Conspiracy (2001)

Geweldig geacteerd, maar tamelijk traag aangezien het hele verhaal zich afspeelt in 1 kamer. Niettemin weerzinwekkend om te zien hoe de entlösungs-ideeen uitgewerkt werden.

Ik heb ook erg vaak zitten twijfelen dat ik de film of ik de film zou gaan huren en dan nu toch eindelijk gezien. . Een weerzinwekkende, onmenselijke vergadering in een film die je naar naar de strot doet grijpen. Defilm werd ook geheel in de stijl van een toneelstuk opgenomen, met zowat enkel 1 locatie en aan een stuk door filmen van delen van de vergadering. Branagh en Tucci zijn uitstekend. 4 sterren

De film kent enkele te trage en bijna saaie momenten (het speelt zich ook in bijna één en dezelfde ruimte af), maar de uitstekende cast weet de film nog redelijk boeiend te houden. Helaas wordt er wel weer Engels gesproken, wat ook (te) veel van de sfeer weghaalt. 2,5*

Erg sterkte tv film met goed acteerwerk. Vooral Firth vond ik erg goed, zeker in zijn monoloog. Knap ook dat de film (iig voor mij) nergens verveelt terwijl het zich allemaal op 1 plek afspeelt en er zelfs (op het einde na) geen muziek in voorkomt. Ook goed dat de acteurs niet allemaal met een Duits accent praten. Ben trouwens wel benieuwd naar Wannseekonferenz, maar of die ergens te krijgen is...

4*

Zeer intrigerend op een enge manier. De manier waarop de grootste georganiseerde massamoord uit de geschiedenis van de mensheid er op een vergadering met overvloedig eten en drinken meegedeeld wordt. Ook hoe je door je constant te schikken naar je meerderen je carriere kunt maken in een dictatoriale staat komt duidelijk naar voren. Zelfs als het ver voorbij je eigen principes gaat.

3.5*

Waanzin bij de Wannsee in deze redelijke tv-film. Goed geacteerd al blijft het jammer van de taal (Colin Firth als Nazi, hmm). Door de film statisch en emotieloos te houden (geen muziek, geen trucjes, nauwelijks stemverheffingen) komt de film misschien wel realistisch over, maar ook wat droog en daardoor haast saai, ondanks het monstreuze onderwerp. Daardoor interessant om te zien, maar uiteindelijk weinig meer dan een (belangrijke) geschiedenisles.

2,5*.

Zeer boeiende en leerzame film over de totstandkoming van de oplossing over het joden probleem in Nazi Duitsland. Stanley Tucci (alias Adolph Eichmann) en Kenneth Branagh (alias Reynard Heidrich) doen het schitterend in deze film.

Hoewel deze film mij boeide vanaf de eerste tot de laatste seconde kan ik hem helaas geen 5 punten geven vanwege het feit dat er in de film Engels gesproken wordt i.p.v. Duits. Maar omdat de film zeer leerzaam was (heb veel dingen geleerd en ook kennis gemaakt met nieuwe Nazi's die ik niet of nauwelijks kende, de 2e wereld oorlog boeit me namelijk zeer) krijgt hij maar een 0.5 punt aftrek vanwege het Engelse taalgebruik.

Eigenlijk zouden ze deze film op scholen als verplichte kost moeten laten zien.

Ik ben de laatste tijd weer helemaal in de WOII-films en vanavond deze uit de kast gepakt. Had ooit eens een heel klein stukje op tv gezien, maar moest de dvd nu gewoon hebben.

Wat een geweldige film en meteen een hele goede geschiedenisles. Ik heb dit net als velen met geschiedenis wel geleerd, maar dan zit je een beetje suf te luisteren naar een saaie leraar.

Iedereen aan tafel wordt duidelijk voorgesteld. Sommige namen zijn natuurlijk al heel bekend zoals Heydrich en Eichmann, maar bij sommige andere namen ging ook wel eens een belletje rinkelen.

De sfeer die wordt neergezet is grandioos en eigenlijk behoorlijk surrealistisch. Alsof ze het de hele tijd hebben of ze nou de groene container gaan buitenzetten of de grijze of allebei. De meest gruwelijke voorstellen worden tussen neus en lippen over tafel geschreeuwd.

Een aantal kopstukken zijn het er gewoon totaal niet mee eens en vinden de oplossing te drastisch, maar Heydrich zet ze wel zo "subtiel" opzij. Man, man, man wat speelt Kenneth Branagh deze rol geweldig. Niet voor niks een Emmy Award voor gekregen.

Aan tafel is heel duidelijk een verschil te merken tussen de verschillende rangen en politieke kopstukken en de legerleiding/SS. Ook die dikzak van het stormfront is zo dom als een zak stront, maar wat een zieke gedachtes komen er uit die domheid voort. De SS'ers krijg je helemaal een hekel aan. Daar zit alleen maar haat achter en er komt dan ook vooral onzinnig geblaat uit die knakkers.

Het komt allemaal sterk over, al had ik het toch graag Duits gesproken willen zien.

Door 1 persoon(naam even kwijt) die de samenvatting van deze conferentie niet heeft verbrand, weten we nu in ieder geval een beetje wat voor gitzwarte en bijna duivelse dag hier heeft plaatsgevonden.

Kan mij goed vinden in het gemiddelde op mm. Ik geef 3,5 sterren.

Aanrader als je nog niet alle ins en outs van het Jodenvraagstuk tot je hebt genomen.

Death is the most reliable form of sterilisation. Was het fictie geweest, was het als onrealistisch bestempeld. Het thema is op zich al sterk genoeg om je aandacht er bij te houden, maar ook de cast brengt het er aardig van af. Onder leiding van Kenneth Branagh die met zijn gedreven, dwingende vertolking van Heydrich de hele film op sleeptouw neemt. Ik had nog enige vrees voor een iets te theatrale uitbeelding, maar het blijft allemaal aardig binnen de perken. Een gevoel van walging valt al snel niet te onderdrukken, de uitbarsting van Stuckart jegens Klopfer knettert en enkele uitspraken doen je handen jeuken. Een bittere pil.

De meeste hier genoemde bezwaren kan ik eigenlijk niet of nauwelijks delen. Dat Engelsen (en hier trouwens ook Amerikanen) Duitsers spelen en dus Duits spreken lijkt me gewoon een onderdeel van de voor letterlijk elke speelfilm noodzakelijke suspension of disbelief. En dat het saai zou zijn, al die mensen gewoon in een kamertje, ik kan er ook niet bij, alle personages worden uitstekend geïntroduceerd en krijgen al gauw zo'n eigen en duidelijk geschetst karakter dat ze bijna meteen tot leven komen, zodat je niet met vijftien onbekenden om de tafel zit maar met volwaardige personages die allemaal hun steentje bijdragen aan de discussie en daarmee aan de impact: de man die het niet kan verkroppen dat zijn "strijderseer" wordt bezoedeld met het plegen van executies als was hij slechts een beul, de generaal die wit wegtrekt van de voorgestelde massamoord maar dat gooit op een verkeerd gevallen sigaar, de man die zichzelf en zijn besef van de naderende holocaust verschuilt achter de door hemzelf opgestelde Neurenberger rassenwetten enzovoorts, allemaal uitstekende en bijzonder "levende" personages, allemaal fantastisch gespeeld -- en dan heb ik het nog niet eens gehad over de uitstekende vertolkingen van Kenneth Branagh en Stanley Tucci als de twee belangrijkste figuren in dit hele verhaal. Zelfs zwarte humor is aanwezig: de directeur van het Vier-Jaren-Planbureau die door niemand serieus wordt genomen, of de manier waarop Heydrich op sluwe wijze bij binnenkomst zijn suprematie bevestigt door voor de duur van de bijeenkomst het brengen van de Hitlergroet af te schaffen, geweldig.Ik heb de film nu zes keer gezien en elke keer blijft elke minuut spannend, niet alleen vanwege het enorme historische belang ervan maar ook vanwege de dramatische spanning tussen alle personages onderling.

Uniek oorlogsdrama waarin er een aantal belangrijke figuren van het Duitse leger om de tafel moeten gaan. Jammer dat er Engels wordt gesproken, maar alle ss'ers zijn duidelijk naar voren gebracht en iedereen heeft zijn eigen bijdrage aan het gesprek. De ene wat nadrukkelijker dan de andere, maar de invulling is goed genoeg om een interessante meeting te creeëren. Daarbij kon ik de hapjes en drankjes er tussendoor ook wel waarderen en wanneer iemand naar buiten of naar het toilet ging voegde dat meteen veel toe aan de sfeer. Het is een mooi huis, en daar heeft de regisseur prima gebruik van gemaakt. Boeiend script, aardige cast en een fijne vormgeving.

Een zéér interessante 'geschiedenisfeit' tijdens de 2de WO.

Films waarin oorlog als thema is, verwacht je gevechten en wapens. Dit keer niet. Net als Valkyrie gaat dit meer richting de politieke kant van de oorlog. En dat is wat het extra interessant en uniek maakt.

Het verhaal gaat over een belangrijke vergadering, waarin bepaalde 'zaken' opgehelderd moeten worden. Als kijker volg je zo vele Nazi-kopstukken tijdens hun vergadering, wat bekend staat als 'der Wannsee Konferenz'. Alles wordt letterlijk om de tafel besproken.

De personages waren erg boeiend en interessant. Ondanks dat het Nazi-lui waren, is het nooit kwaad bedoeld om een feitelijk personage afschuwelijk te vinden. Het begint met een introductie van alle kopstukken, die één voor één de villa betreden en aan elkaar zichzelf voorstellen, voor hun deelname aan een belangrijke vergadering. Onder de Nazi-leiders waren ook regeringsfunctionarissen, doktoren, geleerden en SS-ers. Elk met een eigen inzicht, wetvoorschriften, richtlijnen om aan te werken en eventuele oplossingen. Heydreich is natuurlijk het meest bekende onder iedereen, uitstekend gespeeld door Branagh. Films over politieke zaken doen het beter met uitstekend acteerwerk. Deze deed het dus helemaal goed, want het acteerwerk was hier gewoon positief. Geen vraagteken voor mij waarom Branagh een beste acteur Emmy Award kreeg. Erg krachtig.

De speelduur draait letterlijk om de vergadering. Absoluut niets mis mee, want ik vond het hoogst interessant. En wat nog een dikke pluspunt is, is dat het me geen moment heeft teleurgesteld of dat m'n aandacht afdwaalde. Dit natuurlijk dankzij de thema, vaart en interessante oplossingen, feiten en theorieën. Het kan voor vele mensen enigszins saai zijn, want het is en blijft een vergadering, dus als je bij je kantoorvergadering al zit te gapen, is het verstandig om er nog even over na te denken of je het wilt zien.

Tijdens hun vergadering hoor je natuurlijk van alles. Wat hun grootste probleem en ergernissen zijn en wat hun bijbehorende oplossingen kunnen zijn. Er wordt nog van alles en nog wat voorgesteld en bij sommige oplossingen begint je maag om te draaien. Dat het destijds zo makkelijk en leuk voorgesteld wordt alsof je een uitje aan het regelen bent. En dan nog dat geklop op de tafel zodra ze het met een voorstel eens zijn. Bij zulk soort momenten wenste je er maar te zijn, alleen maar om zulk soort 'mensen' te vernietigen.

Uiteindelijk werd er voor koolmonoxidegas, oftewel vergassing, gekozen. Een goedkoop en effectieve methode waar ze, volgens theoretische cijfers, doodleuk 28,800 levens per dag elimineren. Naast het gekozen methode, is er ook wat verteld over de zogenaamde vernietigingskampen als Auschwitz. Er zullen 3 kampen komen waar ze de methode gaan aanpassen; Sobibor, Belzac en Treblinka. Het gruwelijke begin van de Holocaust...

Het blijft een punt wat ik zonde vind, Engelssprekende Duitsers. Ik vind Duits een machtig en mooi taal, dus blijf het jammer vinden dat ze dat niet aanpassen. Het maakt de film krachtiger en creeërt een sterkere sfeer. In dit geval stoorde ik me er niet echt aan, aangezien ik helemaal in het verhaal was en zeer geïnteresseerd hun gesprekken volgde.

De locatie waar de vergadering heeft plaatsgevonden is ook met klassieke stijl gekozen. Villa Marlier aan de Wannsee, Berlijn. Het is belangrijk om een goed indruk van het locatie te krijgen, aangezien de komend 90 minuten daar af zullen spelen. Er wordt goed gebruik van gemaakt, want je volgt de heren overal tijdens hun vergadering. Aan het eten, rondom de tafel, even roken, kletsen onder het genot van een drankje en zelfs als ze naar de plee moeten.

De film eindigt onder het genot van Schubert's 'Adagio from 'String Quintet in C Major' en verdere informatie over alle 15 kopstukken die in '42 hebben vergaderd.

Ik kan me goed begrijpen dat het voor Joodse nabestaanden dit een emotionele film kan zijn. Een ware gebeurtenis op film waar een aantal hoge heren met hun verslagen en cijfers over aantal Joden per land tot zo'n verschrikkelijk besluit komen.

Dit zou zo voor geschiendenisles een verplichting zijn om het een keer te zien. Een ware zwarte dag in de geschiedenis van de mensheid tijdens dat afschuwelijke oorlog.

Een interessante film over de politieke kant tijdens de 2de WO.

Een boardmeeting uit '42.

Ongelooflijk goed uitgebeeld anderhalf uur stukje geschiedenis. Uiteraard gebaseerd op waarheid want niemand weet wat er precies is gezegd tijdens deze vergadering. Dat de vergadering heeft plaats gevonden is wel bewezen. De notulen van Eichman zijn later gevonden in Berlijn, maar dat zegt natuurlijk ook niet alles. Hij had ze kennelijk niet vernietigd waarom wel was gevraagd door Reinhard Heydrich. Zo werd het woord uitroeiing vervangen door verwijderen of deportatie. Van de uitwerking hebben wij vandaag de dag inmiddels allemaal kunnen kennis nemen. De dialogen zijn fantastisch goed uitgewerkt. De NSDAP top is aanwezig met allerlei ander partij top figuren en regering verantwoordelijken.

Op zeer neutrale en emotieloze toon werden plannen gesmeed die erop gericht waren om het Joodse ras te vernietigen in Europa. Onder het genot van een hapje en een drankje (alsof het de normaalste zaak van de wereld is) werd even bepaald hoe ze alle 'units' zouden verwijderen. Op een gegeven moment is Dr. Wilhelm Stuckart het niet helemaal eens met een bepaald onderdeel en wordt abrupt een pauze ingelast. Hij wordt even buiten apart genomen en meegedeeld dat tegenwerking en kritiek slecht zijn voor zijn carrière. Het had zo vandaag de dag een gemiddelde vergadering van een management of board meeting van een groot bedrijf kunnen zijn. Vervang het woordje Jood door werknemers en de arbeidlagers door reorganisaties en saneringen. De kilheid, het emotieloze, het eigenbelang voorop de ingrediënten zijn hetzelfde als toen. Er werden werkelijk rapportages gemaakt over of er 3 joden in een barak bed konden of maar twee!!!!! Huiveringwekkend. Verplichte kost voor iedereen!!!!!

Meer dan verdienstelijke film over een oorlogsgebeuren dat aanleiding gaf tot de gaskamers van de concentratiekampen tijdens WO II.

Scherpe dialogen en steengoede acts in een film die er grandioos inslaagt gedurende anderhalf uur te boeien, binnen één locatie.

Uitmuntend!

Ik wist al dat het goed ging komen toen ik zag dat het een BBC/HBO productie betreft. Fantastisch doch tegelijkertijd weerzinwekkend stukje geschiedenis. Dit docudrama geeft niet weer hoe de Jodenhaat ontstond maar wel hoe de nazi's het jodenvraagstuk wilden 'oplossen'. Ongelooflijk eigenlijk hoe zakelijk deze bijeenkomst er aan toeging. Alsof het een alledaagse zaak betreft en niet de uitroeiing van een heel ras! Vooral interessant zijn de definities en de bewoordingen die gebruikt worden. Geen eliminatie, maar evacuatie, waarbij evacuatie uiteraard gewoon synoniem staat voor eliminatie.

Alle belangrijke nazi-kopstukken waren vertegenwoordigd in deze bijeenkomst, en wat opvalt is dat ze - ondanks hun gezamelijke wens om Duitsland en bij uitbreiding Europa Jodenvrij te maken - toch heel verschillende standpunten innemen. De ene denkt aan de economische impact. Joden kunnen immers ingezet worden als werkkrachten. Anderen prefereren sterilisatie. Nog andere pleitten zonder er doekjes om te winden voor een volledige uitroeiing. Geen vrouwen en geen mannen betekent geen seks en geen nakomelingen. Simpel toch? Schrijnend.

Je kan nog enige sympathie opbrengen voor de personages van Colin Firth (Dr. Wilhelm Stuckart) en David Threlfall (Dr. Wilhelm Kritzinger), alhoewel deze eerste eigenlijk gewoon een wettelijk kader wilde, en niet zozeer met het lot van de Joden begaan was. Die Kritzinger leek nog de enige te zijn die een beetje gezond verstand leek te hebben.

Het verbaast dan ook niet dat beide heren in bedekte termen door Reinhard Heydrich - de grote bezieler van dit project - bedreigd worden om zich ten voordele van deze bijeenkomst uit te spreken. Sowieso een ijzersterke performance van Kenneth Branagh.

Een film die iedereen eigenlijk gezien zou moeten hebben, al was het maar om de geschiedkundige waarde ervan. Waanzin aan de Wannsee.

Op zich een boeiende film over een stuk WO2 geschiedenis. Toch was het erg te merken dat het een tv film is, zonder daar nou weer allerlei vooroordelen over aan te willen halen. De film moet het dan ook vooral van de onderlinge dynamiek tussen de personages hebben. Alertheid is vereist om de razendsnelle dialogen bij te kunnen houden. De acteurs zijn erg goed, al had ik de film interessanter gevonden, als ze iets minder gas gaven.

Dit ja. (Ik quote kos zijn bericht gewoon na 13 jaar )

Het sterke aan deze film is dat het vanuit Duits oogpunt een kijkje geeft in hoe men destijds de Jodenvernietiging heeft gepland en laten uitvoeren. Dat blijf ik misschien nog wel een van de meest afschuwelijke dingen aan de Holocaust vinden, dat het gewoon is bedacht en gepland op een zakelijke wijze, alsof je een goede deal hebt gesloten. Zo kil, zo klinisch. Hoe bestaat het dat je gewoon met een groep gaat vergaderen over hoe je het meest efficiënt en snelst groepen Joden weg kan werken. Waanzin.

Maar als ik de film moet beoordelen als film, dan is het tegelijk ook een tikje langdradig. Het speelt zich af in 1 ruimte, er is alleen plek voor dialogen en na een uur had ik er eigenlijk wel genoeg van. Het acteerwerk was overtuigend, maar wat is het toch spijtig dat ze hier niet gewoon Duitse acteurs voor hebben ingeschakeld. Het blijft iets wat me altijd zal storen, WO II films waarin de voertaal Engels is bij Duitsers.

Overigens opvallend, aan het einde hoor je hoe het met de hoofdpersonen gegaan is na de oorlog. Het merendeel is toch nog wel oud geworden, vaak vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs. Dat voelt toch wel onbevredigend.

3*

Dat 'aardige' was een soort vergadertruc van hem om alle neuzen uiteindelijk in dezelfde richting te laten wijzen. Zo aardig was deze meneer natuurlijk niet. Bij de Geallieerden stond hij bekend als De Slager van Praag. Men beschouwde hem als een uiterst gevaarlijk mannetje.

Ik vind dit een indrukwekkende en natuurgetrouwe film. De film is vervaardigd aan de hand van overgebleven documenten van deze macabere vergadering.

Typisch een film die je elke jaar wel weer een keer wilt zien.

..and history will honor us...

Uitermate boeiende en intrigerende film over de beruchte vergadering waar we bijna nooit van geweten hadden, en in die zin verschillende de denkbeelden bevestigd.

Van oorlog en harde beelden moet de film het natuurlijk niet hebben, iets waar menig op afhaakt als ik bepaalde reacties lees. Het buitengewone van de film ligt juist aan dat gemis, en het contrasterende beeld van al die geleerde, welbespraakte, smaakvolle mensen, een beeld dat Jonathan Littlell net zo beschrijft in zijn De Welwillenden, die uiterst methodische en berekenend het lot van een volk bepaalden. Het zou echter een fout zijn intelligentie met empathie te vergissen en er kan ook niet anders gezegd worden dat dit gevolgen zijn van maatschappelijke verharding, ontmenselijking van de Joden en het gemakkelijke praat aan een vergadertafel en ver van de werkelijke executieplaatsen. Daarnaast kan er met het oog op Dr. Klopfer getwijfeld worden wat nu eenmaal onder de noemer Ubermensch valt, zijn een aantal gewoon een stel machtswellustelige bobo's en gaan sommige gedeelten erg luchtig, zeg maar gerust met de nodige spot en minachting.

Conspiracy geeft een interessante inkijk van de denkwijze en het beeld rond de Joden. Daarnaast refereert het subtiel naar een aantal andere debacles. De katholieke kerk, en de paus persoonlijk, wisten van de Holocaust maar er werd niets ondernomen. Roosevelt wist het ook al langer, maar het werd niet als een strategisch doel beschouwd. Daarnaast wordt er genoemd dat niemand de Joden wil, zelfs Amerika. Een feit dat triest en maar al te waar is. Iedereen hekelde de Joden. Dan de beruchte aanwezigen onder wie uiteraard 'Het blonde beest' ofwel Reinhard Heydrich. De 'Architect van de Holocaust' Eichmann uiteraard, maar ook Gestapo Muller, het hoofd van de Gestapo die als misdadiger zijn weerga niet kende, aan iedere vorm van berechting ontkwam en een waar raadsel wat er met hem gebeurd is na mei 1945. Dan 'Razende Roland' de totaal doorgedraaide showrechter, die vaak tegelijk voor aanklager en rechter speelde, Roland Freisler. Een schreeuwende en razende randdebiel die graag iedere die van defaitisme en misdaden tegen de staat werd beschuldigde publiek afbekte en afzeikte, en met zijn vertoningen en strafeisen regelrechte schijnprocessen opzetten. Overigens ook nooit een gerechtsgebouw gezien als beschuldigde, daar zorgde een geallieerde bom voor in '45.

Mindere punt van de film, als er dan toch iets genoemd moet worden, is dat de cast totaal niet lijkt op de hoofdpersonen. Tucci lijkt niet echt, McNeice, hoeveel kostelijk, is qua gelijkenis een totale misser, Branagh lijkt op zijn beurt ook totaal niet op de androgyne, bijna vrouwelijke, trekken van Heydrich. Teale had op zijn beurt prima voor Freisler door kunnen gaan mits zijn haardos was aangepast naar kaal. Maar goed, dit zijn details. Waar de film in de volle lengte in slaagt is dat hij boeit, intrigeert, onthutst en mij vooral doet afvragen hoe ver het zo kan komen om af te sluiten met het gebrachte contrast tussen de daden en deze beschaafde en ontwikkelde mensen en de stuitende zelfingenomenheid na afloop van de vergadering.

Conspiracy doet er toe, schetst een ongekend beeld en is van historisch belang wat mij betreft.

Dit is een film met vrijwel een en al dialoog in een schokkende vergadering over het onderwerp: "De oplossing van het Jodenvraagstuk" en hoe om te gaan (op een gemakkelijke manier) met de rassenwetten van Neurenberg, 1935, die door de Nazi's opgesteld waren, ruim voor de 2e wereldoorlog aanving. Deze wetten waren bedoeld om de Joden hun rechten en hun staatsburgerschap te ontnemen en dus hun burgerrechten en hen op deze manier Duitsland uit te pesten!

Het grootste deel van deze 15 'fraaie heren' die bijeenkwamen voor een ingelaste vergadering door Generaal Heydrich in opdracht van Hitler. Ik heb begrepen van de film dat er binnen Duitsland nogal wat groepen in de partij , de regering en het leger zaten die meenden allemaal de 'waarheid in pacht' te hebben en dus probeerden alles naar hun hand te zetten.

Toch blijkt uit deze film dat de SS vrijwel alles overschaduwde. Interessante film voor degenen die van een vergadering en achtergronden houden over dit onderwerp maar waarschijnlijk saai voor de kijker die meer van actie houdt en/of spanning.

Dat is in deze film op de woordenstrijd na, niet aan de orde.

Helaas constateer ik weer een zwak punt en dat kost een mooie punt in de waardering, de Duitse taal die zich uitstekend leent voor commando's en opdrachten en geschiedkundig klopt tijdens deze vergadering, is vervangen door de Engelse taal.

Jammer!

Toch nog een mooie 7. (had een 8 kunnen zijn).

Goeie film waarin een aantal nazi-kopstukken samenkomen in het midden van de tweede wereldoorlog voor een belangrijke bespreking. Een simpele opzet van een aantal mannen in één kamer (dit is dan ook een dialoog gedreven film waarbij de woorden zorgvuldig gekozen zijn). Boeiend om te zien hoe de besluitvorming omtrent genocide tot stand komt. Wel een beetje jammer dat er geen Duits wordt gesproken.