw en het zoontje vond ik maar irritant en niet echt geloofwaardig. Jammner, want het idee van de film is zeer goed.

Een wel wat langdradig maar erg sterk einde...

het begon leuk en spannend, tot ik zag dat we te maken hadden met reuze insecten. toen daalde de film in mijn achting. jammer.

Even een vraagje: wie vond de gekke God-dame eveneens enorm irritant? Of ben ik de enige?

de gekke god dame paste juist erfect in deze film.

goede film maar zeker wel beter dan die saaie nietszeggende cloverfield.

normaal heb ik totaal niks met horror maar deze kon me bekoren.

Ik ben blij dat die christengekkie het einde van de film niet heeft meegemaakt

Blijft toch een ijzersterke horrorfilm. Balanceert perfect tussen dat tikje camp en psychologische realistische gruwel.

Het einde is trouwens een van de meest evil dingen die ik een regisseur het mainstreampubliek al heb zien aandoen.

Film voor tweede keer gezien. Het blijft een redelijke aparte film die goed blijft hangen.

Ik ergerde me alleen gruwelijk aan het christelijk vrouwtje. Zo overdreven en niet geloofwaardig dat mensen zich zo laten meeslepen door haar. Misschien dat zoiets kan in het gestoorde Amerika maar hier in Nederland zouden mensen niet zo reageren tenzij je met het plaatselijke kerkgenootschap zit opgesloten.
De held Ollie en het geweldige einde maken echter veel goed. Al begrijp ik niet dat iemand zo snel al over gaat op zelfmoord. Hun conditie was nog redelijk goed en in de auto zaten ze redelijk veilig.

Een mooi detail daarnaast is het zien van de vrouw die in het begin al meteen de supermarkt uitloopt om naar haar kinderen te gaan. Zij heeft het dus ff mooi overleeft.
Al met al een leuke wegkijk film met een apart einde. Al zal de hoofdpersoon toch gedacht moeten hebben; 'karma is a bitch'

Niet echt goed.

De film valt of staat bij de groepsdynamiek, en dat is gewoon niet helemaal geloofwaardig. Ten eerste geloof je het proces niet, mensen acteren niet als mensen maar als scripttools en maken omslagen die nergens 'echt' overkomen.

De film staat daarnaast bol van de rare keuzes. Een kleine greep daaruit is alleen al te krijgen in het laatste halfuur. De hoofdpersoon en zijn handlangers willen weg, maar de overwegingen en de twijfel krijgen de kijker totaal niet mee, plus, de hele keuze is aardig willekeurig. Meer dan 'we moeten hier weg' is het niet, terwijl de enige dreiging van buitenaf tot dan toe een stel vliegen was die tegen de ruit aan vlogen omdat het winkelcentrum veel licht gaf. Als je het mij vraagt is de keuze tussen of het licht uit, of over een parkeerplaats met krioelende beesten naar een auto rennen, waarmee je nog nergens bent, snel gemaakt. Mochten ze nog een ontzettend goede reden hebben daar weg te gaan had ik het nog geaccepteerd, maar de enige goede reden krijgen ze pas tijdens de ontsnaping, waarop er een die fundamentalist door d'r hoofd knalt. Waarom iemand daar niet eerder aan gedacht heeft, of misschien iets minder rigoreus dan dit, maar toch, je hebt met je groep een pistool in bezit nota bene..

Naja het zal wel, maar dan besluit je te gaan, kom je een heel eind, maar als je wagen dan zonder benzine komt te zitten besluit je vier man af te knallen (waaronder je eigen kind, waar het script niet eens echt bij stilstaat gek genoeg), omdat je in de verte wat gegrom hoort? Wat een overlevingsdrang zeg... Einde was dan wel weer aardig en haalt het geheel iets omhoog, maar had veel beter kunnen zijn als je daarvoor menselijke overwegingen en beslissingen te zien kreeg.

Verder nog wel meer minpunten zoals het acteerwerk wat over de linie niet best was. Ook had ik bijna geen tijdsbesef omdat (afgezonderd van wat bloedspetters) niemand uiterlijk veranderde, vermoeider oogden en dat soort dingen, terwijl ze al een paar dagen op de grond in een supermarkt sliepen. Ook vond ik de monstens er veel te digitaal uitzien, en de keuze om ze al zo snel te tonen onbegrijpelijk. Van de mist zelf ging tenminste een grimmige dreiging uit, omdat niet duidelijk is wat er aan de hand is, daar was door een stel tentakels te betrekken al snel weinig meer van over.

Vond de film er uit zien als een Sci-Fi Channel werk, door de digitale (lelijke) monsters, en ook de scene-overgangen (fade out-fade in) waren heel erg reclameblokproof. Camerawerk was nog wel te doen, maar het script, daar valt niet mee te leven.

Kleine 2*, doordat ik het slot nog wel te pruimen vond, mag wel wat vaker zo'n sterk unhappy end. Jammer genoeg krijgt het totaal niet de impact die het hoort te verdienen.

Matige film, die echter wel precies doet wat het moet doen: spannend zijn. Dat redt het verder van de ondergang.

Het verhaal is niet bijster origjneel, en bij veel scènes denk je: dit heb ik eerder ook al eens gezien. Ook het acteerniveau was niet hel hoog. Gay Harden is irritant, maar dat moet ze ook zijn. Dus goed gespeeld. De rest is wat vlakjes, en vooral het overacteren en de karikaturen maken de meesten niet tot geloofwaardige personages. Soms, als ze echt emoties moesten spelen, kreeg ik het idee dat ze bij de set van The Bold waren weggeplukt, zelrfde niveau.

En natuurlijk, de spannende scènes zijn spannend, maar te vaak moet er een noodgreep worden gedaan om spanning te krijgen. Via een ongelukje krijgt er één brandwonden, dus dan maar naar de apotheek en meer van dat soort gedoe. Ook vraag ik mij af waarom in dit soort films benzinetanken nooit een goed gevuld kunnen zijn, of dat er maar 4 kogels zijn. Als je echt had gewild had je dat kleine jochie wel kunnen wurgen of z'n nek breken, ik zag het probleem niet zo. Maar wel weer ironisch dat er één kogel teveel is gebruikt om dat Godsmens te doden. Wel zijn de scènes in de mist mooi geschoten, steeds weer hoe snel je mensen ziet verdwijnen vanaf al een kleine afstand, en constant kan er gevaar ergens liggen. Prima dat.

Achteraf bezien kan je je vragen stellen, maar het is des te knapper van de film dat je die niet stelt tijdens de film. Grootste vraag is hoe snel mensen worden gepakt als ze even buiten de deur worden gelegd (de soldaat bijvoorbeeld), terwijl het territorium van dat beest meer is dan de parkeerplaats van de supermarkt. Maar tijdens de film is het volstrekt logisch dat je binnen 10 seconden gegrepen wordt, of dat niet de hele supermarkt wordt verwoest met een enkele trap

Wel spannend, niet goed, 2*

Ik houd normaal niet zo van rampenfilms of Science-Fiction en al helemaal niet van een combinatie van die twee. Maar deze film heeft toch iets bij mij gedaan. De cast was bijzonder goed uitgekozen en deze keer faalde de acteerprestaties van het vaste kind dat in een rampenfilm hoort weinig tot niet. Het was vooral het punt dat The Mist niet per se ingaat op de vraag "waar komen ze vandaan", maar meer op "wat doet de mens in dit soort situaties" en dat is een stukken interessanter vraagstuk dan de meeste thema's in hedendaags Hollywood. Natuurlijk kreeg ik kromme tenen van de vreselijke cliché stukjes en het filmwerk was niet altijd even goed, maar een 3,5 is iets dat ik zelden geef aan dit kaliber films, dus voor mij is The Mist geslaagd. O, trouwens, het einde is ronduit misselijkmakend.

*3,5

Goede film

Als je dat irritante wijf weg denkt helemaal goed.

Het einde is zeker triest te noemen.

* 3.5

Ik vond dit een erg goede film. Vooral dat mensen zich totaal lieten meeslepen door die god-vrouw (trouwens goed gespeeld, dat gestoorde gedrag van haar). Het eind was echt hard voor die man, zeker omdat hij zo begon te schreeuwen (ik vond dit wel overdreven, maar ja, dat hoort er ook bij). Zeker een aanrader.

Ik vond het echt enorm cliché. Ontzettend Amerikaans: vader als good-old-superhero, lelijk supermarkt-kereltje als good guy, dramatisch liefdes-stelletje en last but not least: een overdreven Christen.

Jammer, want nee, ik heb me dood geïrriteerd.

2.0*

Stephen Kingverfilmingen gaan er bij mij altijd wel in, maar The Mist behoort wat mij betreft tot de beste. Wellicht is het horrorelement hier minder aanwezig, maar de film scoort naar mijn idee hoog op zo’n beetje elk vlak. Het verhaal, het acteerwerk en de sfeer zijn erg goed. De spanning wordt heel goed opgebouwd. Eerst de onduidelijkheid, dan het gevoel van dreiging en uiteindelijk het echte gevaar. Ik snap wel dat er veel mensen zijn die moeite hebben met personen als de christenfanaat, want ze is ook een afgrijselijk mens. Toch is ze een van de belangrijkste, zo niet hét belangrijkste figuur, in de film. Wanneer er buiten gevaar dreigt en iedereen in redelijke mate veilig binnen is, creëert ze misschien wel het grootste gevaar voor de hoofdpersonen. Zonder haar valt het grootste deel van de spanning weg

De verhoudingen tussen de mensen vind ik net zo interessant als de dreiging van de buitenaardse monsters. De aanvallen die plaatsvinden zijn best cool. Met uitzondering van de eerste tentakels ziet het er ook heel goed uit. Enerzijds had ik graag wat meer gezien de portal waarmee de monsters vanuit de andere dimensie komen, maar anderzijds vind ik het ook wel goed dat het wat vaag en mysterieus blijft.

Voordeel van alle mist is toch duidelijk de sfeer die ermee ontstaat. Het verdwijnt wel een beetje als je de film vaker gezien hebt, omdat je dan wel weet wat er komen gaat. De muziek is vaak heerlijk dramatisch. Zeker na de ontsnapping uit de supermarkt waar David thuis het levenloze lichaam van zijn vrouw aantreft en uiteindelijk na een lege benzinetank zijn reisgenoten neerschiet. Het zijn ontzettend sterke momenten in de film. Zeer emotioneel. Zeker met het drama waar David mee zal moeten leren leven. Een zeer goede film die bij vlagen briljant is.

ehhh, nee!

Wat een hoop meuk achter elkaar. Zo jammer, want het had veel spookyer en indringender kunnen zijn. De mist had veel trager moeten komen, echt als een deken en niet als een rookmachine. De beestjes waren veel te nep en ongevaarlijk. Spanning was ver te zoeken, meer kolderriek geklungel. Pas de laatste 5 minuten werd de sfeer goed, helaas verknalde de echt ongeloofwaardige actie het dan daar weer in.als je zoveel moeite doet ga je echt tot het gaatje en als het echt niet meer anders kan dan pak je de gun. Erntisg jammer. De goddelijke boodschap, ach ja, ook nul effect..

De film duurt weliswaar dik 2 uur maar raffelt veel te veel te gehaast af. Met geen mens krijg je medeleven of iets. Het had echt veeel en veeeel beter gekund en gemoeten.

Fantastisch toch hoe een ander perspectief een heel andere reactie uitlokt.

Deze film is echt een aanrader. Goede spannende horror/sciencefiction. Mooie special effecten. En een luguber einde.

Prima film alleen jammer van het einde.

Ik vond het jammer dat men, zowel niet voor een goed of slecht aflopend einde heeft gekozen.

Nu is er gekozen voor een gulden middenweg.

Darabont's derde langspeler gebaseerd op een roman van Stephen King. Ik heb gelezen dat Darabont in het prille begin van z'n carrière eens aan King een brief heeft geschreven, of ie één van z'n kortverhalen mocht verfilmen, en dat mocht. Sindsdien heeft Darabont een soort speciale band met King. Deze is wel de minste van de drie King-verfilmingen, maar toch erg goed. Het einde vind ik persoonlijk erg sterk.

3,5 sterren

Tis maar wat je een gulden middenweg noemt...

In tegenstelling tot wat veel mensen zeggen, vond ik dat schreeuwend wijf juist hoe langer hoe minder irritant worden.

Ik dacht namelijk eerst dat haar gezeik niks tot de film bijdroeg behalve irritatie. Toen ik zag dat ze eigenlijk een grote rol ging spelen vond ik het allemaal best wel oké.

Mensen die beweren dat zoiets nooit echt kan moeten maar eens Das Experiment gaan kijken, een film gebaseerd op waargebeurde feiten. We zijn tot veel in staat onder de juiste omstandigheden...

HIER PRECIES HETZELFDE! IK HEB DE FILM INMIDDELS EEN KEER OF 3 GEZIEN EN IK HEB ME NOOIT GEÏRRITEERD AAN DIE GEKKE VROUW! DIE KRITIEK SNAP IK DAN OOK TOTÁÁL NIET!

Belief divides them, mystery surrounds Them, but fear changes everything

Veel van King’s verfilmingen zijn echt top en behoren tot mijn persoonlijke favorieten (zoals The Shawshank, The Shining, The Green Mile, 1408,…), maar ik kan ook makkelijk een handvol zwakkere opnoemen. Als superfan van King kan ik geen enkele verfilming links laten liggen en aangezien ik deze nog niet had gezien, werd het eens snel tijd om daar verandering in te brengen

Jammer genoeg behoort The Mist tot de categorie van de mindere King-verfilmingen, want spannend of eng vond ik hem allesbehalve. Het eerste gedeelte van de film vond ik dan nog het beste met de plotse storm die komt overwaaien en de mist die komt opsteken. Tot dan is het nog sfeervol en aangenaam om te volgen. Spijtig genoeg gaat de film vanaf dat moment enkel bergafwaarts. Darabont concentreert zich te veel op de psychologische ontwikkelingen en de interne machtsverhoudingen, waardoor de film meer en meer verzandt in oninteressant geruzie. Eerst de buurman die hem niet wil geloven en waarmee hij later ruzie krijgt, maar vooral die overgelovige dame met haar preken haalde meermaals het bloed van onder mijn nagels uit. Bovendien komt het erg ongeloofwaardig over dat zoveel mensen haar beginnen te geloven en haar steunen (zoals het offeren van die militair om de beesten weg te houden). Verder was de horror eerder flauw te noemen, want buiten de scène in de apotheek vond ik er maar weinig eng aan.

The Mist is dan ook nog eens erg voorspelbaar en ongeloofwaardig in al zijn beslissingen. Dat de groep mensen niet zouden gaan samenwerken, maar twee afzonderlijke groepen zouden vormen, kon je al van in de verte zien aankomen. Het einde tenslotte vond ik toch wat vreemd. Ik weet niet hoe het afloopt in het boek, maar dit kwam echt niet geloofwaardig over. Wie haalt het nu in zijn hoofd om 4 mensen, inclusief zijn zoon te vermoorden. De situatie was inderdaad zeer dramatisch, maar zo’n beslissing zou niemand nemen. Dan moet het ook nog eens lukken dat nog geen minuut later een troep militairen voorbij rijdt om de mensen te evacueren. Nogal slechte timing.

Dan hoop je dat de acteurs de boel nog kunnen redden maar ook daar is bitter weinig goeds te ontdekken. Vooral Marcia Gay Harden die de supergelovige vrouw speelde, irriteerde me heel de film lang. Als ze een kleine rol had gehad, zou ik me nog wel geamuseerd hebben met zo’n figuur, maar de op één na belangrijkste rol hadden ze haar nu echt niet moeten geven. Zelden ben ik gelukkiger geweest met een dode in de film als nu. De hoofdrolspeler, Thomas Jane deed het trouwens ook al niet veel beter. Hij acteerde zonder enige overtuiging, maar vooral het einde was echt huilen met de pet op. Hij probeerde om nog enige vorm van emotie te tonen toen de militairen hem voorbijreden, maar dat was gewoon ongelooflijk slecht gedaan. De rest van de cast is eigenlijk zo goed als verwaarloosbaar, maar het was wel leuk om William Sadler in deze film te zien. Het moment dat hij uitvliegt tegen die dame was echt heerlijk. Best wel een leuke acteur die het ook al goed deed in The Shawshank.

Darabont wist met The Shawshank en The Green Mile me wel serieus te overtuigen, maar hier slaat hij de bal volledig mis. Stephen King mag dan wel mijn favoriete auteur zijn, bij The Mist houd ik er toch minder goede gevoelens aan over. Ik denk niet dat ik het boek snel ga lezen, want Darabont had bij The Green Mile geen enkele aanpassing in het verhaal aangebracht, waardoor ik vrees dat het boek net dezelfde weg gaat volgen.

1.5*

het is geen heel boek, het is een verhaal in een verhalenbundel,... 'k las 't 20 jaar geleden, zonder beelden van een film in het hoofd.. dat was prachtig -

als je de film nu hebt gezien, en dan het boek (sorry: verhaal) lezen - is dat effect weg

film was wel aardig - viel me niet tegen

The Mist vond ik een beetje een dubbele film. Hij had zo zijn positieve punten, maar ook een aantal negatieve punten en wat gemiste kansen. Het begin van de film is goed. Er word niet te lang gewacht met het draaien van de motor van het plot, maar er wordt ook voldoende tijd genomen om de personages te introduceren.

Het mysterie dat de mist en zijn inwonenden meeneemt was interessant en de uitleg ervan (dat de regering een poort naar een andere dimensie heeft geopend) was niet minder dan intrigerend. Helaas werd er over die andere dimensie weinig meer gezegd, terwijl ik werd achtergelaten met een verlangen om wat meer over die andere dimensie te weten te komen. Als de film meer op zijn mysterie-aspect in was gegaan, was het denk ik beter geweest.

Qua horror vond ik de film namelijk een beetje tegenvallen. Er zaten een aantal flink gore scènes in, maar dat is natuurlijk niet wat spanning creërt. Want wat spanning betreft vond ik het allemaal redelijk soft. Ik ben nauwelijks geschrokken en ik vond het niet heel spannend. Dit kwam wat mij betreft door drie dingen. Ten eerste waren de monsters erg overduidelijk CGI, ik vond ze eerlijk gezegd een beetje nep. Het enige waaraan ik kon denken tijdens de monster-scènes waren de animators die tijdens de post-production druk bezig waren met het designen van de wezens, en dat is natuurlijk niet de bedoeling. Ten tweede merkte ik dat er maar weinig personages waren waar ik echt iets om gaf, waarvan hun lot mij interesseerde. En als je echt wil dat de personen in de film het overleven, wordt het vanzelf rete-spannend. En ten derde gaf de supermarktsetting een te veilig gevoel. Natuurlijk vlogen er hier en daar wel wat monsters binnen, maar ergens bleef die supermarkt toch het gevoel houden van een veilige basis, wat ook afdoet aan de spanning.

Verder waren er nog een paar kleine dingen die mij stoorden tijdens het kijken van de film. Zo waren sommige handelingen van de personages ronduit dom of onrealistisch en overduidelijk aanwezig om de spanning van de film te verhogen (man glijdt uit en steekt de supermarkt in de fik, "stoere" jongen moet per se naar buiten om iets te repareren, wat niet eens nodig was, David zal en moet dat geweer pakken, personages staan een volle minuut toe te kijken terwijl een van hun vrienden wordt opgegeten etc.). Nog iets waaraan ik mij stoorde was die gelovige trut. En maar gillen en krijsen dat het God's wil is, blablabla. Ik vond het een beetje overdone als je het mij vraagt. Ik was dan ook erg blij toen Ollie een kogel door haar kop jaagde, hehe. Justice.

Gelukkig maakte de film het met zijn einde weer een beetje goed. Ik vond het erg sterk. Het was misschien niet het einde dat je achterlaat met een brede, voldane glimlach, maar alsnog erg ziek en sterk. Zelfs een beetje ironisch. Bovendien ook begeleid met een lekkere creepy soundtrack.

Mijn conclusie: The Mist is een film met een erg sterk mysterie, dat helaas net een beetje de plank misslaat, omdat de film vooral een spannende horrorfilm wil zijn, terwijl echte nagelbijtende spanning juist ontbreekt. Gelukkig wel een sterk einde. Een hele kleine:

3,5 sterren (let's say 6.5 op een schaal van 10 )