Central do Brasil (1998)

Deze film heb ik nog in de bios gezien.

Het is een schitterende road movie met mooie beelden.

Het is typisch een film om op een verloren zondagmiddag/-avond te zien (en dat bedoel ik niet negatief).

We moeten deze film met de school gaan zien volgende maandag. Ben eens benieuwd of hij zijn imdb top250 plaats zal waarmaken.

Ik weet niet hoe hoog 'ie daar staat ? Even kijken - 219e zie ik staan. Nou dat is de film zeker waard, wat mij betreft.

En hier maar 2 beoordelingen...

Het is inderdaad een typische road movie. Maar in dit geval vind ik het maar negatief. We krijgen hier een verhaal dat soms vrij melig en op andere momenten de harde realiteit van Brazilië weergeeft. Maar het verhaal is echt niet boeiend. Een jongen zijn moeder wordet overreden, en een vrouw uit het station gaat met hem zijn vader zoeken.

Het verhaal valt al bij al nog mee en je hebt enkele mooie en grappige momenten. Nog 3* (en dat is nog naar boven afgerond)

Kan gebeuren..

Zo'n film komt trouwens het beste tot z'n recht in de bioscoop.

Heb'm gezien in de bios...

Ik ga mijn stem even met .5 verhogen. We hebben vandaag bespreking gehad. En soms zit e meer in dan je zou zeggen.

maar ik ben geen fan van roadmovies, weet ik nu al.

Een complex karakter en een frisse wind stuwen deze alternatieve roadmovie (à la Il Ladro di Bambini) naar hoogtepunten. Uitzichtloosheid en keer op keer teleurstelling worden warm in beeld gebracht en misschien net iets te sentimenteel beëindigd.

Vermakelijk filmpje, wat voor mij nergens echt hoogstaand werd. 3*

Ik had deze al in de bios gezien, nu weer herzien, hij blijft erg goed. 4*

Het sterke van deze film vind ik dat hij nergens echt voorspelbaar wordt en ook nooit overdreven sentimenteel (wat een gevaar is bij dit soort films). De karakters zijn goed uitgewerkt en geloofwaardig. Ik herkende trouwens één van de acteurs uit Cidade de Deus (Matheus Nachtergaele).

Heel aardige roadmovie met een aantal bijzonder mooie shots, uitstekend acteerwerk en een aantal grappige scènes. Als geheel niet super bijzonder of vernieuwend, maar toch heel aardig om te kijken. Lekker fris en on-Hollywoods, dat spreekt me altijd wel aan

Inderdaad erg mooie shots ja. Mooi kleurgebruik ook.

Jammer dat ik niet oplette, de film stond de hele tijd aan maar ik was met andere zaken bezig.

Erg mooi gefilmd, sprookjesachtig mooi zelfs. Veel (licht)groenig, trouwens- heel mooi!

Leek qua kleurgebruik een beetje op het Cubaanse The Waiting List- weet niet waarom, maar dat type gebruik doet mij altijd aan de oude Sovjet-Unie denken. Weet iemand waarom (serieuze vraag)? Zal wel een bizar hersenspinsel mijnerzijds zijn...

De film was goed, zeker. Totaal on-sentimenteel trouwens. De oude cynica voldeed erg goed. Ik had zeker een 3,5, waarschijnlijk zelfs een 4 gegeven... maar ja, net niet alles gezien he.

Maar: een film uit '98 komt zeker nog wel eens langs op tv!

Ik had hem vorige week gemist op t.v. en was zelfs vergeten de videorecorder aan te zetten, daarom nog maar eens gehuurd in de videotheek en daar heb ik beslist geen spijt van.
Vier sterren, vooral vanwege de geloofwaardige karakters. Het feit dat Dora niet meteen als een blok voor het jongetje valt en hem niet meteen onder haar hoede neemt en hem zelfs probeert te verpatsen en een t.v. met het verdiende geld koopt maakt haar personage een stuk interessanter.
Verder is er wat mij betreft niets mis met een sentimenteel einde.

Heb hem vanochtend eindelijk eens gekeken. Verhaal is niet zo opzienbarend maar het wordt wel goed uitgevoerd. Met name de relatie tussen het jongentje en de vrouw is leuk om naar te kijken. Al met al een goede film maar niks echt speciaal in mijn opzicht 3,5* vandaar.

Krijgen we daar zowaar nog de kans voor ook. Beetje klote dat ik tentamen moet voorbereiden.

Kappeuter programmeur van NL3?

Ben het eens met paddo.

Mooie, warme film die bij mij (bijna) net zo veel losmaakte als het enigszins vergelijkbare Todo sobre mi madre. 4*

Heerlijke film, wat naarmate de film vorderde steeds meer ging raken en sympathie kreeg voor Dora. Vooral toen de vrachtwagenchaffeur ervandoor ging.. En op het laatst nog een traantje heb moeten weg pinken kom ik op...4*

De film werd terecht overladen met prijzen en de acteerprestatie van Fernanda Montenegro is uitmuntend. Vinicius De Oliveira maakte een sterk debuut. Voor hij in deze film meespeelde, was hij nog gewoon schoenpoetser. Regisseur Salles maakte kennis met De Oliveira toen die hem geld vroeg om eten te kopen. Salles, die vijftienhonderd screentests voor deze film achter de rug had, besloot er nog eentje te doen. De voormalige schoenpoetser mocht zich acteur noemen. The American Dream in Brazillië...

Ik moest (net als Menni) ook denken aan Il Ladro di Bambini. Deze film is duidelijk minder subtiel, minder goed en moet het meer van de humor hebben. Verre van briljant, maar de manier van filmen en de couleur locale trekken dit tot boven het gemiddelde.

3.0*

Ik heb de beide films totaal anders ervaren. Ik was zelf namelijk nog niet op de vergelijking gekomen.

Ik vind dit toch een heel bijzondere film hoor. Minder subtiel betekent niet automatisch minder goed voor mij. Deze film heeft een wat warmere sfeer als ik het me goed herinner en hier staan de natuurbeelden en sfeerimpressies meer op de voorgrond. Dit is meer een roadmovie dan Il Lado di Bambini denk ik.

Voor mij ook niet trouwens. Ik bedoel niet minder subtiel, dusminder goed.

Warme film vol sympathieke karakters, mooie locaties en goed camerawerk. Opvallend mooie film. 5

Een mooie film met ontroerende scènes.

Aardige film met echte mensen, maar echt geraakt heeft het me niet.

Hoop doet leven moet de regisseur gedacht hebben.

3 en halve ster, want hij is wel boven gemiddeld.

heel lang geleden gezien, weet dat ik hem toen wel mooi vond. 3.5 sterren. Maar ik ga hem eens herbekijken.

Wat mij vooral opvalt aan 'Central do Brasil' is hoe menselijk Dora's personage is. Ze wordt bepaald niet gespaard als het aankomt op de beschrijving van haar persoon: ze is lelijk, ze drinkt, ze steelt, ze verkoopt Josué aan een orgaanhandelaar, etc.. En dat maakt haar zoveel menselijker dan al die perfecte standaard Hollywoodpersonages die je na verloop van tijd echt de strot uit beginnen te hangen, omdat ze simpelweg niet echt zijn. Dit verhaal is dan ook 100% geloofwaardig en biedt een ontroerend verhaal over hoe twee mensen langzaam naar elkaar toe groeien. 4/5