Knights of the Round Table (1953)

Vond Taylor beter in Middeleeuwse rollen als die van Ivanhoe. Hoe dan ook natuurlijk schitterde hij hier weer in een MGM productie, twee handen onder 1 buik waren die twee. Mooie productie, maar haalt het bij lange niet bij de ultieme Arthurlegende film van Boorman uit 81' (Excalibur). Knights of the Round Table neemt nogal een loopje met de legende, wat op zich niet uitmaakt voor het entertainment gehalte. 3 sterren

Teleurstellende Koning Arthur verfilming

Ik ben altijd al wel fan geweest van de Koning Arthur verhalen. Als kind was ik verslingerd aan de Rode Ridder reeks (en nu nog altijd eigenlijk) en op latere leeftijd begon ik boeken zoals The Once and Future King van Terrence H. White te ontdekken. Vooral in dat boek kwam de relatie tussen Lancelot en Guinevere zo sterk tot zijn recht dat ik hier wel enorm benieuwd naar was geworden.

Deze verfilming is echter niet gebaseerd op het boek van White maar op dat van Mallory, dat ik jammer genoeg nog niet gelezen heb, maar na het zien van dit heb ik daar ook niet zo enorm veel behoefte aan. Er wordt hier en daar nogal vrijpostig omgegaan met het bekende verhaal en dit zorgt voor een vrij fragmentarische film die niet altijd even hard boeide. Ik vraag me trouwens af of er niet meer mensen last hadden met het snappen naar wie ze nu eigenlijk waren aan het kijken. De ridders hebben elk wel hun eigen kleurrijke pakje maar TCM zond de film in zo'n enorm klein formaat uit dat ik meer zwarte balken had dan effectief beeld. Dit had als resultaat dat je de helft van de tijd niet zag wie er eigenlijk aan het praten was.. Dit was de eerste poging van MGM om een film in CinemaScope formaat te maken zonder hulp van 20th Century Fox dus het kan daar ook aan liggen. In ieder geval, het was best wel vervelend en erg onduidelijk. De veldslagen zien er trouwens ook wel hilarisch slecht uit. Wanneer Lancelot voor het eerst vecht tegen de bandieten in het begin van de film zie je hem er één 'neersteken' maar dit is gewoon de bandiet die zijn arm omhoog deed, Lancelot die zijn zwaard er tussen stak en de bandiet die zijn arm terug naar beneden deed. Lacelot haalt zijn zwaard eruit en er hangt zelfs geen bloed aan.. Het eindgevecht tussen Lancelot en Modred is van eenzelfde niveau en dat haalt de film toch wel wat naar beneden.

Waarom dan toch nog een voldoende? Voornamelijk vanwege een sterke cast. Ik heb Ava Gardner nog maar sinds kort ontdekt maar ze behoort nu al tot één van mijn favoriete actrices. Ik heb nog maar één tegenvaller met haar gezien (Bhowani Junction, brrr) maar dit maakte ze ruimschoots goed met een aantal andere films zoals Night of the Iguana. Knights of the Round Table behoort tot die selectie want hoewel het helemaal geen uitdagende rol is, is ze hier wel perfect op haar plaats. Ze is echt verbluffend mooi als Guinevere. Ook Robert Taylor is hier vast en zeker op zijn plaats en ik kijk er dan ook naar uit om hem in wat meer films te zien, vraag me geen titels maar ik weet dat ik nog een aantal films op de decoder heb staan met hem in de hoofdrol/bijrol met voornamelijk die andere bekende Taylor: Elizabeth. Soit, in het begin ging de rol van Lancelot hem wat stroef af had ik de indruk, hij kwam op mij ook iets te 'glad' over maar langzaamaan begint hij te groeien en weet hij toch volmondig te overtuigen. Ook Mel Ferrer mag trouwens niet vergeten worden voor zijn rol van Arthur. Ik kreeg hier echt het Rode Ridder gevoel bij en in mijn ogen is dat zeker en vast een pluspunt. Voor de rest kent Knights of the Round Table nog een hoop goede bijrollen in de vorm van Anne Crawford als Morgan Le Fay en Stanley Baker als Modred.

Ik blijf een gemengd gevoel overhouden aan deze film. Ava Gardner is een perfecte Guinevere en ook de rest van de cast doet het over het algemeen goed maar het verhaal verloopt niet altijd even vlot en sommige stukken kwamen gewoon erg onduidelijk over vanwege het beeldformaat. Qua verfilmingen ben ik niet zo bekend met het Arthur verhaal maar wil je het eens in een boek lezen dan moet je White's versie te pakken krijgen. Verbluffend gewoon.

3*

Deze van de week bekeken:

Na Ivanhoe van Thorpe bekeken te hebben (en wat een lichte teleurstelling met zich mee bracht), ook deze maar eens geprobeerd.
Ook nu weer heeft Taylor de hoofdrol, maar niet -zoals van te voren verwacht- speelt hij koning Arthur, maar diens beste ridder Lancelot. Dit was voor mij de eerste teleurstelling, want dit heeft als gevolg dat de persoon van Arthur wat naar de achtergrond verdwijnt in deze verfilming, terwijl dit toch het hoofdkarakter behoort te zijn.

De tweede teleurstelling is dat men allerlei veranderingen en aanpassingen aan het originele verhaal heeft gemaakt, allen minder geslaagd, waardoor er nog maar bar weinig overblijft van het echte verhaal.

Zo trekt hier Arthur niet als jonge knaap het zwaard uit de steen, maar al als man op leeftijd en weet kennelijk alleen Merlijn van de plek waar het zwaard zich bevindt, terwijl de oorspronkelijke legende toch verteld dat van heinde en ver de ridders en edelen kwamen proberen het zwaard uit de steen te trekken, in de hoop koning van heel Engeland te worden.

Over Merlijn gesproken: het is dat deze man, deze naam draagt, maar verder heeft hij nauwelijks wat te doen, bezit over geen enkele toverkracht en wordt halverwege abrupt het verhaal uit geschreven. Erg zwak.
Ook wordt de Heilige Graal nog even er bij gehaald helemaal op het eind in de laatste scene, maar dit gebeurt op zo'n knullige, bij de haren er bij gesleepte manier, dat het totaal overbodig en gekunsteld overkomt.

Kortom: best leuk om naar te kijken, maar wie voor een echt goede verfilming wil gaan, kan beter "Excalibur" (1981 van John Boorman) kijken.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.

Een nogal tegenvallende Hollywood-productie over de koning Arthur sage. Lichtvoetig en met vrij voorspelbare scenes. Qua aankleding zit het nog wel goed, kosten nog moeite zijn blijkbaar gespaard om de meest prachtige gewaden en harnassen te maken. Echter het verhaal verloopt niet vlot en doet nogal geknutseld aan. De film is gebaseerd op zowel de roman Le Morte d'Arthur van Sir Thomas Malory uit 1485 als ook de gedichtencyclus Idylls of the King (1859) van Alfred Tennyson. Toch is dit vrij mager en zijn het eigenlijk vooral de karakters die in de film zijn verwerkt. Ava Gardner was als Guinevere een prachtige verschijning en ook Robert Taylor deed het prima als Lancelot. De rest van de hofdames en ridders (inclusief koning Arthur) kwamen minder goed uit de verf. Leuk om eens gezien te hebben maar er zijn betere verfilmingen. Tevens was dit de eerste poging van MGM om een film in CinemaScope formaat te maken. En zal je het kunnen beschouwen als de onofficiële opvolger van de film Ivanhoe (1952), die ook geregisseerd werd door Richard Thorpe.

Aardige maar toch nogal houterig overkomende film , de gevechts scenes zijn totaal niet spannend en hebben een behoorlijk humor gehalte wat soms wel grappig is maar de spanning volledig weghaald .

Decors en het verhaal op zich is wel redelijk sfeervol en Ava Gardner is een hele mooie verschijning als lady Guinevere .