WALL·E (2008)

O sorry! ik weet nooit zo goed wat ik over een film moet zeggen, zeker niet als ik 'm nog aan 't herkauwen ben... Nouja, een poging dan maar:

Eerst het voorfilmpje.
Het heet PRESTO en gaat over een googelaar en een konijn. Hilarisch! Mooi gemaakt, leuk, grappig, ik zou zeggen, zoek even op internet, echt de moeite waard. (heb 'm nog niet in z'n geheel gevonden, er staat wel een kort stukje op youtube). En ga dit vooral in de bios bekijken, van het voorfilmpje krijg je zeker geen spijt!

Dan de "echte" film.
Wall e is heel schattig gemaakt, met zijn draaiende ogen om zo een beetje menselijke gezichtsuitdrukking te hebben.
De plotomschrijving klopt niet helemaal, ik had meer het idee dat Wall e een van de laatste overgebleven vuilnisrobots was die de rotzooi van de mensheid opruimt.
Ik wil niet teveel over het plot vertellen, maar tussen spoilertags kan er vanalles natuurlijk...zal niet het hele verhaal verraden!
Wall E is een vuilnisrobot die rotzooi in blokken perst, om ze op te stapelen. De mooie dingen sorteert hij eruit. Hij (?) heeft een vriendje, een kakkerlak, en die is super! Niet dood te krijgen, zoals het een echte kakkerlak betaamt. Verder is het nogal eenzaam op aarde, alle andere Wall-E's zijn al kapot. Om zichzelf in "leven" te houden hergebruikt hij hun onderdelen
Wall e ontmoet op een bepaald moment EVE, die door een ruimteschip op aarde wordt gedropt. Ze worden vrienden. Dan geeft Wall E een van zijn vondsten aan EVE en wordt duidelijk waarvoor EVE op aarde is... EVE gaat terug naar het ruimteschip en Wall E gaat haar(?) redden! Dit is ongeveer de eerste helft van de film, meer wil ik er eigenlijk niet over zeggen, zonde!
De film is heel mooi gemaakt, sommige bewegingen zijn echt heel knap. Heb met bewondering zitten kijken. Het verhaal vind ik niet geweldig. Het duurt even voor de film op gang komt, het verhaal is heel dun. Wel zijn er een aantal scenes en figuren die echt heel grappig zijn.
Over Wall E zelf ben ik niet zo vreselijk lovend, mijn sterren zijn ook een gemiddelde van Wall E en PRESTO, niet helemaal eerlijk.

Als Pixar een broodje poep op de markt brengt gaat het nog aanbeden worden, maar goed; Wall-E is best een aardig filmpje.

Het begin is nogal saai, een eenzame robot op een verlaten planeet wekt niet echt tot de verbeelding (nog minder dan pratende auto's en een kokende rat, zeg maar), maar zodra de aandacht zich verlegt naar het ruimteschip en de degeneratie van de mensheid wordt het grappiger (best wel), bijtender (ietsjes) en ook ontroerender (ergens).

Minder voorspelbaar dan Ratatouille, veel beter dan Cars, maar een echte topper ala Nemo... nou nee. De shots op aarde zien er trouwens wel magnifiek uit...

3* van mij.

Same story, different package. Pixar is niet aan mij besteed. Een robotje met verrekijkerhoofd dat immer bedeesd en o zo schattig kijkt, robots met menselijke emoties zodat we onszelf er zo lekker mee kunnen identificeren en een stuk of wat duimdikke knipogen (wat?) naar 2001: a space odyssey van Kubrick. Wall-E is mierzoet en te obvious. De animatie is daarentegen wel enorm mooi. De film voldoet daarmee compleet aan mijn verwachtingen en waarschijnlijk ook aan die van de doelgroep. Fabriekwerk.

een van de beste pixar films die ik heb gezien zoals tommykonijn al zei het heeft alles een vleugje romantiek , komedie, drama van alles eigenlijk en dat maakt deze film zo goed het is heel moeilijk van alles iets te doen en dan nog een goeie film maken deze is bijna even goed als ratatouille er word niet veel in gepraat en dan denk je oo dan is hij zeker slecht maar nee hoor ook de aftiteling is goed gemaakt want dan zie je hoe ze de aarde weer opbouwen
4,5*

Pixar-critici opgelet!

Wall-E heeft eindelijk de andere aanpak (voor een groot deel dan) waar mensen die vinden dat Pixar te formulegericht is op hebben zitten wachten. Nog belangrijker: het werkt! Wall-E is in veel opzichten een betere film dan andere Pixars en is sowieso de meest unieke uit het hun oeuvre.

Ik acht het intussen wel bekend dat Wall-E weinig spraak bevat. Dit zorgde er eigenlijk ook voor dat deze film in het bijzonder mijn aandacht trok, maar het is niet zo makkelijk als het lijkt om zomaar ineens alle spraak overboord te gooien. Gelukkig begrijpt Wall-E net als de meeste van de beste stomme films dat een verhaal zonder dialogen het best een simpel verhaal kan zijn. Alles moet immers verteld worden met louter beelden en dat vind ik sowieso al heel interessant.

Bij Wall-E werd er gekozen voor een romantisch verhaaltje. Daar had Pixar zich buiten subplots in A Bug's Life en Cars (nota bene hun slechtste films) nog niet echt aan gewaagd. Maar het werkt uitstekend en het geeft de film een heel ander gevoel mee dan we gewend zijn van Pixar. De lading grappen uit hun eerdere films wordt gehalveerd en de grappen die er in zitten zijn niet eens hilarisch, maar passen gewoon bij het lichte, ietwat zweverige gevoel van de film zelf. Hier geen hysterische sidekicks, woordgrappen en parodieën op filmklassiekers (zelfs de onvermijdelijke verwijzingen naar 2001: A Space Odyssey zijn niet grappig bedoelt).

Daar wordt gewoon plaats voorgemaakt voor romantiek en een speciale verwondering. Want daar gaat de film ook over. Allereerst over de verwondering van Wall-E over alle spulletjes die hij tussen het afval vind. Dan over zijn verwondering over een nieuwe robot. Dit wordt opgevolgd door zijn verwondering over het heelal (zo mooi in beeld gebracht dat mensen die beweren dat Pixar nooit esthetisch materiaal leveren op zijn minst even verbaasd moeten opkijken). Als laatste volgt de verwondering van de mensen op het ruimteschip Axiom over het bestaan van zoiets als de Aarde, wat ze totaal vergeten waren. Het is eigenlijk een verademing dat Pixar tijdens deze scènes niet te hard probeert grappig te zijn. Dit maakt Wall-E een gevoeliger film. Simpeler, maar ook complexer op een ander niveau.

Even terugkomend op de onvermijdelijke verwijzingen naar 2001: A Space Odyssey: deze vond ik apart gebracht. Ik weet niet of ik helemaal dol ben op het gebruik van dezelfde muziek als in 2001 op twee momenten in de film, mede omdat ze de aandacht wat afleiden van de werkelijke film, maar het was leuk dat Wall-E een bewuste connectie wilde leggen met 2001. Het viel me ineens op dat de pogingen van de mensheid om terug te keren naar de Aarde in deze film en de moeilijkheden die daarbij komen kijken ergens duidelijk verwant zijn aan het verhaal van 2001. Natuurlijk is het in Wall-E veel simpeler gebracht, maar als ode is het best geslaagd. Als bonus kunnen de fans in de automatische piloot van Axiom ook Hal 9000 uit 2001 herkennnen.

Wat mij bij de laatste Pixar een beetje stiekem tegenstond was dat de hoofdpersonen voor de zoveelste keer weer personages waren met een zwakte of tegenstelling die overwonnen moest worden met de boodschap 'als je maar in jezelft gelooft kun je alles doen'. Wall-E is voor de verandering gelukkig eens niet zo'n personage. Hij zit niet in over zijn eigen tekortkomingen en zijn heroïsche kant komt ook niet voort uit een wens om zichzelf te bewijzen. Ik heb niets tegen die andere Pixarfiguren, maar het was wel weer eens leuk een Westerse animatiefilm te zien waarbij de hoofdpersoon geen gertroubleerd personage was die de kracht in zichzelf vind. Als hij die kracht al vind dan is het hem zelf in ieder geval niet opgevallen. Hij zoekt hooguit liefde of contact.

Het laatste half uur bevat wat meer avontuur en een conventioneler plot en zijn daarom net iets minder sterk dan wat daarvoor kwam. Maar evengoed blijft het ook dan een bijzonder mooie film. Zelfs de ecologische boodschap wordt niet drammerig gebracht en is duidelijk niet zo belangrijk als het liefdesverhaaltje. Ik twijfel tussen 4* en 4,5*. Ik hou het op het eerste cijfer, omdat ik moet afwachten hoe lang dit blijft hangen.

Pixar toont eens een ander gezicht en dat bevalt me. Misschien moet ik sommige andere films van hun zelfs met een halve ster verlagen.

Gisteren gezien en ik ben nog steeds enorm onder de indruk.

Laat me beginnen met iets wat de anderen hier blijkbaar niet in deze film zien: nl de humor. Bijna iedereen zegt dat er weinig te lachen valt in deze film. Wel ik kan eerlijk zeggen dat ik me geen film kan herinneren waarin zo gelachen heb. De tranen liepen over mn gezicht bij momenten en dat is iets wat ik nog maar zelden heb meegemaakt. Om een de vergelijking met ratatouille te maken: in die film zaten maximum 5 grapen waarvan er 4 in de trailer zaten. Bij Wall-e heb ik zonder overdrijven 100 keer meer gelachen dan bij ratatouille. Het eerste deel van de film waarin wall-e de aarde opkuist en daarna het deel met EVE waar hij zo stuntelend haar aandacht probeert te trekken zijn gewoon subliem qua humorgehalte. Het vertederende, onschuldige van wall-e is zo grappig maar tegelijk ook zo mooi om naar te kijken. Ik kan me geen film herinneren die zo ontroerend en grappig tegelijk was. De humor was zoveel beter dan de vele flutkomedies die er bestaan. Daarom snap ik niet waarom er zo weinig mensen die die humor zien. Ook in de cinema werd er relatief weinig gelachen. Heel raar.

Ook de ontwikkeling van de liefde tussen EVE en Wall-e is heel overtuigend. Het is raar dat de liefde tussen 2 robots zo overtuigend kan overkomen. Dit is 1 van de mooiste liefdesrelaties die ik ooit gezien heb, veel beter dan die tussen 2 mensen.

Ook het tweede deel van de film was sterk iets wat velen niet vinden. Het is anders dan het eerste deel maar bleef boeien. De verhaallijn was precies zoals ik in een animatiefilm verwacht. Het einde was ook goed. Meer moest er niet verteld worden.

Ik heb al redelijk wat animatiefilms gezien maar er was geen enkele die me echt aansprak. In een animatiefilm moet er voor mij genoeg goeie humor zitten en het verhaal moet me kunnen boeien. Altijd was er wel iets wat ontbrak. Wall-e heeft alles. Enorm goeie humor en een mooi vertederend verhaal. Voor mij is dit met veel voorsprong de mooiste animatiefilm ooit, veel beter bv dan ratatouille (1 van weinige film waar ik me enorm zat te vervelen in de cinema). Het zal moeilijk worden voor een andere animatiefilm om deze te overtreffen.

dik verdiende 5*

Pixar's nieuwste project begint erg sterk. De momenten waarop de kleine WALL-E op Aarde rondloopt en spulletjes verzamelt in zijn lunchtrommeltje en naar zijn huis brengt zijn schitterend. De prachtige settings, de uitstekende geluidseffecten, het fantastische personage dat WALL-E heet en de rust en de stilte; de eerste drie kwartier zijn zonder meer Pixar's beste werk tot nu toe.

Het tweede gedeelte van de film is een heel stuk drukker en chaotischer en er komen ineens aardig wat nieuwe personages en sidekicks in het verhaal, welke lang niet allemaal interessant of komisch genoeg zijn. De film werd hierdoor in ieder geval een stuk minder sterk. Maar gelukkig zorgt Stanton ervoor dat de film, ondanks het kleine niveauverschil met het eerste gedeelte, niet schrikbarend veel inzakt of gaat vervelen. Ook het einde van de film is prima.

4 sterren.

De vernieuwde, "volwassenere" Pixar.

Voor het eerst kon een Pixar film mij op technologisch gebied verwonderen. Ze laten eigenlijk voor het eerst zien waartoe ze eigenlijk echt in staat zijn. Het begin op Aarde is dan ook enorm indrukwekkend. Vooral het gevoel van "grootte" is knap, alles lijkt enorm solide en overweldigend.

Verder is het "stille" begin, zoals al een aantal keer gezegd, ook best opvallend te noemen. Al spelen ze best wel wat vals met geluidjes, en is Wall-E zo expresief als maar zijn kan. Maar voor een Pixar film zeker opzienbarend.

Daarmee hebben we het opvallende wel gehad, want behalve de setting in de eerste 20 minuten is er toch barweinig veranderd. Je hebt dan wel een verloederde aarde en een prachtige junk-omgeving, Wall-E zelf blijft een sullig melancholisch Pixar-onding, de jaren '40 muziek die geregeld weerklinkt is ook een complete doorn in het oog en een vreselijke kunstgreep om het sfeertje luchtig te houden, iets wat de volledige visuele setting terug afbreekt.

Irritante humor ook.Wall-E schopt tegen een stuk schroot, wat enkele buizen naar beneden doet vallen, recht op hem. Haha, maar niet echt. Typische oubollige humor die ik echt niet te pruimen vond.

Eens in de ruimte verzandt de film helemaal. Op het ruimteschip vervalt met terug in hun oude stijl en lijken de eerste 20 minuten plots erg ver weg. En waar het mens-vervuil moraaltje op Aarde nog wel te vergeven was (het is uiteindelijk de directe achtergrond van Wall-E's verhaal), kreeg ik jeuk van de vette consumptiemensen op het schip. Platte onzinmoraal, nee dankjewel.

Film is verder ook erg saai, naast de visuele pracht (van de achtergronden) in de eerste 20 minuten heb ik me serieus zitten vervelen in de bioscoop. Het hele tweede stuk is een serieuze draak.

Pixar krijgt trouwens wel nog de kans voor een mooi einde, maar verneukt het daar ook weer royaal, wat op die moment wel te verwachten was.

Opvallendste en meest tekende van het geheel is dat dit dan de "grote stap" van Pixar moet zijn, terwijl er eigenlijk amper wat verandert is, op 20 semi-stille en grafische minuten na. Men heeft nog een serieus verre weg af te leggen.

Actiepunt 1 is in ieder geval de humor, die absoluut niet te pruimen is. Ben normaal altijd wel te spreken over de kortfilmpjes vooraf, maar ook dat was echt nijpend triest.

1.5*, blijft voor mij een film die gewoon weer op familievermaak gericht is. Minimumleeftijd is misschien wat hoger, verder is er bitterweinig verandert. De kindjes van 4 kan je trouwens gewoon na een half uurtje in de film gooien, en die amuseren zich verder ook waarschijnlijk best.

PS: naast de flauwe verwijzingen naar 2001 werd ik helemaal simpel van de Apple sponsoring. Hebben ze een nieuw renderpark gekregen bij Pixar ?

Wel ok, maar helaas niet helemaal geschikt voor speelfilmlengte. Daar is het plotje toch echt te mager voor en de voorspelbaarheid komt er na verloop van tijd dan ook insluipen.

Maar wel verdomd mooi, op ons (de mensen) na dan...

3*

Voor de helft een bovengemiddeld CGI-product met de verplichte boodschap, grappige sidekicks en leuke verwijzingen, en voor de helft (alles op aarde, dingen als die brandblusser-scene) fantastisch, het beste wat Pixar gemaakt heeft. Had eerlijk gezegd van tevoren gehoopt dat de hele film van dat kaliber was geweest.

dik 4 sterren voor nu

Wall-e, zojuist in de bioscoop gezien en wát een prachtige film is dit zeg!

De film ziet er prachtig uit. Grafisch geweldig. Maar ook de vormgeving is zeer speciaal. Met name op de aarde zien we desolate en overweldigende omgevingen, zoals je die in de normaal wat standaard vormgegeven Pixar films nooit ziet. Het is écht prachtig!
Eenmaal op het ruimteschip laat men helaas de gedurfde vormgeving varen en zien we weer de standaard Pixar look terugkeren. Dat is jammer, maar gelijk het enige minpunt van de film. Want het blijft er mooi uitzien, alleen wát de kijker ziet is niets nieuws.

Dan Wall-e. Hij is een typisch tekenfilm personage, dat stoort je, of je houdt ervan. Ik viel in ieder geval helemaal voor de klunzige robot. Ook EVE mag er wezen. Haar vormgeving zorgt met name op de aarde voor een mooi contrast. En ik vind het prachtig gedaan door de makers hoe ze deze twee robotten zo menselijk hebben gekregen, terwijl ze qua uiterlijk zo verschillen. Hun relatie is écht heel ontroerend uitgewerkt, knap!

Het achterliggende verhaal is leuk, en natuurlijk een kleine steek naar de huidige consumptiemaatschappij en de manier waarop wij met de natuur omgaan. Leuk voor volwassenen, niet storend voor de kids.
De humor die erin zit is geslaagd, niet nadrukkelijk aanwezig, maar gewoon geslaagd. De technische snufjes van alle robots zijn leuk verzonnen.
Zoals gebruikelijk heeft Pixar moeite om mensen in beeld te brengen. Maar vanwege het verhaal de mensheid is dik geworden geven ze zichzelf wat meer ruimte om die cartoony uit te werken.

Al met al een heel erg goede animatie film! En ook de intro, met de goochelaar en zijn konijn, was heel grappig. Ik vind nog steeds dat Pixar in die korte filmpjes op hun best is.

4.5*, dik verdient!

Heerlijk weer! Zelfde plus en minpunten als altijd eigenlijk en toch is Wall-E weer een unieke film.

Vooral die ADHD-zaag-bot was gaaf .

Zeer geslaagde Pixar film, met een wel heel erg menselijk robotje in de hoofdrol.

De gedeeltes waar je de videoboodschappen ziet van de mensen (echte acteurs), vond ik een behoorlijke stijlbreuk in deze (verder) prachtig gemaakte film. Werkelijk alle details zien er schitterend uit.

Ook qua verhaal wordt het naar het einde toe toch een tikkie moralistisch, maar dat ben ik wel gewend van Disney/Pixar.

Ik heb me erg vermaakt!

3*

Hoe zou Pixar mij ooit kunnen teleurstellen? Ik denk niet dat ze daartoe in staat zijn, gezien de mate van creativiteit die de film voor mij al meteen maakt en die ze gewoon in iedere film stoppen. En ja hoor, ook bij Wall-E was het weer raak.

Ook Wall-E is overdonderend en geniaal, en allicht de sfeervolste Pixar tot nu toe. Daar zat nu ook meteen het knelpunt, althans; voor mij. De sfeer die aan het begin wordt opgeroepen is enerzijds die van een apocalyptische Aarde die dus compleet in puin ligt en overwoekerd is geraakt door gebrek aan mens, wat mij niet direct aansprak, en anderzijds die van een Aards jaren 70 vrolijk dansfestijn in de vorm van Wall-E en zijn Hello Dolly film. Ook die laatste werkte niet meteen voor mij, en daardoor had ik wat moeite om in de film te komen. Maar!
Daartegenover stond dat de animaties verbluffend mooi waren. Oogverblindend zelfs; alles werd perfect in beeld gebracht en was zo soepel en mateloos gedetailleerd geanimeerd dat de live-action stukjes ertussendoor niet storend 'anders' waren. En dat maakte de sfeer al een stuk acceptabeler. Het gevoel van rust en verlatenheid was érg gaaf en Wall-E zelf is een prachtig personage. Naief, charmant en hilarisch in één. Uiteraard is zijn bestaanswijze op Aarde geniaal uitgewerkt, van zijn nieuwsgierigheid tot zijn dagelijkse baantje.

Maar het wordt pas echt vet als EVE erbij komt. Haar agressieve karakter is prachtig, haar hyvertechno-voorkomen schitterend en het is al helemaal ontroerend om Wall-E's gestuntel te zien wanneer hij als een blok voor haar valt. Hilariteit alom, en de kritiek dat Wall-E niet erg grappig zou zijn kan ik (net zoals bij Ratatouille overigens) niet begrijpen. Alleen jammer was de scène waarin Wall-E zijn huis aan EVE toont en zij nogal cliché voor de nodige oproer zorgt. Maar ach.

Het camerawerk op Aarde is overigens al geniaal, vooral het idee dat het ook echt met een camera is opgenomen is heerlijk. Inclusief hand-held gedoe en zoomingen. Maar de film wordt pas echt lekker als we de ruimte ingeschoten worden. De plot hier is simpel, gelukkig, maar prachtig. Dat hele dikke-mensen idee vond ik bijvoorbeeld briljant En dan vooral die 2 die hun tv'tjes uitzetten en naar buiten kijken. De dansscène moet ook genoemd worden: wauw. Het continue gebliep en gemurmel komt eindelijk tot zijn recht als deze 2 personages door te ruimte laveren en ze werden toen door mij volledig geaccepteerd. Hemels. Pixar mag vaker zoiets doen van mij. Het hele avontuur hier (inclusief mega- Wall-E's, een woedende schoonmaak-bot en ontsnapte robots) is feilloos in beeld gebracht, met veel humor gebracht en doordrenkt van Pixar's klassieke sfeer. Heerlijk. De verwijzingen naar 2001: A Space Odyssey deden het 'm voor mij. Vooral wanneer de kapitein gaat lopen en Auto tackelt, onder die muziek - BRILJANT! De hele zaal lag dubbel overigens.

Maar wat dan nog moet komen is het einde, hétgene waarnaar je mijns inziens altijd mag uitkijken bij een Pixar. Altijd happy en nooit vals sentimenteel. Ook nu weer. Zonder Wall-E en EVE uit het oog te verliezen, natuurlijk, en ook hun verhaal kent een heerlijk einde. Geweldig. Fantastisch. Op dat moment voelt het weer alsof je Toy Story voor de eerste keer zag.

Al met al een prachtig geanimeerd en meeslepend werkje, met vooral 2 schitterende hoofdkarakters en een heerlijke luchtigheid die vaak ver te zoeken is in SF-films. Een speciale vermelding nog voor voorfilmpje Presto dat mij vrolijk deed terugdenken aan The Prestige. Vooral dat laatste stuk (als de goochelaar uit de lucht in de hoed valt) is prachtig. Pixar bewijst weer eens hoe goed ze iets simpels kunnen uitbuiten. Maar kom er maar eens op.

4* - met mogelijke verhoging na herziening. Behoort tot Pixar's mooiste werk. Zoals altijd eigenlijk

WALL-E is een zeer geslaagde familiefilm. Visueel is het wat mij betreft van topkwaliteit en de hoofdkarakters zijn zeer schattig. Wat betreft het verhaal is het begin en uitgangspunt vrij origineel, het verloop is dan toch wat voorspelbaar. De verwijzingen naar andere films zijn talrijk, maar met name die naar 2001 vond ik niet zo geslaagd. Gelukkig zal de doelgroep van de film die paar minpunten niet zo snel opvallen, en wat dat betreft is de film dus 100% geslaagd.

Gisteren in de bios gezien en ik moet zeggen dat dit een erg vermakelijke film is.

De animatie is meesterlijk in elkaar gezet, waardoor dit visueel echt een meesterwerkje is.

Verder is het verhaal op zich wel aardig en de humor is zeker geslaagd. En met zo een robotje als Wall-E kun je alleen maar meeleven , wat levendig ventje is het toch. Echt knap van Pixar hoe ze een robot emoties hebben kunnen geven.

Ik geef 'm 3, 5 sterren.

Wee o wee als de critici zich met lovende woorden uitlaten over een nieuwe bioscoop-release. Want welke lezer maant zich immuun voor uitspraken in de trant van “de beste science-fiction-film van de 21e eeuw”, of “Pixar overtreft zichzelf eens te meer op visueel, verhaaltechnisch en kritisch niveau”? Enkelen onder u, teerbeminde medegebruikers, laat dat misschien koud; mij helaas niet. Vanmiddag moest ik het stellen met een zitje in de plaatselijke bioscoop voor “de Vlaamse versie”, en het doet de film uiteraard geen goed. Maar de algemene indruk van ‘Wall-E’ blijft best fijn, zij het niet zo extreem als de critici hadden aangegeven.

Vele animatiefilms lijden tegenwoordig aan ideeënschaarste, maar dat kan absoluut niet gezegd worden van ‘Wall-E’. Het concept is origineel, en ergens zelfs gedurfd: de hoofdkarakters zijn vooral ingetogen personages, geen uitbundige figuren die de kijker aan het lachen moeten houden. De inleving laten ze bij Pixar aan de kijker over, maar vele harten zullen moeiteloos smelten bij de aanblik van Wall-E’s triestige aangezicht. Het smachtende "E-V-A" (in de Engelse variant blijkbaar Eve?) behoort tot die schare onvergetelijke filmquotes, maar wat betreft het verhaal zie ik weinig revolutie. Liefde is een typisch thema, en de nieuwe setting maakt het visueel interessanter, doch niet wat betreft het verhaal. Maar hoeft dat?

Voorstanders zullen opwerpen dat een film zelden tegelijk grappig, ontroerend, mooi en maatschappij-kritisch kan zijn, en daarin hebben ze misschien wel gelijk. Maar het feit dat Andrew Stanton daarmee weg komt getuigt louter van een bepaalde vaardigheid, niet van grote cinema. De humor was immers mild, de ontroering van een gemiddeld register, de esthetiek niet verbluffend en de maatschappij-kritiek niet nieuw.

“De beste science-fiction-film van de 21e eeuw” – hoe komt men daar dan bij? Misschien door die knipoog naar Kubrick via het pompeuze ‘Also sprach Zarathustra’; verder heb ik er het raden naar. Ja, ik heb genoten van het sympathieke stel Wall-E – Eva, maar geef mij toch maar die luide Pixar, ‘Finding Nemo’. En zo ben ik alweer slachtoffer van mijn hunker naar bombast?

3,25*

Prachtige film! Met grootte zekerheid durf ik te stellen dat het de beste Pixar is tot nu toe. Vooral de eerste helft waarin je op een voor Pixar ongelooflijk kalm tempo kennis maakt met WALL-E en zijn wereld behoort tot de sterkste stukjes animatie ooit. Wat vooral opvalt is de grootsheid en leegheid waarmee vuilnisbelt Aarde in beeld wordt gebracht, indrukwekkend is het enige juiste woord. De animaties kunnen wedijveren met die van Oshii's Ghost in the Shell 2 en weet deze zelfs op bepaalde punten te overtreffen.

Technisch is het enorm knap en indrukwekkend wat de jongens en meisjes van Pixar hier laten zien. Maar ze weten het zelfs op een nog hoger plan te krijgen door de talloze pixeltjes die de personages van EVE en WALL-E vormen een daadwerkelijke ziel mee te geven. Het deed me zelfs denken aan het kleine zusje uit Grave of the Fireflies die je ook zo laat vergeten naar een geanimeerde film te kijken.
Het samenspel tussen beidde robotjes is werkelijk ontroerend, grappig en van een zeldzame originaliteit. Prachtige scene als EVE als een soort straaljager door de lucht vliegt en het onderkomen van WALL-E met al zijn verzamelde snuisterijen is erg sterk bedacht (bubblewrap ).

Aan het verwonderlijke komt helaas een beetje een einde wanneer WALL-E en EVE het ruime ruimtesop kiezen. Aan boord van het ruimteschip bevolkt door de gevluchte aardmensen wordt de film wat meer cartoonesk, drukker en chaotischer. Alhoewel ze nu wel een grappige verklaring hebben voor het koddige uiterlijk van de mensen. Toch is ook dit gedeelte helemaal niet zo onaardig en zitten er nog steeds tal van grappige en leuke vondsten in, de magie echter uit het eerste gedeelte is wel wat verdwenen en komt nog slechts in een scene terug. Wanneer WALL-E en EVE dansen in de ruimte, prachtig gedaan!
Ook leuk dat Pixar het altijd nadrukkelijk aanwezig "geloof in jezelf" moraaltje van de underdog wat hebben laten varen en er een groter en breder iets voor in de plaats hebben gezet. Toch is het ecologische moraal niet te drammerig en zit het een verder leuke film niet in de weg.

Wanneer de film consequent het niveau van de eerste helft had aangehouden had hier makkelijk een 4.5* kunnen staan nu wordt het een mooie 4*. Toch zou ik Pixar wel eens een echte volwassen film zien maken met WALL-E hebben ze zeker bewezen dit aan te kunnen.

PS. Het introfilmpje "Presto" is ook geweldig.

Leuke film uit de Pixar studio's, die meteen fenomenaal begint. Eerste kwartier is erg sterk met zeer mooie animatie en indrukwekkende beelden van een lege met vuil bezaaide aarde. Wall E zelf is een alleraardigst lief robotje, met goede bedoelingen, al is hij op sommige vlakken nogal eens onhandig. Het eerste gedeelte totdat Wall E en Eve uiteindelijk op het ruimteschip belanden is dan ook het best. Niet alleen de animatie van de mensen is minder, het verhaal is vanaf dat moment ook een stuk meer standaard. In de toekomst hebben de mensen de natuur en de aarde verwaarloost, zijn dik geworden en hebben zich de wil op laten leggen door computers en robots, die alles voor hen doen, maar daarnaast ook de baas over hen willen zijn, zo blijkt later. De computer die de macht heeft doet natuurlijk erg veel aan Hal uit 2001 van Kubrick denken, een leuke vondst. De grappen en het voorspelbare verhaal zorgen er echter voor dat dit tweede gedeelte van de film toch wat minder is.

In zijn geheel is Wall-E toch wel weer een bovengemiddeld leuke film en bewijst Pixar nog steeds dik beter te zijn dan bijvoorbeeld Dreamworks. Toch vond ik Ratatouille vorig jaar echter nog een paar stapjes beter.

3,5*

In de bios draaiden ze trouwen een geweldig voorfilmpje genaamd "Presto".

De eerste helft van Wall-E is ontzettend sterk. Ondersteunt door een geweldige soundtrack beleven we een vermakelijk en ontroerend avontuur dat grandioos geanimeerd is. Animatie met een hoofdletter A mogen we wel zeggen. De tweede helft van de film bevat meer gesproken woord en is en beetje clichématig, voorspelbaar en tevens ook iets minder mooi geanimeerd. Waar de film in de eerste versnelling voor het meesterwerkstempeltje gaat, blijkt dit uiteindelijk niet haalbaar. Toch een leuk filmpje. Goed.

^O^

Kinderachtig?

Die film is dan ook voor kinderen bedoeld he!

Ikzelf vond hem geweldig^^

Aandoenlijke Wall-E is een robot in love

Wall-E heeft wel iets weg van ET. Ook Wall-E is geen mens, maar vertedert door zijn menselijke trekjes en door zijn aandoenlijke geluidjes en stemmetje. Alleen is Wall-E in deze sciencefiction-animatie niet een buitenaards wezen dat de aarde bezoekt. Nee, omgekeerd, het is de laatst overgebleven aardbewoner. De mens heeft de door afval overheerste planeet verruild voor een groot ruimteschip. Robot Wall-E is helemaal alleen op aarde en voert al 700 jaar trouw zijn plicht uit: rotzooi opruimen.

Wall-E is van de regisseur van Finding Nemo, dat ook al zo'n kraker was. De laatste animatie was Ratatouille, een onderhoudende tekenfilm over een rat met koksambities. Die film was vooral erg leuk om naar te kijken, Wall-E is een ambitieuzer project dat dan ook zeer lovende recensies heeft ontvangen. Het uitgangspunt is verrassend (naar het schijnt al bij het maken van Toy story in 1995 bedacht) en de uitvoering is subliem.

De makers willen niet dat hun film als politiek wordt gezien, maar ondertussen stelt de film het milieuprobleem en de overmatige consumptie aan de orde. Maar erg bijzondere, politiek gewaagde stellingen worden niet betrokken. Daar moet zo´n film het ook helemaal niet van hebben. Het gaat erom dat een bijzonder uitgangspunt goed wordt uitgewerkt. En dat gebeurt.

Deze robot slijt zijn avonden met kijken naar een oude video met een klassieke musicalfilm. Wall-E heeft in de honderden jaren een gevoel ontwikkeld en voelt zich bij het kijken naar een dansende man en vrouw heel eenzaam. Alleen een kakkerlak houdt hem gezelschap. Als een raket landt en een bevallige vrouwtjesrobot wordt afgezet, is Wall-E niet alleen nieuwsgierig, maar ook verliefd.

De film zit vol goede grappen zoals het in een snelle animatie hoort. Maar de kracht is de manier waarop 'dode' robots tot leven zijn gewekt. Niet door er uiterlijk mensen van te maken, niet door ze stemmetjes te geven (zoals bij dieren in tekenfilms gebeurt). Wall-E en vriendinnetje Eve produceren bijna alleen maar piepjes. Hooguit roepen ze in computerstem elkaars naam. Toch wordt de bouten en moeren waaruit Wall-E bestaat tot leven gewekt en is hij een aandoenlijk personage. Zelfs aandoenlijker dan de mensen die in de tweede helft van de film figureren.

Twee verliefde robots, kom er maar op. En ze dan ook nog eens een heel gracieuze en liefdevolle dans in de ruimte te laten uitvoeren. Deze scène levert een prachtig schouwspel op. De makers durven daar dan ook de tijd voor te nemen en het tempo van de film even te onderbreken. En dan worden deze mechanische karaktertjes ineens mooie wezentjes waar je voor de duur van de film eventjes van gaat houden.

De toekomstvisie die hier wordt getoond is interessant. Mensen helpen door hun overconsumptie, vervuiling e.d. de aarde om zeep en moeten ergens anders hun heil zoeken. Mensen zijn ondertussen steeds luier geworden en hebben vrijwel alles geautomatiseerd. Wel grappig dat ze erachter komen dat ze kunnen lopen. Robots met gevoelens, computers die de macht overnemen willen. Dit zijn allemaal toch dingen waarvoor sommigen bang zijn.

Zoals al vaak gezegd is, vond ik het grafisch gezien ook erg mooi, met name het eerste deel van de film, op aarde. Dat er vrijwel geen spraak is, is geloof ik redelijk bijzonder, maar stoort helemaal niet. De computerstemmen van Wall-E en EVE waren meer dan genoeg, hoewel zij eigenlijk ook vrijwel niks zeiden behalve elkaars namen.

Eindelijk een film zonder al die vervelende verwijzingen dacht ik nog! De spaarzame dialogen op een praktisch verlaten aarde deden het helemaal voor mij. De animatie was werkelijk oogverblindend en het postmodernische New York (?) was uitstekend vorm gegeven. De fantastische interactie tussen Eve en Wall-E was ook prachtig gedurende de hele film lang. Maar het verdere verloop van de film is erg standaard en er zijn er weer van die onleuke verwijzingen. Wanneer zorgen ze er nu eens voor dat elk script met een vreselijk irritante 2001 verwijzing ala minuut wordt geschrapt? Spuugzat ben ik het.

Wall-E is hoe dan ook gewoon degelijk vermaak. Zoals gezegd had men beter een film kunnen maken met enkel robotten en de plot meer visueel kunnen overbrengen, met spaarzame dialogen. Tot dusverre durven ze dat bij Pixar enkel aan met korte films.

Ik sluit me aan bij Luc, leuke film om te kijken maar niet echt bijzonder. De graphics zijn goed, soms zijn de beelden levensecht. Hierbij moet ik wel aantekenen dat ik nauwelijks animaties kijk, dus echt een referentie heb ik niet.

Het goede deel geldt dan trouwens voor het aardse deel. Het ruimtedeel vond ik matig, ging richting niveau tekenfilm. Uitzondering was de poederblusser scene, leuk gedaan. Het verhaaltje was standaard, geplaatst in een best originele setting. Leuk, niets meer niets minder.

Hmm, gemengde gevoelens bij deze film.

Ik vond Wall-E een geweldig robotje, waar je ook echt gevoelens bij gaat ontdekken. Dit had ik bij EVE totaal niet. Die vond ik lelijk en te makkelijk gemaakt, als je vergelijkt hoeveel detail er in Wall-E zit.

De humor is wel schitterend, vooral als ze nog op Aarde zijn, met de kubus en de zingende vis.

Het einde vond ik een beetje onbevredigend, ik had gehoopt op een leuke wederopbouw van de Aarde ofzo, voor mijn gevoel is het nu nog steeds dezelfde puinzooi.

Verder een beetje flauw verhaaltje, een beetje 2001: A Space Odyssey Light.

3.0*

Erg mooi gestyleerde film, die hartverwarmende gevoelens oproept.

Wall-E gaat over de laatste robot met gelijke naam op aarde die deze moet schoonmaken. De mensen zijn echter al gevlucht naar andere planeten, en leven daar een lekker-lui leventje en ontgroeien zo in feite het menszijn. Gelukkig komt hier verandering in wanneer de moderne robot EVE de aarde bezoekt en samen met Wall-E constateert dat de mens daar eigenlijk thuishoort. Het verhaal verloopt verders zoals je zou verwachten bij een film van PIXAR, maar dit is gewoon vermakelijk gedaan.

Positief is de animatietechniek (in tegenstelling tot veel mensen vind ik de tekenstijl van de dikke mensen juist wel goed, omdat de film continu uitdraagt dat wij niet zo willen worden, en dus moeten we ons ook niet met deze mensen kunnen en willen identificeren). Verder is het verhaal ook leuk gestructureerd, vooral de relatie tussen Wall-E & EVE. Vooral de 'emoties' en acties jegens EVE die Wall-E vertoont zijn echt prachtig en gaven me een grote grijns.

Minpunt dan weer was dat ik het gevoel had dat ze toch iets verder hadden kunnen gaan. Ik lees vaak dat mensen het eerste spraakloze stuk zo prachtig vinden, nou ik vind dat zeker ook, maar het verhaal begint pas echt na dit stuk, daarvoor is het toch vrij nutteloos. En de planeet die gemaakt is vind ik juist het beste stuk, met de massa mensen die totaal niet meer weten wat echt leven is...Maar omdat het toch een film voor alle leeftijden is, gaat men hier niet te ver op door (helaas)..

Al met al een zeer goede animatie: 3.5*

Opnieuw een lief filmpje uit de Pixar-stal met enkele bijzonder originele vondsten. Toch herken ik hier niet het meesterwerk in dat velen (de pers was erg laaiend!) er wel in zien.

Weer een enorm leuke pixar. Ook deze keer weer een enorm sterk hoofdpersonage. Wall E weet je binnen no time in te palmen. Vooral in het aardse deel is hij extreem cool. Ook de animatie is weer prachtig en het verhaal met een boodschap wordt weer op een speelse en leuke manier gebracht. Ik heb me dan ook uitermate goed vermaakt al vond ik de 2001 verwijzing op het einde wel een beetje gezocht. Dat mag de pret echter niet drukken want Wall E is al de zoveelste pixar succestory.

4*

Genoten

Eerste deel is inderdaad erg sterk, duurde toch zo een 35 minuten. Maar daarna vond ik de film nog steeds leuk verder gaan (hoewel de vuilnisbelt me wel meer met mijn oogjes deed knipperen, zag er prachtig uit, dan het ruimteschip), de brandblus scene was prachtig en het praten blijft nog steeds redelijk tot een minimum, naast wat Eva en Wall-E. Waar het verhaal een duidelijk moraal krijgt, vond ik de concentratie op de liefde tussen Eva en Wall-E toch overheersen. En dat werkte voor mij dan ook het beste. Hele lieve personages.

4 mooie sterren.