menu

Opera Jawa (2006)

Alternatieve titel: Requiem from Java

mijn stem
2,77 (22)
22 stemmen

Indonesië / Oostenrijk
Muziek / Drama
120 minuten

geregisseerd door Garin Nugroho
met Martinus Miroto, Artika Sari Devi en Eko Supriyanto

Gezongen film met traditionele Indonesische gamelan-muziek en Javaanse tembang-liederen, gecombineerd met wayang orang-dans. Het verhaal van Opera Jawa is gebaseerd op het oude Ramayana-epos, waarin de mooie vrouw van prins Rama wordt ontvoerd door een duivelse koning.

zoeken in:
Reinbo
Voor het eerst onder protest 0,5* gegeven, want dat halfje is zelfs te veel. Vervelende statische film met tenenkrommend gezang en gamalan muziek. (Moet je van houden wellicht) Maar als je dat niet doet, zoals ik heeft deze film je helemaal niets te bieden. No budget productie ziet er nogal kleurloos uit en dat terwijl Java toch over een prachtige (groene) natuur beschikt. (Laat je dan ook niet misleiden door het plaatje hierboven want dat ise de eindscene die pas na 2 uur komt en het blijft een statisch gebeuren en de kleuren van de 35 mm print die ik zag waren ook niet zo uitgesproken.) Ook de choreografien zijn kleinschalig en nauwelijks beter uitgevoerd dan een lagereschool ballet. Verder was de abstracte vertelling nauwelijks te volgen. Een paar aardige shots van wat oliepotjes op het strand doen het tij niet keren. Ik had beter na 10 minuten de zaal kunnen verlaten, want nu kent mijn top 10 van slechtste films allertijde een nieuwe nummer 1.

Bagger!

avatar van Mug
3,5
Mug
Tja.... een verhaal over een pottenbakker, zijn vrouw en een boze slager/veehandelaar... Wat hebben die te zoeken in het groene bos/planten-landschap van Java? Lekker kleien en lekker koeien slachten. Genoeg kleur en geur op het scherm.

Eerlijk is eerlijk, de muziek wist me ook amper te bekoren, maar de choreografie van de vele dansen waren veelal adembenemend. [niveau lagere school ballet, pardon?] Verder komen, naast de muziek en dans, andere aspecten van de Javaanse 'kunst'cultuur aan bod. De welbekende maskers spelen hier en daar een grote rol, tevens is er een prachtige schaduw-scene [real life wayang, schimmen-poppenspel] en het poppenspel zelf (zonder schaduwen).

De film wist me toch te prikkelen. Dat de regisseur moderne problematieken (verdeling van land, armoede etc) via symbolisme en moderniteit aan de kaak wilde stellen is leuk verzonnen, maar het ontgaat vele mensen. En komt ook geforceerd over. Wellicht zou het beter geweest zijn als het verhaal op een authentieke manier verteld en gevisualiseerd werd. Maar ja, dan wordt het eerder een pure uitdraging van cultuur.

Aparte ervaring, niet voor iedereen weggelegd bleek wel.

avatar van Mochizuki Rokuro
3,0
Het kleurgebruik en de tableaus van kaarsen, poppen, klei, en rieten Manden (hoeden?), theater en andere toestanden waren meestal heel fraai. Het verhaal over de deugd die zegeviert over ondeugd en de gezongen dialoog waren dan weer minpuntjes. Tóch werd ik halverwege de film erdoor gegrepen.

avatar van Mug
3,5
Mug
Mochizuki Rokuro schreef:
rieten Manden (hoeden?)

In de traditionele Indonesische keuken gebruiken ze rieten manden om rijst in te stomen [het komt zelfs nog voorbij in de film].

avatar van Mochizuki Rokuro
3,0
Aha, maar ze hebben ze vaker op hun hoofd dan dat ze eruit eten

avatar van Goodfella
1,0
Muziek/zang leidden tot onontdekte niveaus van persoonlijke irritatie. Dan houdt het op. De enige film waarbij ik tijdens dit IFFR ben weggelopen.

5,0
Even een berichtje om de ongelooflijk negatieve reacties hier wat tegenwicht te bieden. Dit is een geweldige film. Nee echt, een ge-wel-di-ge film. Dat je van gamelan moet houden... tja, dat is zo. Maar de film kraken omdat je niet van gamelan houdt, dat is net zo inhoudelijk als een opera van Verdi afkraken omdat je niet van opera houdt. Totaal niet dus.

De Ramayana is een verhaal dat in Indonesie heel erg bekend is en onderdeel van de volkscultuur. Bij een opvoering in Indonesie staat iedereen te joelen naar de karakters. Iedereen weet ook al wat er gaat gebeuren. Wij hebben het moeilijk bij het kijken naar een opvoering, of naar deze film, omdat we veel minder ingevoerd zijn in het idioom. Je kunt deze film dan ook alleen maar beoordelen als je hebt gekeken met de bereidheid je over te geven, en je in elk geval voor de duur van de film je cynisch/kritische houding laat varen en alles zoveel mogelijk op je in laat werken. Je vooraf een beetje verdiepen in de Ramayana helpt ook.

Deze film is goed te vergelijken met de verfilming van Romeo & Juliet met Leonardo DiCaprio. In die zin, dat dat klassieke verhaal vertaald was naar een moderne setting, zonder ook maar iets van zijn classicisme te verliezen. Dit is echt een schitterende vertolking van een gedeelte van de Ramayana.

Daarbij zijn de zang, de muziek, het decor, de fotografie gewoon erg goed. Maar vooral de dans! Mijn hemel wat een grote dansers spelen er in deze film mee. Opnieuw: Indonesische dans is heel anders dan westers ballet of jazzballet - een idioom waar wij niet aan gewend zijn. Maar als je je beperkte bril even afzet, dan zie je watvoor een enorme expressie uitgaat van deze bewegingskunstenaars. De belangrijkste emoties van deze film worden met dans verteld.

Het verhaal is werkelijk hartverscheurend. Als je je mee laat voeren, dan zul je diep geraakt worden door de lotgevallen van Sita, die ten onder gaat aan de strijd tussen haar man en zijn rivaal.

De beste film van 2007, wat mij betreft. En dat zeg ik als Werner Herzog-fan.

avatar van Mochizuki Rokuro
3,0
Ik kan je reactie wel begrijpen, maar als je als kijker niet interesseert in deze cultuur of kunstvorm is het gewoon een moeilijke film. De meesten die een reactie hebben geplaatst hebben de film tijdens het Filmfestival in Rotterdam gezien. Daar ga je soms op de gok gewoon naar films toe die op dat moment draaien (in je schema passen) en die kunnen dan verkeerd uitpakken. Vandaar de reacties.

Het is een film voor klein publiek, en daarvoor denk ik heel fraai. Dat heb ik er ook wel aan afgezien. Maar ik moet de grootste klagers nageven dat de film zelf verder geen poging doet om mensen aan te spreken mee te gaan en te verleiden in deze Ramayana geschiedenis. Uitgaan van voorkennis bij een film en hem alleen dan kunnen waarderen vind ik te beperkt.

Je merkt het. Nog steeds mixed feelings bij deze kijker. Ik was soms gefascineerd door het kijkspel en evenzo vaak verveeld en geïrriteerd: 2.5*

avatar van Paalhaas
4,0
Deze fraaie film is nog tot en met morgen gratis te bekijken via IFFR VOD: CinemalinkOpera Jawa

Reinbo
Shepherd schreef:
Even een berichtje om de ongelooflijk negatieve reacties hier wat tegenwicht te bieden. Dit is een geweldige film. Nee echt, een ge-wel-di-ge film. Dat je van gamelan moet houden... tja, dat is zo. Maar de film kraken omdat je niet van gamelan houdt, dat is net zo inhoudelijk als een opera van Verdi afkraken omdat je niet van opera houdt. Totaal niet dus.

De Ramayana is een verhaal dat in Indonesie heel erg bekend is en onderdeel van de volkscultuur. Bij een opvoering in Indonesie staat iedereen te joelen naar de karakters. Iedereen weet ook al wat er gaat gebeuren. Wij hebben het moeilijk bij het kijken naar een opvoering, of naar deze film, omdat we veel minder ingevoerd zijn in het idioom. Je kunt deze film dan ook alleen maar beoordelen als je hebt gekeken met de bereidheid je over te geven, en je in elk geval voor de duur van de film je cynisch/kritische houding laat varen en alles zoveel mogelijk op je in laat werken. Je vooraf een beetje verdiepen in de Ramayana helpt ook.

Deze film is goed te vergelijken met de verfilming van Romeo & Juliet met Leonardo DiCaprio. In die zin, dat dat klassieke verhaal vertaald was naar een moderne setting, zonder ook maar iets van zijn classicisme te verliezen. Dit is echt een schitterende vertolking van een gedeelte van de Ramayana.

Daarbij zijn de zang, de muziek, het decor, de fotografie gewoon erg goed. Maar vooral de dans! Mijn hemel wat een grote dansers spelen er in deze film mee. Opnieuw: Indonesische dans is heel anders dan westers ballet of jazzballet - een idioom waar wij niet aan gewend zijn. Maar als je je beperkte bril even afzet, dan zie je watvoor een enorme expressie uitgaat van deze bewegingskunstenaars. De belangrijkste emoties van deze film worden met dans verteld.

Het verhaal is werkelijk hartverscheurend. Als je je mee laat voeren, dan zul je diep geraakt worden door de lotgevallen van Sita, die ten onder gaat aan de strijd tussen haar man en zijn rivaal.

De beste film van 2007, wat mij betreft. En dat zeg ik als Werner Herzog-fan.


He, ik ben wel2 uur blijven zitten, dus heb het keker de kans gegeven mij te grijpen en te beroeren, maar visueel was het gewoon niet veel soeps. En als ik dan ook nog lees dat je ingevoerd moet zijn in het verhaal, vooronderzoek moet doen en ook nog van Gamellan muziek en Indonesische dans moet houden.... Nou, dan moet men niet raar op kijken van reacties als de mijne.

Kortom, u bent gewaarschuwd.

avatar van riefenstahl
Kortom, u bent gewaarschuwd.


Bij deze bedankt, ik weet genoeg

lezertje
[quote]Reinbo schreef:
(quote)


Maakt mij alleen maar super nieuwsgierig.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:13 uur

geplaatst: vandaag om 13:13 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.