The Killing of John Lennon (2006)

Verrassend goed.

Had er helemaal niks van verwacht. Topic boeit me niet en dit soort films zijn vaak erg beschrijvend en saai uitgewerkt. Maar Piddington gaat helemaal de andere richting op.

Over Lennon wordt veel gepraat, maar zien doe je hem amper. Deze film gaat over de moordenaar en hoe hij compleet het noorden verliest, om daarna Lennon neer te leggen. Piddington mikt op beleving in plaats van feiten (al blijkt uit andere bronnen ook wel dat Piddington veel onderzoek heeft verricht naar Chapman).

Sterke soundtrack (Michael Wood's ambient remix van Café Del Mar - over unieke keuzes gesproken) en visueel erg aantrekkelijk, Bal acteert verder ook erg goed. Hij speelt een allesbehalve sympathiek personage, toch slaagt hij er in een kijkje te geven in he brein van Chapman, zonder daarvoor noodzakelijk sympathie op te moeten wekken.

Fijne film dus, jammer dat het rond de moord zelf wel even wat te feitelijk wordt, al pikt het einde wel weer een beetje op. Verrassend goeie film.

3.5*

Ik vind deze film de volle 5 sterren waard. Beetje film noir. Vond hem perfect in elkaar zitten. Zelfs de moordscene was mooi.

Ik had Chapter 27 gezien, dat vooral mikt op de gebeurtenissen. Ik mist zelfs de link met The Catcher in the Rye, dat maar 26 hoofdstukken heeft. Of het is me toen niet zo bijgebleven. Deze The Killing of John Lennon kwam het jaar voordien uit en was me tot voor kort niet bekend. Vraag was dan ook wat die film mij kon bieden dat Chapter 27 niet lukte.

De feiten zijn dan wel weergegeven in die andere film, de sfeer en motivaties veel minder. En daar is deze film toch wel in geslaagd. We krijgen tot hoever dat mogelijk is een antwoord op de vraag 'waarom?' Na de moord zelf (dat lijkt me echt geen spoiler als het ook in de titel staat) zien we het effect dat Lennon's dood had. Maar nog steeds met Chapman centraal. En hoe de maatschappij begrijpelijk zoekt naar een antwoord. Dat nog altijd beter is dan geen antwoord.

De makers zetten Chapman neer als een moordenaar, zonder hem sympathiek te maken en toch als kijker in zijn gedachten te kruipen. Zijn daden worden niet goedgekeurd, maar worden toch ietwat gekaderd. Met een mooie filter worden we terug de tijd in gegooid. Lennon komt amper in beeld, ook al gaat het over zijn moord. In elk geval een boeiende film.

The Killing of John Lennon is een soort van documentaire die weinig tot de verbeelding overlaat. Vooraf aan deze film had ik de twijfel of ik het wel wou zien. Simpel om de reden dat deze moordenaar geen podium waard is. Deze gedachte blijft me na het zien nog steeds bij.